Vlot geschreven tragikomisch verhaal over een man wiens moeder na een val in het ‘zorgcircuit’ terechtkomt. Geen aanklacht, gelukkig, en ook niet sentimenteel maar een droogkomisch verslag van het gestuntel van alle partijen, hoofdpersoon incluis. De onhebbelijkheden van de moeder zijn aandoenlijk. Rake beschrijvingen en heerlijk zinloos gemopper, vaak over taalkundige kwesties: ‘Bent u bekend met dit of bent u bekend met dat? Welke pennenlikker zou begonnen zijn die uitdrukking tegebruiken in de betekenis van ‘lijdt u aan’?’ ‘’Ik neem aan dat hij dat met jullie heeft gecommuniceerd?’ Communiceren is bij mij van oudsher: uit de kerkbank stappen, naar voren lopen en een stukje ongedesemd brood in ontvangst nemen. In de zorg betekent het: de zegen krijgen.’
‘Als mijn moeder en mijn broer elkaar zien, lopen ze met blote voeten over de scherven van de ongelukken die tussen hen hebben plaatsgevonden.’
‘Mijn moeder was een meester in boeiende gesprekken voeren met mensen die ze niet verstond.’
‘Mijn zwager was een fakir die onaangedaan plaatsnam op het spijkerbed van mijn moeders tolerante repressie: iedereen mag er zijn, maar floep jij alsjeblieft even een eind op.’