Als kind kwam Lisette Thooft 'in haar hoofd' terecht: contact met haar gevoel was te pijnlijk. Ze werd een soort hoofd op pootjes… Net zoals heel veel mensen tegenwoordig.
Maar zonder je gevoel, zonder je lichaam als leidraad, word je niet gelukkig. Je lichaam is je onderbewuste. Als er geen harmonie is tussen bewustzijn en onderbewustzijn, raak je ontworteld, neem je verkeerde beslissingen en kun je niet genieten van het moment.
Thooft besloot om wél gelukkig te worden en dat is haar ook gelukt. Hoe ze terugkwam in haar lichaam en in haar gevoel en wat er allemaal gebeurde op die spannende tocht naar binnen, beschrijft ze in Kom uit je hoofd. Kom uit je hoofd is niet alleen een rijke bron aan informatie over het hervinden en koesteren van je lichaamsbewustzijn, maar het zit daarnaast boordevol tips, trucs en tools zodat ook de lezer de weg terugvindt.
Ik heb dit boek met 3 sterren het voordeel van de twijfel gegeven, omdat het vlot geschreven is. Verder was het niet wat ik ervan verwachtte (dat kan natuurlijk ook aan mij liggen). Het is een opsomming van therapieen die de schrijfster ondergaat om haar verleden te verwerken en dat was het wel. Hier en daar waren er wel wat interessante ideeen, maar het is vooral een persoonlijk verhaal van de schrijfster zelf.
Herken mezelf heel erg in Lisette's denk en praat wijze dat gaf me veel troost. Ben nu 21 jarige studente met burnout en mn jointje om s'avonds maar te kunnen slapen, omdat mn hoofd zo druk is. Ik heb het luisterboek en met Lisette's stem erbij wordt het al helemaal een top ervaring. Wat een leuk mens. Het is begrijpelijk en een mooi verhaal over verschillende alternatieve en spirituele manieren die de schrijver zelf heeft ondergaan. Normale (GGZ) therapie kan helpen, maar in de huidige maatschappij kom je met dit soort begrip, empathie en kennis over trauma's soms nog verder naar mijn idee.
Ik ben zelf iemand die heel erg in zijn hoofd leeft en bezig is met dit thema om weer terug in mijn lichaam te komen. Ik hoopte dat dit boek mij wat meer zou helpen bij deze reis, dit viel tegen.
Het was interessant om te lezen hoe de schrijfster kortweg haar levensverhaal verteld en wat ze allemaal heeft gedaan/geprobeerd om weer te kunnen voelen.
Ze beschrijft meerdere manieren/therapieën die hebben geholpen met het helen van haar trauma’s.
Dit boek heeft mij inzicht gegeven in wat voor verschillende soorten therapieën en manieren er zijn voor het verwerken van trauma’s, die ik nog niet kende.
Aan het eind van het boek staan wat tips over hoe je wat meer kunt zakken in je lichaam.
Persoonlijk verslag van de schrijfster van haar pad naar een beter ik. We zitten te veel in ons hoofd en ons lichaam wordt verwaarloosd, vandaar kwalen en kwaaltjes, angsten en verdriet. Tot slot tips hoe te werk te gaan.
Een prima boek met goeie ideeën iets te zweverig voor wat de titel voor doet het voelt ook meer als een omschrijving van het leven en gebeurtenissen van de schrijfster zelf dan een handleiding om meer uit je hoofd te komen.
Nogal wat therapieen die deze dame heeft ondergaan, met name alternatief. Er zit weinig diepgang in de beschrijving van de verschillende therapieen, het gaat vooral over haar weg daarin en die vind ik nogal van de hak op de tak springen. Geeft wel weer nieuwe ideeën om verder over te lezen.
Grotendeels echt veel te zweverig voor mij: veel over chakras en ayahuascaceremonies. Maar de schrijfster beschrijft wel de universele zoektocht naar zingeving, naar aarden in je lichaam en daarmee is het wel een heel fijn boek geweest om te lezen. De schrijfstijl is bijzonder fijn en de schrijfster heeft zelf ook echt een verhaal te vertellen dat helpt in de context van het boek: ze heeft in haar leven alle reden gehad om in haar hoofd te gaan leven. Dus heel wisselend: enerzijds niet mijn stijl en weinig praktisch, anderzijds wel helpend en liefdevol geschreven. Mooiste citaat:
Je kunt erin verstrikt raken. Je vindt het moeilijk om iets te accepteren en je wordt boos op jezelf vanwege die weerstand. Vervolgens erger je je aan je eigen boosheid, want je weet intussen best dat je jezelf moet accepteren en waarom kun je dat dan potjandikkeme nog steeds niet… Hoe kom je uit deze vicieuze cirkel? Jeff vond een antwoord. Hij stelt: je hoeft helemaal niets te gaan zitten accepteren, je moet alleen inzien dat alles al geaccepteerd is… Je kunt alleen maar bedenken dat je je verzet. En dat is dan een gedachte die ook allang geaccepteerd is, net zoals al het andere dat verschijnt