Το Δεκαήμερον ξετυλίγεται στους λόφους του Φιέζολε, λίγο πιο έξω από τη Φλωρεντία, το σωτήριο έτος 1348. Δέκα νέοι, εφτά κορίτσια και τρία αγόρια, έχουν καταφύγει εκεί πάνω για να γλιτώσουν από την πανούκλα που μαστίζει την πόλη. Οι τολμηρές ιστορίες που διηγούνται -δέκα κάθε μέρα- δεν είναι μόνο ένα παιχνίδι που κερδίζει αναβολές από το θάνατο, όπως στο Χίλιες και μία νύχτες. Είναι, κυρίως, ένας διαλεκτικός ύμνος στη ζωή, και όπως πρώτος επσήμανε ο Πετράρχης, μια εκπληκτική άσκηση ύφους, που έμελλε να γίνει σημείο αναφοράς για την ιταλική λογοτεχνία ώς τον δέκατο όγδοο αιώνα.
Giovanni Boccaccio (1313 – 21 December 1375) was an Italian author and poet, a friend and correspondent of Petrarch, and an important Renaissance humanist in his own right and author of a number of notable works including the Decameron, On Famous Women, and his poetry in the Italian vernacular. Boccaccio is particularly notable for his dialogue, of which it has been said that it surpasses in verisimilitude that of just about all of his contemporaries, since they were medieval writers and often followed formulaic models for character and plot.
Πρόκειται για ένα βιβλίο, που εάν το διαβάσει κανείς γνωρίζοντας σε ποια εποχή και πλαίσια γράφηκε, δε μπορεί παρά να το βρει πολύ ενδιαφέρον.
Το βιβλίο έχει μέσα μικρά διηγήματα, 100 για την ακρίβεια, οπότε προσωπικά το προτείνω για περιόδους στη ζωή σας που δεν έχετε πολύ χρόνο για διάβασμα, αλλά θέλετε να διαβάζετε κάτι.