จอมซนเจ้าเสน่ห์ เล่ม 2

错嫁良缘之海盗千金 จอมซนเจ้าเสน่ห์ #2

by Qian Lu, 浅绿, เฉียนลู่

หากคุณเคยประทับใจกับสามสาวโฉมงามบรรณาการ จากเพชรยอดคทา เพชรยอดขุนพล และเพชรยอดบัลลังก์ คุณต้องไม่พลาดกับภาคต่อรุ่นลูกของพวกนางในซีรีส์ชุด ‘สามเสน่หา’

คนเราฆ่าได้แต่หยามไม่ได้!

เพราะคิดเช่นนี้ สาวน้อยจอมแก่น แก้วตาดวงใจแห่งจวนแม่ทัพตระกูลซู่ ผู้มีวิชาตัวเบาเป็นเลิศ จึงตกปากรับคำท้าของพี่สาวทั้งสอง เข้าร่วมแข่งขันเสาะหาของวิเศษในใต้หล้ามาประชันกัน โดยทุกคนจะมีระยะเวลาในการค้นหาเพียงหนึ่งปีเท่านั้น

หนึ่งปีที่ต้องออกจากบ้านไปท่องยุทธภพอย่างเดียวดาย นางเลือกเดินทางผจญภัยภายใต้ท้องทะเลอันกว้างใหญ่ไพศาล ที่ที่เต็มไปด้วยเหล่าโจรสลัด ขุมทรัพย์ และความลับอันดำมืด
นางจะพบกับของวิเศษที่ตนควานหาหรือไม่ จะเกิดอะไรขึ้นกับการผจญภัยครั้งแรกในชีวิตของสาวน้อยจอมแก่น ติดตามได้ใน... จอมซนเจ้าเสน่ห์

Genres: China

525 pages, Paperback

First published March 1, 2015

About the author

Associated Names:
* 浅绿 (Chinese)
* Qian Lu (English)
* เฉียนลู่ (Thai)

Reviews

[Monaliz Juang · Rating 4 out of 5]

มาถึงเล่มนี้เกี่ยวกับเรื่องจานแปดทิศที่ไม่ได้มีแค่สองอัน มีถึงสามอัน คงไปจบที่เล่มสุดท้ายแน่นอนเพราะซู่ซู่น่าจะไปสมทบกับคนที่สอง แล้วก็จะไปเจอคนที่สามพร้อมกัน ลูกของฮ่องเต้ผู้ชายที่มาอยู่กับโหลวซี่เหยียนออกมาแปปนึงก็เท่ห์มากเลยนะเนี่ย แม้จะออกมาแปปเดียวก็เถอะ คู่โหลวซี่เหยียนยังรักษาความหวาน คู่ท่านแม่ทัพก็ยังมีมุมกุ๊กกิ๊ก ส่วนคู่ฮ่องเต้ก็หวานซ้าาา ลูกๆเลยรับภาระหนักเพราะยังเด็ก ฮาา เลยทำอะไรมากไม่ได้โดยเฉพาะต่อหน้าพ่อแม่ อยากรู้จริงคู่ต่อไปเรื่องราวจะเป็นยังไง คงต้องรออ่านจนจบชุดก่อน

ในส่วนของเนื้อเรื่องออกไปแนวแฟนตาซีบุกสุสานมีเจอค่ายกล เน้นมากกว่าฉากรัก มีคู่รองอย่างอาหน่วนและลูกน้องของอ้าวเทียน ฉากผจญภัยที่พักหนาวเหน็บน้ำแข็ง เข้าไปสุสานเพื่อไปแก้ไขอะไรบางอย่าง อยากรู้มากว่าตกลงจานเนี่ย (จานแปดเหลี่ยม) มันจะจบยังไง เมื่อไหร่จะมาละเล่มต่อ T_T

[Nattapan · Rating 3 out of 5]

2.5 to 3 stars. There is still a lot more to come. Keep waiting.

