What do you think?
Rate this book
Kortsluiting
Dutch
- GenresYoung AdultChildrens
166 pages, Hardcover
First published January 1, 1996
1 person is currently reading
21 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 4 of 4 reviews
November 19, 2022
Mooi jeugdboek!
October 4, 2015
Herdruk van een mooie roman voor jongeren over Daniël die van kleins af aan gewend is voor zichzelf te zorgen omdat zijn moeder alcoholiste en drugsverslaafd is. Het valt Daniël dan ook niet mee om in een normaal gezin zijn draai te vinden als pleegkind. Zijn straatvechtersmentalitiet en het gebrek aan vertrouwen in de medemens maken dat hij regelmatig in de problemen komt. En uiteindelijk besluit hij weer weg te lopen op zoek naar zijn moeder en de wereld die hem vertrouwd is.
Omdat Daniël uit armoede met niets in het pleeggezin komt en weer wegloopt met alleen zijn eigen karige boeltje, valt het ontbreken van mobiele telefoon en internet niet op.
Vanaf 12 jaar.
Omdat Daniël uit armoede met niets in het pleeggezin komt en weer wegloopt met alleen zijn eigen karige boeltje, valt het ontbreken van mobiele telefoon en internet niet op.
Vanaf 12 jaar.
April 10, 2016
Een van mijn favoriete boeken. Ik weet niet precies waarom. Misschien omdat ik me met Daniel verwant voelde, of juist tegen hem opkeek vanwege zijn zelfstandigheid. Een onafhankelijke (tegen wil en dank) jongen die de klasgenoten op het schoolplein de baas was. Vele malen herlezen, en kan nog steeds hele zinnen zo uit mijn hoofd opdreunen. Nu ik dit schrijf, wil ik hem prompt weer herlezen.
Dijkzeuls sobere stijl is een voorbeeld voor me geweest.
Dijkzeuls sobere stijl is een voorbeeld voor me geweest.
January 4, 2019
Kortsluiting - Lieneke Dijkzeul
Genre: Psychologisch
Dit boek gaat over Daniël. Daniël is een pleegkind dat al bij verschillende gezinnen heeft gewoond. Eigenlijk komt het er op neer dat hij zo lang voor zichzelf heeft moeten zorgen. Daniël kan af en toe flink agressief reageren, omdat hij nooit geleerd heeft om met zijn emoties om te gaan. Daniël ziet er normaal uit, maar doet weinig aan zijn uiterlijk.
Daniël reageert afstandelijk op zijn pleeggezin en vooral op zijn pleegzus. Toch verandert dit in de loop van het verhaal. Je merkt dat hij vriendelijker reageert en dat hij er steeds netter uit ziet. Met pleegbroertje Pim kan Daniël wel goed opschieten.
Toch gaat het mis in het gezin. Daniël reageert niet goed op pleegzus Marieke en loopt weg van huis. Marieke beseft op dat moment dat zij zich ook niet op de juiste manier heeft opgesteld. Maar hoe kan ze dat nu nog goed maken?
Op school ging het helaas ook niet goed. Daniël bleek een grote achterstand te hebben en kwam in de klas bij jongere kinderen. Zijn pleegouders begeleiden hem hierin en langzaamaan gaat dat de goede kant op.
Als Daniël alleen is, schrijft hij brieven aan zijn echte moeder Rosy, die hij nooit verstuurt. Als Marieke deze leest, barst de bom en dit leidt tot het weglopen.
Dan beleeft Daniël van alles. Hij overnacht op bijzondere plekken en belandt uiteindelijk in het dorp van zijn moeder. Daar krijgt hij te horen dat hij haar beter kan vergeten.
Uiteindelijk belt hij zijn pleegmoeder en zij is blij dat hij weer thuis komt.
