What do you think?
Rate this book
Godverdomse dagen op een godverdomse bol
Dimitri Verhulst presenteert u de geschiedenis van de mensheid in minder dan tweehonderd pagina's, in een oerknal van taal. Vanaf het moment dat we uit het water kwamen gekropen en op twee benen gingen lopen tot en met de jaren dat we elkaar naar de andere wereld zijn gaan bombarderen. Evolutie als bildungsroman. Een met het mes geschreven vertelling waarin naam noch datum valt. De inventaris van een ondersoort, het curriculum van een smeerlapperij. Gegoten in een verhaal met een hoofdpersonage waarin u zich ongetwijfeld zo nu en dan herkennen zal, herkennen moet. Prettig is anders.
186 pages, Paperback
First published January 1, 2008
About the author
Dimitri Verhulst
45 books795 followersNa zijn debuut in 1999 schreef Dimitri Verhulst 13 boeken, romans, verhalen, novellen, poëzie en toneel. Zijn werk verschijnt in meer dan 20 talen over de hele wereld en hij wordt gezien als een van de grote schrijvers uit de Lage Landen. De klassieker De helaasheid der dingen werd bekroond met de Gouden Uil Publieksprijs, met Godverdomse dagen op een bol won hij de Libris Literatuurprijs. Zijn laatste, De laatkomer, verkocht binnen een half jaar meer dan 75 000 exemplaren, wordt verfilmd en over de hele wereld vertaald.
• 2007 - Publieksprijs Gouden Uil voor De helaasheid der dingen
• 2007 - Humo's Gouden Bladwijzer voor De helaasheid der dingen
• 2008 - De Inktaap voor De helaasheid der dingen, literaire jongerenprijs Vlaanderen, Nederland en Suriname
• 2009 - Beste Boek 2008 Humo's Pop Poll voor Godverdomse dagen op een godverdomse bol
• 2009 - De Libris Literatuur Prijs voor Godverdomse dagen op een godverdomse bol
Dimitri Verhulst in de Nederlandstalige Wikipedia
Dimitri Verhulst in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Dimitri Verhulst bij "Schrijversgewijs"
Dimitri Verhulst is a Flemish poet and writer.
Dimitri Verhulst in the English Wikipedia
• 2007 - Publieksprijs Gouden Uil voor De helaasheid der dingen
• 2007 - Humo's Gouden Bladwijzer voor De helaasheid der dingen
• 2008 - De Inktaap voor De helaasheid der dingen, literaire jongerenprijs Vlaanderen, Nederland en Suriname
• 2009 - Beste Boek 2008 Humo's Pop Poll voor Godverdomse dagen op een godverdomse bol
• 2009 - De Libris Literatuur Prijs voor Godverdomse dagen op een godverdomse bol
Dimitri Verhulst in de Nederlandstalige Wikipedia
Dimitri Verhulst in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Dimitri Verhulst bij "Schrijversgewijs"
Dimitri Verhulst is a Flemish poet and writer.
Dimitri Verhulst in the English Wikipedia
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 299 reviews
March 5, 2023
Would you like to read a book that furiously screams at you with a record amount of curse and dirty words? Then this is just the book you’re looking for!
Are you already feeling like crap and do you just want to read something that will make you feel even worse? Then this book has got you covered. This book details the worst mankind’s history has to offer, all told in a very cynical way. If this book doesn’t make you feel guilty for all the sins mankind has committed since the day we started walking on this planet, then I don’t know what will.
Would you like to be offended by a book? Then I have some very good news for you too. Because this book pretty much repeatedly insults everyone and everything on the planet. Men, women, children, rich, poor, cities, animals, plants, inanimate objects … No one will feel left out after reading this book.
Dimitri Verhulst is a pretty famous writer from Belgium. After reading this book I can honestly say that I have no idea why.
If you weren’t already able to guess it, I didn’t really enjoy reading this. It’s just not my kind of book. The prose, while very vulgar, can be quite poetic at times though.
Are you already feeling like crap and do you just want to read something that will make you feel even worse? Then this book has got you covered. This book details the worst mankind’s history has to offer, all told in a very cynical way. If this book doesn’t make you feel guilty for all the sins mankind has committed since the day we started walking on this planet, then I don’t know what will.
