Este livro traz 85 máximas que refletem a essência do pensamento einsteiniano, abordando temas como o amor, a felicidade, a realização pessoal, a criatividade, o sucesso e o sentido da vida. Após cada aforismo, Allan Percy comenta, explica e desenvolve o pensamento, mostrando de que forma ele pode ser adaptado à nossa realidade e como nos pode ajudar a sair ilesos das metamorfoses da vida. O mérito de "Einstein Para Despistados" é reunir toda a sabedoria de Einstein e traduzi-la para o mundo da psicologia quotidiana, como cabeçalho de soluções práticas para relativizar preocupações, resolver problemas e encontrar a fórmula mais simples e poderosa para viver plenamente. Um livro de pensamentos, prático e acessível para aqueles que querem extrair o máximo da vida.
«Prefiero el vicio silencioso a la virtud ostentosa» (Ajá)
Esta es una guía sobre cómo (tratar de) hacerle creer a los demás que somos seres elevados, y está orientada especialmente a aquellas personas que jamás hayan leído una cadena de email o cartelito inspiracional de Facebook... o le hayan dedicado dos segundos a pensar sobre la vida.
En este libro no hay ninguna verdad reveladora que no haya sido dicha antes por alguien más. Literalmente. Es el mismo autor quien lo pone en evidencia, porque cada "capítulo" –si es que le podemos llamar así a un conjunto de tres o cuatro párrafos– comienza con una frase de Einstein (perfectamente clara por si misma) que Allan Percy usa como base para armar un compendio de citas, estudios, mini biografías y hasta cuentos ajenos, entre los que esporádicamente aparece tímidamente un pensamiento del autor –a quien deberían apodar Tarzán, no por su esbelto físico sino porque poca gente se va tanto por las ramas– que no hace sino repetir lo que ya citó de otras personas.
Algo que es casi digno de admiración es la capacidad que tiene para divagar tanto con tan pocas palabras. A veces incluso, en donde parece que se siente especialmente verborrágico, comienza a transitar un sinuoso camino en el que asocia conceptos que no tienen nada que ver unos con otros (como las causalidades y el déjà vu) y se olvida por completo del aforismo de Einstein que puso al comienzo. Y sobre eso, muchas veces interpreta las frases de un modo tan, llamémosle, creativo para adaptarlas a lo que quiere decir que más de una vez necesité volver a leerlas para saber cómo habíamos llegado a ese... bosque... de filosofía new age de dudosa calidad. Pasado el "capítulo" 36 muchos conceptos se empiezan a repetir casi de forma textual, supongo que es por si seguimos su consejo de vaciar la mente y nos olvidamos de todo lo que leímos.
Son varios los aspectos de la vida que cubre con su manto de sabiduría, y en todos en algún punto del libro se desdice de lo que dijo antes. Me resultó cómico que incluso en un momento afirma que hay que «eliminar las contradicciones», y él es el primero que no se pone de acuerdo con si mismo: hay que aprender, pero no hay que aprender tanto; sé auténtico e íntegro, pero cambia tu forma de ser. Pareciera que da los consejos ambiguos intencionalmente como para que uno los use del modo que más cómodo le resulte y siempre sienta que está haciendo las cosas bien. También encuentro particularmente irónico que alguien que básicamente copió y pegó un montón de frases ajenas nos de consejos sobre creatividad, revelándonos ideas tan inspiradas como "salir a tomar aire" o "pedir ayuda a los demás". Me cambió la vida.
La buena noticia es que él mismo dice que «no existen verdades absolutas» así que sumado a su consejo de dejar la mente en blanco, voy a elegir olvidarme de todo lo que leí... excepto de la historia de 'la zanahoria, el huevo y el café', que tiene un lindo mensaje, por supuesto no es de él y se encuentra textual en Google. Culpo a PopSugar por haber tenido que leer un libro de este género.
