Pomroki

Mroki #2

by Jarosław Borszewicz

„Wszędzie dobrze, ale w życiu najlepiej”.

Choć Pomroki są kontynuacją Mroków, to obie książki, poza imieniem i nazwiskiem podmiotu lirycznego (Duet Zezowaty), dzieli właściwie wszystko. Główną bohaterką Mroków była śmierć, a w Pomrokach jest nią miłość: do Słońca, do Urszuli Sipińskiej, do królików, do Janka Wędrowniczka, do starych rowerów, do Włodzimierza Lubańskiego, do świetlicy szpitala psychiatrycznego, do Krosna Odrzańskiego i miliona innych ludzi, rzeczy i zjawisk... W książce sprzed 35 lat Duet zastanawiał się jak pięknie umrzeć, a w Pomrokach – jak pięknie żyć, bo „Wszędzie dobrze, ale w życiu najlepiej”. A kiedy bohatera dopadną wątpliwości czy miłość w ogóle istnieje, to wybranka jego serca w mig rozwieje tę niepewność:

Oczywiście, że miłość istnieje,
no bo jak inaczej wytłumaczysz fakt,
że po każdym rozstaniu z tobą
ważę o połowę mniej...?!

A czy przekonała Dueta? Hm, po odpowiedź zapraszamy do lektury Pomroków. Ale chyba tak, bo bohater pewnego romantycznego wieczora wyznaje jej szeptem:

Dobrze, że jesteś,
bo już się bałem,
że do końca życia będę niczyj...

Genres: Fiction, Poetry, Polish Literature, Favorites, Mine

284 pages, Paperback

First published September 26, 2016

Reviews

[Ksenia]

Czytając dwa lata temu „Mroki”, byłam pod ogromnym wrażeniem kunsztu literackiego i wrażliwości którą wykazał się młody Borszewicz. Na „Pomrokach” bardzo sie zawiodłam. Odniosłam wrażenie, że autor bardzo próbował stworzyć coś na miarę wcześniejszej poezjopowieści, kompletnie mu się to jednak nie udało. W „Pomrokach”, Duet przeżywa śmierć słońca, zakochuje sie w Marysi i podejmuje się pracy w „Wieczorze Warszawy”. Ostrzeżenie dla fanów Mroków; nie traficie tutaj na dobry wiersz i błyskotliwe przemyślenia, szkoda

[basiaprime]

Dokładnie 68 znaczników, jedna miłość i ogromny zachwyt.
Chociaż nie są to Mroki, chociaż nie czułam się, jakby ktoś włamał mi się myśli i je przeniósł na papier to nie mogę powiedzieć nic innego, że jestem zakochana w każdym słowie napisanym przez Borszewicza.
Bałam się sięgnąć po Pomroki, bo wielokrotnie słyszałam, że są radośniejsze niż poprzedniczka, że to opowieść o życiu, a nie o śmierci.

A według mnie to usilne ratowanie się sarkazmem i cynizmem przed kompletnym rozpadnięciem na kawałki. Przed śmiercią.

[Pajvk]

5

[Julia Prokop]

3,5

[Sylwia M.]

"Nigdy nie osiągniesz celu, jeżeli nie wiesz, co jest tym celem - powtarzam sobie co wieczór.
... i każdego ranka znowu nie wiem, dokąd zmierzam."

[Roxana]

Urodziliśmy się po to, aby się spotkać.
A spotkaliśmy się po to, aby się urodzić!

[magda]

nostalgia pomrokowa

[Bygun]

Kurla ma piórla! Ta książka trafiła mocno w pompkę zamieniając ją w serce, a ile zadała pytań, ile dała odpowiedzi...

[Julia]

Gdzie ja znajdę drugiego takiego jak Jarosław Borszewicz?

[books.for.linka]

"Mroki" o wiele bardziej do mnie trafiły. Mimo to, warto przeczytać ich kontynuację chociażby dla genialnego stylu Borszewicza.

[Sylwia]

borszewicz świetny jak zawsze, jego śmierć to wielka strata, szkoda że tak mało wydał :(

[oli]

nie zrozumcie mnie źle, uwielbiam umysł borszewicza i to jak się bawi słowem, językiem etc., ale sama książka była poprostu nudna. mroki uwielbiam, ale tu czegoś mi zabrakło, oczywiście znajdzie się pare świetnych myśli, ale no, borszewicza też poprostu ciężko oceniać, on musi trafić do ciebie klimatem, stylem (i klimat jego książek jest naprawdę genialny), ale niestety jest przyrost formy nad treścią o

[Zuzia]

4.5⭐️
Zabawne, że autor potrafi opisać proces gotowania ziemniaków w sposób nieporównywalnie piękniejszy i bogatszy niż zostały napisane wszystkie książki z pewnego niezwykłego wydawnictwa razem wzięte

[Alexa]

No i skończyłam ten dziwaczny Duet

"Kurla na piórla!
Dopierlo terlaz widzę,
że tyle rlazy byłem szczęśliwy,
ale nawet tego nie zauważyłem!"

