Við Kristín urðum samferða heim af mótmælunum. Þögðum upp Tjarnargötu. „[Eitthvað um blik stjarnanna og myrkrið á milli þeirra],“ sagði Kristín. „[Eitthvað stolið um undrið sem sundrar stjörnunum],“ sagði ég. Við kysstumst. Ungur maður flytur til Reykjavíkur og verður þátttakandi í óvenjulegu verkefni æskuvinar síns. Á sama tíma fellur hann fyrir Kristínu. Tilveran er skáldleg, hvert andartak ort. Síðasta ástarjátningin er allt í senn falleg, fyndin og spennandi skáldsaga um ástina, listina og lífið. Dagur Hjartarson hefur áður sent frá sér ljóð og sögur, hlotið Bókmenntaverðlaun Tómasar Guðmundssonar og Nýræktarstyrk Miðstöðvar íslenskra bókmennta. Með þessari skáldsögu skipar hann sér á bekk með áhugaverðustu höfundum þjóðarinnar. Höfundur: Dagur Hjartarson
Ég er sökker fyrir fallegum texta og góðu myndmáli og naut þess að lesa þessa, hló líka skemmtilega mikið.
Langar að gefa henni 4,5 en það er víst ekki hægt (asnalega litlir möguleikar í þessu stjörnukerfi). Kannski breyti ég þessum 4 stjörnum í 5 þegar ég er búin að melta hana aðeins lengur.
(breytti í 5 - í samanburði við aðrar bækur er hún enn betri)
Alveg ofboðslega falleg og ljodræn bok. Hofundur nadi stodugt ad koma mer a ovart med frumleika i setningunum. Söguþráðurinn ahugaverdur en fyrst og fremst stemmingin og spennan i bókinni. Falleg ástarsaga um ungt fólk sem virðist vera svo miklu þroskaðari en medaljon. Eftir hrunskynslodarbok. Eg mun örugglega lesa allt eftir tennan rithöfund.
Si j'ai apprécié l'accessibilité du récit (il est facile à lire) ainsi que le personnage un peu décalé et l'humour et la pointe d'ironie dont fait parfois preuve le style de l'auteur, je suis en revanche restée de marbre face à la poésie du récit que j'ai trouvé artificielle. De plus, je ne suis pas sûre d'avoir tout compris à l'histoire notamment à la fin : la réaction de Kristìn à la banque centrale, la chute du personnage principal au long de l'histoire, etc. Après avoir refermé ce livre je n'ai pas l'impression de connaître véritablement les personnages ce que je trouve dommage... Un enseignement, ou une confirmation, que l'on peut en tirer tout de même : il est compliqué d'entretenir des relations avec des gens de droite.
je sais pas... ce que j'en pense exactement. Le roman est très intriguant, on plonge volontier dans l'esprit du narrateur, à travers lequel on vit une histoire d'amour, une d'amitié, toutes deux fortement teintées de l'ombre de David Oddson, figure politique emblématique islandaise. On traverse le livre dans un genre de brouillard, une vague confusion qui intrigue. Je l'ai terminé il y a quelques jours déjà, j'ai commencé un autre livre, et pourtant j'y pense encore.
Náði mér ekki alveg, en mjög fersk og skrítin og ljóðræn, mjög ljóðræn. Mér leið eins og ég væri klárari af því að lesa hana. En þegar ég kláraði var ég eitthvað pínu vonsvikin.
"La dernière déclaration d'amour" est un texte magnifiquement poétique, constamment parsemé de passages que l'on a envie d'écrire sur un bout de papier, afin de pouvoir le relire indéfiniment.
L'histoire se concentre sur la relation naissante entre le narrateur et Kristin, une jeune femme rencontrée dans un parc, la vie étudiante du narrateur et David Oddsson.
Si j'ai été déçue par la fin de l'histoire, l'écriture sublime de l'auteur m'a charmé et je lirais avec grand plaisir son prochain roman.
Si ce livre vous intéresse, vous pouvez le retrouver dans notre catalogue des Bibliothèques publiques du Nouveau-Brunswick! (Canada) https://nbpl.ent.sirsidynix.net/clien...