Would you like to be offended by a book? Then I have some very good news for you too. Because this book pretty much repeatedly insults everyone and everything on the planet. Men, women, children, rich, poor, cities, animals, plants, inanimate objects … No one will feel left out after reading this book.
Dimitri Verhulst is a pretty famous writer from Belgium. After reading this book I can honestly say that I have no idea why.
If you weren’t already able to guess it, I didn’t really enjoy reading this. It’s just not my kind of book. The prose, while very vulgar, can be quite poetic at times though.
December 9, 2017
Pfff… wat moet ik hiermee? Verhulst is een creatief woordkunstenaar, dat is duidelijk, en het taalgebruik in deze cynische evocatie van de menselijke geschiedenis is bijwijlen spetterend en vernuftig, vettig en plastisch. Maar even geregeld is de vunzigheid droogweg bot en saai, een opeenstapeling van puberale uitroepen. Mijn vermoeden is dat Verhulst toe was aan een therapeutische sessie "alle cynisme van zich afschrijven", of wilde hij Herman Brusselmans naar de kroon steken met een originele en van enige eruditie getuigende kijk op de wereldhistorie? Wel, als ik het me even mag permitteren: Verhulst brengt een seksistische en erg eurocentrisch gekleurde versie van die geschiedenis, zo eentje die 50 jaar geleden nog erg in trek was. Maar goed, daarmee neem ik dit schotschrift, bestemd voor de Uber-pubers van het tijdschrift Humo, wellicht veel te ernstig.
October 11, 2021
Gelezen voor de FNL Challenge: een libris literatuurprijs winnaar (in 2009)
Dit boek is het tegenovergestelde van De meeste mensen deugen: een nieuwe geschiedenis van de mens. Grof, viezig, hard, sarcastisch, met mooie taal en humor vertelt Dimitri Verhulst de geschiedenis van de mens (vooral vanuit het Europese continent gezien) en houdt de mens een gebroken spiegel voor (waarin weinig van onze 'trots' overblijft). Ik had een leesdipje nadat de jagers, verzamelaars en boeren het toneel hadden verlaten (het ging toen ineens heel snel en ik was even de tijd kwijt), maar toen ik eenmaal weer doorhad waar we helemaal zaten kwam ik er weer in. Aan het begin is het vooral grappig, aan het einde wordt je er ook wel een beetje stil van. Ik heb me zeker wel vermaakt met dit boek! :)
Dit boek is het tegenovergestelde van De meeste mensen deugen: een nieuwe geschiedenis van de mens. Grof, viezig, hard, sarcastisch, met mooie taal en humor vertelt Dimitri Verhulst de geschiedenis van de mens (vooral vanuit het Europese continent gezien) en houdt de mens een gebroken spiegel voor (waarin weinig van onze 'trots' overblijft). Ik had een leesdipje nadat de jagers, verzamelaars en boeren het toneel hadden verlaten (het ging toen ineens heel snel en ik was even de tijd kwijt), maar toen ik eenmaal weer doorhad waar we helemaal zaten kwam ik er weer in. Aan het begin is het vooral grappig, aan het einde wordt je er ook wel een beetje stil van. Ik heb me zeker wel vermaakt met dit boek! :)
September 30, 2012
't Heeft alweer een boek geschreven. Een erg Vlaams boek, vol typisch zwart sarcasme, zelfspot en met veel van dat heerlijke Verkavelingsvlaams dat onze ministers in Brussel maar niets vinden: effenaf, malkander, koterijen, vaneigens.
't Schrijft in dit boek over de geschiedenis van de mensheid. Van het moment dat we uit de zee kwamen om over land te lopen. Dat we op twee benen gingen staan ("Kijk! 't Stapt op zijn achterpoten! 't Kan vruchten plukken en in zijn neus peuteren zonder daarvoor zijn stap te moeten onderbreken."), het vuur uitvinden, ons in nederzettingen neerplanten, taal uitvonden en zo heel de geschiedenis door.