(Mis) CONCLUSIONES: ◕ Hay que pensar, ¡pero no demasiado! Porque cuando más sabes menos sabes. Es mas, si te olvidas de lo que pensaste ¡mejor todavía! porque asi se produce un vacío mental que te da pureza porque, lógico, no hay nada en la cabeza. Pero al mismo tiempo hay que pensar "la pregunta" antes de buscar "la respuesta", porque el misterio es bueno. Pero si te has olvidado de lo que pensabas por poner la mente en blanco, probablemente la filosofía de la vida termine siendo: ¿qué venia a buscar yo acá?. ◕ En TODO hay belleza, asi que cuando vuelvas a matar un mosquito o cucaracha, asegurate de antes percibir «su encanto cotidiano, asombrándote y venerándolo», antes de darle el zapatazo. ◕ Hay que hablar cuando sientas que debes hacerlo. Pero hablar es egocéntrico, así que hay que cerrar la boca y escuchar al otro con una sonrisa. El problema es cuando los dos hacen lo mismo y terminan siendo dos personas que se sonríen mutuamente sin decir nada. El autor no dice qué hacer en ese caso. ◕ Hay que encontrar una actividad con la que nos dediquemos a «fluir uniendo acto y pensamiento» sin miedo al fracaso. Para mí la solución está muy clara: hay que pasarse el día durmiendo. ◕ Hay que ser tolerante con los demás, así que si ven a alguien que reacciona como un energúmeno simplemente sonrían y digan "te quiero igual aunque haya gorilas con mejor educación".
Q: Тайна – самое прекрасное, что мы можем повстречать. Тайна – источник всякого настоящего искусства и настоящей науки ... Тайна – это прихожая настоящего знания. Осознание того, чего мы не знаем, стимулирует восприимчивость и направляет по дороге роста личности. (c) Q: Прежде чем стать известным писателем и ученым, Карл Саган был ребенком, способным постоянно удивляться; он беспрестанно говорил о звездах и динозаврах. Его родители поощряли в нем любопытство. Вот его собственные слова: «Мои родители не были учеными. Они почти ничего не знали о науке. Но, воспитывая во мне одновременно скептицизм и способность задавать вопросы, научили двум способам мышления, которые являются фундаментальными для научного метода». Вся его жизнь изменилась, когда в возрасте пяти лет он посетил Международную выставку 1939 года и понял, что «в мире есть чудеса, которые я никогда и не представлял себе». Будучи отважным ребенком, он полюбил тайны природы; посещал библиотеку, чтобы изучать окружающий мир. «Я подошел к библиотекарю и попросил у него книжку о звездах […] Ответ был поразительным. Оказывается, Солнце – тоже звезда, просто она находится очень близко. Все звезды – солнца, но они так далеко, что видны только как точечки света […] Внезапно масштаб Вселенной открылся для меня. Это было что-то вроде религиозного опыта. В этом было что-то волшебное, грандиозное; с тех пор этот опыт всегда со мной и никогда меня не покинет». Его родители помогали развивать его увлечение с помощью чтения, экскурсий и игр, которые подогревали любознательность ребенка и в дальнейшем привели к публикации нескольких статей и книг. (c) Q: Если мы не идем против здравого смысла, мы ни к чему не придем (c) Q: Ты ничего не понимаешь в вопросе, если не способен разъяснить его своей бабушке (c) Q: Есть два способа видеть жизнь: первый – верить в то, что чудес не существует, второй – верить в то, что все вокруг – чудо (c) Q: Тот, кто считает себя способным судить об истине и знаниях, бывает осмеян богами (с) Q: Если мы обозначим А как успех в жизни, тогда А = X + Y + Z, где Х – работа, Y – удовольствие, а Z – рот на замке (c) Q: Способность фантазировать помогла мне усваивать положительные знания больше, чем талант (c) Q: Мне нравится путешествовать, но я ненавижу возвращаться
Путешествия позволяют смотреть на мир с новых точек обзора, открывают горизонты – и делают наше мышление более гибким. Когда речь идет о путешественниках и писателях, часто вспоминают Брюса Четвина, который побывал в Афганистане, в Греции, в Африке… Свои мысли он излагал в письмах, подборку которых позже сделала его вдова. Этот загадочный бисексуальный молодой человек стал одним из самых известных британских писателей XX века; он привлекал читателя своими чувствами, описаниями того, что видел и переживал. Работать он начал очень рано в одном из аукционных домов, в котором стал заведовать отделом импрессионизма – после того как обнаружил подделку Пикассо. Несмотря на то что у него была уже устоявшаяся жизнь, однажды он сказал себе: «Я еду в Патагонию» – оставил работу и отправился в путешествие, которое закончилось только с его смертью. Он умер молодым, оставив тетради, в которых он говорил на такие горячие темы, как рабство или разные верования туземных народов. По его словам, путешествия дали ему «возможность описывать людей двумя мазками». Как и во фразе, сказанной Эйнштейном, Четвин все время спрашивал себя: «Что я тут делаю?» Дело в том, что в душе настоящего путешественника не существует конечной точки как цели – а есть лишь желание быть все время в движении. То же – у ученого, увлеченного своими исследованиями. Все мы в какой-то мере вечные путешественники – и наша степень счастья зависит в том числе и от того, умеем ли мы наслаждаться этим путешествием. (c) Q: Самое важное решение, которое мы можем принять: собираемся мы жить в дружественной или враждебной нам Вселенной (с) Q: Сумасшествие – делать одно и то же раз за разом и надеяться на другие результаты (с) Q: Монотонность и одиночество стимулируют креативность (c) Q: Интеллектуалы решают проблемы, гении избегают проблем (с) Q: Особых талантов у меня нет, но я очень любознателен
Эту фразу написал Эйнштейн в письме к Карлу Силингу в 1952 году. В ней говорится о моторе, который толкает вперед нашу жизнь, хотя мы и не уделяем ему должного внимания. (c) Q: Очень мало людей, которые смотрят на все своими глазами и чувствуют собственным сердцем (с) Q: Все надо делать так просто, как только можно, но не более того (c) Q: Если ты хочешь стать великим ученым, обдумывай четверть часа в день совершенно противоположное тому, о чем думают твои друзья (с)
A lo mucho tres de sus reflexiones y las 11 páginas de su biografía son lo único que mereció la pena. Frases repetidas y explicaciones extrañas se acumulan en un libro que llega a decir que para estimular la creatividad tienes que seguir una serie de pasos...
