کتاب نوشتههای کرانهای جلد دوم کتاب یادداشتهای پنج ساله نوشته گابریل گارسیا مارکز با ترجمه بهمن فرزانه در ۵۴۰ صفحه منتشر شد. گابریل گارسیا مارکز این مقالات و داستانها را در سالهای جوانی نوشته و چون آنها را در شهرهای مختلف ساحلی کلمبیا نوشته، اسمش را نوشتههای کرانهای گذاشته است.
در معرفی این کتاب آمده است: «سوررئالیسم شدیدی در داستانهای او مشاهده میشود، آن چنان که در بعضی نوشتهها مانند «خل بازی» خواننده ممکن است تصور کند شاید نویسنده اشتباه نوشته یا مترجم اشتباه ترجمه کرده است، ولی نه او اشتباه نوشته و نه مترجم اشتباه کرده است. با خواندن این داستانها متوجه میشویم که مارکز از همان زمان، نوشتن صد سال تنهایی را در ذهن میپرورانده است. اسامی «ربکا» و «آمارانتا»، دو شخصیت مهم صد سال تنهایی اغلب در بعضی از این داستانها به چشم میخورد یا مثلا در داستان «قیچی الهی» دو برادر دو قلو میبینیم که همان را توسعه داده و در صد سال تنهایی به کار برده است. در داستان آخر به اسم «خانه بوئندیا» اسم زن را «سولبراد» گذاشته که به اسپانیولی یعنی «تنهایی» خوشبینیهای آلدوس هاکسلی، زندگی و آثار ادگار آلن پو، قدیس نیمه قرن، حاملگی اینگرید برگمن، کلاه ادوارد، شهوت کلام، رافائل ساباتینی، تجویز موسیقی، حضور ذهن پانچو، یک بطری فیلسوف، شعری در حاشیه، امتیازهای سگ بودن، تارزان یتیم، ساکنان جهانی دیگر، لحظه واقعیت، در مورد رمبو و دیگران، سایه ساعت پنج، تنزل بشقاب پرندهها، در عهد حجر، بهار فرا رسیده است، بار دیگر جایزه نوبل، فیلم ترس، یک سوء تفاهم قابل فهم، تناقضات یک زن زشت، حادثه ناگوار آقای کین کاپ، مکالمهای در مورد قفسها، پرندهای مردابی در قفس، یک داستان کوتاه درباره ترومن کاپوتی، دیوار، یک روز عاطل و باطل و مخدری که هم مضر است و هم مفید» برخی از داستانهای این کتاب را تشکیل میدهد.
بنابراین گزارش همچنین مردی که نمیخندد، میهمان، مرد ناشناس، زیارت مثل جشن کارناوال، یک داستان کوتاه جنایی، رقص خرسها، کابوس، در آن طرف رودخانه، در میان درختان، تصویر جنی، افسانه خروسی که پارس کرد، سالواتوره جولیانو، فیلمی از روی یکی از آثار استاد فالکنر، کابوسها، دو صندلی راحتی، همه چیز آن چنان آغاز شد، مثل همیشه، نوس، مردی که از خلال دندان استفاده میکرد، مد در مجلس شورای ملی، مرد آلمانی تبردار، یکی از آن داستانهای بیمعنی، سرقت از دخترک صندوقدار، کاریکاتور کافکا، مارگاریتا، قیچی الهی، داستان واقعی نوس، خل بازیها، اولین باری که ج. ب. ش زمین خورد، تناقض هندیها، داستان واقعی آقای هاریمان، سلمانی خوب شهر لینکلن، بدبین، مردی روی برج ایفل و کابوس آخرین مرد حرفهای از دیگر عناوین مطالب این کتاب است.
Gabriel José de la Concordia García Márquez was a Colombian novelist, short-story writer, screenwriter and journalist. García Márquez, familiarly known as "Gabo" in his native country, was considered one of the most significant authors of the 20th century. In 1982, he was awarded the Nobel Prize in Literature.
He studied at the University of Bogotá and later worked as a reporter for the Colombian newspaper El Espectador and as a foreign correspondent in Rome, Paris, Barcelona, Caracas, and New York. He wrote many acclaimed non-fiction works and short stories, but is best-known for his novels, such as One Hundred Years of Solitude (1967) and Love in the Time of Cholera (1985). His works have achieved significant critical acclaim and widespread commercial success, most notably for popularizing a literary style labeled as magical realism, which uses magical elements and events in order to explain real experiences. Some of his works are set in a fictional village called Macondo, and most of them express the theme of solitude.
Having previously written shorter fiction and screenplays, García Márquez sequestered himself away in his Mexico City home for an extended period of time to complete his novel Cien años de soledad, or One Hundred Years of Solitude, published in 1967. The author drew international acclaim for the work, which ultimately sold tens of millions of copies worldwide. García Márquez is credited with helping introduce an array of readers to magical realism, a genre that combines more conventional storytelling forms with vivid, layers of fantasy.
Another one of his novels, El amor en los tiempos del cólera (1985), or Love in the Time of Cholera, drew a large global audience as well. The work was partially based on his parents' courtship and was adapted into a 2007 film starring Javier Bardem. García Márquez wrote seven novels during his life, with additional titles that include El general en su laberinto (1989), or The General in His Labyrinth, and Del amor y otros demonios (1994), or Of Love and Other Demons.
خیلی کتاب خاصی نیست در مقایسه با بقیه نوشتههای مارکز و بیشتر مقالهها و داستانهای عمدتا خیلی کوتاه و میشه گفت نسبتا ابزوردی هست که مارکز برای روزنامهها نوشته و توی این کتاب گردآوری شده. و احتمالا پیشنهاد کتاب به خواننده معمولی (کسایی که خیلی به مارکز علاقه ندارن یا اصلا چیزی ازش نخوندن) خیلی پیشنهاد مناسبی نباشه ولی برای منکه هم مارکز رو دوست دارم و هم حوصله رمان خوندن نداشتم تا حدودی لذت بخش بود، هر چند توقعام بیشتر بود.