What do you think?
Rate this book
อัญมณีชิ้นสุดท้าย
หนึ่งบุรุษที่มากล้นด้วยอำนาจและความองอาจ
ผู้มิเคยแยแสหญิงใดมากเกินกว่าเพียงของเล่นแก้เบื่อในเกมตน
ทว่าวันหนึ่งของทุกสิ่ง กลับต้องกลายเป็นผู้ปราชัยเป็นครั้งแรก
แก่หญิงสาวธรรมดาสามัญ...ผู้ไร้ซึ่งศักดิ์ใด
-------------------------------------------------------
“คุณทำแบบนี้ทุกครั้งเลยหรือคะ...จ่ายเงินเพื่อตัดปัญหา”
“ใช่ มันสะดวกรวดเร็วและจบง่ายที่สุด” ไร้ความรู้สึกใดแม้กระทั่งคำว่าน้ำใจ
เย็นเยือกเฉยชายิ้มระรื่นมองทุกอย่างเป็นธุรกิจที่จ่ายเงินก็ยุติทุกสิ่ง
ไรอัสตวัดปากกาจบก็ยื่นเช็คที่มีจำนวนเงินมากพอใช้จ่ายได้อย่างสบาย ๆ
“ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งที่ผ่านมา ผมสนุกมาก”
ชายหนุ่มรูปงามบอกกล่าวขอบคุณในเรื่องที่ผ่านมาด้วยน้ำเสียงนิ่งเฉย กล่าวพอเป็นพิธี
แม้แต่ประโยคคำพูดก็คล้ายกับว่าเป็นบทร่างที่ ใช้ซ้ำซ้อนพร่ำเพรื่อทุกครั้งที่เกิดปัญหานี้
เป็นแค่การจบหน้าที่ของตนเท่านั้น พลางไขประตูรถโดยสมองก็คิดรายชื่อหญิงคู่ควงคนใหม่
ที่จะชวนไปดินเนอร์ที่ร้านอาหารที่จองเอาไว้ ในค่ำคืนนี้แทน
ทว่าก่อนที่จะทันได้ปิดประตูรถ...
ก้อนกระดาษเช็คมูลค่าสูงที่ถูกขย้ำแน่นปาใส่หน้าเขาอย่างตั้งใจ
ร่างบอบบางที่ยืนนิ่งมาตลอดตวาดสุดเสียงอย่างไม่เคยกระทำกับชายคนนี้มาก่อน
“อย่ามาคิดว่าคนอื่นเขาอยากได้แต่เงินของคุณกันหมดนะ อย่ามาดูถูกกันง่าย ๆ !”
ใบหน้านวลแข็งกร้าวโกรธขึงและรวดร้าว ดวงตากลมโตทอแววรวดร้าวเจ็บโกรธสะสมจนแทบระเบิดออก
แต่ไรอัสก็ไม่คิดแยแส เขาหยิบเช็คที่เป็นก้อนกลมขึ้นมาฉีกทิ้งตรงหน้า
พลางเอ่ยวาจาบาดความรู้สึก ย้ำความเจ็บปวดให้มากขึ้นอีก
พร้อมยิ้มที่ทำลายทุกสิ่งของความทรงจำดี ๆ ที่มีมาไม่ให้หลงเหลือได้อีก
“อย่ามาร้องเสียดายทีหลังก็แล้วกัน”
ผู้มิเคยแยแสหญิงใดมากเกินกว่าเพียงของเล่นแก้เบื่อในเกมตน
ทว่าวันหนึ่งของทุกสิ่ง กลับต้องกลายเป็นผู้ปราชัยเป็นครั้งแรก
แก่หญิงสาวธรรมดาสามัญ...ผู้ไร้ซึ่งศักดิ์ใด
-------------------------------------------------------
“คุณทำแบบนี้ทุกครั้งเลยหรือคะ...จ่ายเงินเพื่อตัดปัญหา”
“ใช่ มันสะดวกรวดเร็วและจบง่ายที่สุด” ไร้ความรู้สึกใดแม้กระทั่งคำว่าน้ำใจ
