นักฟุตบอลบ้านนอก

by อัศศิริ ธรรมโชติ

11 เรื่องสั้นเกี่ยวกับกีฬาฟุตบอลบ้านนอก ที่เสนอปัญหาของเด็ก ๆ ที่ขาดแคลนโอกาส อัศศิริเสนอภาพของเด็ก ๆ บ้านนอกที่ต้องการมีสนามฟุตบอล มีลูกฟุตบอลเล่น และควรได้เล่นกีฬาที่พวกเขาถนัด แต่กลับมีอุปสรรคต่าง ๆ นา ๆ ภาพสนามหญ้า เสาโกลทาสีขาว หรือไม่ก็รั้วเอามาปัก เอากระป๋องนมมาตั้ง เป็นความใฝ่ฝันของเด็ก ๆ

หนังสือรวมเรื่องสั้นเล่มนี้น่าจะเป็นวรรณกรรมไทยเพียงเล่มเดียวที่ผู้เขียนรวบรวมแง่มุมต่าง ๆเกี่ยวกับกีฬาฟุตบอลเอาไว้

117 pages, Paperback

First published January 1, 1983

About the author

อัศศิริ ธรรมโชติ เป็นนักเขียนเรื่องสั้น เจ้าของรางวัลซีไรท์ปี พ.ศ. 2524 เกิดเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 ที่อำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จบชั้นมัธยมปีที่ 4 จากโรงเรียนไกลกังวล หัวหิน แล้วมาศึกษาต่อที่โรงเรียนผดุงศิษย์พิทยา กรุงเทพมหานคร หลังจากเป็นลูกจ้างชั่วคราวของสำนักงานสถิติแห่งชาติ 2 ปี จึงกลับมาสอบเข้าศึกษาต่อที่คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อปี 2513 ครั้นสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีแล้ว ได้เริ่มทำงานกับผู้ผลิตหนังสือ "ประชากร" ระยะหนึ่ง ก่อนจะโยกย้ายไปประจำ "ประชาชาติ", "สยามรัฐรายวัน", "สยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์", "มาตุภูมิ", "สู่อนาคต" และหวนคืนสู่ "สยามรัฐ" จวบจนปัจจุบัน

เริ่มเขียนหนังสือตั้งแต่เป็นนิสิต โดยเฉพาะ"สำนึกของพ่อเฒ่า" เป็นเรื่องสั้นเรื่องแรกในชีวิต ได้รับการคัดเลือกให้ได้อันดับสามจากการประกวดชิงรางวัล "พลับพลามาลี" เมื่อปี 2515 ของชุมนุมวรรณศิลป์จุฬาฯ จากนั้นอีกราวหกปี คือ พ.ศ. 2521 มีหนังสือรวมเรื่องสั้นเล่มแรกชื่อปก "ขุนทอง เจ้าจะกลับมาเมื่อฟ้าสาง" หนังสือเล่มนี้ทำให้อัศศิริได้รับรางวัลซีไรท์ในปี พ.ศ. 2524

อัศศิริยังมีผลงานการเขียนบทละครโทรทัศน์เช่น เรื่อง "ขุนเดช" ของสุจิตต์ วงศ์เทศ และ "แม่นากพระโขนง"

Reviews

[bnb_13]

อุดมไปด้วยเรื่องสั้นที่มีฟุตบอลเป็นส่วนประกอบหลักได้ทุกเรื่องเลย....

[Aj Lertchantuk · Rating 4 out of 5]

ฟุตบอลเป็นหนึ่งในกีฬาที่เป็นที่นิยมในประเทศไทย นักเขียนรางวัลซีไรท์ อัศศิริ ธรรมโชติ นำเสนอ 11 เรื่องสั้นของเด็กชายชาวชนบทที่คลั่งไคล้ฟุตบอลในแง่มุมต่าง ๆ
เรื่องของครูพละที่นำทีมนักฟุตบอลตีนเปล่า อดอยาก ผอมแห้งของตนเองไปแข่งขันแมทช์เกียรติยศกับทีมที่พรั่งพร้อมจากในเมือง เรื่องของสนามฟุตบอลโล้น ๆ ชายป่าแห่งเดียวในหมู่บ้านที่ถูกนักการเมืองท้องถิ่นเอาท่อนซุงเถื่อนมาวางทิ้งไว้จนเด็ก ๆ ไม่มีที่เล่นฟุตบอลล์
ผู้เขียนเขียนเรื่องสั้นเหมือนเขียนถึงเพื่อน ถึงญาติพี่น้องที่คุ้นเคย ด้วยการใช้ภาษาที่ตรง ๆ เรียบง่าย อธิบายภาพชัดเจน งานเขียนของอัศศิริจึงเป็นเหมือนบันทึกปรากฏการณ์ของสังคมที่เผยให้เห็นความเป็นจริงถึงความทุกข์ยากเดือดร้อนของเพื่อนร่วมสังคม