ผลึกใจมังกร เล่ม 2

The Dragon's Heart #2

by FoxxTrot

ไม่มีใครแน่ใจว่า สมบัติที่แท้จริงในปราสาทร้างคืออะไร กระทั่งผู้พิทักษ์มันอย่าง มังกรดำบัลธาซาร์ รวมถึงไม่รู้ว่าทำไมพ่อมดสีน้ำเงิน เมอร์ลิน ถึงสั่งให้ปกป้องมันจนกว่า ลูกชายจะกลับมา ว่าที่ลอร์ดคีทท์อย่าง อลัน จึงต้องออกสืบเสาะหาคำตอบช่วยมังกรดำให้พ้นหน้าที่นี้ ตามคำแนะนำของแม่มดพเนจร แมรี่แอนน์ แต่บางครั้งโชคชะตาก็เล่นตลกอย่างร้ายกาจ เพราะคำตอบที่ตามหามานานแสนนานอาจอยู่ใกล้แค่เอื้อมเท่านั้น

Genres: Fantasy

360 pages, Paperback

Published February 24, 2016

Reviews

[Or_O · Rating 2 out of 5]

แพทริเซีย โดนดึงเข้าสู่ยุคอดีตที่ยังเชื่อเรื่องมังกรและทองคำ เด็กสาวผมสีทอง เธอจึงถูกสังเวยให้มังกร

เปิดมาช่วงแรกโอชอบมากเลย นี่ถึงกับลงบันทึกใน goodreads ของตัวเองในหน้า 99 ว่า "สนุกค่ะ" คือโอรู้สึกว่านักเขียนคนนี้มีของนะ น่าจะไปได้ไกล

แล้วหลังจากนั้นก็ค่อยๆ แผ่วลงเรื่อยๆ เรื่อยๆ จบเล่มแรกโดยรวมยังน่ารักอมยิ้มอยู่ แต่เล่มสองนี่ไปหมดแล้ว โอไม่รู้สึกว่านิยายเรื่องนี้น่าดึงดูดอีกต่อไปแล้ว

ทำไมถึงเป็นอย่างนั้น โอลองวิเคราะห์ดูนะ

1. เรื่องไม่ลงน้ำหนักในจุดที่สำคัญ เล่าเรื่อยๆ ซึ่งก็เข้ากับวิธีการเล่าเรื่องของผู้เขียนนะคะ คือสำนวนไม่ฉูดฉาด ถ้าเป็นสีก็อ่อนๆ ดูได้เรื่อยๆ สบายตา แต่ถ้าจะเล่าเรื่องลักษณะนี้ คุณต้องมั่นใจว่าเรื่องของคุณดึงดูดได้มากพอนะ ไม่งั้นจบค่ะ ซึ่งเรื่องนี้ในเล่มสองแรงดึงดูดให้เราสนใจมันขาดไปแล้ว

ยกตัวอย่างฉากต่อสู้ในเล่มสอง กินเวลาเกือบครึ่งเล่มหลัง เฮ้ย มันมากไปหรือเปล่า ฉากมันไม่ได้สำคัญขนาดนั้น คุณสามารถตัดฉากที่ไม่จำเป็น หรือขมวดปมได้เลย และความที่มากไป อะไรที่สำคัญมันก็ดูไม่สำคัญแล้ว มีตัวละครหนึ่งได้รับบาดเจ็บที่ขา แต่โอจำไม่ได้เลยว่าเขาได้รับบาดเจ็บตอนไหน อย่างไร ซึ่งประเด็นนี้ถือว่าสำคัญเพราะเอาไปเล่นต่อตอนท้าย

2. เรื่องมีจุดพลิกมาก ผู้เขียนใช้เรื่องเล่าและเรื่องจริงสับหลอกไปมา ถามว่าดีมั้ย ดีมากค่ะ เพราะจะทำให้เดาได้ยาก ดึงความสนใจผู้อ่านได้ดี แต่ถ้าจะใช้วิธีนี้ การพลิกต้องคม ต้องเข้าใจง่าย และต้องมีแรงส่งสูงต่อไปยังผลกระทบ เรื่องนี้พลิกไปมา แรกๆ ก็ยังตามทัน ต่อมาโอเริ่มสับสนแล้วว่าอะไรยังไง แล้วพอไปถึงจุดสำคัญของเรื่อง แรงส่งนั้นไปไม่ถึงต้นตอ โอไม่เชื่อในเหตุผลที่ทำให้เกิดเรื่องราว คือโอมองว่าผู้เขียนก็คล้ายนักมายากกลนะ รู้ว่าเรื่องไม่จริงหรอก แต่ถ้าหลอกเราได้ผลเราก็จะเชื่อ แต่อันนี้โอยังไม่คล้อยตาม

