Ποίηση 1972-1977

Λεβαδίτης: Ποίηση #2

by Tasos Leivaditis, Τάσος Λειβαδίτης

Ποίηση 1972-1977

Genres: Poetry

400 pages, Paperback

First published January 1, 1987

About the author

Tasos Leivaditis (Greek: Τάσος Λειβαδίτης; 1922–1988) was a Greek poet, short story writer and literary critic who belonged to the postwar generation that was deeply marked by the struggles and failures of the communist movement. His early and politically committed poetry travelled through the ‘fire and sword’ of history, transforming in the end into powerful and paradoxical prose-poems, and displaying an erotically charged form of ‘neo-romanticism’ mixed with ‘melancholic minimalism’ where “genuine humility offers obeisance to the magic of language.”

Reviews

[Miltos S.]

Ο Τάσος Λειβαδίτης είναι ο αγαπημένος μου ποιητής, γιατί αυτός έχει πει:
"ακόμα κι η ζωή μου αποχτά σημασία όταν τη διηγούμαι σε κάποιον..."

[Chris_P]

Διάβολοι, πόρτες, δωμάτια, σφαίρες, φέρετρα, ρολόγια, παιδιά, άντρες, γυναίκες, όλα μπλέκονται με έναν μπεκετιανό τρόπο που σου μουδιάζει το μυαλό. Φανερή η αλλαγή από τον πρώτο τόμο όπου καταπιανόταν μανιωδώς με τον πόλεμο. Ο πόλεμος, όσο καταστροφικός κι αν είναι, εμπεριέχει μια τάξη και εμπεριέχεται σε αυτή. Εμείς, εσείς, σκοτώνουμε, σκοτώνετε, σκοτωνόμαστε. Στους καιρούς της ψεύτικης ειρήνης που ακολούθησαν τον Β παγκόσμιο και τον ελληνικό εμφύλιο (με τον παραλογισμό της χούντας και τον εξίσου έντονο παραλογισμό της μεταπολίτευσης), ο Λειβαδίτης φαίνεται να άδραξε την ευκαιρία και άφησε το μυαλό του να ακολουθήσει πιο ενστικτώδη μονοπάτια. Η χαοτική σκέψη του, αν βυθιστείς μέσα της, δεν ξεπερνιέται ποτέ. Την κουβαλάς και σε κουβαλάει δια παντός.

[Annakost]

1,75 ⭐️

[George Spirakis]

Σαν τον τρελό που, κλειδωμένος στο κελί του, ζωγράφισε στον τοίχο μια πόρτα κι έφυγε.