شایست ناشایست کتابی به زبان پهلوی، یا فارسی میانهی زرتشتی است که گزیدهای از مهمترین مباحث فقه زرتشتی در عهد ساسانیان در آن آمده است. کتابهایی که احکام فقهی زرتشتی را بیان میکنند و به شرح آنچه درست و شرعی و به اصطلاح پهلوی «خوب» و آنچه نادرست و غیرشرعی و «ناخوب» میپردازند، شایست ناشایست و نیز «روایت» خوانده میشوند. به همین روال است که در قرن گذشته، دستوران پارسی این کتاب را که همانند بسیاری دیگر از متون پهلوی نامی ندارد، عنوان «شایست ناشایست» دادهاند؛
کتاب شایست ناشایست در تعلیم دستورات دین بود. در بیشتر فصول در ارتباط با مرگ و مراقبات برخورد با جسد اطلاعات داده میشد. من پس از اوستا و وندیداد و ... خواندمش و بنظرم اطلاعات تا حد بسیار زیادی همپوشانی داشتند. در نهایت ازخواندن این کتاب خشنودم و از این پس در کتب متعدد بعد از برخوردن به نام پرتکرارش، نثر دشوار اما جالب