What do you think?
Rate this book
Niepowszedni #1
Porwanie
Nila i jej młodsza siostra Alla obdarzone są niezwykłymi mocami: Nila posiada zdolność leczenia wszelkich chorób, Alla natomiast potrafi zapanować nad każdym zwierzęciem, a ponadto jest Gwarkiem – wystarczy, aby usłyszała jedno zdanie w obcym języku, a już potrafi płynnie się nim posługiwać. Dzieci obdarzone tak niespotykanym darem nazywano Niepowszednimi. Rodzili się bardzo rzadko, więc stanowili cenny łup dla handlarzy ludźmi. Podczas konnej przejażdżki Nila i jej siostra zostają schwytane przez Okrutnych Złotników, bezwzględnych łowców, zamierzających doprowadzić Niepowszednich na Targ Niewolników w Łajdackim Krańcu, w którym prawdopodobnie czeka ich śmierć...
- GenresFantasyYoung Adult
410 pages, Paperback
First published March 30, 2016
2 people are currently reading
83 people want to read
About the author
Justyna Drzewicka
9 books7 followersZadebiutowała młodzieżowym cyklem fantasy „Niepowszedni”, wyróżnionym w swych kategoriach m.in. nominacją w plebiscycie Książka Roku 2016 Lubimy czytać.pl oraz tytułem Najlepszej Książki Roku przyznanym przez jury portalu Granice.pl.
"Ratownicy czasu" przynieśli jej kolejny sukces - następny tytuł Książki Roku 2019 przyznany ponownie przez jury portalu Granice.pl w kategorii Dla Młodzieży i Wyróżnienie w kategorii Książki w XVIII Edycji Konkursu Świat Przyjazny Dziecku organizowanego przez Komitet Ochrony Praw Dziecka oraz miejsce na prestiżowej Liście BIS IBBY SP Książki Roku 2019.
Tom drugi "Ratownicy czasu.Nad wodami Nilu" również został wyróżniony przez jury tytułem "Najlepszej książki na wiosnę" w plebiscycie portalu Granice.pl
Tworząc fantastykę, Justyna Drzewicka od lat poświęca się jej również jako zagorzała czytelniczka. Z wykształcenia jest filologiem polskim. Uzyskała też dyplom MBA i ukończyła na Uniwersytecie Warszawskim studia poświęcone literaturze dla dzieci i młodzieży. Należy do IBBY Sekcja Polska.
Ma dwa bardzo niesforne koty i jednego poczciwego psa. Cała trójka hasa na kartach jej książek.
"Ratownicy czasu" przynieśli jej kolejny sukces - następny tytuł Książki Roku 2019 przyznany ponownie przez jury portalu Granice.pl w kategorii Dla Młodzieży i Wyróżnienie w kategorii Książki w XVIII Edycji Konkursu Świat Przyjazny Dziecku organizowanego przez Komitet Ochrony Praw Dziecka oraz miejsce na prestiżowej Liście BIS IBBY SP Książki Roku 2019.
Tom drugi "Ratownicy czasu.Nad wodami Nilu" również został wyróżniony przez jury tytułem "Najlepszej książki na wiosnę" w plebiscycie portalu Granice.pl
Tworząc fantastykę, Justyna Drzewicka od lat poświęca się jej również jako zagorzała czytelniczka. Z wykształcenia jest filologiem polskim. Uzyskała też dyplom MBA i ukończyła na Uniwersytecie Warszawskim studia poświęcone literaturze dla dzieci i młodzieży. Należy do IBBY Sekcja Polska.
Ma dwa bardzo niesforne koty i jednego poczciwego psa. Cała trójka hasa na kartach jej książek.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 17 of 17 reviews
October 21, 2016
Moją recenzję możecie znaleźć klikając tu w "opiniach" jako Kamila.