[Ple Suthasinee · Rating 3 out of 5]

จอมซนเจ้าเสน่ห์ 2/2
โดย เฉียนลู่
สปอยล์ละนะ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เล่มสอง ผจญภัยในเขาวงกต บ้านพระเอกนี่ค่ายกลเยอะเหลือเกิน แถมค่ายกลที่คนในตระกูลก็ไม่เคยเข้าอีกต่างหาก

พระเอกโดนพิษจากสุสานโม่ซาง อาการสาหัส รักษาตัวอยู่ตลอดเล่ม แต่โดนพิษก็ยังจีบสาวได้ไม่ทีติดขัด อึดอัดขัดเขิน นางเอกของเราเป็นสาวสมัยใหม่ บอกชอบมา บอกชอบกลับได้ ไม่โกง😌😌😌

เล่มแรกตามหากุญแจ กับหินศักดิ์สิทธิ์ เล่มนี้ยังเจอว่ามียันต์เพิ่มจากหนึ่งที่ตระกูลนางเอก อีกหนึ่งที่ตระกูลพระเอก และอีกหนึ่งที่โจรป่า คนอ่านก็ต้องตามอ่านกันต่อไปว่าจะเจอยันต์ครบสามอัน เอาไปวางที่ตระกูลพระเอกแล้วจะเกิดอะไรขึ้น

พระรอง (ร้ายนิดๆ) แห้วแบบนิ่มๆไป บอกรักนางเอกของเราใจไม่สั่น จบข่าวไปอย่างรวดเร็ว กลับตัวขอเป็นสหายแทนอย่างไว น่าจะไปมีบทต่อเรื่องต่อไป ปูทางมาซะเด่นไม่น่าโดนนักเขียนทิ้งขว้าง😌😌😌

[Ann · Rating 2 out of 5]

เล่มหนึ่งว่าแย่แล้ว มาลองอ่านเล่มสอง เผื่อจะดีขึ้นกว่าเดิม แต่ไม่ได้ดีกว่ากันเลย บุคลิกตัวละครไม่เป็นชิ้นเป็นอัน การสร้างความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครเข้าขั้นติดลบ

นางเอกเรื่องนี้ดูผูกพันกับซางหน่วน มากที่สุด ทั้งๆที่ไม่เข้าใจว่าอะไรทำให้เธอชอบสาวคนนี้มากจนอยากจะเป็นพี่น้องร่วมสาบานกัน มันไม่มีเหตุมีผลเอาซะเลย ยิ่งเป็นความสัมพันธ์ระหว่างพระเอกนางเอกยิ่งไม่รู้สึกถึงเลย มีพระเอกเข้ามาช่วยนางเอกบ้าง แล้วรักเลย เอ ยังไง...งง

แอบงง...คนอื่นที่เค้ารีวิว เค้าอ่านเล่มเดียวกับเราจริงๆเหรอ เพราะมันไม่สนุกเลย อ่านไปได้ครึ่งเล่ม ที่เหลือนี่ผ่านตาพอ

[My · Rating 3 out of 5]

อ่านเล่มนี้แล้วรู้สึกพระเอกจะรักนางเอกง่ายเกินไปรึเปล่า
อ่านแล้วยังสัมผัสถึงความผูกพันของตัวละครได้ไม่ชัดก็รักกันแล้ว
ในใจได้แต่ร้องว่าอ้าว.. ตอนไหนวะ

หลังจากสู้ศึกทางทะเลจบก็เดินทางไปบ้านพระเอก เข้าถ้ำ-หาทางออกจากถ้ำอีกแล้ว
พระเอกก็ป่วยจากการถูกพิษเกือบทั้งเล่ม
ปิดท้ายด้วยการไปรักษากับชิงเฟิงที่บ้านนางเอก
พร้อมไปดูจานยันต์แปดทิศ

ตัวละคนอาสะใภ้กับน้องชายของซู่ซู่อยากให้มีพูดถึงมากกว่านี้
เราว่าน่าสนใจมากดันมาๆ หายๆ ไม่ลงรายละเอียดเฉยเลย

ไม่ได้มีเนื้อหาน่าสนใจอะไรเป็นพิเศษค่ะ อ่านเรื่อยๆ

[Tkpslc. · Rating 2 out of 5]

