Γαλαρία Νο7

by Κώστας Κοτζιάς

Στη νεοελληνική πεζογραφία δεν είναι πολλές οι σελίδες που παρουσιάζουν τον εργάτη, τη σκληρή ζωή του, τους αγώνες του, την κοινωνική συνείδησή του. Το μυθιστόρημα "Γαλαρία Νο7" συνεχίζει μια παράδοση μακρυνή πια στη λογοτεχνία μας: είναι ένας πίνακας που απεικονίζει ζωντανά, αντικειμενικά, την πραγματικότητα της ελληνικής ζωής των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων, με επίκεντρο την εργατική τάξη σε μια φάση σκληρών ταξικών συγκρούσεων.

Με τη νέα εμφάνιση του εργάτη σαν ήρωα της νεοελληνικής πεζογραφίας που πραγματοποιείται με τα μυθιστορήματα του Φραγκιά ("Άνθρωποι και Σπίτια", 1956) και του Κοτζιά, συντελείται ταυτόχρονα κι ένα νέο βήμα πιο πέρα από την παράδοση. Εδώ δεν απεικονίζεται απλώς ο τρόπος ζωής του εργάτη, αλλά δίνεται πιο ολοκληρωμένα η συνείδησή του για την ταξική θέση που κατέχει και ο ρόλος που παίζει στη μεταπελευθερωτική ζωή.

Το μυθιστόρημα του Κώστα Κοτζιά είναι ένας επικός πίνακας των ταξικών συγκρούσεων της σύγχρονης εποχής. Μέσα από τη σκληρή αυτή πάλη διαγράφεται με καθαρή αισιοδοξία η προοπτική της νίκης του δίκαιου αγώνα της εργατικής τάξης, ενώ παράλληλα ακούγεται καθαρά η καμπάνα που χτυπάει για τον παλιό κόσμο, τον κόσμο της αδικίας και της εκμετάλλευσης που οδεύει νομοτελειακά, αναπόφευκτα, στο τέλος του.

Έτσι, το μυθιστόρημα "Γαλαρία Νο7" είναι μια καλλιτεχνική περιγραφή μιας από τις πιο κρίσιμες φάσεις της σύγχρονης ιστορίας του κοινωνικού και του εργατικού μας κινήματος. Είναι μια πορεία από το σκοτάδι προς το φως, από την απελπισία στην αισιοδοξία, από το μαύρο χτες στο φωτεινό αύριο αυτού του λαού, αυτού του τόπου.

(Νίκος Παπανδρέου, από τον πρόλογο της παρούσας έκδοσης)

391 pages, Paperback

First published January 1, 1961

About the author

Ο Κώστας Κοτζιάς τελείωσε το Γυμνάσιο στο Λεόντειο Λύκειο και γράφτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, διέκοψε όμως τις σπουδές του στον τελευταίο χρόνο και μετά από μια περίοδο ενασχόλησης με οικοδομικές επιχειρήσεις, στράφηκε στη δημοσιογραφία και τη λογοτεχνία. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής εντάχτηκε στην ΕΠΟΝ και το ΕΑΜ. Το 1946 συνεργάστηκε με το περιοδικό Ελεύθερα Γράμματα και δημοσίευσε το θεατρικό έργο Το Ξύπνημα. Το 1947 συνεργάστηκε με την Ομάδα των Νέων Λογοτεχνών στην έκδοση του περιοδικού Θεμέλιο. Υπήρξε συνιδρυτής του Ρεαλιστικού θεάτρου (1949) μαζί με τον Γιώργο Γιαννίδη, στο οποίο λειτούργησε και ως σκηνοθέτης. Ανέλαβε τη στήλη της θεατρικής κριτικής στις εφημερίδες Δημοκρατική (1950) και Δημοκρατικός (1951). Συνεργάστηκε επίσης με τις εφημερίδες Ανεξάρτητος Τύπος, Αυγή, Ριζοσπάστης (μετά τη μεταπολίτευση ως ανταποκριτής στη Ρωσία) και με το περιοδικό Επιθεώρηση Τέχνης. Μετά την επιβολή της δικτατορίας του Παπαδόπουλου κατέφυγε στη Μόσχα, από όπου ανέπτυξε αντιδικτατορική δράση με αποτέλεσμα να του αφαιρεθεί μέχρι τη μεταπολίτευση η ελληνική ιθαγένεια. Μετά το 1974 η ζωή του μοιράστηκε ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Ρωσία. Στη Ρωσία πέθανε το 1979 από διάτρηση στομάχου. Η πρώτη εμφάνιση του Κώστα Κοτζιά στο χώρο της λογοτεχνίας πραγματοποιήθηκε το 1957 με τη δημοσίευση το μυθιστόρημα Ο καπνισμένος ουρανός που τιμήθηκε με το Α΄ Βραβείο του Δήμου Αθηναίων. Συνολικά η πεζογραφική του παραγωγή αποτελείται από πέντε μυθιστορήματα, τα δύο (Επί εσχάτη προδοσία και Αίγιστος) με θέμα εμπνευσμένο από την υπόθεση Πλουμπίδη. Ασχολήθηκε επίσης με τη λογοτεχνική μετάφραση, τις διασκευές λογοτεχνικών έργων για το θέατρο. Έργα του μεταφράστηκαν στα γαλλικά, ιταλικά, γερμανικά, σουηδικά, τσέχικα, ρωσικά, ουγγρικά και βουλγάρικα.

Reviews

[Margaret · Rating 5 out of 5]

Το απόλυτο έργο για την εργατική τάξη των δεκαετιών του 50 και του 60.

[Ελευθερία Τριανταφυλλίδου · Rating 5 out of 5]

Ένα μοναδικό ψυχογραφημα της εποχής μετά τον εμφύλιο!