เธอมีความสุขไหม?
เธอเคยใฝ่ฝันสิ่งใด?
ชีวิตเป็นอย่างที่เธอคาดหวังไว้หรือเปล่า?
เธอชอบตัวเองหรือไม่?
เธอเป็นใคร...
แปลกดี ตอนเด็กๆ คำถามแบบนี้ตอบง่าย เผลอๆก็ไปสวนกลับอีกว่า เอ็งจะถามมาทำไมฟระ
แต่พอเป็นผู้ใหญ่ อะไรๆก็กลับยากกว่าที่คิดไว้
เคยอ่านเล่มนี้เมื่อนานมาแล้ว ที่ร้านหนังสือใกล้บ้าน แต่พอร้านเจ๊งไป ก็ไม่ได้ไปตามเก็บเล่มนี้อีกเลย (เสียใจมากตอนนั้น)
..... สุดท้ายได้กลับมาอ่านอีกที ก็ช่วยเตือน และเติมความฝันสมัยเด็กๆได้ดีเหมือนกัน คงเพราะเหตุนี้ ใครหลายคนเลยชอบงานเขียน และลายเส้นของ จิมมี่ เลี่ยว
.........
"เวลาที่ผมกรอกประวัติส่วนตัว
ผมก็เริ่มเรียนรู้ที่จะพูดเท็จ"
Jimmy Liao
.........
ป.ล.
ความแหว่งวิ่นของตัวละคร อีกนัยหนึ่งก็ช่วยถม 'ความหว่อง' ของคนอ่านไปในตัว