Kind van de verzorgingsstaat

by Rob van Essen

‘Zoals een vis geen idee heeft wat water is, had ik geen idee van de verzorgingsstaat. Om wat al bestaat bij je geboorte hangt een zweem van eeuwigheid wanneer je opgroeit. De verzorgingsstaat, die aaneengesloten periode van vrede en welvaart (voor ons, dan toch) waarin wat we deden zonder al te veel consequenties was, omdat onder alle trapezes waaraan wij onze kunstjes uitvoerden een stevig vangnet hing.’

Rob van Essen noteert persoonlijke herinneringen, beschouwingen en anekdotes over de decennia waarin hij opgroeide en beschrijft hoe de tijdgeest van invloed was op zijn levensloop. In een mengeling van autobiografische en beschouwende passages overstijgt Van Essen de persoonlijke anekdotiek en laat hij zijn licht schijnen over een tijd die eeuwig leek te duren, maar die nu definitief voorbij is.

Genres: Nonfiction

240 pages, Paperback

First published March 9, 2016

About the author

Rob van Essen (1963). Schrijver, vertaler, recensent Angelsaksische literatuur voor NRC Handelsblad.

Reviews

[Taco Vink · Rating 4 out of 5]

De Kobo catalogus overstroomt met Rob van Essen. En dat is goed. Die Rob van Essen schrijft veel. En waarom zou ik niet een nonfictie oppakken over de verzorgingsstaat. Rob van Essen is hier de USP; bij Donner zou ik er op zeker gapend langslopen met zo'n saaie titel en suffe cover. Aha - dit is gewoon een heel tof boek, voor mij dan. Ik hobbel een beetje achteraan de beschreven golf. Er zit ook wel wat jaar tussen. Hmmm - misschien kijk ik wel mee vanaf een andere golf. Die gast is 20 jaar ouder. We lezen wat over huisbouwstijlen (tof), krakers (mij onbekend) en uitkeringen (andere wereld).

[Elco Van staveren · Rating 4 out of 5]

Eerlijk gezegd sprak de titel en de cover van dit boek me niet meteen aan. Maar omdat ik een groot fan ben van Rob van Essen ben ik toch gaan lezen uit nieuwsgierigheid. En het boek heeft me positief verrast. Want de schrijfstijl van Van Essen is ook in dit werk net zo mooi als in zijn andere boeken. Hoewel dit meer autobiografisch is, zijn het evengoed mooie verhalen die in een sterke samenhang bij elkaar zijn gebracht. Het boek blikt terug op de tijd van mijn eigen jeugd en roept zeker herkenning op. Het levert ook nieuwe perspectieven die helpen om ons land (en hoe dat geworden is wat het is) te begrijpen. Ook grotere thema’s als de ‘echtheid’/betrouwbaarheid van herinneringen, nostalgie, melancholie en veranderend perspectief tijdens het ouder worden vind ik interessant en zetten mij aan tot nadenken. Alleen met het pleidooi dat popmuziek overschat wordt, kan ik niet uit de voeten. Daarbij ergerde ik me aan de volle overtuiging waarmee Van Essen beweert dat je op middelbare leeftijd niet meer kan genieten van muziek uit je jeugd. Ondanks dat, leest het boek lekker en snel weg, net als de andere boeken van Rob van Essen.

[Joost · Rating 3 out of 5]

Een aardig en interessant non-fictieboek voor tussendoor. Rob van Essen (1963) beschrijft zijn jeugd die zich afspeelde toen de verzorgingsstaat op volle toeren draaide. Van Essen profiteerde volop van bijstandsuitkeringen, werkgelegenheidsprojecten en gemakkelijke huisvesting in een tijd waarin jongeren die het volwassen worden wilden uitstellen daartoe alle gelegenheid krijgen. In een mix van verwondering, anekdotiek en zelfreflectie neemt Van Essen je zonder sentimenteel of nostalgisch te worden mee naar een tijd die definitief achter ons ligt.
Voor mij waren veel aspecten herkenbaar, dus las het boek snel en makkelijk weg. Van Essen schrijft vlot en neemt je als lezer aan de hand. Verwacht geen literair vuurwerk, maar een leerzame, vermakelijke reis naar een bijzondere maar voorbije tijd.

[Ferre Wyckmans · Rating 4 out of 5]

Of de verzorgingsstaat niet beter gewoon de welvaartsstaat had moeten genoemd worden. Een terloopse maar boeiende vraag.
Een persoonlijk tijdsdocument dat ook een stuk recente sociale geschiedenis biedt. Met veel aandacht wat de huisvesting en het wonen en zelfs de architecturale keuzes aangaat. Zeer Nederlands en toch met flarden van herkenning.
Fraai werk, van deze ondertussen zowat halve Belg.

[Dirk Vandenberghe · Rating 3 out of 5]

Rob van Essen kijkt met ironische distantie terug op zijn jeugd en jonge jaren in de verzorgingsstaat. Grappig en onderhoudend, met enkele rake observaties over het veranderende Amsterdam/Nederland en de rafelranden van het lankmoedige beleid waar hij mee van profiteerde.

[Stef Smulders · Rating 3 out of 5]

Goed leesbare mengeling van een interessante autobiografie en essays over de verzorgingsstaat, de merkwaardige werking van het geheugen en de aard van melancholie. Voor mij als generatiegenoot heel herkenbaar. Vanaf tweederde van het boek valt de auteur een beetje in herhaling.

[Sami Dogan · Rating 3 out of 5]

Vermakelijk boek wat veel de thematiek van herinnering aansnijdt.

[Laurent De Maertelaer · Rating 3 out of 5]

Boeiende essays over het Nederland waarin Rob van Essen (°1963) opgroeide (de verzorgingsstaat, de verrechtsing, de toenemende mate van regelgeving, etc.), en bij uitbreiding over Amsterdam (in het bijzonder de gegentrificeerde Diamantwijk, waar de auteur nu al bijna 15 jaar woont). Memoires die steeds vlot weglezen, grappig zijn, onderhoudend en to the point. De sociologische insteek neem je er graag bij, alsook de zeldzame sentimentele en pseudo-filosofische uitweidingen. Verkies toch de roman- en korte verhalenschrijver van Essen. Een deel van de teksten verscheen eerder al op van Essens immer boeiende blog 'Redden Zwemmen', https://rvessen.wordpress.com/