"Zdaje się, że już wiem o co w życiu tak naprawdę chodzi! W życiu chodzi po prostu o to, żeby o coś chodziło...!"

"Lubię miłość, bo otwiera we mnie nieznane wcześniej szuflady..."

"Jak to dobrze, że wiosna jest taka krótka bo gdyby trwała cały rok, to jeszcze bardziej żal by było umierać..."

[Aleksandra Jagielska]

3,5…
nawet nie wiecie jak bardzo mnie to boli…
tbh jeśli czytaliście ,mroki’ to nie wiem czy dobrym pomysłem jest czytanie ,pomrokow’, a przynajmniej ja bardzo się zawiodłam,
początek miał jeszcze w miarę naturalny wydźwięk i kształt tej poezjopowiesci, borszewicz nadal urzekał wrażliwością, ale ze stronicy na stronice tendencja spadkowa, ja przynajmniej czułam się, jakbym czytała próbę odtworzenia fenomenu stylu ,mrokow’

[kngai]

LIST OD NIEOBECNEJ
Proszę:wróć,
bo tylko przy tobie
mogę leżeć w drewnianym łożku i nie myśleć
jakżeż ono podobne do trumny.
I tylko przy tobie jestem strumieniem,
który nie cierpi na zanik pamięci.

Proszę:wróć,
bo tylko przy tobie świat nie rozpada mi się
na dwadzieścia trzy światki.
I tylko przy tobie zdarzają się takie kwadranse,
w czasie których nie myślę o śmierci.

Proszę:wróć,
bo tylko przy tobie
umieram wolniej,
ciszej-
po ludzku…

[ola ✶]

4.5
może nie zachwyca aż tak, jak mroki, ale to nadal świetna pozycja. warto wziąć pod uwagę, że to pierwsza (i jedyna) wersja tej książki, bo autor nie zdążył jej dokończyć.

[Julia Dąbek]

„Mroki” zdecydowanie bardziej mi się podobały, ale i tutaj zaznaczyłam sobie sporo ładnych fragmentów

[amisia]

3.75, jednak mroki>>> ale to tez była cudowna uczta literacka.

[Carla]

utożsamiam się

[thebooksthief_ Ania ✨]

3,75⭐️/5
Mam wrażenie, że pierwsza książka tego autora jest o niebo lepsza. Ta też zawierała wiele poruszających cytatów i przemyśleń jednak uważałam ze zbyt dużo razy one się powtarzały. Tamta książka mnie wciągnęła, a ta mi się trochę dłużyła. Pomimo to autor naprawdę dobrze umie ująć w słowa swoje emocje i uczucia. To jest książka przy której może ulotnić się łza, lecz mnie aż tak nie poruszyła jak pierwsza książka tego autora.

[ayinka]

chwilo, zapamietaj się

mroki bardziej moje, ale still, przepiekne

[Tatiana]

Bardzo dobra, ale nie tak zachwycająca jak mroki
Wielka szkoda, że nie uda już się spotkać z autorem

[Iza Bela]

[4.25]

[emilia emdza markowska]

gdzieś głęboko w środku zakopałam w sobie tęsknotę do borszewicza, nie spodziewałam się, że ta lektura była mi aż tak potrzebna

[Kacper Jung]

Gorsza (weselsza) od pierwszej części. Warlto jednak zapoznać się z końcem duetu zezowatego. ZAPAMIETAJ MI SIĘ KSIĄŻKO!!!

[Igor]

ZAPAMIĘTAJ MI SIĘ CHWILO!!!

[Mavik]

"Nic nie łączy ludzi tak bardzo jak rozłąka. Dlatego śpię w okularach, aby cię lepiej widzieć, gdy mi się przyśnisz."

Przepadłam dla Marlysi i jej krlóliczków, historii z dorożki, Zapamiętnika i listów od "Nieobecnej", walki o groby i strachu przed śmiercią Słońca.

"Wszędzie dobrze, ale w życiu najlepiej" i aż chce się rzec: zapamiętaj mi się chwilo... z Pomrokami razem.

[Lena]

"Mroki" i "Pomroki" dzieli za dużo życia. "Mroki" budzą w człowieku swoisty niedosyt, " Pomroki" z lekka trącą przesytem.

[Weronika]

W moim odczuciu trochę gorsza od poprzedniej części, co nie zmienia faktu, że dalej mam kilka znaczników przez piękne metafory