Leuk om te lezen, je de geschiedenislessen te herinneren en in gedachten mee te volgen terwijl Dimitri Verhulst zijn sappige versie van de feiten vertelt. Ik vond het plezant lezen, vooral het eerste deel. De laatste helft werd een beetje langdradig. Dit boek is wel echt niet voor iedereen: een beetje te platvloers en te spottend, met weinig respect voor religie (en dat, weten we allemaal, geeft wel vaker verhitte gemoederen). Als ie straks maar niet met voetbal begint te lachen...
't Schrijft in dit boek over de geschiedenis van de mensheid. Van het moment dat we uit de zee kwamen om over land te lopen. Dat we op twee benen gingen staan ("Kijk! 't Stapt op zijn achterpoten! 't Kan vruchten plukken en in zijn neus peuteren zonder daarvoor zijn stap te moeten onderbreken."), het vuur uitvinden, ons in nederzettingen neerplanten, taal uitvonden en zo heel de geschiedenis door.
Leuk om te lezen, je de geschiedenislessen te herinneren en in gedachten mee te volgen terwijl Dimitri Verhulst zijn sappige versie van de feiten vertelt. Ik vond het plezant lezen, vooral het eerste deel. De laatste helft werd een beetje langdradig. Dit boek is wel echt niet voor iedereen: een beetje te platvloers en te spottend, met weinig respect voor religie (en dat, weten we allemaal, geeft wel vaker verhitte gemoederen). Als ie straks maar niet met voetbal begint te lachen...
October 22, 2008
Vlijmscherp geschreven met een heerlijke cynische ondertoon en leuke running gags, maar ook totaal gespeend van spanning of emotie waardoor dit vooral een heel lang uitgesponnen leuk idee is. Een taalexperiment op 186 pagina's, no more, no less...
September 26, 2018
Ik moet toegeven: in het begin van het boek wou ik eigenlijk het meteen alweer terugleggen. Ik ben echter blijven doorlezen en ontdekte dat achter de soms vunzige en gortige woordenschat toch een zin van waarheid zit van hoe de mensheid zich in de geschiedenis heeft gedragen. Qua eerlijkheid en durf wint het boek voor mij. Waarom ik het dan geen hoogvlieger vond? 186 bladzijden lang behoudt het boek dezelfde toon en dezelfde boodschap alleen gezien vanuit een ander tijdsegment. Dit begon uiteindelijk te vervelen maar het was geen doodzonde om tijd te schenken aan het lezen van dit boek.
August 6, 2022
3,5*
Deze bij wijlen grappige en - volledig intentioneel - politiek zeer incorrecte geschiedenis van ons klootjesvolk heeft me toch wel weten te bekoren.
En oh ja het grondpersoneel van god is ook van de partij.
Deze bij wijlen grappige en - volledig intentioneel - politiek zeer incorrecte geschiedenis van ons klootjesvolk heeft me toch wel weten te bekoren.
En oh ja het grondpersoneel van god is ook van de partij.
Read
July 30, 2025Normaal hou ik wel van de platte boeken van Verhulst, maar dit was hem niet. Ga niet schreeuwen dat je de geschiedenis van de mens schrijft, als je het uitsluitend over die van witte mannen hebt. Nee, gaan we niet doen.
July 8, 2024
Als je het niet te serieus neemt gewoon een leuk boek. Ik hou wel van zijn cynisme + alle sarcastische verwijzingen naar historische figuren en gebeurtenissen waren amusant
February 1, 2022
'Een vuurwerk van taal', staat er op de achterkant en dat is niet gelogen. Godverdomme, wat een geweldig boek! Eens even van de hele geschiedenis van de mensheid verhalen, vanaf het moment dat we uit het water kruipen tot het droppen van de atoombom, ga er maar aan staan. Ik heb veel gelachen en was onder de indruk van het duizelingwekkende taalgebruik. Praktisch in één adem uitgelezen.
Ik kan er kort over zijn: voor mij de meest zekere vijfsterrenrating in tijden!
Ik kan er kort over zijn: voor mij de meest zekere vijfsterrenrating in tijden!
December 3, 2012
OK, ik snap het, Dimitri Verhulst is boos. Geeuw. Ik kan best genieten van een cynisch verhaal maar trop is teveel. Dit dunne boekje doorploegen kostte mij echt moeite. Dit verhaal boeit niet, het is gewoon een gimmick.
