ლევან ბრეგაძის "თარგმანი და ორიგინალი" მრავალმხრივ მნიშვნელოვანიწიგნია. უპირველესად იმის გამო, პროფესიონალი კრიტიკოსისა მთარგმნელის მიერაა დაწერილი. იშვიათია ასე ბუნებრივად ერწყმოდეს ერთმანეთს ავტორის სიღმისეული საკითხის მარტივად, ფართო მკითხველისთვის გასაგებ ენაზე გადმოცემის უნარი.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტის ჟურნალისტიკის განყოფილება 1971 წელს. 1978-1986წწ. იყო ჟურნალ "კრიტიკის" პასუხისმგებელი მდივანი; 1990-1991წწ. იგივე ჟურნალის რედაქტორის მოადგილე; 1989-1990წწ. გაზეთ "მამულის" რედაქტორის მოადგილე; 1998-2000წწ. კულტურულ ურთიერთობათა ცენტრის "კავკასიური სახლის" უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის მეცნიერ-თანამშრომელი, უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 2000 წლიდან არის ამავე ინსტიტუტის განყოფილების გამგე; 2003 წლიდან "გელათის მეცნიერებათა აკადემიის ჟურნალის" სწავლული მდივანი; 2006 წლიდან ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი.
2003, 2009 და 2012 წლებში მიღებული აქვს ლიტერატურული პრემია "საბა", ნომინაციაში - წლის საუკეთესო კრიტიკა, ესეისტიკა და დოკუმენტური პროზა.
წიგნი მასში შეკრებილი ესსეების შესაქმნელად გაწეული შრომის გამო ხუთ ვარსკვლავსაც იმსახურებს და მეტსაც. თუმცა რიგითი მკითხველისათვის, რომელსაც მაინცდამაინც არ აინტერესებს კონკრეტული ნაწარმოებების მთარგმნელობითი ნიუანსები (ანუ, რომელ გვერდზე რა შეცდომა იყო დაშვებული და რა როგორ გადავიდა გერმანულზე), ნაკლებად საინტერესო იქნება.
ზოგადად კი, ეს კრებული კიდევ ერთხელ გვიჩვენებს იმას, რამდენად მნიშვნელოვანია არამხოლოდ ენის ცოდნა, არამედ სათარგმნი მასალის სრული გასიგრძეგანება. ისეთი დეტალები აქვს დაჭერილი ავტორს, რომ თუკი რომელიმე თარგმანზე იტყვის კარგიაო, უტყუარი დასკვნა იქნება.
წიგნის პირველ ნაწილში გერმანულიდან ქართულად ნათარგმნი ნაწარმოებებია განხილული, მეორე ნაწილში - პირიქით და როგორც ჩანს, არცთუ ურიგოდ გადასულა გერმანულში ქართული ტექსტები. თუმცა, თუ მაინცდამაინც ქართლის ცხოვრების, ალუდა ქეთელაურის, კვაჭი კვაჭანტირაძისა თუ ვეფხისტყაოსნის წაკითხვას ან გადაკითხვას გადაწყვეტთ, არ მგონია, გერმანულად შეჭიდება ღირდეს. ქართულადაც მშვენიერია.