Hij was nooit van plan geweest verliefd op haar te worden. Op een dag overkwam het hem gewoon. Eerst leek ze zijn ingehouden geflirt te beantwoorden. Toen hij het haar had bekend, vond ze hem prettig gestoord. Maar ze had er geen erg in gehad. Ze leek zelfs aangenaam verrast. Gewoon onschuldig genieten, daarover waren ze het eens. Zonder vragen. Zonder geneuzel over het leven dat ze t leidden. Gewoon genieten van de passie, die gedoemd was te verdwijnen. Zo helder konden ze allebei nog wel denken. Tot zij hun afspraakje mist en plots verdwijnt. In het niets. Haar niet afgesloten auto met de sleutels erop en haar gsm zijn de enige aanwijzingen dat ze op nauwelijks vijftig meter van hun rendez-vous is gestrand. Zal hij de politie waarschuwen? Maar dan moet hij hun geheim prijsgeven. Er is helemaal niets gebeurd tussen hen, maar wie gelooft dat? Pas dan stelt hij zich de vraag die hij zich zoveel eerder had moeten stellen: wie was zij dan? Van alle vrouwen ter wereld was uitgerekend zij zijn leven binnengestapt.
Lees ik net dat de schrijver het niet leuk vindt als zijn boek in 1 ruk uitleest. Wel, dat heb ik nu eens wel gedaan. Ik was gebeten vanaf de eerste bladzijde. Moest het maar niet zo boeiend en ongelooflijk vlot geschreven zijn... Ik moest gewoon constant weten hoe het verder zou gaan, heb met momenten met mijn vingers tussen mijn tanden gezeten van spanning. 's Nachts opgestaan om toch nog een uurtje bij te lezen. Enfin, op naar een volgend boek van Patrick. Moet ik dan maar hopen dat het minder goed is, zodat ik er wat langer over doe? Ik dacht het niet ;-)
We worden tegenwoordig wel vaker gewaarschuwd voor de valstrikken van het internet. Anonimiteit bestaat daar niet, zelfs niet op de best beveiligde sites. Als een tiener de server van het Pentagon kan kraken, kan eerste de beste weirdo met een minimum aan knepen je hele leven overhoop gooien. Hij hoeft zelfs het huis niet meer uit te komen om je te stalken. En gekken zijn er zat in de wereld. Dat ondervinden ook de hoofdpersonen in dit boek. Niets is lang onschuldig in de digitale wereld. Zelfs een grapje over –zeg maar- het weer kan vérstrekkende gevolgen hebben en zich tegen de schrijver keren. Als er bovendien een meester-manipulator in het spel is, kan het zelfs nog veel verder gaan dan wat spammails. Het begint al direct bij de eerste bladzijden. Eerst vroeg ik me af of de auteur “het” verleerd had. Teveel vragen in te weinig tijd. Ik werd er ongemakkelijk, zelfs wat humeurig van. Ik had beter moeten weten. Hij had me gelijk waar hij zijn lezers hebben wil: op het puntje van de stoel. Voor wie dit boek wil lezen is die overdaad aan vraagtekens niet méér of niet minder dan een soort derdegraads verhoor dat hem in de juiste stemming moet brengen voor de antwoorden, die spaarzaam en heel langzaam komen. Die bovendien flink misleidend kunnen zijn en je het hele boek door op het verkeerde been laten landen. Voortdurend stelt de lezer zijn focus bij en toch blijft het beeld wazig. Het is dan ook slikken als de afdruk eindelijk zichtbaar wordt. Het verhaal kon vele kanten op, maar net dié richting had je niet verwacht. Patrick De Bruyn heeft ooit in een interview gezegd dat hij het niet als een compliment beschouwt als iemand zijn boeken in één ruk uitleest. Hij heeft er te lang aan moeten werken om ze slechts enkele uren te laten duren. Waarschijnlijk schrijft hij ze daarom zo spannend. Af en toe moet je echt wel een leespauze inlassen om even te bekomen zodat de haartjes op je armen weer kunnen gaan liggen.
De eerste bladzijden dacht ik, waar gaat dit naartoe? Maar uiteindelijk wordt duidelijk welk spelletje er gespeeld wordt. Op het einde neemt het nog een laatste verrassende wending waardoor het dan toch nog anders uitdraait dan je gedacht zou hebben. De titel is ook een beetje misleidend. Ok, het gaat in se over twee mensen die gevoelens hebben voor elkaar, maar eigenlijk worden ze op een heel erge sluwe manier gemanipuleerd.