Geen aanrader.
Gemiste kans van een anders meer dan competente auteur.
Geen aanrader.
Gemiste kans van een anders meer dan competente auteur.
September 22, 2021
Provocerend? Gedurfd? Gepaste cynische woordkeuze? 180 pagina’s van hetzelfde? Seksistisch? Eurocentrisch? Of satire? Idk
July 31, 2022
Verhulst heeft Nietzsche gelezen/de mensheid is stom
April 5, 2024
Buddy Read #5 met Gorrit!
Speciaal boekje dit! Na het lezen van De Helaasheid Der Dingen wist ik al dat Verhulst een nihilistische schrijver is, maar hier trekt hij die stijl door tot in het oneindige. Belangrijke elementen van de (westerse) geschiedenis, zoals oorlogen, de pest en misbruik van vrouwen en minderheden worden op de meest vadsige, maar ook op een kritische manier, beschreven.
Ondanks die gruwelijke taferelen blijft de schrijfstijl van Verhulst schitterend. Ik ken weinig andere Vlaamse auteurs die zo mooi met woorden kunnen spelen. De uitwerking van het boek is ook heel origineel: een gedachtestroom die begint bij de oertijd en eindigt met het vallen van de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki.
Het krijgt geen vijf sterren van mij omdat ik uitkeek naar een stuk over de periode na 1945, maar die kwam er uiteindelijk niet.
Het blijft fantastisch om samen met Gorrit boeken te lezen, en dit boek heeft onze meningen tot nu toe het meeste verdeeld. Bij deze een top 5 van de boeken die we tot nu toe samen hebben gelezen:
1. The Murder of Roger Ackroyd ❤
2. Piranesi ❤
3. Godverdomse Dagen op een Godverdomse Bol 👍
4. Honderd Miljoen Jaar en Een Dag 👍
5. Sea of Tranquility 😬
Speciaal boekje dit! Na het lezen van De Helaasheid Der Dingen wist ik al dat Verhulst een nihilistische schrijver is, maar hier trekt hij die stijl door tot in het oneindige. Belangrijke elementen van de (westerse) geschiedenis, zoals oorlogen, de pest en misbruik van vrouwen en minderheden worden op de meest vadsige, maar ook op een kritische manier, beschreven.
Ondanks die gruwelijke taferelen blijft de schrijfstijl van Verhulst schitterend. Ik ken weinig andere Vlaamse auteurs die zo mooi met woorden kunnen spelen. De uitwerking van het boek is ook heel origineel: een gedachtestroom die begint bij de oertijd en eindigt met het vallen van de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki.
Het krijgt geen vijf sterren van mij omdat ik uitkeek naar een stuk over de periode na 1945, maar die kwam er uiteindelijk niet.
Het blijft fantastisch om samen met Gorrit boeken te lezen, en dit boek heeft onze meningen tot nu toe het meeste verdeeld. Bij deze een top 5 van de boeken die we tot nu toe samen hebben gelezen:
1. The Murder of Roger Ackroyd ❤
2. Piranesi ❤
3. Godverdomse Dagen op een Godverdomse Bol 👍
4. Honderd Miljoen Jaar en Een Dag 👍
5. Sea of Tranquility 😬
October 26, 2021
een extra sterretje voor de schrijfstijl van dimitri verhulst, die me toch altijd zal blijven bekoren
August 5, 2011
Je moet je pen in vitriool deppen om zo'n boek te kunnen schrijven.
Je moet geen hoge dunk over de menselijke soort hebben om dat verhaal neer te schrijven.
Je moet een diepkwellende hang naar masochisme hebben om het vocabularium, het ritme en de klanken te vinden voor die ene langerekte vloek op papier te zetten dat "Godverdomse dagen..." heet.
Ik was niet van plan om het boek te lezen. Doch belandde het hier, gratis voor niks. 't lag voor het grijpen en ben dus de eerste pagina's beginnen lezen op het toilet.
Een geschikte plek, zo bleek achteraf.
