یک کیلو ماه

by راضیه مهدی‌زاده

باید آرام صدایت کنم و بگویم گریه نکن. این تازه اول راه است. آدم همیشه اولش گریه‌‌اش می‌گیرد. باید برایت تعریف کنم که‌این خاصیت سفر است. اولش گریه می‌کنی و اصرار داری برگردی به خانهٔ قبلی، به سرزمین قبلی، به همان جا که قبلا بودی اما کم کم خوشت می‌آید. کم کم خانه‌‌ات را در دنیایی جدید می‌سازی.
‫می‌بینی خاک هم چیز بدی نیست و می‌تواند جای آن حوضچهٔ رقیق آب را بگیرد. بعد کم کم عادت می‌کنی. با خاک، بازی می‌کنی. مجسمه می‌سازی. دانه می‌کاری و… و بعد از چند سال یک روز وقتی باران آمد و بوی خاک بلند شد، پیش خودت می‌گویی این بو چقدر آشناست و می‌بینی کلا همه چیز را یادت رفته است.

112 pages, Paperback

First published January 1, 2016