อ่านหนังสือเล่มนี้เถอะ..ที่รัก

by ไพลิน รุ้งรัตน์

เรื่องรักโรแมนติกของคนรักหนังสือ...
หนังสือรางวัลชมเชยประเภทบันเทิงคดี สำหรับเด็กก่อนวัยรุ่น
จากคณะกรรมการพัฒนาหนังสือแห่งชาติ ปี พ.ศ.๒๕๓๙

181 pages, Paperback

First published January 1, 1996

Reviews

[RMN · Rating 4 out of 5]

การอ่านหนังสือคือการเยียวยาจิตใจของเราได้อย่างลึกซึ้งที่สุด!
จุละ - หมอหนุ่ม ผู้ที่ไม่เคยสนใจอ่านหนังสืออย่างเป็นเรื่องเป็นราว จนได้มาพบกับเธอ
ลมเย็น - หญิงสาวที่ใช้ชีวิตอยู่กับหนังสือทุกลมหายใจเข้าออก

มีหนังสือมากมายหลายต่อหลายเล่มที่ถูกยกมาพูดถึงในหนังสือเล่มนี้ ทำให้เปิดโลกการอ่านของเราให้กว้างยิ่งขึ้นไปอีก รวมถึงอยากที่จะเสาะหาเล่มต้นฉบับมาลองอ่านดูสักครั้ง

น่าเสียดายที่เล่มออกจะบางไปสักหน่อย รวมถึงการให้หมอจุลเป็นคนเล่าเรื่อง ทำให้มุมมองโดนจำกัดอยู่แค่เพียงสิ่งที่หมอจุลได้พบเจอเพียงแง่มุมเดียว เป็นจุดที่ทำให้รู้สึกรำคาญตานี่อยู่สักหน่อย เพราะนอกจากจะขี้มโนและเวิ่นเว้ออยู่มากแล้ว ยังจะขี้งอน ขี้ใจน้อยอีกด้วย ฮ่าๆ อย่างไรก็ตามแต่นิยายเรื่องนี้ก็จัดเป็นนิยายที่คอหนังสือหลายๆ คนอ่านแล้วต้องรับรู้ได้ถึงความโรแมนติกแน่ๆ ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เขียนเล่าโจ่งแจ้งว่าฉันรักเธอมากนะ แล้วเธอล่ะรักฉันบ้างไหม ก็สามารถสัมผัสถึงความรักตลบอบอวลผ่านข้อความในหนังสือที่ลมเย็นเป็นผู้หยิบยื่นให้หมอจุลได้อ่านแน่นอน

[LiN · Rating 3 out of 5]

ชื่อเรื่องหวานเจี๊ยบบบ ที่เนื้อในไม่ได้หวานเท่าไหร่ แต่น่าจะถูกใจคนชอบอ่านหนังสือ เพราะแม่ลมเย็นเธอรู้เยอะมากก รู้จักแนะนำให้คนทีเดียว หลายเล่มน่าหามาอ่านเต็ม ๆ

[Phuwong · Rating 4 out of 5]

รู้สึกผิดหวังเล็กน้อยจากตอนแรกที่คาดหวังจะได้อ่านเรื่องของคนรักหนังสือ ซึ่งก็เป็นเรื่องราวของคนรักหนังสือจริง ๆ แต่ผู้เขียนเน้นน้ำหนักไปที่การเอาชนะใจนางเอกของพระเอกผู้ใช้หนังสือ (ธรรมะ) เยียวยาจิตใจตนเองเพราะเข้าใจผิดว่านางเอกไม่มีใจให้ อารมณ์นอยด์ทั้งหมดจึงเกิดขึ้นจากการคิดเองเออเองของพระเอกจนกระทั่งลาออกจากงานไปบวช เป็นหนังสือที่คนรักการอ่านน่าจะอ่านได้เพลิน ๆ แต่บางขณะอาจรำคาญบ้างกับความ "เยอะ" ของพระเอก :)

[TEERAWUT MAHAWAN · Rating 5 out of 5]

#หนังสือที่อ่านจบวันนี้ "อ่านหนังสือเล่มนี้เถอะ..ที่รัก" ของนามปากกา "ไพลิน รุ้งรัตน์" (ชมัยภร (แสงกระจ่าง) บางคมบาง) พิมพ์ครั้งที่ ๗ สนพ. คมบาง
๑๗๓ หน้า

.....

จดรายชื่อหนังสือที่กล่าวถึงแทบตาย ที่แท้เขาทำบรรณานุกรมไว้ให้แล้ว ฮ่าๆ

.

อ่านให้จบ คิดแค่นั้นเพราะช่วงนี้ไม่ได้เขียนอะไร แต่เดี๋ยวคงกลับไปเขียนต่อ ให้คลี่คลายระบาย หลั่งน้ำตา หลั่งเลือดเศร้าหมองปนคึกคะนองออกไปบ้าง

.....

อย่างที่ครูย้ำเสมอว่า ตัวละครมันต้องคลี่คลายของมันไปเองในท้ายที่สุด และผมว่ามันเป็นคุณค่าหลักที่ครูยึดถือด้วยคือการทำให้สังคมไทยดีขึ้นด้วยวรรณกรรมทั้งเยาวชนและไม่เยาว์

.....