Niestety tę którą tu zamieściłam wcześniej, przez przypadek usunęłam
Niestety tę którą tu zamieściłam wcześniej, przez przypadek usunęłam
July 20, 2021
Kilka niedociągnięć w zbudowanym świecie. Myślę, że możnaby nieco precyzyjniej go wykreować. Niektóre dialogi tracą naturalność, dynamikę i dopasowanie do sytuacji, wieku bohaterów. Łatwo się czyta,bo prosty język, ale tu też mam kilka zastrzeżeń... Główna historia zamyka się w jednym tomie. Prawdopodobnie część wątków powraca w następnych tomach, ale jak kogoś nie zachwyci to fantasy, nie zostaje z "nadgryzionym ciastkiem". Można skończyć na jednym tomie bez uczucia, że fabuła nie została zamknięta.
Pomysł fajny, z potencjałem, choć nie można powiedzieć, że to coś rewolucyjnego. Po prostu ok. Za to można docenić, że bohaterowie się nie zlewają pod kątem charakterów.
SPOILER
Myślę, że te dary mogły być jakoś lepiej przedstawione. Ciężko wyczuć na czym polega przewaga Unika nad wytrenowanym wojownikiem, skoro obaj muszą trenować swoje umiejętności. Ten pierwszy może mieć większą łatwość w tym, ale nie robi to takiego wrażenia jak moce Bestiarki czy Żniwiarki. Z resztą przedstawienie tego podziału Niepowszednich na początku książki wydaje się być takie mało literackie - wypunktowane prawie i przedstawione pobieżnie.
Z resztą, czy na prawdę ktoś by zabijał za trochę lepszy wzrok i lepsze dysponowanie zapasem powietrza pod wodą? Gdyby to trochę podkręcić - widzenie w ciemności lub oddychanie pod wodą... Przy obecnej sytuacji porównywanie, np. Żniwiarki (leczenie i zabijanie) oraz Abakusa (szybkie liczenie) wydaje się śmieszne...
Kwestia dialogów. Wypowiedzi rzucane przez bohaterów czasami były lekko sztuczne, zbyt dosłownie myśli przekładane w słowa. Nie ma w tym nic złego, ale na papierze wygląda to mało wiarygodnie.
Ponadto relacje porywacze-jeńcy też były momentami nieklarowne. Dzieciaki zwracające się do oprawcy po imieniu? Budzi wątpliwości.
Kolajna sytuacja. Porywacz Weles mówiący do dzieciakow: " Ty głupia! Myślisz, że nie widziałem, jak wam zależy na tej rudej? Uważacie ją za młodszą siostrę, czy co? Taką, o którą trzeba się zatroszczyć i temu podobne bzdury! Durnie! A może zdaje ci się, że nic nie wiem o przyjaźni z Dalko? Nie do wiary! Przecież to żałosny ponurak. Jesteście dziwni..." Brzmi trochę jak wyrzuć dziecka z podstawówki, a nie groźnego oprawcy.
Przez sposób wypowiedzi przypisany Niepowszednim, miałam wrażenie, że wszyscy są dziećmi i ich negocjacje dorosłymi porywaczami przybierały nieco komiczny nastrój.
Mam też wrażenie, że trudniejsze kwestie do rozstrzygnięcia były omijane. Podczas tonięcia barki na rzece opisane są próby dzieci w dotarciu na brzeg. A co z Kadokiem? Nagle potem im towarzyszy. Nie ma słowa o tym, że lis okazał się świetnym pływakiem, a to bardziej mnie zastanowiło niż przeprawa głównych bohaterów przez wodę.
Alla nie mogła uratować siostry "hipnotyzując żmiję"? Niby tacy zdolni ci bohaterowie, a jak potrzeba to zapominają o swoich darach...
Dodatkowo, dobór słownictwa. Czasami coś mi nie grało. Nazywanie kompanów łotra "ziomkami" oprycha? Narracja nie jest stylizowana i przy dzisiejszym znaczeniu tego słowa, delikatnie ono rzuca się w oczy, jako niepasujący element. Kolejny przykład. Głowni bohaterowie wędrują, kiedy pojawią się określenie, że "ludzie" spojrzeli/usłyszeli... W każdym razie, to słowo miało się odnosi do grupy Niepowszednich, lecz wprowadzało zamęt. Czy ktoś więcej tam był? Do bardzo małe uwagi, ale te delikatne potknięcia w doborze słów wytrącają z płynnego transu czytania.