Uiteindelijk laat het mij niet zo los. Er zijn passages die ronduit briljant zijn. En er zijn hoofdstukken die er niet toe doen en dit ronduit slecht zijn. Ik ben altijd benieuw hoe het verder aan toe gaat: het ritme zit goed dus blijf ik lezen.
Ik bejubbel auteurs die de Cultuur, de Schone Kunsten, de Moderne Samenleving, het Fijne Kantwerk van de Dingen des Geestes met haarscherpe zinnen te lijf gaan en aan repen snijden. Ik heb bewondering voor kunstenaars die de enorme zeepbel van onze zelfgenoegzaamheid waarin we ons wentelen doorprikken. Ik heb veel sympathie voor diegenen die de relativiteit van onze soort en hetgeen we hier doen in dit deel van het heelal blootlegt. Maar bij Verhulst lukt 't niet 100%. En dat is spijtig.
De scheldlitteratuur is een genre apart. Ik had dat boek graag geplaatst naast Markies de Sade, Boccaccio en Céline. Maar ik weet niet of 't dat wel verdient.
't schijnt dat Verhulst er twee jaren aan gewerkt heeft. Ik kan dat best geloven. Maar dan had ik - met het talent dat ik bij hem vermoed - eigenlijk graag gehad dat hij zijn boek een buitenproportionele dimensie zou gegeven hebben: bv. in versvorm, vier duizend bladzijde tellende geschiedenis van de *gehele* mensheid (en niet alleen West-Europa), in een strak ritme, als één grote "fuck you" naar alles en iedereen.
Een boek dat meteen verboden zou worden. Dat zou wat anders zijn.
Nu is dit boek in mijn ogen iets te braaf; al is 't gortig, vies, stinkt 't bij wijlen, gutst 't van alle mogelijke menselijke en dierlijke vochten en draagt 't de zweepstriemen van één gedachte dat Verhulst werkelijk gek maakt en hem nooit lost: het idee dat er een God is.
Wel ja, om dààr tegenover iets van kaliber te plaatsen, moet je nog dieper graven, dieper afdalen in de donkere spelonken van de taal, van de geschiedenis en van je eigen geest.
Je moet geen hoge dunk over de menselijke soort hebben om dat verhaal neer te schrijven.
Je moet een diepkwellende hang naar masochisme hebben om het vocabularium, het ritme en de klanken te vinden voor die ene langerekte vloek op papier te zetten dat "Godverdomse dagen..." heet.
Ik was niet van plan om het boek te lezen. Doch belandde het hier, gratis voor niks. 't lag voor het grijpen en ben dus de eerste pagina's beginnen lezen op het toilet.
Een geschikte plek, zo bleek achteraf.
Uiteindelijk laat het mij niet zo los. Er zijn passages die ronduit briljant zijn. En er zijn hoofdstukken die er niet toe doen en dit ronduit slecht zijn. Ik ben altijd benieuw hoe het verder aan toe gaat: het ritme zit goed dus blijf ik lezen.
Ik bejubbel auteurs die de Cultuur, de Schone Kunsten, de Moderne Samenleving, het Fijne Kantwerk van de Dingen des Geestes met haarscherpe zinnen te lijf gaan en aan repen snijden. Ik heb bewondering voor kunstenaars die de enorme zeepbel van onze zelfgenoegzaamheid waarin we ons wentelen doorprikken. Ik heb veel sympathie voor diegenen die de relativiteit van onze soort en hetgeen we hier doen in dit deel van het heelal blootlegt. Maar bij Verhulst lukt 't niet 100%. En dat is spijtig.
De scheldlitteratuur is een genre apart. Ik had dat boek graag geplaatst naast Markies de Sade, Boccaccio en Céline. Maar ik weet niet of 't dat wel verdient.
't schijnt dat Verhulst er twee jaren aan gewerkt heeft. Ik kan dat best geloven. Maar dan had ik - met het talent dat ik bij hem vermoed - eigenlijk graag gehad dat hij zijn boek een buitenproportionele dimensie zou gegeven hebben: bv. in versvorm, vier duizend bladzijde tellende geschiedenis van de *gehele* mensheid (en niet alleen West-Europa), in een strak ritme, als één grote "fuck you" naar alles en iedereen.
