คังซี จอมจักรพรรดิต้าชิง เล่ม 4 ตอน ศึกสายเลือด

by เรืองชัย รักศรีอักษร (Translator)

ยี่สิบปีสุดท้ายแห่งรัชศกคังซี แม้บ้านเมืองดูราวสงบไร้ศึกสงคราม แต่เกิดวิกฤตซ่อนเร้นในราชสำนัก ขุนนางโกงกิน ท้องพระคลังร่อยหรอ พระปณิธานเพียงหนึ่งเดียวของคังซีคือ ทรงหวังให้แผ่นดินต้าชิงอยู่ยั้งยืนยงไปชั่วกาลนาน

ทว่าองค์ชายรอง "ยิ่นเหริง" รัชทายาทองค์ปัจจุบันกลับอ่อนแอและประพฤติสำส่อนจนถูกปลดจากตำแหน่งถึงสองครั้ง ส่วนองค์ชายผู้เป็นที่ศรัทธาของประชาชนหมู่มากได้แก่องค์ชายแปด "ยิ่นสื้อ" องค์ชายผู้จัดการราชกิจได้ถูกต้องเหมาะสมมากที่สุดกลับเป็นองค์ชายสี่ "ยิ่นเจิน" และในปลายรัชสมัย องค์ชายสิบสี่ "ยิ่นถี" ได้รับความไว้วางพระทัยจากคังซีให้นำทัพนับแสนนายไปปราบข้าศึกทางตะวันตก องค์ชายแต่ละพระองค์ล้วนกุมอำนาจไว้ในมือ เกิดการเล่นพรรคเล่นพวก พี่น้องวางแผนห้ำหั่นกันเองเพื่อช่วงชิงบัลลังก์มังกร จนกลายเป็น "ศึกสายเลือด" อันแสนระทึกและสะเทือนใจ คังซีต้องตัดสินพระทัยครั้งสำคัญในวาระสุดท้ายของพระชนม์ชีพว่าจะให้องค์ชายพระองค์ใดรักษาแผ่นดินต้าชิงแห่งนี้ให้รุ่งโรจน์สืบไป

http://www.matichonbook.com/index.php...

536 pages, Paperback

Published January 1, 2015

Reviews

[Ploy · Rating 5 out of 5]

Quite intense but intriguing. Showing how Kangxi ruled the kingdom, Kangxi was very good at choosing bureaucrats/officials especially how to choose the heir to the throne. It is the hardest job. (จอมราชันสถาปนาบ้านเมืองง่ายกว่าปกครองให้สงบสุข ปกครองให้สงบสุขง่ายกว่าแก้ปัญหาความวุ่นวาย แก้ปัญหาความวุ่นวายง่ายกว่าคัดเลือกรัชทายาท)

Anyway, I like Kangxi's speech to his government officials,...ขุนนางที่ดีต้องรู้จักพลิกแพลง ...’it ain't matter how smart/incorruptible you are, you are still not a good bureaucrat/official if you contribute nothing to society/country'. I have to keep that in mind.