Pomysł fajny, z potencjałem, choć nie można powiedzieć, że to coś rewolucyjnego. Po prostu ok. Za to można docenić, że bohaterowie się nie zlewają pod kątem charakterów.
SPOILER
Myślę, że te dary mogły być jakoś lepiej przedstawione. Ciężko wyczuć na czym polega przewaga Unika nad wytrenowanym wojownikiem, skoro obaj muszą trenować swoje umiejętności. Ten pierwszy może mieć większą łatwość w tym, ale nie robi to takiego wrażenia jak moce Bestiarki czy Żniwiarki. Z resztą przedstawienie tego podziału Niepowszednich na początku książki wydaje się być takie mało literackie - wypunktowane prawie i przedstawione pobieżnie.
Z resztą, czy na prawdę ktoś by zabijał za trochę lepszy wzrok i lepsze dysponowanie zapasem powietrza pod wodą? Gdyby to trochę podkręcić - widzenie w ciemności lub oddychanie pod wodą... Przy obecnej sytuacji porównywanie, np. Żniwiarki (leczenie i zabijanie) oraz Abakusa (szybkie liczenie) wydaje się śmieszne...
Kwestia dialogów. Wypowiedzi rzucane przez bohaterów czasami były lekko sztuczne, zbyt dosłownie myśli przekładane w słowa. Nie ma w tym nic złego, ale na papierze wygląda to mało wiarygodnie.
Ponadto relacje porywacze-jeńcy też były momentami nieklarowne. Dzieciaki zwracające się do oprawcy po imieniu? Budzi wątpliwości.
Kolajna sytuacja. Porywacz Weles mówiący do dzieciakow: " Ty głupia! Myślisz, że nie widziałem, jak wam zależy na tej rudej? Uważacie ją za młodszą siostrę, czy co? Taką, o którą trzeba się zatroszczyć i temu podobne bzdury! Durnie! A może zdaje ci się, że nic nie wiem o przyjaźni z Dalko? Nie do wiary! Przecież to żałosny ponurak. Jesteście dziwni..." Brzmi trochę jak wyrzuć dziecka z podstawówki, a nie groźnego oprawcy.
Przez sposób wypowiedzi przypisany Niepowszednim, miałam wrażenie, że wszyscy są dziećmi i ich negocjacje dorosłymi porywaczami przybierały nieco komiczny nastrój.
Mam też wrażenie, że trudniejsze kwestie do rozstrzygnięcia były omijane. Podczas tonięcia barki na rzece opisane są próby dzieci w dotarciu na brzeg. A co z Kadokiem? Nagle potem im towarzyszy. Nie ma słowa o tym, że lis okazał się świetnym pływakiem, a to bardziej mnie zastanowiło niż przeprawa głównych bohaterów przez wodę.
Alla nie mogła uratować siostry "hipnotyzując żmiję"? Niby tacy zdolni ci bohaterowie, a jak potrzeba to zapominają o swoich darach...
Dodatkowo, dobór słownictwa. Czasami coś mi nie grało. Nazywanie kompanów łotra "ziomkami" oprycha? Narracja nie jest stylizowana i przy dzisiejszym znaczeniu tego słowa, delikatnie ono rzuca się w oczy, jako niepasujący element. Kolejny przykład. Głowni bohaterowie wędrują, kiedy pojawią się określenie, że "ludzie" spojrzeli/usłyszeli... W każdym razie, to słowo miało się odnosi do grupy Niepowszednich, lecz wprowadzało zamęt. Czy ktoś więcej tam był? Do bardzo małe uwagi, ale te delikatne potknięcia w doborze słów wytrącają z płynnego transu czytania.
