ننوشته، حالت نفی از فعل نَوَشتن، به معنی طی کردن و درنوردیدن و سپردن. راه ننوشته اشاره دارد به سطری از جلالالدین محمّد بلخی مولانا در غزلیات شمس: راه شدی گر نبدی اینهمه گفتار مرا. این گفتارها همانا آن راه ننوشته است.
قاسم هاشمینژاد (۱۳۱۹-۱۳۹۵) در دهۀ پنجاه با رمان فیل در تاریکی به شهرت رسید و در ادامۀ مسیر زندگی بهقدری شیفتۀ عرفان شد که سیسال طبقاتالصوفیه را کتاب بالینیِ خود قرار داد. چنانکه در سال ۱۳۶۷ در داستان عرفانیِ خیرالنساء، سرگذشت زنی روستایی – مادربزرگش – را به تصویر کشید که با کراماتِ خود بیماران را شفا میداد! داستانی که بهزعم هاشمینژاد خرافه نیست بلکه معرفتی است که پذیرش آن نیازمند چشمی بینا است (شیروانی، ۱۳۹۴: ۹۸).
این شاعر، نویسنده، مترجم، منتقد ادبی و عرفانپژوه نامدار آملی در پارهای دیگر از مصاحبۀ خود با علیاکبر شیروانی، ضمن اشاره به این نکته که ما مدیون غرب و دانش غربیها هستیم (همان: ۹۵-۹۶)، اذعان کرده است که آدم کموبیش کمهوش و بهکلی بیگانه با دانش مدرسی است. لذا در ریاضیات کاملاً پیاده بوده و دستور زبان فارسی هم نمیداند (همان: ۱۰۷-۱۰۸).
منبع:
_ شیروانی، علیاکبر، ۱۳۹۴، راه ننوشته: با قاسم هاشمینژاد دربارۀ کتابهایش، تهران، هرمس.
کتاب شرح مصاحبه ی نویسنده با قاسم هاشمی نژاده که در هر فصل روی یکی از کارهای هاشمی نژاد تمرکز میکنه. حرفهای قاسم هاشمی نژاد شنیدنی اند و آرامش و شفافیت ذهنی این آدم غبطه برانگیزه. فقط فصل های کتاب یک دست نیستند، بعضی ها عالین و بعضی جاها تکرار و اطناب دیده میشه. البته جذابیت متن به میزان علاقه ی شخصی متفاوت نسبت به موضوع فصلها هم برمیگرده.
معرفت از زندگی روزمره، از لحظهئی که درش سر میکنید، رفتار میکنید، فکر میکنید، عمل میکنید جدا نیست. در شیوهی زندگی، در درون لحظهی شماست که معرفت متجلی میشود