No era lo que yo esperaba y no era lo que el título decía que era.
Y aunque lo intenté leer como motivación de agenda, una reflexión al día, tenía que leer varias páginas para encontrar alguna que valiera la pena.
Πολύ καλό βιβλίο!! Με εξέπληξε ευχάριστα όταν ανακάλυψα ότι ουσιαστικά είναι βιβλίο αυτοβελτίωσης, περιγράφοντας, μεταξύ άλλων, απλά παραδείγματα και τρόπους να καθαρίσεις την σκέψη σου από τα περιττά και να βελτιώσεις την συνύπαρξη με τον ίδιο σου τον εαυτό αλλά και με τους άλλους ανθρώπους γύρω σου. Το εκτίμησα πολύ σαν βιβλίο. Ε��ναι από αυτά που γυρνάς κάποια στιγμή να τα ξαναδιαβάζεις για να βρεις πάλι κίνητρο για αλλαγή στη ζωή σου και κάθε φορά θα καταλάβεις κάτι λίγο καλύτερα από πριν και θα γίνεις ένα τσακ πιο σοφός ;)
Pocas palabras: es un libro lleno de clichés sobre frases de Einstein que trata de “aplicar” a cosas de la vida diaria, muchas de ellas entrando con calzador, sinceramente una pérdida de tiempo, autoayuda, algo que trato de evitar y no se por qué caí con este; le doy un muy personal 2/10, si alguien lo lee puede poner sus comentarios y los invito a darle like a la página “Leer te vuelve sexy” en facebook
The ideas are good , but i felt a little bit disconnected from the title sometimes . Some of the interpretations are very nice ... others a little bit "cliché"... others weird ... but in the end it all comes down to new experiences . As always, remindind some einstein quotes is an excellent thing to do! Yes i would recomend this book or send it as a gift . (good democratic book for gifts ).
Direkt Einstein ile ilgili değil de başlıklar Einstein’ın söylediği şeyler ve aynı konularda başkaları ne demiş nasıl harmanlanmış gibi bir derleme. Alıp arada bir rasgele bir sayfasını açıp bakmaya uygun daha çok, tekte okuyup bitirmelik değil de.
Se siente forzada la tematica cuando se busca simplificar demasiado algo siendo que dentro del mismo libro se habla de hacer simple las cosas pero no tan simple.
Vale a pena ler e reler para captar o que há de melhor no livro, como outros da mesma série: pequenos comentários e insights sobre como proceder ou melhorar aspectos da vida.
Una linda reseña de este genio! Lleno de sus frases que son dignas de repasar de tanto en tanto...Su dolor por la bomba atomica. Su amor por la musica. Sus grandes teorias: La especial y la general en 1905 y 1915 respectivamente. Me gustaría tener un resumen de este libro para poder repasar sus frases cada tanto...
Allan Percy are o soluție simplă: caută prin cărți și interviuri, aranjează o colecție de ziceri ale unei personalități, unele memorabile și rămase în conștiința lumii, pe care le explică, le parafrazează, în limbaj psihologic, chiar filosofic, dar arid (pentru unii) de cele mai multe ori. Aici a venit rândul lui Albert Einstein, căruia îi sunt analizate 85 de fraze celebre. Pentru debusolați? Probabil. Pe mine, m-a cam dezamăgit, dar se găsesc pe aici și lucruri faine.