เข้าใจนะว่าเรื่องนี้ยังมีต่ออีกแต่อ่านจบแล้วรู้สึกไม่จบ เรื่องบ้านตระกูลโม่ ผู้อาวุโสหรือคนที่จะให้แต่งงานกับโม่หยวนรู้สึกว่ามันยังเล่นได้มากกว่านี้อีกอะ เรื่องตระกูลถานไถนี่ยังจะมีในเล่มอื่นมั้ยอ่า ดูเหมือนมีอะไร แต่ไม่มีอะไร นักเขียนดูอยากรีบจบเรื่องมากมันเลยไม่ปะติดปะต่อ ความสัมพันธ์พระนางคือเราไม่อินเลย เหมือนนักเขียนพยายามใส่หวานมาแทรกตลอดแต่เราเฉยมาก
แต่เรื่องตอนพิเศษก็น่ารักดี

สรุปคือ อ่านจบแล้วคนไม่จบเพราะงงอยู่ อ้าวจบแล้ว นี่จบแล้ว!?

[Nok Yung · Rating 3 out of 5]

ซู่ซู่ตามโม่หยวนกลับไปที่บ้านตระกูลโม่ แต่กว่าจะได้ผจญภัยในเขตหวงห้ามก็ปาไปครึ่งเล่ม เลยรู้สึกเนือยๆ ไม่ค่อยมีอะไรดึงดูดมากนัก อ่านๆไปกลับชอบคู่อาหน่วนกับเอ้าซัน (อยากให้เพิ่มบทคู่นี้จัง)

สรุปอ่านได้เรื่อยๆ (เหนื่อยก็หยุดเป็นพักๆ 55)

[Wanmata · Rating 3 out of 5]

กลายเป็นตัวละครรุ่นพ่อแม่ดูเด่นกว่าเสียอีก

แถมพอไม่จบในเล่ม ต้องรอออ่านเรื่องต่อไป ก็แอบเบื่อๆนิดนึง

[Anna · Rating 4 out of 5]

จบนานละ แต่จำได้ว่าสนุกแต่พอดี ไม่มากเท่ารุ่นแม่

[Nessy Bunny · Rating 4 out of 5]

ชอบฉากซู่ซู่กลับบ้านมากมาย

[Or_O · Rating 5 out of 5]

ซู่ซู่ เด็กสาวหนึ่งเดียวจากบ้านตระกูลซู่ ที่เกิดมาล้างคำสาปที่ให้คนในตระกูลมีแต่บุตรชายได้ แน่นอนว่าเป็นแก้วตาดวงใจของทั้งบ้าน ...อาจยกเว้นคนหนึ่ง ท่านแม่ผู้เข้มงวดดุดัน ชิงโม่

วันหนึ่ง เยี่ยนหนิง ลูกสาวฮ่องเต้เยี่ยนหงเทียน ชวนน้องสาวคนสนิท โหลวเฉิน และซู่ซู่ ร่วมเดิมพันออกตามหาของวิเศษในใต้หล้า กำหนดเวลาคือหนึ่งปี

ทั้งสามตกลงรับคำท้า แยกกันออกตามหาของวิเศษ

ซู่ซู่ออกเดินทางไปที่ทะเลตงไห่ ทะเลอันกว้างขวาง สถานที่ที่มีเรือประมง เกาะเล็กเกาะใหญ่ รวมทั้งเกาะรวมวิญญาณอยู่

นางปลอมตัวเป็นชาย ออกทะเลมาในฐานะลูกเรือประมง แต่แล้วเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อโจรสลัดบุกเข้าโจมตีและจับตัวชาวประมงไปเป็นเชลย ซู่ซู่ติดร่างแหไปด้วย

พวกนางถูกจับตัวไปยังเกาะแห่งหนึ่ง ถูกนายน้อยสกุลโม่ แขกของเจ้าเกาะ ขอตัวไปเป็นคนของตัวเอง ต้องไปพัวพันกับการฆาตกรรมพิสดาร ถูกดึงไปเกี่ยวกับความลับของสกุลใหญ่ ร่วมไขความลับของเกาะ

