What do you think?
Rate this book
Syria. Porażka strategii zachodu
Jakkolwiek sprawy się potoczą, w Syrii nic już nie będzie jak dawniej. Przemoc będzie wygasała latami − zbyt wiele broni znalazło się w tym kraju, zbyt wielu ludzi za nią chwyciło. Zachodzi ryzyko, że cały region − Turcja w szczególności, lecz także bliska przecież Europa, jeszcze długo będą borykały się z konsekwencjami konfliktu.
Po zniesieniu stanu wyjątkowego w 2011 roku i po zakończeniu epoki jednej partii w 2012, mało co pozostało – jak się wydaje – z planów ideologa partii Baas Michela Aflaka. Tak naprawdę już teraz widać, że w sytuacji tlącego się konfliktu Syria rozpada się na wyraźnie zarysowane strefy, czasem wyłonione na bazie etnicznej. Ale czy da się rządzić Syrią w formule lokalnych autonomii? W rzeczywistości baasizm to już przeszłość. Syrią jutra będą rządzili ci, którzy utrzymali siłę zbrojną, spychając na margines cywilów i pokojowych opozycjonistów. Zachód nie miał politycznej wizji syryjskiego konfliktu i w konsekwencji nie wywarł wpływu na wydarzenia. Tym trudniej przewidzieć, jaka będzie przyszłość tego kraju. Jedno jest pewne − trzeba będzie ułożyć sobie życie z nową Syrią.
Książkę wydano dzięki dofinansowaniu Institut Français w ramach programów wsparcia wydawniczego oraz francuskiego Ministerstwa Kultury – Narodowego Centrum Książki.
Po zniesieniu stanu wyjątkowego w 2011 roku i po zakończeniu epoki jednej partii w 2012, mało co pozostało – jak się wydaje – z planów ideologa partii Baas Michela Aflaka. Tak naprawdę już teraz widać, że w sytuacji tlącego się konfliktu Syria rozpada się na wyraźnie zarysowane strefy, czasem wyłonione na bazie etnicznej. Ale czy da się rządzić Syrią w formule lokalnych autonomii? W rzeczywistości baasizm to już przeszłość. Syrią jutra będą rządzili ci, którzy utrzymali siłę zbrojną, spychając na margines cywilów i pokojowych opozycjonistów. Zachód nie miał politycznej wizji syryjskiego konfliktu i w konsekwencji nie wywarł wpływu na wydarzenia. Tym trudniej przewidzieć, jaka będzie przyszłość tego kraju. Jedno jest pewne − trzeba będzie ułożyć sobie życie z nową Syrią.
Książkę wydano dzięki dofinansowaniu Institut Français w ramach programów wsparcia wydawniczego oraz francuskiego Ministerstwa Kultury – Narodowego Centrum Książki.
ebook
First published May 13, 2014
3 people are currently reading
40 people want to read
About the author
Frédéric Pichon
35 books2 followersFrédéric Pichon enseigne l’histoire et la géopolitique en classes préparatoires aux grandes écoles. Il a publié aux éditions du Rocher en 2014 Syrie. Pourquoi l’Occident s’est trompé ?
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 11 of 11 reviews
November 2, 2024
Krótki, bo zaledwie 120 - stronicowy esej przedstawiający bardzo krytyczną perspektywę na temat zachodnich mediów i polityków w kontekście konfliktu syryjskiego. Autor zwraca uwagę na hipokryzję i niekompetencję tych podmiotów, które rozwijały uproszczone narracje, ukazujące opozycję wyłącznie w pozytywnym świetle, pomijając złożoność sytuacji w Syrii, a tym samym fałszując prawdziwy obraz konfliktu.
Pichon rozpoczyna od przedstawienia skomplikowanej historii Syrii oraz różnic społecznych i religijnych, skupiając się na alawitach i sytuacji ich wspólnoty. Wskazuje na ich obrzędy, często postrzegane jako kontrowersyjne w świetle tradycji muzułmańskiej, co pozwala lepiej zrozumieć głęboko zakorzenione podziały w syryjskim społeczeństwie.
W dalszej części Pichon krytycznie odnosi się do medialnych relacji konfliktu, które, zamiast dostarczać obiektywnych informacji, prezentowały jednostronny obraz, w którym opozycja występowała jako jedyny "dobry" aktor, podczas gdy przemoc ze strony tych grup była często ignorowana lub bagatelizowana.
Pichon kwestionuje również wsparcie, jakie Zachód udzielał "umiarkowanym" frakcjom w opozycji, z naciskiem na wpływy saudyjskie i katarskie, które w rzeczywistości nasilały radykalizm w regionie. Zauważa, że opinia publiczna w Europie została wprowadzona w błąd przez potężne narracje dotyczące „dobroczynnych” działań wspierających opozycję. Nie pomija też krytyki francuskiej polityki zagranicznej, akcentując, że brak zrozumienia sytuacji w regionie oraz uległość wobec funduszy z Kataru i Arabii Saudyjskiej przyczyniły się do zaostrzenia konfliktu. Książka zwraca uwagę na tragiczne położenie chrześcijan w Syrii, którzy zostali pominięci w narracjach medialnych, podobnie jak ich sytuacja w obliczu rosnącego ekstremizmu.