ประเด็นสำคัญคือสองอันที่บอกไปด้านบน

เรื่องสำนวน ผู้เขียนใช้สำนวนคล้ายได้รับอิทธิพลจากนิยายแปลมามาก ซึ่งบางทีโอก็ว่ายังไม่กระชับและไม่สวยเท่าที่ควร

จำได้เลย วลี "สีสันแห่ง..." ใช้เยอะมาก ใช้จนเฝือ ใช้จนความพิเศษของพวกวลีแปลกๆ พวกนี้หายไป

อีกอย่างคือรู้สึกว่าผู้เขียนให้ความสำคัญต่อตัวละครหญิง แพทริเซีย มาก จนดูเหมือนทุกคนต้องชื่นชมและพุ่งความสนใจไปที่เธอ เป็นเสน่ห์ที่ผู้เขียนพยายามสร้าง ไม่ใช่เสน่ห์ตัวละครจริงๆ

อย่าไปเกร็ง ไม่ต้องนำทางผู้อ่านหรอกค่ะ แค่เปิดโอกาสให้เขาหรือเธอได้แสดงตัวตนออกมา ถ้าเขาหรือเธอมีดีหรือน่ารัก ผู้อ่านจะรู้สึกได้เอง

จบไม่ค่อยตราตรึงนะ รู้สึกเหมือนอยากจะปูภาคต่ออย่างไรไม่ทราบ


เรื่องนี้มีพระเอกนางเอกนะคะ ความรักไม่หวือหวา ออกแนวค่อยๆ ซึมไป โอชอบช่วงเล่มแรก อารมณ์แฟนตาซีเทพนิยาย น่ารักฟุ้งๆ หน่อย ส่วนเล่มสองจะเป็นอารมณ์พลิกผัน การต่อสู้ ดราม่าหน่อย แต่โอไม่ชอบด้วยเหตุผลดังที่ว่าไว้

(3.5+2.5)/2 = 3 ดาว

[YuzuChu · Rating 3 out of 5]

อ่านนานแล้ว ขายมือสองไปแล้ว ไม่ได้ประทับใจจุดไหนเป็นพิเศษ แต่ดีใจที่ได้เห็นแนวนี้จากฝีมือคนไทยนะ

[Vicenta · Rating 4 out of 5]

4.5 stars! - เล่มนี้ดีขึ้นมากเป็นเท่าตัวเลยค่ะ แอ็คชั่นเยอะขึ้น ฉากไคลแม็กซ์ และการเฉลยปริศนาทำได้ดี แม้จะมีบางเงื่อนไขที่มีความ cliche บ้าง แต่โดยรวมคือทำได้ดีกว่าเล่มแรกมาก ใจจริงอยากให้รวมเป็นเล่มเดียวกันไปเลย หนา ๆ อารมณ์ต่อเนื่อง แต่เข้าใจว่าในไทยคงไม่ค่อยเหมาะเท่าไร เล่มหนาแล้วแพง ประมาณนั้น แต่โชคดีที่ซื้อมาพร้อมกันสองเล่ม เลยอ่านต่อได้ค่ะ

เริ่มเล่มนี้มาเราก็ยังงงอยู่ว่าเขาไปรักกันตอนไหน แต่ช่วงที่เหลือของนิยายก็ทำได้ดีค่ะในการ build ให้เชื่อว่ารักกันจริง ๆ ช่วงน่าเบื่อแทบไม่มีเลยเล่มนี้ อาจเป็นเพราะมาถึงก็เข้าเรื่อง เข้าพล็อตที่ไม่แวะนู่นแวะนี่ ตัวละครน่ารักและน่าเอาใจช่วยมาก ฉากจบดีมาก ชอบฉากจบและบทสรุปของพระนาง ถือว่าเป็นการหาทางลงที่ดีสำหรับแนวทะลุมิติ/ย้อนอดีตค่ะ อ่านถึงตอนนี้แล้วก็เชื่อเต็มเปี่ยมค่ะว่าพระนางรักกันจริง ๆ ปัญหาเรื่อง age gap ที่ทำให้เรารู้สึกว่าพระเอกเป็นวัวแก่มาตลอดเล่มแรกก็หายไปหมดละ (ฮา) ชอบที่ทั้งสองเป็นห่วงกัน อยากปกป้อง และจะอยู่ด้วยกันไปตลอดชั่วชีวิต ดีงามค่ะ