Різні долі, різні характери... І все ж таки крізь усі оповідання, дібрані в цій книжці, проходить одна мелодія розбитого кохання, несправджених надій і водночас наполегливого руху до світла, до щастя. Здається, тільки жінка могла написати такі історії, у всіх тонкощах змалювавши динаміку жіночої душі. І, однак, ці оповідання написані чоловіком - польським письменником Янушем Вишневським. В одному інтерв`ю він назвав себе "феміністом". Він співчуває жінці, захищає її право на щастя і таким чином захищає саме життя, і чи не тому книжки цього автора одна за одною стають міжнародними бестселлерами. Адже сучасному світу так бракує чуйності...
Opowiadanie "Narodziny" doprowadziło mnie do łez, przy czytaniu "O kłamstwie" trochę się uśmiałam, że ktoś wpadł na pomysł napisania takiej historii. Dobry zbiór opowiadań, jak zwykle.
я поняла - Вишневского надо читать исключительно когда влюблен(-а) или страдаешь от неразделенной или только-только разрушившейся любви... Тогда это все бьет прямо в точку. Так у меня было с "Одиночеством в сети" и "Любовницей". Здесь принцип тот же, что и в Любовнице, короткие рассказы, но как-то уже не задевает меня так. только иногда среди этих, простите за выражение розовых соплей, мелькают искры мудрости и искренности, цепляющие за что-то, что было и отболело давно, спрятано и запылилось...
Janusz Leon Wiśniewski jest subtelnym znawcą intymnych relacji międzyludzkich. pięknie i mądrze pisze o miłości i cierpliwości, o tęsknocie i leczeniu uczuciowych ran, o szacunku i potrzebie wzajemnej troski lecz także o zemście i nienawiści. Bez pruderii a elegancko umie też opisywać erotykę...W zrozumienie duszy i potrzeb ciała wprzęga psychologię, filozofię, fizykę czy chemię, wnikliwie oświetlając najskrytsze uczucia i rejestrując każde drgnienie serca... Pierwsze moje spotkanie z Januszem Leonem Wiśniewskim odbyło się przy okazji czytania "Samotności w sieci". Żadna kolejna książka tego autora nie doścignęła tej pierwszej.
Nie zmienia to faktu, że "Łóżko" mimo że jest zbiorem opowiadań przedrukowanych z kilku czasopism, a jak się ostatnio dowiedziałam niektóre z nich były prezentowane w tomiku "Arytmie" (nie czytałam), może poruszać duszę i serce kobiety. Wiśniewski ma dar pisania o rzeczach intymnych i osobistych tak, że każdy odnajdzie w tym cząstkę siebie. Odwołania do nauki, nie zaciemniały przekazu i nie zniekształcały odbioru. Znam jeszcze tylko jednego Autora, który potrafi w ten sposób pisać o emocjach, ale On nie pisze opowiadań, ani powieści.
1,5/5 No cóż, tak jak lubię Wiśniewskiego tak nie lubię czytać po kilka razy tego samego.. Nie rozumiem po co w co najmniej trzech książkach umieszczać te same teksty? W konsekwencji przeczytałam tylko jedno (kiepskie) z siedmiu opowiadań. Natomiast poznane wcześniej i warte uwagi są jedynie trzy (Ranking emocji, Narodziny, Test).
Серия коротких рассказов, которые еще раз раскрывают весь спектр эмоций: от самой искренний любви, до самой черной ненависти, используя нежность, страсть, секс, желание мести, отчаянье, надежду и всё что между. Все рассказы по своему интересны, но в то же время складывается ощущение, что это всё уже где-то было, знакомо и не ново. Рассказы Вишневского чем-то себя повторяют каждый раз, хотя бы тем, что он умеет выворачивать с помощью слов любое чувство наизнанку.
Из серии больше всего понравились "Постель", "О лжи...".
Hmmm.... sama nie wiem czy polecić czy nie... i nie wiem czy mi się podobała czy nie... chwilami infantylna, chwilami lubieżna, czasem słodka jak amerykańska komedyjka... nie wiem... może tym razem zepsuł efekt fakt, że ją słuchałam a nie czytałam i cudze emocje wpływały na moje? Nie mam pojęcia. Proszę spróbować, choć ja nie sięgnęłabym po nią po raz drugi - no może po jedyne opowiadanie czytane przez mężczyznę - o samochodach... a jednak nie. Pozostałe doceniam za umiejętność dostrzeżenia kobiecej natury, jednak dla mnie zbyt przedramatyzowane.