Το βιβλίο "Προς εκκλησιασμόν", του οποίου η πρώτη έκδοση (1970) έγινε από το εν Θεσσαλονίκη Πατριαρχικόν Ίδρυμα Πατερικών Μελετών, αποτελεί προφανέστατα μια πανοραμική επιτομή του όλου Πενζικικού έργου. Περιλαμβάνει εννέα επί μέρους αυτοτελείς διηγήσεις, που η κάθε μία, παρά τη χαρακτηριστική από του τίτλου μαρτυρούμενη γεύση του εν τω κόσμω «ριπτασμού», δομείται οργανικά γύρω από τον μυστικό άξονα της όλης Δημιουργίας και της Ιστορίας, που δεν είναι άλλος από την δια της Εκκλησίας σωτηρία του εν γένει κτιστού.
Πανόπτης (όσο μπορεί η μεταφορά να υλοποιηθεί ). Με άποψη στα επιφαινομενα και ορθοτομηση της θεωρίας. Χωρίς περιττές αποδομησεις και ερανιζων τη σοδειά για τη συλλογή της ουσίας του πρακτεου