hani bazı kitaplar olur, okuyunca insana dair her şeyi anlamak bir şekilde mümkün gözükür, yeter ki bir anlatan olsun. bu kitap da onlardan biriydi. evden kilometrelerce öteye gidip de göbek bağını hâlâ koparamayanları, kendi olabilmek için kısmen gerçek kısmen mecazen ebeveyninin ölümüne mecbur hissedenleri ve nesne ilişkilerimizin hayatla bağ kurma biçimimizi nasıl belirleyebildiğini daha iyi anlamama büyük yardımı oldu. aile içi ilişkiyi yalnızca ebeveynlerle sınırlı tutmaması, kardeşleri "ödipal drama"nın figüranları olmaktan çıkarıp önemli rollere, hatta başrole koyabilmesi ufuk açıcıydı. bayıldım.