Konkluzja Pichona jest dość pesymistyczna — sugeruje, że obecny kształt Syrii pod rządami al-Assada jest trwały, a Zachód powinien zaakceptować nowe realia polityczne regionu.
Dla każdego, kto jest zainteresowany złożonością konfliktu syryjskiego oraz rolą mediów w kształtowaniu percepcji rzeczywistości, esej Pichona stanowi istotną i obowiązkową lekturę.
Pichon rozpoczyna od przedstawienia skomplikowanej historii Syrii oraz różnic społecznych i religijnych, skupiając się na alawitach i sytuacji ich wspólnoty. Wskazuje na ich obrzędy, często postrzegane jako kontrowersyjne w świetle tradycji muzułmańskiej, co pozwala lepiej zrozumieć głęboko zakorzenione podziały w syryjskim społeczeństwie.
W dalszej części Pichon krytycznie odnosi się do medialnych relacji konfliktu, które, zamiast dostarczać obiektywnych informacji, prezentowały jednostronny obraz, w którym opozycja występowała jako jedyny "dobry" aktor, podczas gdy przemoc ze strony tych grup była często ignorowana lub bagatelizowana.
Pichon kwestionuje również wsparcie, jakie Zachód udzielał "umiarkowanym" frakcjom w opozycji, z naciskiem na wpływy saudyjskie i katarskie, które w rzeczywistości nasilały radykalizm w regionie. Zauważa, że opinia publiczna w Europie została wprowadzona w błąd przez potężne narracje dotyczące „dobroczynnych” działań wspierających opozycję. Nie pomija też krytyki francuskiej polityki zagranicznej, akcentując, że brak zrozumienia sytuacji w regionie oraz uległość wobec funduszy z Kataru i Arabii Saudyjskiej przyczyniły się do zaostrzenia konfliktu. Książka zwraca uwagę na tragiczne położenie chrześcijan w Syrii, którzy zostali pominięci w narracjach medialnych, podobnie jak ich sytuacja w obliczu rosnącego ekstremizmu.
Konkluzja Pichona jest dość pesymistyczna — sugeruje, że obecny kształt Syrii pod rządami al-Assada jest trwały, a Zachód powinien zaakceptować nowe realia polityczne regionu.
Dla każdego, kto jest zainteresowany złożonością konfliktu syryjskiego oraz rolą mediów w kształtowaniu percepcji rzeczywistości, esej Pichona stanowi istotną i obowiązkową lekturę.
September 30, 2016
Frédéric Pichon démontre dans ce livre les erreurs politiques de la France, avec une analyse fouillée sur les errements catastrophiques de la diplomatie française, en passant par le retour spectaculaire de la Russie dans le jeu diplomatique mondial, bref une analyse lucide d'une situation qui ne va pas tarder à devenir une bombe à retardement!
April 12, 2017
Really puts the Syrian problem in context and shows you the mistakes that the Western states have made in attempting to deal with Assad and Daesh. Makes some really strong points about France's incompetence in its diplomatic endeavours with regards to the subject.
December 23, 2015
It is funny and sad how this essay foresaw what came one year later, including tragic Paris attacks. Although despite author's brilliant mind and sober evaluation - there is too much rage and blaming in this book, and not enough facts, so it seems as Frederic Pichon wanted rather to stir some water in public view, unfortunately with abandoning scientific method.
February 21, 2024
Frédéric Pichon s-a luat la trântă cu actorii politici din Franța. Extrem de supărat pe lipsa de realism, dogmatismul și oportunismul cu care liderii francezi au tratat problema siriană. Acesta reproșează francezilor decizia de a se poziționa de partea puterilor din Golful Persic pe parcursul crizei. Pichon explică situația regională, cadrul istoric și motivele care au dus la izbucnirea războiului civil. Rebelii ridicați împotriva lui Bashar s-au dovedit a fi extremiști care au pavat drumul către Statul Islamic. După lupte sângeroase și atacuri teroriste, conducerea lui Bashar a ajuns să fie o variantă preferabilă în fața haosului creat de organizațiile extremiste care și-au recrutat luptătorii pe rețelele de socializare.
Per total e o carte interesantă care pune situația din orientul mijlociu în altă perspectivă explicând rolurile pe care le îndeplinesc Iranul, Qatarul și Arabia Saudită.
Per total e o carte interesantă care pune situația din orientul mijlociu în altă perspectivă explicând rolurile pe care le îndeplinesc Iranul, Qatarul și Arabia Saudită.