Centraal in dit boek staat de emotieve functie. De schrijfster laat heel duidelijk zien wat er gebeurt en hoe Daniël hierop reageert. Maar niet alleen de gedachten en emoties van Daniël worden duidelijk; ook van Marieke, de pleegzus. Persoonlijk kon ik me erg goed inleven in het boek en ervaarde ik verschillende emoties. Enerzijds kwam dit doordat het verhaal dichtbij komt, als pleegmoeder, maar anderzijds en dat was supersterk; de treffende omschrijvingen van gevoelens en emoties van de personages uit het boek. Zelfs non-verbale omschrijvingen waren voor mij een blijk van herkenning. Hiermee bedoel ik bijvoorbeeld hoe er geschreven wordt over de pleegouders. Er wordt niet veel beschreven, maar het laat uitstekend hun rol en gedrag zie. Ook zeer treffend in de laatste zin van het boek, waarin moeder alleen maar zegt: Fijn dat je thuiskomt. Geen vragen, geen verwijt, geen emotie; supersterk. En het woordje thuis is daar zeer veelzeggend. Het maakt dat je als lezer hoopt dat het echt een thuis wordt.
Ook de typering van Daniël werkt mee aan de emotieve functie. Hoe hij in het begin met slordig haar en versleten kleding wordt beschreven, totdat hij naar de kapper gaat en nieuwe kleren krijgt, waar hij super blij mee is.
Genre: Psychologisch
Dit boek gaat over Daniël. Daniël is een pleegkind dat al bij verschillende gezinnen heeft gewoond. Eigenlijk komt het er op neer dat hij zo lang voor zichzelf heeft moeten zorgen. Daniël kan af en toe flink agressief reageren, omdat hij nooit geleerd heeft om met zijn emoties om te gaan. Daniël ziet er normaal uit, maar doet weinig aan zijn uiterlijk.
Daniël reageert afstandelijk op zijn pleeggezin en vooral op zijn pleegzus. Toch verandert dit in de loop van het verhaal. Je merkt dat hij vriendelijker reageert en dat hij er steeds netter uit ziet. Met pleegbroertje Pim kan Daniël wel goed opschieten.
Toch gaat het mis in het gezin. Daniël reageert niet goed op pleegzus Marieke en loopt weg van huis. Marieke beseft op dat moment dat zij zich ook niet op de juiste manier heeft opgesteld. Maar hoe kan ze dat nu nog goed maken?
Op school ging het helaas ook niet goed. Daniël bleek een grote achterstand te hebben en kwam in de klas bij jongere kinderen. Zijn pleegouders begeleiden hem hierin en langzaamaan gaat dat de goede kant op.
Als Daniël alleen is, schrijft hij brieven aan zijn echte moeder Rosy, die hij nooit verstuurt. Als Marieke deze leest, barst de bom en dit leidt tot het weglopen.
Dan beleeft Daniël van alles. Hij overnacht op bijzondere plekken en belandt uiteindelijk in het dorp van zijn moeder. Daar krijgt hij te horen dat hij haar beter kan vergeten.
Uiteindelijk belt hij zijn pleegmoeder en zij is blij dat hij weer thuis komt.
Centraal in dit boek staat de emotieve functie. De schrijfster laat heel duidelijk zien wat er gebeurt en hoe Daniël hierop reageert. Maar niet alleen de gedachten en emoties van Daniël worden duidelijk; ook van Marieke, de pleegzus. Persoonlijk kon ik me erg goed inleven in het boek en ervaarde ik verschillende emoties. Enerzijds kwam dit doordat het verhaal dichtbij komt, als pleegmoeder, maar anderzijds en dat was supersterk; de treffende omschrijvingen van gevoelens en emoties van de personages uit het boek. Zelfs non-verbale omschrijvingen waren voor mij een blijk van herkenning. Hiermee bedoel ik bijvoorbeeld hoe er geschreven wordt over de pleegouders. Er wordt niet veel beschreven, maar het laat uitstekend hun rol en gedrag zie. Ook zeer treffend in de laatste zin van het boek, waarin moeder alleen maar zegt: Fijn dat je thuiskomt. Geen vragen, geen verwijt, geen emotie; supersterk. En het woordje thuis is daar zeer veelzeggend. Het maakt dat je als lezer hoopt dat het echt een thuis wordt.
Ook de typering van Daniël werkt mee aan de emotieve functie. Hoe hij in het begin met slordig haar en versleten kleding wordt beschreven, totdat hij naar de kapper gaat en nieuwe kleren krijgt, waar hij super blij mee is.
Displaying 1 - 4 of 4 reviews