Στον τέταρτο τόμο της σειράς «Ελληνική μυθολογία» ολοκληρώνεται το Δωδεκάθεο, με τον Ήφαιστο και τον Διόνυσο. Ακολουθούν οι άλλοι θεοί: Ο Ασκληπιός, οι θεοί του Κάτω Κόσμου, του Ουρανού και της Γης, οι θαλάσσιοι δαίμονες, καθώς και άλλοι μικρότεροι θεοί (η Ήβη, ο Έρως, η Πειθώ, η Τύχη, η Θέμις, ο Ύπνος, ο Θάνατος, κ.α.). Ο τόμος ολοκληρώνεται με τους ομαδικούς θεούς: τις Μούσες και τις Σειρήνες, τις Μοίρες, τις Ερινύες και τις Ώρες, τους Χορούς θεϊκών κοριτσιών (Χάριτες, Νύμφες, Νηρηίδες, Ωκεανίδες και Εσπερίδες), τους μεταλλουργούς και πολεμιστές θεούς, τους διονυσιακούς θιάσους (Σιληνοί, Σάτυροι και Μαινάδες), τα τέρατα και τους θεούς φυσικών δυνάμεων (Γοργόνες, Άνεμοι, κλπ). Κάθε θεός παρουσιάζεται χωριστά, έτσι ώστε όλες οι πληροφορίες -τόσο γι' αυτόν όσο και για τα λατρευτικά έθιμα που συνδέονται μαζί του- να βρίσκονται συγκεντρωμένες στο κεφάλαιο που του αφιερώνεται.
Ο Ιωάννης Θεοφάνη Κακριδής γεννήθηκε στην Αθήνα το 1901. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Αυστρία και τη Γερμανία.
Καθηγητής της Κλασικής Φιλολογίας, δημοτικιστής και υπέρμαχος του μονοτονικού συστήματος, εκδιώχθηκε από την πανεπιστημιακή του έδρα κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Δίδαξε επί σειρά ετών στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, αλλά και σε ιδρύματα του εξωτερικού. Θεωρείται σημαντική μορφή των κλασικών σπουδών και ιδιαίτερα της ομηρικής φιλολογίας. Υπήρξε ένας από τους εισηγητές και τους κύριους θεωρητικούς της νεοαναλυτικής μεθόδου/θεωρίας, που επιχείρησε να θέσει σε νέα βάση τις ομηρικές σπουδές.
Έφυγε από το ζωή το 1992, αφήνοντας πίσω του ένα πλούσιο συγγραφικό και μεταφραστικό έργο.
Καλύπτει άριστα θεότητες και ομαδικούς θεούς που ίσως να μην μας είναι τόσο γνωστοί όσο το δωδεκάθεο,παρέχει διαφορετικές εκδοχές του μύθου και δεν περιορίζεται σε αυτή που είναι ευρύτερα γνωστή. Υπεροχο βιβλίο μυθολογιας που σε καλύπτει πληρως!