Bang om niet rond te komen, bang om te falen, bang voor aanslagen, bang om alleen te zijn, bang om samen te gaan wonen, bang voor verandering, bang voor morgen. We leven in een angstsamenleving. Onze angst is soms zo verpletterend dat je dreigt te denken: zouden we niet beter meteen stoppen met leven? Maar ook sterven is geen optie, want we zijn bang van de dood.
Filosoof Bleri Lleshi ziet maar één oplossing: de Liefde. Niet de romantische of peperkoeken versies uit tv-programma's (Verboden liefde!), literatuur (Vijftig tinten grijs!) of filmwereld (The Twilight Saga!). Die leren je vooral dat liefde een product is uit een met tl-lampen belichte rayon in de supermarkt.
Wél de liefde die ons laat bloeien en groeien, en ons samenbrengt. Alleen heeft die, net zoals een boom, stevige wortels nodig: in gezinnen, onderwijs, middenveld, media en politiek. Liefde in tijden van angst is een prikkelend essay dat, zoals het een straatfilosoof betaamt, vertrekt vanuit de dagelijkse verhalen van gewone mensen. Over solidariteit, spiritualiteit en de noodzaak van een liefdessamenleving. Broodnodig in tijden van angst.
In dit essay legt filosoof Bleri Lleshi zijn maatschappijvisie uit. Hij doet dit nogal summier, blijft redelijk aan de oppervlakte. Toch zaten er hier en daar wel interessante gedachten in waar ik eigenlijk nog niet echt had bij stilgestaan. Deel 1: Angst. We leven in een angstmaatschappij. En dan anekdotes en veel te veel quotes om dit te ondersteunen. Politiek en media zijn slecht. Deel 2: Liefde. Het meest interessante deel. Naargelang de maatschappij waarin wij leven, verandert onze gedachte over wat liefde is. Tegenwoordig is liefde herleidt tot een product. Politiek, media en neoliberalisme zijn slecht. Deel 3: Liefdesmaatschappij. Hier werd het voor mij iets te prekerig. We moeten dit...we moeten dat. Eerste reactie van mij, altijd: moet just nix! Maar dan ben ik waarschijnlijk te cynisch en te individualistisch bezig. Want politiek, media, neoliberalisme, kapitalisme en individualisme zijn slecht. Nawoord: Hier maakt hij veel goed door kritisch te zijn voor zichzelf en uit te leggen wat hij wou bereiken. Een maatschappij verander je niet op 1 dag. En voor iedereen persoonlijk krijgt liefde een andere invulling. Het begint natuurlijk allemaal bij jezelf, uiteraard.
Verhelderend. Niet naïef of wereldvreemd. Een boek dat aanzet tot denken. Het geeft geen sluitend antwoord op hoe een liefdessamenleving er zou kunnen uitzien, maar haalt wel aan hoe wij als mens kunnen streven naar een betere wereld.
Het is geschreven in duidelijke taal, waardoor het voor iedereen toegankelijk is (net zoals de liefde voor iedereen toegankelijk zou moeten zijn?). Vaak wordt er verwezen naar waargebeurde verhalen van mensen ter illustratie van de problemen die heersen in onze samenleving. Dit vind ik echt een meerwaarde. Zo krijgt het essay meer diepgang.
Een aanrader! Overwin de angst en ga voluit voor de liefde. Liefde als 'werk'-woord welteverstaan.
Het is mooi en moedig om een pleidooi te houden tegen materialisme en cynisme en voor solidariteit en liefde. Daarin kan ik de auteur helemaal volgen. Ook zijn definitie van de liefde en van de aspecten van de liefde en ook de bedreigingen voor de liefde snijdt hout. Echter, in het algemeen is de analyse te oppervlakkig en te vrijblijvend. Het is te gemakkelijk om te wijzen op de uitwassen van onze kapitalistische samenleving en dan zonder argumentatie het kapitalisme op zich de schuld te geven van toenemend cynisme en toenemende angst. Te gretig legt de auteur een causaal verband tussen diverse maatschappelijke fenomenen zonder dat verband grondig te onderzoeken en zijn bewering te ondersteunen met anekdotes en voorbeelden. Nee, geen aanrader.
Laten we allen het slechte in de wereld bestrijden met LIEFDE.... De grootste en oudste en spirituele kracht waar we in ons neoliberale en kapitalistische maatschappij nog weinig kaas van gegeten hebben! Bleri woonachtig in Brussel het centrum van België en jeugdbegeleider geeft zijn onderbouwde visie en concrete handvaten om terug naar een solidaire maatschappij te evolueren. Het wapen tegen het huidige cynisme in onze westerse samenleving. En zo moeilijk is dit niet... wel moeten we ook strijden zoals bij elke verandering.
Mooi geschreven, erg toegankelijk met af en toe een voorbeeld uit zijn praktijk. Ik genoot misschien iets minder van het laatste hoofdstuk maar zijn oproep om lief te hebben ondanks de angst is hart verwarmend.
Ik heb er wellicht te veel van verwacht. Van een politiek filosoof verwachtte ik elegante afleidingen, aha-erlebnissen, heldere redeneringen die je tot inzicht doen komen. Maar voor mij hangt het aaneen met vaagheden, veralgemeningen en cheap shots ('wij' doen blijkbaar altijd alles, nuancering daarin is ver te zoeken), wat ik met stijgende irritatie las. Teleurstelling.
Hartverwarmend pleidooi voor een andere samenleving. Scherpe pen die de angst aanwezig in individu en maatschappij mooi weet te beschrijven. Een aanrader.