December 30, 2015
De ce a gresit Franta, pozitionandu-se din capul locului impotriva Regimului Assad si de partea tarilor din Golf, cu interese majore in Siria?! Cum altfel puteau cancelariile occidentale sa gestioneze criza din Orientul Apropiat? Cine sunt alevitii si de ce framantarile din Siria au izbucnit in provinciile de granita, fiefuri ale organizatiilor teroriste? Sunt doar cateva dintre intrebarile pe care le ridica Frederic Pichon. Explicarea contextului intern si international, a particularitatilor etnice si religioase ale sirienilor de astazi precum si prezentarea precisa a momentelor cheie in escaladarea conflictului au darul de a face putina lumina in nebuloasa siriana.
July 27, 2017
Il deserto della ragione
Pichon lo ripete alla nausea: l'occidente si ostina a contrastare uno dei pochi capi di stato mediorientali che sta combattendo i terroristi dell'IS. Basher al-Assad. Ma perché l'occidente farebbe questa scelta autolesionista? Un po' siamo fessi: Al Jazeera confeziona video falsi (e Pichon allega le prove) con finti massacri di civili, e noi abbocchiamo. Un po' abbiamo le nostre teorie strampalate sull'esportazione della democrazia in posti dove essa non sembra sostenibile. Un po' applichiamo filtri occidentali a contesti mediorientali: chi si oppone al dittatore è un Ribelle; al risuonare della parola Ribelle scatta una reazione immediata: ci cantiamo la Marsigliese. Ma i ribelli non sono quello che pensiamo noi. La primavera araba non è una versione mediorientale del Maggio francese. Il "modello" di Pichon è chiaro e semplice; tuttavia c'è qualcosa che non torna. Ogni scenario sembra dominato dal caos e dall'irrazionale. Tutto sembra destinato a risolversi in un cumulo di macerie senza vincitori: gli stati occidentali alle prese con esodi biblici e attacchi terroristici, i civili privati di ogni libertà, i terroristi stessi che spadroneggiano in un deserto di macerie, condannati di esportare profughi, droga e petrolio. Il libro è pieno di refusi (l'editore italiano non sembra aver investito molto); lo stile è asciutto e accademico e ci sono perfino le citazioni bibliografiche.
Pichon lo ripete alla nausea: l'occidente si ostina a contrastare uno dei pochi capi di stato mediorientali che sta combattendo i terroristi dell'IS. Basher al-Assad. Ma perché l'occidente farebbe questa scelta autolesionista? Un po' siamo fessi: Al Jazeera confeziona video falsi (e Pichon allega le prove) con finti massacri di civili, e noi abbocchiamo. Un po' abbiamo le nostre teorie strampalate sull'esportazione della democrazia in posti dove essa non sembra sostenibile. Un po' applichiamo filtri occidentali a contesti mediorientali: chi si oppone al dittatore è un Ribelle; al risuonare della parola Ribelle scatta una reazione immediata: ci cantiamo la Marsigliese. Ma i ribelli non sono quello che pensiamo noi. La primavera araba non è una versione mediorientale del Maggio francese. Il "modello" di Pichon è chiaro e semplice; tuttavia c'è qualcosa che non torna. Ogni scenario sembra dominato dal caos e dall'irrazionale. Tutto sembra destinato a risolversi in un cumulo di macerie senza vincitori: gli stati occidentali alle prese con esodi biblici e attacchi terroristici, i civili privati di ogni libertà, i terroristi stessi che spadroneggiano in un deserto di macerie, condannati di esportare profughi, droga e petrolio. Il libro è pieno di refusi (l'editore italiano non sembra aver investito molto); lo stile è asciutto e accademico e ci sono perfino le citazioni bibliografiche.
April 21, 2018
2,5
Z początku wydaje się stanowić dobry "przewodnik" po konflikcie syryjskim i zaangażowanych w niego aktorach, jednak nie na długo - po wprowadzeniu, mniej więcej połowę książki autor daje upust swojej frustracji wobec postawy francuskich polityków i mediów. Im więcej emocji, tym mniej rzetelnej analizy. Brakuje też źródeł dla wielu przytaczanych wydarzeń i wypowiedzi.
Z początku wydaje się stanowić dobry "przewodnik" po konflikcie syryjskim i zaangażowanych w niego aktorach, jednak nie na długo - po wprowadzeniu, mniej więcej połowę książki autor daje upust swojej frustracji wobec postawy francuskich polityków i mediów. Im więcej emocji, tym mniej rzetelnej analizy. Brakuje też źródeł dla wielu przytaczanych wydarzeń i wypowiedzi.
September 23, 2018
Świetna książka na temat Syrii, mimo, że z 2014 roku. Łatwo wchodzi, dużo tłumaczy, jedynie fragmenty na temat dyplomacji francuskiej są nieco męczące, bo to nie nasze zmartwienie, tzn. naszego bohaterskiego narodu to nie dotyczy, więc można to pomijać.
October 30, 2019
كتاب مليء بالتحليل الدقيق لتفاصيل المؤامرة على سوريا
June 7, 2024
Nimic nou. Indolența ,,marilor puteri”, pasivitatea criminală a Franței, nepăsarea la nivel mondial în ceea ce priveste amărâții prinși în doctrine religioase extreme sau sub tiranii nemiloase.
Displaying 1 - 11 of 11 reviews