ปัญจมหาโจร เล่ม 11 ตอน ปัญจธาตุรวมเป็นหนึ่ง

ปัญจมหาโจร #11

by จางไห่ฟาน, 张海帆, Zhang Haifan

อักษรที่สลักอยู่บนแขน ปัญจธาตุร่วมมือกัน ทำลายหมู่บ้านว่านเหยียนเจิ้น ทำลายค่ายกลบรรพอสูรกับ ตำนานเล่าขานที่ว่าปัญจธาตุร่วมมือกัน จำต้องสูญเสียสองธาตุ หัวเสี่ยวเสียจะรับมือกับเหตุการณ์นี้อย่างไร และตระกูลปัญจธาตุจะเลือกตัดสินใจเช่นไร จากโจรกระจอกไร้หัวนอนปลายเท้า ดิ้นรนจนกลายเป็นจ้าวแห่งมหาโจร ผู้มีไฟมารแต่กำเนิด จะต่อกรกับปํญจมหาโจร สุดท้ายจะสามารถชักชวนตระกูลปัญจธาตุร่วมมือกันทำลายค่ายกลบรรพอสูรได้หรือไม่ บทสรุปจะลงเอยเช่นไร

400 pages, Paperback

First published February 1, 2016

About the author

English：Zhang Haifan
Simplified Chinese：张海帆
Traditional Chinese：張海帆
Thainese：จางไห่ฟาน

Reviews

[Hammu · Rating 2 out of 5]

ในที่สุด เรื่องราวของเปล่าปัญจธาตุ ตระกูลปัญจมหาโจรก็ถึงเวลาสิ้นสุดลง
ตั้งแต่ที่ยังอ่านไม่จบก็รู้สึกได้ทันทีว่า ค่อนข้างผิดหวังกับเนื้อเรื่องมาก
ตั้งแต่ตอนที่อ่านเล่ม 10 ก็เริ่มคิดแล้วว่า เล่ม 11 จะจบลงยังไง เพราะการทำลายค่ายกลบรรพอสูรมันไม่ใช่เรื่องง่าย ปัญจธาตุรวมตัวกัน จะต้องเกิดการดับสูญ แล้วหัวเสี่ยวเสียจะทำอย่างไรเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ เนื้อเรื่องมันยังดูเหลืออีกเยอะ แต่กลับเหมือนถูกผู้เขียนรวบรัดตัดตอนให้จบภายในเล่มนี้ให้ได้ ทำให้เนื้อเรื่องดูสั้นกระชับ และดำเนินเรื่องเร็วเกินไป พวกหัวเสี่ยวเสีย และเหล่าปัญจมหาโจรใช้เวลาเพียงแค่ 1วันเท่านั้นก็สามารถบุกหมู่บ้านว่านเหยียนเจิ้น ทำลายกองทัพ และนินจาของญี่ปุ่น สังหารอิจุนได้สำเร็จ รวมถึงยังช่วงชิง และทำลายกระถางปัญจธาตุได้

แม้ว่าเรื่องราวการดำเนินเรื่องของการทำลายค่ายกลบรรพอสูร รวมถึงการสูญสลายของกระถางปัญจธาตุนั้นดำเนินไปด้วยความเป็นเหตุเป็นผลของเนื้อเรื่อง แต่เนื้อเรื่องหลังจากที่ออกจากหมู่บ้านว่านเหยียนเจิ้นนั้นค่อนข้างเหมือนการจับแพะชนแกะ หาจุดสิ้นสุดของเนื้อเรื่องไม่เจอ

ตลอดการดำเนินเรื่อง ผู้เขียนได้พยายามสอดแทรกประวัติศาสตร์ของประเทศจีนมาเป็นระยะ ในตอนแรกก็ค่อนข้างสอดคล้องไปกับเนื้อเรื่อง สามารถปะติดปะต่อได้ แต่ภายหลังแล้วค่อนข้างดูเหมือนจะยัดเยียดจนเกินไปเพื่อให้เนื้อเรื่องจบลงโดยการที่ระบอบคอมมิวนิสต์ขึ้นปกครองประเทศจีน

รวมถึงเรื่องราวของเหยียนเจิ้งที่สุดท้ายเป็นลูกหลายของหัวเสี่ยวเสีย ที่ผู้อ่านพอจะเดาได้ตั้งแต่แรกแล้ว แต่การปรากฏตัวของเถียนเวิ่นกับหลินหว่านนั้นก็ยังอยู่นอกเหนือความคาดหมาย และไม่รู้ว่าสุดท้ายแล้วนั้นจะปรากฏตัวออกมาอีกทำไม

สุดท้ายนี้แล้ว หลังจากที่อ่านมาจึงทำให้รู้สึกว่า เนื้อเรื่องส่วนที่สนุกที่สุดคงจะเป็นเรื่องราวตอนที่หัวเสี่ยวเสียฝ่าสามด่านตระกูลหั่ว รวมถึงการที่ถูกขับไล่ เพียงเท่านั้น เนื้อเรื่องนอกเหนือจากนี้ดูค่อนข้างธรรมดา จนไม่รู้สึกถึงความตื่นเต้นชวนน่าติดตาม

[Soung Iimoya · Rating 3 out of 5]

จบแบบ … โดนหักหลัง ชีวิตตกต่ำ
เรื่องนี้ตัวละครชอบโทษคนอื่นยกเว้นตัวเอง

สรุปชอบเอียนฉงสุดหละ

[Nooiy Limpawittayakul · Rating 3 out of 5]

ดูเหมือนใช้เวลาในการอ่านนาน แต่เปล่าเลย เว้นวรรคการอ่านไปเกือบอาทิตย์เพื่อการท่องเที่ยวมา ว่าแล้วก็กลับมาคว้าหนังสืออ่านต่อ กับเรื่องราวการทำลายค่ายกลบรรพอสูรของเหล่าปัญจมหาโจร การต่อสู้กับ อิจุน ฮิโรคิ รวมถึงทัพนินจาญี่ปุ่นซึ่งอ่านไปอ่านมาทัพนินจาตายง่ายเกินไป หรือเพราะฝีมือของเหล่าปัญจธาตุเพิ่งสำแดงฤทธิ์เดช

ในส่วนของตอนจบ ออกจะสับสน งงงวยกับนามแฝง ลัทธิคอมมิวนิสต์ และการดำรงอยู่ของคนตระกูลปัญจธาตุ

แต่โดยรวมอ่านเพื่อความเพลิดเพลินก็ไม่เลว ฆ่าเวลาได้ดี