Z otchłani

Trylogia grobiańska #3

by Krzysztof A. Zajas

Nadzieje krakowskiego komisarza Andrzeja Krzyckiego, że po krwawych wydarzeniach ostatniej wiosny świat wrócił na swoje tory i można wreszcie normalnie pracować, okazały się złudne. Zabójstwa księży, dokonane w krwawej inscenizacji, uwalniają kolejne demony, a opinia publiczna jest równie przerażona, co rozwścieczona. Krzycki musi stawić czoła nie tylko mordercy, ale również jego prześladowcom, hipokryzji w policji i w Kościele, instytucjonalnemu tuszowaniu prawdy i powszechnemu zakłamaniu. Jego partnerem zostaje ksiądz Adam – jedyny sprawiedliwy, który podobnie jak Krzycki usiłuje na własną rękę rozprawić się z wszechobecnym złem.

656 pages, Paperback

First published March 16, 2016

About the author

Krzysztof A. Zajas czyta literaturę, bada ją zawodowo, wykłada na wyższej uczelni i interpretuje według założeń nowej humanistyki. Ostatnio zaczął również sam tworzyć. Jego ulubionym autorem jest Stephen King i podobnie jak jego mistrzowi przyświeca mu zasada: książka ma być do czytania. Jego „Trylogia grobiańska” dzieje się w pobliżu jego miejsca zamieszkania, ale nie powinno nas to zmylić. Ona dzieje się wszędzie.

Reviews

[Nina · Rating 5 out of 5]

Intrygi kryminalne w znanych mi książkach Krzysztofa Zajasa zawierają kilka stałych elementów. Obok typowych organizacji przestępczych, w ostatnim tomie Trylogii grobiańskiej są to m.in. niedobitki spuścizny po Prezesie, jest to korupcja, czyli mechanizm uzależnienia organów sprawiedliwości, głównie policji, od decydentów zewnętrznych, których tożsamość pozostaje na ogół jedynie domniemana, oraz wysuwające się na plan pierwszy zbrodnie mścicieli. W tytułową otchłań wieńczącą Trylogię wkraczają krakowscy policjanci, na czele z Andrzejem Krzyckim, za sprawą wyrafinowanych zabójstw księży w podkrakowskich parafiach. I jest to mocne wejście smoka, moim zdaniem przedstawione ciekawie i dość przekonująco. W rozpracowaniu kręgu pedofili w sutannach przewodnikiem Krzyckiego jest jedyny sprawiedliwy, delegat kurii ksiądz Adam Waksmund.

Oczywiście jak wszystkie postaci i organizacje w książkach Zajasa tajemnicze Bractwo Odnowicieli im. św. Jerzego jest wytworem wyobraźni autora. Wedle mojej wiedzy żadna organizacja tego typu w realu nie istnieje. Trudno więc oceniać wiarygodność zainicjowanej przez Bractwo odnowy w Kościele inaczej niż w terminach fikcji literackiej. Co ciekawe jednak, przynajmniej krzywda ofiar i tożsamość sprawców zostają w książce ujawnione, także w procesach sądowych, ale nie dotyczy to już zleceniodawców np. groźnego killera, o ksywie Nico, który ma Krzyckiego i ks. Adama powstrzymać przed drążeniem tematu. A twórcy ogólnopolskiej sieci żerującej na oszczędnościach drobnych ciułaczy, występującej w książce pod nazwą Społeczne Inicjatywy Akcjonariuszy Dobrowolnych, czyli SIAD-y, w ogóle decyzją policjantów unikają kary.

Cenię u Krzysztofa Zajasa zajmowanie się aktualnymi przejawami przestępczości, nawet jeśli rozwiązanie kryminalnych zagadek przynosi zainteresowanym jedynie połowiczną satysfakcję. Stwarza to autorowi okazję do pogłębiania rozterek życiowych bohaterów, szczególnie Krzyckiego. Dwuznaczność moralna przy ściganiu i wymierzaniu sprawiedliwości sprawcom, którzy są jednocześnie ofiarami, rekompensowana jest wyjątkowo spektakularnym sposobem wymierzania kar przez mścicieli. Poza podniesieniem w ten sposób atrakcyjności powieści dla czytelnika, zwiększa to motywację policjantów do szukania zabójców. Kimkolwiek by byli, wiadomo, że są niebezpieczni, prawdopodobnie mocno psychicznie zaburzeni. Czy dzieci krzywdzone przez księży mogą być w takich przypadkach brane pod uwagę?

[Anima Miejska · Rating 4 out of 5]

Świetne zakończenie rewelacyjnej trylogii, będę tęsknić!

[Natasza · Rating 4 out of 5]

genialne zakończenie cudownej trylogii kryminalnej
4.5/5

[tree · Rating 5 out of 5]

'Ludzie w nienawiści' mnie zachwycili i wciągnęli tak bardzo że od razu sięgnęłam po "Mroczny krąg". Był niesamowity. Najpierw czytałam szybko, by gdzieś w połowie zwolnić tempo pochłaniania liter, smakować, delektować się jak smakowitym kąskiem tak żeby starczyło na dłużej. Tej samej nocy gdy skończyłam tom 2 trylogii grobiańskiej sięgnęłam po tom trzeci 'W otchłani'. Majstersztyk! Wiedząc, że to ostatni tom czytałam powolutku, bardzo, żeby zbyt szybko nie dojść do ostatniej litery. Ale stało się. Niestety. Dawno niczyje pisarstwo nie zrobiło na mnie taakiego wrażenia. Rewelacja ! Panie Zajas - chapeau bas~! To jest doskonałe! Ale!! ... Nie! Ja się absolutnie nie zgadam żeby to był koniec opowieści o nich wszystkich.

[micusiowo · Rating 3 out of 5]

ostatnia ale zarazem najlepsza część trylogii. duży Plus za poczucie humoru!