Pomroki

Mroki #2

by Jarosław Borszewicz

„Wszędzie dobrze, ale w życiu najlepiej”.

Choć Pomroki są kontynuacją Mroków, to obie książki, poza imieniem i nazwiskiem podmiotu lirycznego (Duet Zezowaty), dzieli właściwie wszystko. Główną bohaterką Mroków była śmierć, a w Pomrokach jest nią miłość: do Słońca, do Urszuli Sipińskiej, do królików, do Janka Wędrowniczka, do starych rowerów, do Włodzimierza Lubańskiego, do świetlicy szpitala psychiatrycznego, do Krosna Odrzańskiego i miliona innych ludzi, rzeczy i zjawisk... W książce sprzed 35 lat Duet zastanawiał się jak pięknie umrzeć, a w Pomrokach – jak pięknie żyć, bo „Wszędzie dobrze, ale w życiu najlepiej”. A kiedy bohatera dopadną wątpliwości czy miłość w ogóle istnieje, to wybranka jego serca w mig rozwieje tę niepewność:

Oczywiście, że miłość istnieje,
no bo jak inaczej wytłumaczysz fakt,
że po każdym rozstaniu z tobą
ważę o połowę mniej...?!

A czy przekonała Dueta? Hm, po odpowiedź zapraszamy do lektury Pomroków. Ale chyba tak, bo bohater pewnego romantycznego wieczora wyznaje jej szeptem:

Dobrze, że jesteś,
bo już się bałem,
że do końca życia będę niczyj...

Genres: Fiction, Poetry, Polish Literature, Favorites, Mine

284 pages, Paperback

First published September 26, 2016

Reviews

[Ksenia Kwiecińska · Rating 2 out of 5]

Czytając dwa lata temu „Mroki”, byłam pod ogromnym wrażeniem kunsztu literackiego i wrażliwości którą wykazał się młody Borszewicz. Na „Pomrokach” bardzo sie zawiodłam. Odniosłam wrażenie, że autor bardzo próbował stworzyć coś na miarę wcześniejszej poezjopowieści, kompletnie mu się to jednak nie udało. W „Pomrokach”, Duet przeżywa śmierć słońca, zakochuje sie w Marysi i podejmuje się pracy w „Wieczorze Warszawy”. Ostrzeżenie dla fanów Mroków; nie traficie tutaj na dobry wiersz i błyskotliwe przemyślenia, szkoda

[basiaprime · Rating 5 out of 5]

Dokładnie 68 znaczników, jedna miłość i ogromny zachwyt.
Chociaż nie są to Mroki, chociaż nie czułam się, jakby ktoś włamał mi się myśli i je przeniósł na papier to nie mogę powiedzieć nic innego, że jestem zakochana w każdym słowie napisanym przez Borszewicza.
Bałam się sięgnąć po Pomroki, bo wielokrotnie słyszałam, że są radośniejsze niż poprzedniczka, że to opowieść o życiu, a nie o śmierci.

A według mnie to usilne ratowanie się sarkazmem i cynizmem przed kompletnym rozpadnięciem na kawałki. Przed śmiercią.

[Pajvk · Rating 5 out of 5]

5

[Julia Prokop · Rating 3 out of 5]

3,5

[Sylwia M. · Rating 3 out of 5]

"Nigdy nie osiągniesz celu, jeżeli nie wiesz, co jest tym celem - powtarzam sobie co wieczór.
... i każdego ranka znowu nie wiem, dokąd zmierzam."

[Roxana · Rating 5 out of 5]

Urodziliśmy się po to, aby się spotkać.
A spotkaliśmy się po to, aby się urodzić!

[magda · Rating 4 out of 5]

nostalgia pomrokowa

[Bygun · Rating 5 out of 5]

Kurla ma piórla! Ta książka trafiła mocno w pompkę zamieniając ją w serce, a ile zadała pytań, ile dała odpowiedzi...

[Julia · Rating 5 out of 5]

Gdzie ja znajdę drugiego takiego jak Jarosław Borszewicz?

[books.for.linka · Rating 3 out of 5]

"Mroki" o wiele bardziej do mnie trafiły. Mimo to, warto przeczytać ich kontynuację chociażby dla genialnego stylu Borszewicza.