แต่นี่เป็นเพียงปฐมบทแห่งการผจญภัยเท่านั้น

ไม่มีสถานที่ใดที่ซู่ซู่อยากไปแล้วไม่ได้ไป ไม่มีสิ่งใดที่ซู่ซู่อยากได้แล้วไม่ได้ เพราะซู่ซู่ คือดวงใจและแสงสว่างของทุกคน

ปัญญาและความกล้าหาญของนางไม่ใช่เรื่องอวดอ้างเกินจริง แต่เสน่ห์ที่แท้จริงกลับเป็นความจริงใจที่สะท้อนในแววตา



เวลาผ่านไปเร้วเร็ว แป๊บๆ พระนางที่เราเพิ่งอ่านจบไปไม่นานกลายเป็นคนรุ่น พ่อ แม่ ลุง ป้า น้า อา แก่กันหมดแล้ว ฮ่าๆ

เด็กในวันนั้น กลายมาเป็นผู้ใหญ่ในวันนี้ แถมเติบโตได้อย่างดี แน่นอนว่าเป็นที่ภูมิใจของคนเฝ้ามอง

และเด็กน้อย ก็ได้รู้จักความรัก

อุปนิสัยพระนางรวมถึงความรักของรุ่นลูก กลบข้อด้อยรุ่นพ่อแม่ได้หมด สำหรับโอที่ว่าความรักรุ่นพ่อแม่ค่อนข้างอ่อนและแกว่ง รุ่นลูกเป็นอะไรที่น่ารักมากๆ

ซู่ซู่ นางเอก ถึงจะมีความบื้อเรื่องรักเหมือนแม่มาบ้างระยะแรก แต่ข้อดีของนางคือแม้จะถูกตามใจตั้งแต่ยังเล็ก แต่กลับเป็นเด็กที่เห็นแก่ส่วนรวมมากกว่าส่วนตน เป็นคนอ่อนน้อม แข็งแกร่งแต่ไม่แข็งกร้าว มีลูกอ้อนลูกล่อลูกชน ไม่แปลกเลยทำไมทุกคนถึงใจอ่อนง่ายเมื่ออยู่กับซู่ซู่

พอนางเจอคนที่รัก รู้ตัวว่ารัก นางก็ไม่เก็บงำปิดบัง น่ารักน่าเอ็นดูมาก


โม่หยวน พระเอก นายน้อยสกุลโม่ เปิดตัวมา เฮ้ย นายคนนี้เย็นชาจังเลย หน้าขาวเผือด นิ่งๆ ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ แต่พอรู้จักเขาผ่านหน้ากระดาษ ถึงรู้ว่า บุคลิกเขาเป็นงี้เอง จริงๆ ไม่ใช่คนเย็นชาใจไม้ไส้ระกำ ออกจะอ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่ เคารพผู้อาวุโส เผื่อแผ่ข้าบริพาร

แถมชอบทำดีกับสาวลับหลังโดยไม่ให้สาวรู้ด้วย งานรักครั้งนี้มีแต่คนสงสารโม่หยวน เพราะสาวเจ้าไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรเลย แม้แต่คุณแม่อวิ๋นยังอดเอ็นดูไม่ได้ เป็นคนน่ารัก จริงใจ เหมือนเด็กซื่อๆ ที่ใส่หน้ากากมารร้ายครอบหน้าน่ะ

โม่หยวนขี้หึงเหมือนกัน แต่ข้อดีที่สำคัญที่สุดคือไม่ใช่คนปากหนัก แถมเวลาหวาน หวานได้น่ารักร้ายกาจมาก เอาชนะตาซู่หลิง คุณพ่อน้องซู่ซู่ได้หลุดลอย

เรื่องนี้เรียกได้ว่าเป็นการผจญภัยของซู่ซู่อย่างแท้จริง นางได้ลงน้ำ บุกถ้ำ ขึ้นเขา หาทางออกบนเส้นทางซับซ้อน ผจญภัยในวงกต จวบจนหลงในม่านมนตรา

เล่มแรกเปิดตัวมาน่าติดตาม สนุก ลุ้นระทึกกับการปลอมตัวเป็นลูกเรือของน้องซู่ซู่ แล้วก็ค่อยๆ ผ่อนที่ปลายเล่ม ส่วนเล่มสอง จะเห็นความรักระหว่างพระนางชัดเจน

