C.k. kuchnia to nie tylko książka kucharska, lecz również opowieść o czasach, gdy Europa Środkowa stanowiła jedność pod berłem Habsburgów. Amatorzy kulinariów odnajdą na jej łamach 84 przepisy z tamtych czasów i tamtych ziem, od Adriatyku po Karpaty. Przepisy reprezentatywne dla dzisiejszych kuchni narodowych - węgierskiej, czeskiej, rumuńskiej, austriackiej, bośniackiej, słowackiej czy też północnowłoskiej - kiedyś zwanych po prostu c.k. kuchnią. Ci wszyscy, którzy nad gotowanie przedkładają historię, też nie powinni być zawiedzeni. Każdą kuchenną receptę poprzedzają bowiem krótkie historie, których bohaterami są monarchowie, arcyksiążęta, sławni wodzowie i herosi oręża, a także zwykli obywatele naddunajskiej monarchii. Niektóre z owych historii rzeczywiście miały miejsce, niektóre zrodziła jedynie wyobraźnia autora, choć trzeba z całą sumiennością zaznaczyć, że została ona zapłodniona przez lekturę memuarów i gazet sprzed pierwszej wojny światowej. Najpochlebniejsi recenzenci przyrównują styl autora do niezpomnianej frazy Jaroslava Haška, przed czym autor się broni, a powoduje nim nie tylko wrodzone głębokie poczucie skromności, lecz również pamięć o ochotniczej służbie Haška w Armii Czerwonej w charakterze politruka. „C.k. kuchnię” niezrównanie ozdobił akwarelami Andrzej Zaręba, artysta od lat współpracujący z Robertem Makłowiczem i dzielący z nim gorące uczucia do Austro-Węgier.
Najpotężniejsza książka dostępna na rynku literackim. Pióro Pana Roberta bez mała pokonuje takich pisarzy jak Coelho, Goethe czy Remarque. Niech żyje księga anegdot i przepisów na knedle.
Mniam mniam ksiazka. Opowiesci do przepisow sa swietne i pokazuja roznorodnosc kuchni Cesarstwa Austro - Wegierskiego, ktore bylo tyglem narodow i kuchnii.
It's Austria-Hungarian cuisine at its best. There are couple of chapters about soups, another few about dishes out of fish. More of dishes poultry and even more out of meet. Chapters about dishes from flour and groats. And deserts.
Autor is well know in Poland from TV program about food making, cooking.
I particularly loved this page in quote:
In Krakow for breakfast eggs in glassful are eatted. The same in Lublin. In Warsaw its exotic dish. In Warsaw you cannot eat schnitzels, weki (Preserve food products by boiling them in cans dipped in water), or leberki - liver pudding, liver sausage.
But Warsaw was newer in Habsburgs Empire. The greatest cuisine empire in the world, that ever existed. Best of best because its cosmopolitan, able to combine whats best of cuisine of nations that had been part of Auto-Hungary.
Hungarians gave pepper and the way to frying meat on pork lard .
Czechs, vivid palette of dumplings
Poles sour cream pickled cucumbers and mushrooms.
Italians popularized pasta, risotto rice and ice cream.
And Southern Slavs got from Turks steaming the meat on the grill .
When we add to it wonderful Vienna Cuisine, veal , strudel and Sachertorte(Sacher cake). We see in perfect view this picture of paradise.
Simpatična knjižica puna recepata koji su žarili i palili Austrougarskom monarhijom. Svaki recept popraćen je kratkom pričicom od najviše dvije stranice, anegdotom s kojom je neizostavno vezan. U pričama se često spominju stvarne osobe, vlastodršci, vojskovođe, piloti i zanimljivo mi je bilo malo istraživati sva ta imena.
Recepti se doimaju jako ukusnima i voljela bih probati napraviti bar neke od njih. Dosta je tu klasika koji su se održali do danas, što mi je bilo zanimljivo čuti. Jedino se ne bih složila s receptom za bosanske ćevapčiće... Ma kakav parsley, bre? Ali, možda su povijesni zapisi Makłowiczu pokazali nešto drugo. To sigurno nije današnji recept. :)
Najviše sam ogladnila od ovog opisa i poželjela imati punjeni kupus na kološvarski pred sobom: "Konobari su upravo donijeli još pladnjeva, a na njima... o dobri Bože!... da, fantasične piramide pečenih, zarumenjelih rebara, vješto složenih na slojevima sarmi, koje su ležale na dinstanom kiselom kupusu." Ajmeeee. :p
Preporučam za: *gurmane *one koje zanima period A-U monarhije s gastronomskog aspekta
Jak czytałam tą książkę, to z każdą stroną robiłam się coraz bardziej głodna. O ile Stany Zjednoczone mają Julię Child i jej Mastering the Art of French Cooking, Volume 1 & 2: The Essential Cooking Classics, to Robert Makłowicz robi podobną pracę w Polsce. Uwielbiam jego programy i jego książki. Mam nadzieję, że kiedy uda mi się wykonać któryś z jego przepisów. Podobały mi się historyjki przy każdej potrawie.