[Sylwia · Rating 4 out of 5]

borszewicz świetny jak zawsze, jego śmierć to wielka strata, szkoda że tak mało wydał :(

[oli · Rating 1 out of 5]

nie zrozumcie mnie źle, uwielbiam umysł borszewicza i to jak się bawi słowem, językiem etc., ale sama książka była poprostu nudna. mroki uwielbiam, ale tu czegoś mi zabrakło, oczywiście znajdzie się pare świetnych myśli, ale no, borszewicza też poprostu ciężko oceniać, on musi trafić do ciebie klimatem, stylem (i klimat jego książek jest naprawdę genialny), ale niestety jest przyrost formy nad treścią o

[Zuzia · Rating 4 out of 5]

4.5⭐️
Zabawne, że autor potrafi opisać proces gotowania ziemniaków w sposób nieporównywalnie piękniejszy i bogatszy niż zostały napisane wszystkie książki z pewnego niezwykłego wydawnictwa razem wzięte

[Alexa]

No i skończyłam ten dziwaczny Duet

"Kurla na piórla!
Dopierlo terlaz widzę,
że tyle rlazy byłem szczęśliwy,
ale nawet tego nie zauważyłem!"

"Zdaje się, że już wiem o co w życiu tak naprawdę chodzi! W życiu chodzi po prostu o to, żeby o coś chodziło...!"

"Lubię miłość, bo otwiera we mnie nieznane wcześniej szuflady..."

"Jak to dobrze, że wiosna jest taka krótka bo gdyby trwała cały rok, to jeszcze bardziej żal by było umierać..."

[Aleksandra Jagielska · Rating 3 out of 5]

3,5…
nawet nie wiecie jak bardzo mnie to boli…
tbh jeśli czytaliście ,mroki’ to nie wiem czy dobrym pomysłem jest czytanie ,pomrokow’, a przynajmniej ja bardzo się zawiodłam,
początek miał jeszcze w miarę naturalny wydźwięk i kształt tej poezjopowiesci, borszewicz nadal urzekał wrażliwością, ale ze stronicy na stronice tendencja spadkowa, ja przynajmniej czułam się, jakbym czytała próbę odtworzenia fenomenu stylu ,mrokow’

[kngai · Rating 5 out of 5]

LIST OD NIEOBECNEJ
Proszę:wróć,
bo tylko przy tobie
mogę leżeć w drewnianym łożku i nie myśleć
jakżeż ono podobne do trumny.
I tylko przy tobie jestem strumieniem,
który nie cierpi na zanik pamięci.

Proszę:wróć,
bo tylko przy tobie świat nie rozpada mi się
na dwadzieścia trzy światki.
I tylko przy tobie zdarzają się takie kwadranse,
w czasie których nie myślę o śmierci.

Proszę:wróć,
bo tylko przy tobie
umieram wolniej,
ciszej-
po ludzku…

[ola ✶ cosmicreads · Rating 4 out of 5]

4.5
może nie zachwyca aż tak, jak mroki, ale to nadal świetna pozycja. warto wziąć pod uwagę, że to pierwsza (i jedyna) wersja tej książki, bo autor nie zdążył jej dokończyć.

[Julia Dąbek · Rating 4 out of 5]

„Mroki” zdecydowanie bardziej mi się podobały, ale i tutaj zaznaczyłam sobie sporo ładnych fragmentów

[amisia · Rating 4 out of 5]

3.75, jednak mroki>>> ale to tez była cudowna uczta literacka.

[Carla · Rating 5 out of 5]

utożsamiam się

[thebooksthief_ Ania ✨ · Rating 3 out of 5]

3,75⭐️/5
Mam wrażenie, że pierwsza książka tego autora jest o niebo lepsza. Ta też zawierała wiele poruszających cytatów i przemyśleń jednak uważałam ze zbyt dużo razy one się powtarzały. Tamta książka mnie wciągnęła, a ta mi się trochę dłużyła. Pomimo to autor naprawdę dobrze umie ująć w słowa swoje emocje i uczucia. To jest książka przy której może ulotnić się łza, lecz mnie aż tak nie poruszyła jak pierwsza książka tego autora.

