วนาลี

by สราญจิตต์

วิชชุดา หญิงสาวผู้แก่นแก้ว โลดโผน เก่งกาจในทุกเรื่อง ทั้งยิงนกตกปลา แม้กระทั่งงานบ้านงานเรือน...ที่ไม่มีใครคาดคิด และเป็นที่หมายปองของนายตำรวจหนุ่ม ซึ่งหลงรักเธอจนหัวปักหัวปำ แต่กลับไม่กล้าสานสัมพันธ์

ศยาม ร้อยตำรวจเอกที่กำลังเดินหน้าขายขนมจีบ ให้สาวน้อยหน้าแป้นมารยาทงามนางหนึ่งอย่างเต็มอัตรา แต่แล้วทุกอย่างก็มีอันสะดุดกึก เมื่อเขาต้องพลิกบทบาทจาก ตำรวจ มาเป็น เสือมืด ฉุด วิชชุดา ไปไว้ในกระท่อมกลางป่า เพื่อให้พี่ชายนายตำรวจได้ไปช่วยเธอเป็นการพิสูจน์ความรัก

ขณะที่ทุกสิ่งทุกอย่างดำเนินไปตามแผนการ หัวใจของเขากลับถลำลึกไปกับความผูกพัน จนกลายเป็นความรักที่ไม่อาจมอบให้ใครได้อีกต่อไป

416 pages, Paperback

Published December 1, 2010

Reviews

[Pika Cruz · Rating 4 out of 5]

คุณวิชหญิงสาวจอมแก่น เป็นหญิงคนเดียวที่เติบโตท่ามกลางพี่ชายที่เป็นตำรวจ ลุยน้ำ ยิงนก ตกปลา เธอทำหมด พวกพี่ชายกอยากให้น้องสาวเป็นกุลสตรีแบบสาวทั่วไปในสมัยนั้นบ้าง จะได้มีฟงแฟนกับเขามั้ง แต่ ไม่ได้สนใจในเรื่องรักๆใคร่ๆ เธอเกิดและโตมาท่ามกลางตำรวจ ก็ปฏิเสธที่จะมีแฟนเป็นตำรวจเหมือนพี่ๆ เพื่อนของพี่ชายแอบชอบพยายามเข้าหาหลายทางแล้วก็ไม่สำเร็จ จึงร่วมมือกับพี่ชายเธอวางแผนจับไปติดกระท่อมกลางป่าให้เข้าใจว่าเป็นฝีมือเสือโจร แล้วเดียวเขาไปช่วยออกมากในบทเจ้าชายขี่ม้าขาว เพื่อที่จะได้ใจเธอ พวกเขาต้องพึ่งชายคนหนึ่งให้แสดงเป็นเสือมืดจับตัวหญิงสาว ซึ่งจริงๆเขาคนนั้นคือตำรวจปลอมตัว เพื่อไปสืบคดีเสือที่ปล้นชาวบ้าน เมื่ออยู่ใกล้กันไหงเขาก็ไม่ได้เลวร้าย ใจก็รู้สึกผิดเธอจะมีความรักในเสือโจรไม่ได้ จนเมื่อโดนเสือตัวจริงจับไปเสือมืดก็ยังไปช่วยเธอไว้ในนาทีสุดท้าย กระทั่งส่งต่อให้กับเจ้าชายขี่ม้าขาวตามบทที่วางไว้ เสือมืดก็หายไปจากชีวิตเธอ และไม่มีวันไหนที่ไม่คิดถึง เธอพบคนหน้าเหมือนแฝดเสือมืดโดยบังเอิญแต่จริงแล้วไม่ใช่แฝด เขาคนนั้นคือตำรวจชื่อศยาม เขาเองก็คิดถึงเธอใจจะขาดแต่กลัวเธอโกรธ จนที่สุดความแตก หญิงสาวอาละวาดทุกคนที่เกี่ยวข้อง และศยามต้องตามง้อ เพื่อให้เธอรับรักจากเขา

[Polyj · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้เป็นนิยายรักโรแมนติก สมัยก่อน พิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี 2498 ... ก็รุ่นพ่อแม่เราเพิ่งเกิดนั่นเลยค่ะ
คนรุ่นใหม่แบบเรา อ่านแล้วรู้สึกยังไงบ้าง ก็รู้สึกว่ามันมีความหวานละมุนแบบนิยายสมัยเก่า แล้วก็มีความเป็นนิย้ายนิยายอะ ด้วยมุกปลอมเป็นโจรจับตัวนางเอกไปเรียกค่าไถ่ แล้วเกิดหลงรักกันกลางป่ามันสร้างมาให้คนอ่านจิ้นฟินกันไปค่ะ ไม่ต้องเดาต้องลุ้นอะไรมาก
สำนวนภาษาในเรื่องก็เก่าไปตามยุคค่ะ บางคำเราก็ไม่เข้าใจดีนัก พอเดาๆ ไปได้อยู่ นึกถึงนิยายสมัยนี้ที่ใช้พวกศัพท์แสลงต่างๆ ตามสมัยนิยม ต่อไปในอนาคตอีกยี่สิบสามสิบปีมันก็คงเป็นนิยายที่สำนวนตกยุคไปเหมือนกัน แต่ถ้ามันดีจนอีกหลายสิบปีก็ยังมีคนหยิบมาอ่านมาพูดถึงอยู่ มันก็น่าภูมิใจนะ

ตัวพล็อตเรื่อง เน้นฟีลกู๊ดนะคะ ตัวอิจฉาก็ไม่ได้มีจริงจัง มีแฟนเก่าพระเอกออกมานิดนึงแต่ก็ไม่ได้มีอิมแพ็คอะไรกับใครเลย คู่แข่งความรักทั้งฝั่งพระเอกและฝั่งนางเอกก็ไม่มีใครสตรองพอเลยค่ะ แพ้กันไปง่ายๆ บางรายแพ้ตั้งแต่ยังไม่ลงสนาม

เรื่องนี้เลยอ่านไปเรื่อยๆ ได้ซึมซับบรรยากาศสมัยก่อนเราเกิด ซึ่งเป็นส่วนที่ชอบมากที่สุดเลยค่ะ

[Kanyarat Phophum · Rating 2 out of 5]

นิยายเล่มนี้เข้าใจว่านักเขียนแต่งมานานมาสำนวนพูดเก่าสมัยรุ่นแม่สาวๆงี้ เนื้อเรื่องก็ไม่มีอะไรเลยอาจเป็นเพราะเราอ่านิยายของนักเขียนสมัยใหม่มาก่อน เลยเฉยๆ และนักเขียนปัจจุบันแต่งได้แหวกแนวกว่า