Battambang. Dit is zijn eindbestemming. Sep, die zijn laatste levensjaren doorbrengt in Cambodja, moet een beslissing nemen die alles op scherp zet: zijn bestaan in Battambang, zijn band met de mensen die hij er heeft leren kennen, zijn herinneringen aan Nederland. De inktzwarte geschiedenis van Cambodja staat in Verre vader naast een persoonlijk Nederlands verhaal. Dat van een vader die zijn zoon is kwijtgeraakt en niet weet hoe hij daar mee moet leren leven. Verre vader is een indringende, fijnzinnige roman over het nemen van verantwoordelijkheid, over berusting en opstandigheid.
Door hoe hij schrijft, geeft Van Kan een beeld van hoe een Nederlander denkt die al lang in het Verre Oosten woont. En hoe iemand denkt die ziek is of aan het eind van zijn leven staat. Er zit een spanning in doordat hij stukje bij beetje laat zien wat er aan de hand is. Veel is directe waarneming en gedachten van het moment. Het doet misschien droog aan, maar fascineert ook.
Indrukwekkend, bijzonder, overdonderend, ontroerend, imponerend, zijn de woorden die bij je opkomen als je dit boek dichtslaat.
Indrukwekkend vanwege de prachtige, verstilde sfeer die de, debuterende, schrijver weet op te roepen. Indrukwekkend omdat de waarde van vriendschappen zelden in een boek zo subtiel en zuiver zijn weergegeven.
Bijzonder omdat het hele verhaal zich afspeelt op één dag maar wel een heel leven weergeeft. Bijzonder omdat de titel Verre vader zoveel betekenissen blijkt te hebben die allemaal even belangrijk zijn.
Overdonderend omdat de Cambodjaanse personages ondanks de doorstane - beschreven - gruwelijkheden tijdens Pol Pot zo'n veerkracht en warme menselijkheid tonen.
Ontroerend omdat blijkt dat kleine gebaren, heel groot kunnen zijn voor een ander. Ontroerend omdat getoond wordt dat simpelweg iemand bij de naam noemen een grote ommekeer teweeg kan brengen. Ontroerend omdat getoond wordt wat een liefdevol woord kan doen. Ontroerend omdat de schrijver de Nederlandse hoofdpersoon, Sep, toont in al zijn zwakte en kracht. Ontroerend omdat Sep, op zijn eigen onbeholpen manier, twee weeskinderen verder probeert te helpen. Ontroerend omdat Jos van Kan geen oordeel velt maar mensen mens laat zijn.
Imponerend omdat de schrijfstijl en de taal in dit boek zo prachtig zijn. Imponerend omdat het verhaal zo subtiel en invoelend verteld wordt. Imponerend omdat dit eerste boek van deze schrijver in alle opzichten zo perfect is.