[ayinka · Rating 4 out of 5]

chwilo, zapamietaj się

mroki bardziej moje, ale still, przepiekne

[Tatiana · Rating 5 out of 5]

Bardzo dobra, ale nie tak zachwycająca jak mroki
Wielka szkoda, że nie uda już się spotkać z autorem

[Iza Bela · Rating 4 out of 5]

[4.25]

[emilia emdza markowska · Rating 4 out of 5]

gdzieś głęboko w środku zakopałam w sobie tęsknotę do borszewicza, nie spodziewałam się, że ta lektura była mi aż tak potrzebna

[Kacper Jung · Rating 4 out of 5]

Gorsza (weselsza) od pierwszej części. Warlto jednak zapoznać się z końcem duetu zezowatego. ZAPAMIETAJ MI SIĘ KSIĄŻKO!!!

[Mavik · Rating 5 out of 5]

"Nic nie łączy ludzi tak bardzo jak rozłąka. Dlatego śpię w okularach, aby cię lepiej widzieć, gdy mi się przyśnisz."

Przepadłam dla Marlysi i jej krlóliczków, historii z dorożki, Zapamiętnika i listów od "Nieobecnej", walki o groby i strachu przed śmiercią Słońca.

"Wszędzie dobrze, ale w życiu najlepiej" i aż chce się rzec: zapamiętaj mi się chwilo... z Pomrokami razem.

[Lena · Rating 3 out of 5]

"Mroki" i "Pomroki" dzieli za dużo życia. "Mroki" budzą w człowieku swoisty niedosyt, " Pomroki" z lekka trącą przesytem.

[Muchomorek ☾ · Rating 3 out of 5]

Kura ma pióra, jak tu w ogóle ocenić tę książkę??? Mroki Borszewicza zaliczam do panteonu książek mojego życia, o których nieustannie myślę i do których często wracam. Tymczasem Pomroki były... no, po prostu były, właśnie. Czy sama książka była zła? Niekoniecznie. Borszewicz pisze wybornie, więc czytało mi się ją przyjemnie i bez oporów. Ale odczucia już nie te... Mroki dały mi w idealnym momencie życia coś niesamowicie świeżego czego nie dała mi żadna inna lektura wcześniej, tymczasem Pomroki niby zaserwowały to samo, ale w nieco gorszej słabo odgrzanej wersji? Bardzo nie grała mi tutaj postać Maryśki, irytowała mnie do bólu i niewiele wnosiła, a ogólnie cała książka sprawiała wrażenie nieco wydumanej lub pisanej na siłę pod oryginalne Mroki. Czy odradzam? Też niekoniecznie, jest tu oczywiście kilka świetnych cytatów, ale całości zdecydowanie brakuje błyskotliwości.
Pewnie jeszcze kiedyś tu wrócę, kto wie może wtedy Pomroki bardziej do mnie trafią. Teraz to będzie takie niecałe 3.5/5, z przymrużeniem oka.

[Zuz.annav · Rating 5 out of 5]

Mroki i Pomroki to książki jedyne w swoim rodzaju i na pewno długo zostaną mi w pamięci. Dzięki oryginalnej formie trafiają głębiej, a czytelnik nigdy nie wie czego się spodziewać. Wątki są związane ze sobą bardzo luźno, choć sam ich przekaz jest bardzo uniwersalny. Wiele zdań daje do myślenia a sama poezjowieść niezwykle inspiruje. W niektórych sytuacjach w życiu jestem w stanie przypomnieć sobie i zastosować filozofię występującą w książce (tu trzeba być ostrożnym). Większość fragmentów to po prostu albo spis przemyśleń bohatera albo sytuacje codzienne, a właśnie to najbardziej pozwala utożsamić się i pokazuje, że nawet opis obierania ziemniaków może być zrobiony nietuzinkowo (po Borszewiczowemu).

Pomroki (jak wynika też z opisu książki) są bardziej skupione na miłości do świata i innych, dając odbiorcy nadzieję. Mroki były nastawione bardziej na tematykę śmierci, dołowanie. Nie uważam, że przez to któraś jest lepsza od drugiej ale są po prostu inne. Do mnie bardziej przemówiły Mroki - pierwsze zetknięcie z taką formą (nie wiedziałam czego się spodziewać) i więcej jednak się wzruszałam i wczuwałam. Postacie też są inne i jednak główny wątek romantyczny wolałam w pierwszej części. Mroki wydawały mi się takie bardziej bliskie, z większą głebią i intencją.

Te książki są dla mnie strasznie Myslovitz coded. Bije od nich taka polskość i nostalgia - klimaty które ja bardzo cenię i lubię, często mnie wzruszają.