เย็นเยือกเฉยชายิ้มระรื่นมองทุกอย่างเป็นธุรกิจที่จ่ายเงินก็ยุติทุกสิ่ง
ไรอัสตวัดปากกาจบก็ยื่นเช็คที่มีจำนวนเงินมากพอใช้จ่ายได้อย่างสบาย ๆ
“ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งที่ผ่านมา ผมสนุกมาก”
ชายหนุ่มรูปงามบอกกล่าวขอบคุณในเรื่องที่ผ่านมาด้วยน้ำเสียงนิ่งเฉย กล่าวพอเป็นพิธี
แม้แต่ประโยคคำพูดก็คล้ายกับว่าเป็นบทร่างที่ ใช้ซ้ำซ้อนพร่ำเพรื่อทุกครั้งที่เกิดปัญหานี้
เป็นแค่การจบหน้าที่ของตนเท่านั้น พลางไขประตูรถโดยสมองก็คิดรายชื่อหญิงคู่ควงคนใหม่
ที่จะชวนไปดินเนอร์ที่ร้านอาหารที่จองเอาไว้ ในค่ำคืนนี้แทน
ทว่าก่อนที่จะทันได้ปิดประตูรถ...
ก้อนกระดาษเช็คมูลค่าสูงที่ถูกขย้ำแน่นปาใส่หน้าเขาอย่างตั้งใจ
ร่างบอบบางที่ยืนนิ่งมาตลอดตวาดสุดเสียงอย่างไม่เคยกระทำกับชายคนนี้มาก่อน
“อย่ามาคิดว่าคนอื่นเขาอยากได้แต่เงินของคุณกันหมดนะ อย่ามาดูถูกกันง่าย ๆ !”
ใบหน้านวลแข็งกร้าวโกรธขึงและรวดร้าว ดวงตากลมโตทอแววรวดร้าวเจ็บโกรธสะสมจนแทบระเบิดออก
แต่ไรอัสก็ไม่คิดแยแส เขาหยิบเช็คที่เป็นก้อนกลมขึ้นมาฉีกทิ้งตรงหน้า
พลางเอ่ยวาจาบาดความรู้สึก ย้ำความเจ็บปวดให้มากขึ้นอีก
พร้อมยิ้มที่ทำลายทุกสิ่งของความทรงจำดี ๆ ที่มีมาไม่ให้หลงเหลือได้อีก
“อย่ามาร้องเสียดายทีหลังก็แล้วกัน”
322 pages, Paperback
7 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
November 14, 2018
เหมือนดูละครหลังข่าว
February 23, 2016
3 ดาว
เป็นนิยายพล็อตทั่วๆ ไปคือหญิงไทยมีความสัมพันธ์
กับชายต่างชาติ แต่เลิกกันเพราะผู้ชายเจ้าชู้
แล้วก็มีแก้แค้นกันบ้างเล็กๆน้อยๆ
แต่ที่อ่านแล้วไม่ลื่นไหลคือการใช้ภาษา
ภาษาวก วน ใช้คำฟุ่มเฟือยมาก บางคำมันไม่น่าจะเป็น
ภาษาพูด อ่านแล้วก็ขัดๆ ถ้าเทียบกับ ณ สุดเส้นขอบฟ้า
เรื่องนั้นภาษาจะดีกว่า
เป็นนิยายพล็อตทั่วๆ ไปคือหญิงไทยมีความสัมพันธ์
กับชายต่างชาติ แต่เลิกกันเพราะผู้ชายเจ้าชู้
แล้วก็มีแก้แค้นกันบ้างเล็กๆน้อยๆ
แต่ที่อ่านแล้วไม่ลื่นไหลคือการใช้ภาษา
ภาษาวก วน ใช้คำฟุ่มเฟือยมาก บางคำมันไม่น่าจะเป็น
ภาษาพูด อ่านแล้วก็ขัดๆ ถ้าเทียบกับ ณ สุดเส้นขอบฟ้า
เรื่องนั้นภาษาจะดีกว่า
Displaying 1 - 2 of 2 reviews