Een boek dat meteen verboden zou worden. Dat zou wat anders zijn.
Nu is dit boek in mijn ogen iets te braaf; al is 't gortig, vies, stinkt 't bij wijlen, gutst 't van alle mogelijke menselijke en dierlijke vochten en draagt 't de zweepstriemen van één gedachte dat Verhulst werkelijk gek maakt en hem nooit lost: het idee dat er een God is.
Wel ja, om dààr tegenover iets van kaliber te plaatsen, moet je nog dieper graven, dieper afdalen in de donkere spelonken van de taal, van de geschiedenis en van je eigen geest.
February 19, 2012
Het spijt me, meneer Verhulst. Maar sinds het opflakkeren van mijn leesmicrobe heb ik nog geen enkel boek met zo weinig goesting doorploeterd. En doorploeteren was het… Terwijl andere romans de laatste maanden vlotjes achter de kiezen verdwenen, worstelde ik gigantisch met dit paginatisch niemendalletje.
Waarom?
Wel, ik weet het niet zo goed. Misschien is het de schrijfstijl van Dimitri Verhulst. Ik vind die persoonlijk iets te plat, hoewel adepten beweren dat ‘Godverdomse dagen’ eigenlijk een uitzondering in zijn oeuvre is. Tegelijk fascineert het mij dat de auteur mij toch zo kan prikkelen dat ik het boek niet terzijde leg – wat mijn tevens leesgierige vriendin meermaals suggereerde tot met aandrang adviseeerde. En wellicht heb ik geen recht van spreken, want online besprekingen geven aan dat Verhulst inderdaad keer op keer een verschillend type roman brengt. Zonder die andere te lezen – waar ik op dit moment eerlijk gezegd weinig neiging toe voel – hou ik mij beter afzijdig. Maar toch. Als ik de intentie uitspreek om het boek ritueel te verbranden, moet het mij toch behoorlijk tegen de borst stoten.
Dimitri Verhulst, ik beloof dat ik ooit nog een ander boek van jou probeer. Doch geef mij even de tijd. Dit verhaal over het - beter gezegd ‘t, of ook wel de mensheid in zijn algemeenheid – wens ik enigszins te verteren…
Waarom?
Wel, ik weet het niet zo goed. Misschien is het de schrijfstijl van Dimitri Verhulst. Ik vind die persoonlijk iets te plat, hoewel adepten beweren dat ‘Godverdomse dagen’ eigenlijk een uitzondering in zijn oeuvre is. Tegelijk fascineert het mij dat de auteur mij toch zo kan prikkelen dat ik het boek niet terzijde leg – wat mijn tevens leesgierige vriendin meermaals suggereerde tot met aandrang adviseeerde. En wellicht heb ik geen recht van spreken, want online besprekingen geven aan dat Verhulst inderdaad keer op keer een verschillend type roman brengt. Zonder die andere te lezen – waar ik op dit moment eerlijk gezegd weinig neiging toe voel – hou ik mij beter afzijdig. Maar toch. Als ik de intentie uitspreek om het boek ritueel te verbranden, moet het mij toch behoorlijk tegen de borst stoten.
Dimitri Verhulst, ik beloof dat ik ooit nog een ander boek van jou probeer. Doch geef mij even de tijd. Dit verhaal over het - beter gezegd ‘t, of ook wel de mensheid in zijn algemeenheid – wens ik enigszins te verteren…
March 18, 2024
Plezant cynisme dat wordt afgewisseld met vulgair seksisme, door een eurocentrische bril (hoewel sociale onderdrukking van deze uit wel meermaals wordt erkend en beschreven). Relatief blij het boek gelezen te hebben, nog blijer dat het uit is.
October 22, 2018
Totaal mijn ding niet. Verhaal kon mij helemaal niet boeien.
March 14, 2023
5 sterren waard maar vond het soms wat eentonig.
Soort van sarcastische tijdlijn over de wereld.
Soort van sarcastische tijdlijn over de wereld.