May 25, 2017
ZALETY:
1.Całkiem dobrze nakreślone charaktery postaci. Co prawda wydaje mi się, że autorka podchodziła do tego zbyt... no nie wiem - lękliwie? Generalnie widać, że każdy z bohaterów ma inne cechy i styl bycia, ale zabrakło tu jeszcze tego czegoś, co sprawa, że między czytelnikiem, a postaciami wykreowanymi przez autora rodzi się swego rodzaju więź.Ale postacie pod koniec książki się ładnie rozwijają, więc może w kolejnych tomach...
2. Bywały takie momenty, w których wszystko było napisane w taki sposób, że nie mogłam się oderwać.
3. Przyjazny dla czytelnika styl.
WADY:
1. Wątek romantyczny. To przede wszystkim. On nawet nie jest przesłodzony - to relacja wprowadzona na siłę, tylko po to żeby była. Nie dość, że mega przewidywalna, to taka niewygrana. Wiem, że często na to narzekam, ale tu to już naprawdę nie mogłam się powstrzymać od przewracania oczami na te marne "amory".
2. Widać tutaj tę słodko-gorzką naiwność debiutu. Proste rozwiązania, dopiero rozwijający się styl. Ale nie wszyscy to wyłapują. Ja na przykład zauważyłam coś takiego w "Mieście kości", czy "Porwanej pieśniarce", a przecież to bardzo popularne tytuły.
PODSUMOWUJĄC:
"Niepowszedni.Porwanie" to całkiem udany debiut. Owszem, nie obyło się bez potknięć, ale jeśli autorka będzie ćwiczyć i pisać dalej, to mam nadzieję, że czeka ją świetlana przyszłość. Ta książka ma swój urok, taki który wywołuje na twarzy uśmiech, trochę pobłażliwy, ale jednak uśmiech. Polecam jako lekturę po intensywnym dniu - świetny relaks!
1.Całkiem dobrze nakreślone charaktery postaci. Co prawda wydaje mi się, że autorka podchodziła do tego zbyt... no nie wiem - lękliwie? Generalnie widać, że każdy z bohaterów ma inne cechy i styl bycia, ale zabrakło tu jeszcze tego czegoś, co sprawa, że między czytelnikiem, a postaciami wykreowanymi przez autora rodzi się swego rodzaju więź.Ale postacie pod koniec książki się ładnie rozwijają, więc może w kolejnych tomach...
2. Bywały takie momenty, w których wszystko było napisane w taki sposób, że nie mogłam się oderwać.
3. Przyjazny dla czytelnika styl.
WADY:
1. Wątek romantyczny. To przede wszystkim. On nawet nie jest przesłodzony - to relacja wprowadzona na siłę, tylko po to żeby była. Nie dość, że mega przewidywalna, to taka niewygrana. Wiem, że często na to narzekam, ale tu to już naprawdę nie mogłam się powstrzymać od przewracania oczami na te marne "amory".
2. Widać tutaj tę słodko-gorzką naiwność debiutu. Proste rozwiązania, dopiero rozwijający się styl. Ale nie wszyscy to wyłapują. Ja na przykład zauważyłam coś takiego w "Mieście kości", czy "Porwanej pieśniarce", a przecież to bardzo popularne tytuły.
PODSUMOWUJĄC:
"Niepowszedni.Porwanie" to całkiem udany debiut. Owszem, nie obyło się bez potknięć, ale jeśli autorka będzie ćwiczyć i pisać dalej, to mam nadzieję, że czeka ją świetlana przyszłość. Ta książka ma swój urok, taki który wywołuje na twarzy uśmiech, trochę pobłażliwy, ale jednak uśmiech. Polecam jako lekturę po intensywnym dniu - świetny relaks!
January 6, 2018
Opowieść o dzieciach zwanych Niepowszednimi, którzy jak sama nazwa wskazuje, są wyróżniający się, a mianowicie wyróżniają się tym, że rodzą się ze szczególnymi umiejętnościami, co jest bardzo niespotykane. Jest wiele umiejętności, które się zdarzają, na przykład wojownicy, rozmawiający ze zwierzętami itd.