ถ้าเปรียบเทียบกับรุ่นพ่อแม่ในเพชรยอดขุนพล เพชรยอดขุนพลจะมีจุดไคลแมกซ์ที่น่าลุ้นระทึกกว่า ขณะเดียวกันก็มีช่วงที่ยืดและน่าเบื่อเยอะเช่นกัน กราฟแกว่งค่อนข้างมาก ขณะที่รุ่นลูกอาจจะไม่ได้พุ่งทะยานขนาดนั้น แต่ก็ไม่มีจุดที่น่าเบื่อเช่นกัน กราฟค่อนข้างสม่ำเสมอ ถามความชอบโอ โอชอบน้องซู่ซู่กับโม่หยวนมากกว่าค่ะ

ดาว (4+4.5)/2 = 4.25

ใครคิดถึงตัวละครเก่าๆ ไม่ต้องกลัว เพราะมีโผล่มาแย้มให้เราหายคิดถึงบ้าง แม้จะอดใจหายเมื่อเขาเธอเหล่านั้นกลายเป็นคนรุ่นเดอะหมดแล้ว (แม้จะยังสวยใสหล่อไฉไลเหมือนเก่าอยู่ก็เถอะ)

คนที่ไม่เคยอ่านชุดโฉมงามบรรณาการ ถามว่าอ่านรุ่นลูกเลยได้หรือเปล่า

ตอบว่าได้ค่ะ แต่อาจจะไม่เข้าใจบางจุดในเรื่องความสัมพันธ์ของคนเก่าก่อน รวมทั้งประวัติความเป็นมาที่เกี่ยวพันนะ


เล่ม 2 หน้า 275 "ฟากข้ามีฟงอีชิง พวกเราสองพ่อลูกถานไถ"
ประโยคนี้น่าจะมีท่านสี่อีกคนนะคะ ท่านสี่เป็นคนเดียวที่หายไปในการขานชื่อ และอ้างอิงจากหน้า 298 แสดงว่าพวกเขาอยู่กลุ่มเดียวกัน






.
.
.


ซู่ซู่จ้องชามโจ๊กเขม็ง ปากก็ต่อบทสนทนา "แล้วข้ามีฐานะใดเล่า เป็นองครักษ์หรือ?"

ลี่หยางมองร่างเล็กเพียงแวบเดียว ซู่ซู่แก้เก้อด้วยการเอามือถูกจมูก ก็ได้...ถ้ามีเจ้านี่อยู่ด้วยคงไม่ต้องการให้นางเป็นองครักษ์อยู่แล้ว กระแอมเบาๆ ทำท่าคิคอีกที "คนติดตาม?"

พอคิดขึ้นได้ว่าเมื่อคืนวานลี่หยางให้นางเรียกว่านายท่าน ซู่ซู่ก็ขนนลุกพร่ำทันใด "คงไม่ใช่....ทาสรับใช้หรอกนะ?"

ลี่หยางทำสีหน้าเหมือนบอกว่ารู้ตัวก็ดีแล้ว ทำให้ซู่ซู่อยากส่งค้อนกลับไปสักที คนเราอาศัยอยู่ใต้หลังคา จะไม่ก้มหัวให้เจ้าของบ้านย่อมไม่ได้ อาซู่ลูบท้องที่ไม่มีอาหารตกถึงมาหนึ่งวันหนึ่งคืนเต็มๆ พลางพึมพำว่า "ถึงจะเป็นข้าทาส ก็คงไม่ใจร้ายถึงกับไม่ให้กินข้าวหรอกนะ"

มือขาวเรียวเห็นข้อนิ้วยาวชัดเจน ยกชามโจ๊กมาส่งให้ตรงหน้า ซู่ซู่ตาเปล่งประกายวาบวับรีบรับชามมาทันที "ขอบคุณ"

หน้า 101 บทที่ 4 เหตุที่จับชายฉกรรจ์
เล่ม 1


.
.
.



"ท่านทำอันใด?"