August 26, 2023
Slechts 180 pagina’s maar voelde aan als 500. Een tekst zonder hoofdstukken met 3 vloekwoorden per zin. De auteur vertelt de geschiedenis van de mensheid, startend van toen het uit het water kroop tot nu. Verhulst scheldt alles uit: dieren, mannen, vrouwen, kinderen, religie, … Dit voelde in het begin heel origineel en grappig aan, maar naarmate je verder komt merk je dat dit niet verandert. 180 pagina’s lang dezelfde toon, hetzelfde taalgebruik en dezelfde 5 vloekwoorden.
Topidee, maar voor mij saai uitgewerkt.
Topidee, maar voor mij saai uitgewerkt.
Read
March 29, 2025de aardkloot als uit de kluiten gewassen bloemkool, bewoond door een stelletje beunhazen die vooral veel schijten, de viezerik uithangen en oorlogje spelen. die vervuld zijn van een god die geen boerenkosttaal spreekt maar liever jongleert met kostelijke suffixen.
"oeps, 't is uit zijn rol gestapt; een zonderling heeft bewezen dat er meer is in het leven dan alleen maar vreten, dat er ook respect is af te dwingen door uit te blinken in onnozelheid."
ik lust ten alle tijde een broodje cynisme van verhulst
"oeps, 't is uit zijn rol gestapt; een zonderling heeft bewezen dat er meer is in het leven dan alleen maar vreten, dat er ook respect is af te dwingen door uit te blinken in onnozelheid."
ik lust ten alle tijde een broodje cynisme van verhulst
May 1, 2026
Ja mwah. Ik vind dimitri verhulst hartstikke leuk schrijven, maar vond een slechte match tussen onderwerp en schrijfstijl. De geschiedenis van de wereld op een cynische en vulgaire manier beschreven. Dat vond ik gewoon niet lekker aansluiten.
June 17, 2024
Goh ja
May 15, 2026
Drie sterren voor het verhaal,
een vierde om de taal.
een vierde om de taal.
June 10, 2026
Meesterlijk geschreven. Een taalkundig pareltje. Inhoudelijk zowel hilarisch als extreem cynisch.
January 9, 2019
heb er me een beetje moeten doorworstelen, maar toch uitgelezen
May 23, 2026
⭐️3.5
ik was zo goe mee in het begin en was dolenthousiast, maar het bleef zo wat aanslepen na 80blz. (deels mijn eigen fout doordat ik het gewoon te lang heb laten duren hahaaa) wel heb ik geleerd wat een buidelwolf, een quagga en een reuzenalk zijn!!
ik was zo goe mee in het begin en was dolenthousiast, maar het bleef zo wat aanslepen na 80blz. (deels mijn eigen fout doordat ik het gewoon te lang heb laten duren hahaaa) wel heb ik geleerd wat een buidelwolf, een quagga en een reuzenalk zijn!!
April 5, 2024
Bij dit soort boeken vind ik het moeilijk een recensie te schrijven. Ik kan de schrijfkunst ontzettend waarderen maar de inhoud sprak me minder aan. We gaan in rap tempo door de geschiedenis van de mens heen. Onze vooruitgang wordt wreed verklaard, onze basale instincten overheersen ons volledig in dit boek. Alles gaat om seks, macht en geweld. Ergens zal Verhulst gelijk hebben maar ik vond het een erg cynische insteek die mij minder lag.
Anyway! Altijd fijn om samen met Jorn iets te lezen. We waren chaotisch maar hebben het gered!
Mijn top 5 is als volgt:
1. Piranesi :D
2. The Murder of Roger Ackroyd :D
3. Honderd Miljoen Jaar en een Dag :)
4. Godverdomse Dagen op een Godverdomse Bol '_'
5. Sea of Tranquility :/
Anyway! Altijd fijn om samen met Jorn iets te lezen. We waren chaotisch maar hebben het gered!
Mijn top 5 is als volgt:
1. Piranesi :D
2. The Murder of Roger Ackroyd :D
3. Honderd Miljoen Jaar en een Dag :)
4. Godverdomse Dagen op een Godverdomse Bol '_'
5. Sea of Tranquility :/
June 10, 2025
Mooi Vlaams taalgebruik en een aardige navertelling van het ontstaan van de ellendige wrede mens tot nu toe. Ik bleef alleen zitten met een gevoel van: en dus?
Displaying 1 - 30 of 299 reviews