Głowni bohaterowie książki zostają ze względu na swoje moce porwani przez handlarza Niepowszednimi i odtąd zaczyna się walka o ucieczkę.
Plusy: sposób pisania autorki jak również świat przez nią stworzony. Wodniczki nie da się nie lubić. Podobała mi się tez historia Dalko.
Minusy: dość przecięta fabuła, nie jestem fanką powieści o ucieczkach, aczkolwiek dobrze napisana. Niektóre elementy widziałam już w innych książkach. Natomiast czekałam na jakiś kulminacyjny moment i według mnie czegoś zabrakło. Również romans wydał mi się nieco przesadny.
Ogólnie niezła książka, przeczytana w jeden dzień.
Głowni bohaterowie książki zostają ze względu na swoje moce porwani przez handlarza Niepowszednimi i odtąd zaczyna się walka o ucieczkę.
Plusy: sposób pisania autorki jak również świat przez nią stworzony. Wodniczki nie da się nie lubić. Podobała mi się tez historia Dalko.
Minusy: dość przecięta fabuła, nie jestem fanką powieści o ucieczkach, aczkolwiek dobrze napisana. Niektóre elementy widziałam już w innych książkach. Natomiast czekałam na jakiś kulminacyjny moment i według mnie czegoś zabrakło. Również romans wydał mi się nieco przesadny.
Ogólnie niezła książka, przeczytana w jeden dzień.
This entire review has been hidden because of spoilers.
June 14, 2024
bardzo długo czytałam tą książkę, bo strasznie mi się ciągnęła. w pewnych momentach naprawdę mnie zaciekawiła, ale w większości jednak było trochę nudno. często też czułam trochę zażenowania XD myślę, że to dlatego, ponieważ książka wydaje się być przeznaczona bardziej dla młodszych czytelników. nie zachwyciła mnie jakoś bardzo, a miałam do niej wielkie oczekiwania. mimo to nie żałuję, że ją przeczytałam. książki o takiej tematyce zdecydowanie jeszcze nie czytałam.
February 13, 2021
Intrygująca powieść - jestem przekonana, że kilka lat wcześniej zachwyciłabym się jej fabułą i nie dostrzegła, że bohaterowie mają nieco irytujące powiedzonka, a kilka podejmowanych akcji jest zwyczajnie nielogicznych. Dynamiczne wydarzenia i stosunkowa nieprzewidywalność zdecydowanie na plus. Opowieść dobra dla osób 12-15 lat.
March 23, 2021
1,25.
Jeśli jesteś 11-12latką wierzącą w księcia z bajki i idealną miłość, ta historia ci się spodoba. W przeciwnym wypadku możesz sądzić, że jesteś za stara na tę książkę i zastanawiać się dlaczego właściwie to czytasz.
Jeśli jesteś 11-12latką wierzącą w księcia z bajki i idealną miłość, ta historia ci się spodoba. W przeciwnym wypadku możesz sądzić, że jesteś za stara na tę książkę i zastanawiać się dlaczego właściwie to czytasz.
January 4, 2019
Podsumowując główna bohaterka czynnie przeszkadzała reszcie w dojściu do celu.
Cokolwiek co robiła wprowadzało grupę w większe problemy.
Fabula zaczęła w pewnym momencie po prostu irytować.
Cokolwiek co robiła wprowadzało grupę w większe problemy.
Fabula zaczęła w pewnym momencie po prostu irytować.
April 21, 2021
Nie mam pojęcia czy ta książka mi się podobała czy nie.
October 13, 2021
3 ⭐ (byłoby 4⭐ ale mało akcji tzn. akcja była lecz BARDZO ale to BARDZO, BARDZO, powolna oraz mało dialogów - głównie obniżona ocena przez ogromną powolność akcji)
August 18, 2022
Bardzo przyjemna historia, ale wątek romantyczny 'cukierkowy', oj tu coś nie wyszło.
September 8, 2021
Super, młodzieżowa pozycja fantasy. Bardzo wartka akcja jest dużym atutem. Jedynym minusem jest zbyt płaska relacja Sambora i Nili.