โม่หยวนเปลี่ยนมือจากจับบ่ามาเป็นเอาแขนพาดลงบนบ่าเล็ก เอนตัวเข้ามาหา ทำเอานางสะดุ้งสุดตัว น้ำเสียงเรียบเฉยดังขึ้น "รู้สึกว่าข้าจะขาแพลงเสียแล้ว เจ้าเดินช้าๆ พยุงข้าหน่อย"

หากไม่ใช่ใบหน้าเรียบเฉยอยู่ใกล้กันจนมองเห็นชัดเจนขนาดนี้ หากไม่ใช่นัยน์ตาคู่นั้นยังคงนิ่งสงบราวกับน้ำนิ่งในบ่อ ซู่ซู่ก็คงคิดว่าตนเจอผีหน้าขาวหลอกเข้าแล้ว ทำไมโม่หยวนถึงได้เอาตัวมาพิงนางเล่า?

ขาแพลง...หางตาของคุณหนูซู่กระตุกนิดๆ ระหว่างทางก็เห็นอีกฝ่ายเดินอย่างสบายๆ จะไปขาแพลงตอนไหนได้? ซู่ซู่ทำท่าไม่เชื่อ ถามว่า "ขาแพลงตอนไหน?"

"เมื่อครู่นี้"

"....."

หน้า 205 บทที่ 8 ในป่าลึก
เล่ม 1

.
.
.

[Chontida Yanoya · Rating 5 out of 5]

จบแล้วกับสาวซู่ซู่ สนุกเหมือนเดิมสำหรับนข.คนนี้
แอบติดใจถานไถเย่วเลี่ย

[M · Rating 4 out of 5]

สนุกดี!
ถึงจะแพ้รุ่นแม่ไปหน่อย แต่ก็นะ แม่ก็คือแม่ ขนาดออกมานี๊ดเดียว ยังแสบอยู่ดี

ซู่ซู่ยังจะรู้สึกตัวเร็วกว่าสารวัตรกู้หน่อยๆ อ่อนโยนเป็นห่วงมากกว่า คือเอาเป็นว่าประมุขน้อยโม่... ถ้าคิดว่าซู่ซู่โง่เรื่องความรักล่ะก็.... ซู่หลิงและเอ้าเทียนตอนนั้นพังกว่าตั้งเยอะ
พูดถึงจุดนี้แล้วก็ยังรู้สึกว่า... ขอบคุณเฉียนลู่ที่ไม่ให้เอ้าเทียนแต่งงาน อย่าแต่งนะ เราใจสลาย เอฟซีเอ้าเทียน

อ่ะกลับมาก่อน
โม่หยวน พระเอกเรื่องนี้เย็นชาจนน้ำแข็งขึ้นเลยนะ นึกถึงคาโลแห่ง หัวขโมยแห่งบารามอส มาเบาๆ แต่ก็ยังมีความมุ้งมิ้งเอาแต่ใจ งานป้อนยาพี่น่ารักไป แล้วยังมีความยัดเยียดตัวเองแบบไม่ปริปาก 5555 เป็นคนพูดน้อยแต่เทหมดใจประมาณนั้น น่ารักดี

ซู่ซู่ก็ออกแนวสดใส ทะเล้น เจ้าเล่ห์ ไม่ค่อยเหมือนแม่นะ แต่ก็ยังสมกับเป็นลูกสาวจวนแม่ทัพ คือกระหายเลือดอ่ะ 5555 มีความรบเป็นรบ ลุยเป็นลุย

ที่เสียดายคือมันไม่ค่อยซับซ้อนละมั้ง คือความรักทั้งสองคนดูไม่ยาก ไม่ค่อยมีอุปสรรค ตัวอิจฉาไม่มี คือไม่มีเลยยยย ไร้อุปสรรค ไร้รักสามเส้า สิ่งเดียวที่เป็นอุปสรรคคือความบื้อของนางเอก 5555 ตรงนี้ล่ะมั้งที่ทำให้ไม่สุด หรือชดเชยเพราะของรุ่นแม่นางปังที่สุด รุ่นลูกเลยให้คนอื่นปังบ้าง?