สุดท้ายแล้วก็อย่าลืมอ่านหนังสือเล่มที่สำคัญที่มันติดตัวเรามาตั้งแต่กำเนิดไปจนตาย นั่นคือหนังสือ "เล่มใน"; ไปหาอ่านเอาเองของใครก็ของมันครับ.

[Ning · Rating 5 out of 5]

ชอบมากค่ะ
แม้จะรู้สึกรำคาญพระเอกไปบ้าง

ชอบตรงที่เกี่ยวกับหนังสือ
แนวความคิดที่ว่า ใช้หนังสือรักษาเยียวยา
ทั้งร่างกาย จิตใจ และความคิด
ชอบ ๆ ๆ

ชอบย่าบัว ชอบแม่เย็น
อยากรู้จังว่าถ้าเจอ เราจะได้หนังสือเล่มไหนติดกลับมาบ้านน้า ...
สงสัยย่าบัวคงจะบอกว่า
หนูเอ๊ย เลิกอ่านหนังสือ แล้วไปทำมาหากินบ้างเถอะลูกเอ๊ย ... 555

[ดินสอ สีไม้ · Rating 4 out of 5]

เป็นหนังสือที่ผนวกรวมการอ่าน การเรียนรู้ชีวิต การเรียนรู้ตนเอง
และนิยายรักโรแมนติคเอาไว้ลงตัวอย่างน่าทึ่ง
รักใครบอกเขาไปเถอะค่ะว่า .. ‪‎อ่านหนังสือเล่มนี้เถอะ..ที่รัก

[Daraice · Rating 3 out of 5]

อ่านแล้วเห็นถึงการผูกสัมพันธ์ระหว่างตัวละครหมอจุลกับหนังสือแต่ละเรื่องได้อย่างดี เป็นนิยายที่ดีในแง่ของการหยิบใช้ตัวบทมาเชื่อมโยง การเล่าเรื่องที่ถ้าคนชอบอ่านหนังสือและมีโอกาสได้อ่านรายชื่อหนังสือที่ถูกนำมาพูดถึงภายในเรื่องมาก่อนก็คงจะยิ่งดีมาก ๆ ส่วนตัวขำตอนที่หมอจุลคาดหวัง “สัญลักษณ์” ความรักแบบหวานๆจากหนังสือที่ลมเย็นแนะนำของ “ศรีบูรพา”

แต่ถ้าจะให้ซื่อสัตย์กับความรู้สึกตัวเอง คงจะต้องบอกว่าเรื่องนี้ไม่ค่อยใช่ทางซักเท่าไหร่ ด้วยความรำคาญหมอจุลอยู่ไม่น้อย ผสมกับความหมั่นไส้ความสูงส่งของการเป็นหมอในการมองคนอื่นในช่วงแรก ๆ ของหนังสือ (55555555) รวมถึงการที่หมอจุลนั้นอ่าน อ่าน อ่าน รับแต่ input แต่ไม่สื่อสารออกไปซักทีตลอดทั้งเรื่อง เป็นเรื่องของความขัดใจล้วน ๆ ไม่ได้ติดกับการเขียนของนักเขียนแค่อย่างใด

ยังไงก็ตาม โดยสรุปถือว่าเป็นนิยายที่ทำให้ใช้เวลา 1 วันอยู่กับตัวเองได้อย่างไม่เสียเวลาเปล่า และได้คิดเกี่ยวกับเป้าหมายในชีวิต (รวมถึงแนวคิดทางศาสนาพุทธที่ใส่เข้ามา) ก็ทำให้รู้สึกได้ว่าหลังจากนี้เราคงกลับมาอ่านหนังสือที่ชื่อว่าตัวเองมากขึ้น

[♡ venus ♡ · Rating 4 out of 5]

Rating: 3.75 stars - เป็นหนังสือน่ารักๆ หวานๆ

"พระจันทร์สีเหลืองวังเวงส่องเรืองๆ เข้ามาทางหน้าต่าง
ผมเหงาอย่างบอกไม่ถูก"

"อ่านหนังสือเล่มนี้เถอะ ที่รัก" เล่าเรื่องของนายจุล หมอคนหนึ่งที่เมื่อได้อ่านหนังสือแล้วก็เริ่มตกหลุมรักและได้เริ่มค้นพบตัวเอง หนูชอบตัวละครหลักมาก และเห็นใจทั้งหมอจุลและลมเย็นค่ะ ตัวละครที่หนูชอบที่สุดคือยายบัว ชอบจริตนางค่ะ หนูชอบฉากที่จุลไปบวชที่วัด เพราะคำพูดของหลวงพ่อมัน เฉียบ มากค่ะ หนังสือเล่มนี้คือหนังสือที่ แม้ว่าจะบางหน่อย ก็ซ่อนเนื้อหาและข้อคิดได้เยอะเหมือนกันค่ะ

[Mimna · Rating 5 out of 5]

เป็นหนังสืออ่านนอกเวลาตอนม.ปลายที่ยังจดจำได้มาถึงทุกวันนี้