May 28, 2016
3,5/5
May 13, 2018
Niepowszedni to debiut polskiej autorki i jak to z debiutami bywa, może być ciężko. Niestety. Książka opowiada o grupie dzieci, które mają specjalne zdolnosci. Rodzą się rzadko i ich umiejętności sprawiają, że są łakomym kąskiem dla łówców Niepowszednich.
Nila potrafi uleczyć każdą ranę lub zabrać życie, wraz z młodszą o rok siostrą, Allą, którą traktuje jak pięciolatkę, wybiera się na konną przejeżdżkę. Niestety zostają schwytane przez łowców głów, sprzedających ludzi na Targu Niewolników. Wraz z nimi do niewoli dostają się Sambor, potrafiący przewidzieć każdy ruch przeciwnika, Dalko, który charakteryzuje się znakomitym wzrokiem i Wodniczka. Ta grupka dzieci może liczyć tylko na siebie i swoje zdolności.
Wydaje mi się że autorka nie bardzo miała pomysł jak poprowadzić bohaterów przez wydarzenia. Postacie, mimo że dobrze wykreowane, utknęły w spirali niewoli, próbach nie przemyślanych ucieczek i kolejnej niewoli. Wszystko idzie źle, na dzieciaki spadają wszystkie nieszczęścia, nikt nie próbuje ich ratować. Dodatkowo popełniają głupie błędy, obwiniają się o nie i wszczynają między sobą bójki. Chyba taką iskrą optymizmu miał być wątek miłosny, trochę jednak nachalny i wciśnięty na siłę. Autorka nadużywa w opisach słowa "strwożony". Chociaż to może adekwatne określenie do tego co się w tej historii dzieje.
Podsumowując, pierwsza część tej trylogii nie przypadła mi do gustu, dlatego też nie sięgnę po kolejne tomy. Przeszkadzała mi duża ilość, według mnie, wykrzykników, powtórzeń i ogólny brak pomysłu na akcję. Raczej to lektura dla młodszych czytelników, którzy mogą się bardziej utożsamiać z bohaterami.
Przeczytane dzięki portalowi czytampierwszy.pl
Nila potrafi uleczyć każdą ranę lub zabrać życie, wraz z młodszą o rok siostrą, Allą, którą traktuje jak pięciolatkę, wybiera się na konną przejeżdżkę. Niestety zostają schwytane przez łowców głów, sprzedających ludzi na Targu Niewolników. Wraz z nimi do niewoli dostają się Sambor, potrafiący przewidzieć każdy ruch przeciwnika, Dalko, który charakteryzuje się znakomitym wzrokiem i Wodniczka. Ta grupka dzieci może liczyć tylko na siebie i swoje zdolności.
Wydaje mi się że autorka nie bardzo miała pomysł jak poprowadzić bohaterów przez wydarzenia. Postacie, mimo że dobrze wykreowane, utknęły w spirali niewoli, próbach nie przemyślanych ucieczek i kolejnej niewoli. Wszystko idzie źle, na dzieciaki spadają wszystkie nieszczęścia, nikt nie próbuje ich ratować. Dodatkowo popełniają głupie błędy, obwiniają się o nie i wszczynają między sobą bójki. Chyba taką iskrą optymizmu miał być wątek miłosny, trochę jednak nachalny i wciśnięty na siłę. Autorka nadużywa w opisach słowa "strwożony". Chociaż to może adekwatne określenie do tego co się w tej historii dzieje.
Podsumowując, pierwsza część tej trylogii nie przypadła mi do gustu, dlatego też nie sięgnę po kolejne tomy. Przeszkadzała mi duża ilość, według mnie, wykrzykników, powtórzeń i ogólny brak pomysłu na akcję. Raczej to lektura dla młodszych czytelników, którzy mogą się bardziej utożsamiać z bohaterami.
Przeczytane dzięki portalowi czytampierwszy.pl
Displaying 1 - 17 of 17 reviews