[Kittenlittle · Rating 4 out of 5]

มาถึงเล่มสองก็ออกแนวผจญภัยเข้าไปในถ้ำ มีค่ายกลให้พระนางได้ฝ่าฟันอุปสรรคกัน ช่วงนี้ก็อ่านได้สนุกดีตามสไตล์ของผู้แต่ง ในเรื่องพระเอกจะถูกพิษ เกือบทั้งเล่ม เลยจะแสดงความเก่งไม่ได้มาก นางเอกก็เลยแสดงความเก่งความฉลาดได้เต็มที่ เรื่องนี้ความรักพระนางไม่ค่อยเด่นเท่าไหร่ เน้นเนื้อเรื่อง การผจญภัยซะมากกว่า อาจเป็นเพราะนางเอกอายุยังน้อย เลยเป็นแนวความรักใสๆ มากกว่า ช่วงท้ายๆนางเอกกลับบ้าน เลยมีตัวละครของเล่มก่อนๆ โผล่ออกมาให้หายคิดถึงด้วย

[Ning · Rating 4 out of 5]

เพราะว่ารุ่นแม่สร้างตัวละครไว้ดีมาก
รุ่นลูกเลยรู้สึกแผ่วๆไป

ดีแต่ว่าตัวเนื้อเรื่องสนุก พล็อตดีผจญภัยสนุกสนานดี
เลยทำให้อ่านได้เพลินๆ

แต่ถ้าตัวละครรุ่นแม่ออกฉากเมือไหร่
รุ่นลูกก็ดับ ..

แต่สนุกดี อ่านได้เพลินมาก

[Paweechaya Yuyen · Rating 4 out of 5]

ชอบปาเจียวมาก สงสารท่านหมอฟงอี้ชิงนะ เฮ้ออออออออ และเป็นการเปิดตัวตัวร้ายตัวใหม่ ถานไถ่ฟง เรื่องตั้งแต่องค์ชายเลี่ยวเย่ในเพชรยอดคทา จนตอนนี่เป็นฮ่องเต้ไปแล้วยังไม้จบเลย เอาเถอะ คงสิ้นสุดในซีรีย์สามสเน่หานี้ละ

[Ray Akira · Rating 4 out of 5]

สนุกดีค่ะ ตอนจบมีทิ้งปมเพื่อจะได้ไปต่อตอนในชุดที่ 2 อ่านได้เพลินๆ สนุกดีค่ะ

[Mam · Rating 5 out of 5]

Much lighter in plot than the previous series; still very entertaining read.

[Namfon · Rating 4 out of 5]

ชอบมากกว่าเล่มแรก & ชอบตอนพิเศษ

[Noo · Rating 4 out of 5]

สนุกดี อ่านได้เรื่อยๆ ตอนจบเหมือนยังไม่จบ ออกไปผจญภัยต่อ

[Patrawan Dear]

#จอมซนเจ้าเสน่ห์ เล่ม 2 / เฉียนลู่

เล่มสองสนุกขึ้นกว่าเล่มแรกตรงปริศนาจานยันต์แปดทิศค่ะ แต่ตัวละครนับว่าไม่มีใครเด่น เรียกว่าเป็นการติดตามข่าวคราวของตัวละครหลักจากซีรี่ส์ชุดโฉมงามบรรณาการ ซึ่งเป็นภาคต้นจะดีกว่า

เรื่องนี้จะว่าไม่จบในตัวก็น่าจะได้นะคะ เพราะปริศนาที่ว่าก็ยังไม่คลี่คลาย แถมความรักพระนางก็ยังไม่ลงตัวดี ท้ายเล่มปูทางไว้ว่าจะไปต่อในเรื่องต่อไปที่มีลูกสาวท่านโหลวเป็นนางเอก

ไม่ค่อยชอบการเดินเรื่องแบบนี้เท่าไหร่ค่ะ มันดูค้างคา แต่นักเขียนอาจเปลี่ยนวิธีเดินเรื่องเพื่อที่จะได้ไม่ต้องเล่าเรื่องซ้ำไปซ้ำมาแบบในภาคต้นก็ได้

ลองไปต่อกันดูค่ะ :)