Liefhebben

by Laura van Dolron

Liefhebben is een openhartig en hoopvol boek over wat liefhebben écht is. Theatermaker Laura van Dolron zoekt als een archivaris van de liefde in haar hoofd, in haar hart en in de wereldgeschiedenis naar mensen die daden stelden en die ons leren wat liefhebben is. Liefhebben is meer dan romantiek. In het boek staan heldendaden, kleine gebaren of ontroerende vergissingen: gefeliciteerd in plaats van gecondoleerd zeggen en daar samen om lachen. Liefhebben is een troostrijk en warm boek. Geluk en verdriet spreken elkaar niet tegen, maar maken elkaar juist mogelijk. En het blijkt dat liefde even sterk is als de dood.

Genres: Poetry, Nonfiction

125 pages, Paperback

First published February 11, 2016

Reviews

[Els · Rating 5 out of 5]

Waar zijn de 10 sterren om aan dit prachtboekje toe te bedelen?
Ondanks de titel (die - geef toe - best beter had gekund) was ik in de boekhandel verleid door de prachtige vormgeving en typo. De achterflap leek veelbelovend - maar wat werkelijk beroert is de immense schoonheid van de tekst van de theatermaakster die Laura van dolron is. De woorden en zinnen zijn pure poëzie, pure levenskunst, pure schoonheid en pure ontroering - zalige humor ook, de ondraaglijke lichtheid van het bestaan dus.
Ik wil dit boekje aan iedereen cadeau doen die ik graag zie! Met een post-it met een kus op erbij. Dat is liefde ...

[Jip · Rating 2 out of 5]

2,5 ster

Ik zie mezelf als iemand die te allen tijde graag liefheeft, dus daar zal het niet aan liggen, maar ik vond dit niet zo geweldig als de lieve mensen van Goodreads je zullen doen geloven. Misschien dat ik al zó goed ben in liefhebben dat dit (letterlijk) een open boek voor me was.

Verzen als ‘Moet je je voorstellen dat iedereen iedereen leuk zou vinden. Hoe leuk zou dat zijn?’ doen me niet zoveel - en er waren er veel van deze soort. Ook sprak er nogal een sentiment van ik-ben-beter-dan-jullie uit de pagina’s, waar ik niet zo’n fan van ben. Tot slot verdedigt(?) Van Dolron op een gegeven moment vreemdgaan, aangezien degene die vreemdgaat nog steeds alle overige 364 dagen van het jaar van je houdt? Dat vind ik naïef.

Maar, vooruit, het was niet allemaal slecht. Een aantal anekdotes vond ik erg lief en ik denk dat een boekje als deze veel mensen een beetje (extra) warmte kan brengen. Ook heel toegankelijk geschreven; het leest meer als een brief dan als poëzie. Genoeg mooie vergelijkingen, zoals de volgende:

‘Naastenliefde is een deur waarvan ik denk dat hij knelt. Ik gooi mijn gewicht ertegenaan om hem open te beuken, maar het is een zachte klapdeur. Hij vliegt open, ik lig op de grond.’

[Katrien Van Wambeke · Rating 5 out of 5]

❤️

[Sophie Anna · Rating 5 out of 5]

Holy shit lees dit pliesz, het maakt je gelukkig en breekt je hart en lijmt het weer.

[Aileen Kim · Rating 4 out of 5]

ik heb dit boek impulsief gekocht toen ik vorig weekend een paar prachtige vrienden bezocht in utrecht en heb het vanochtend op de trein van leuven naar gent sint-pieters (uit)gelezen tussen 07:47 en 08:36

op momenten wat unlikeable/questionable naar mijn mening, maar doorgaans immens mooi. het vormt een teder geheel van liefdesbrieven aan wat liefhebben kan betekenen. dit boek heeft me meermaals doen huilen terwijl ik omringd was door talloze mensen (want ja, spitsuur!!!)

ik ben dankbaar voor boeken als deze

<3

[Laura · Rating 5 out of 5]

Voor altijd mijn favoriete boekje. Note to self: herlees when feeling numb. Een lach en een traan guaranteed. Laura van Dolron speelt met woorden als een ware tovenaar en ik heb haar lief.

[Annabelle · Rating 4 out of 5]

Wat een lief lief lief boek. Hele fijne stukjes, hartverwarmend, grappig, troostend en soms verdrietig. Heb wat traantjes gelaten en dan moest ik weer lachen. Lievelings:

"Mijn vader die vroeger, als ik op interrail ging, altijd meerende als de trein vertrok, zo lang als het perron het toestond, en dat ik dan heel erg moest huilen omdat zijn haartjes dan wapperden en dat er gewoon heel schattig uitzag, maar ook een beetje zielig. Mijn hele familie tegen wie ik dit vertelde toen ik bij hen op bezoek was tijdens een vakantie in Spanje. Die toen alle vijftien, van jong tot oud, over elkaar struikelend van plezier meerenden toen de Eurolines-bus vertrok. Heel gemeen, want ik moest heel erg huilen, maar wel liefde."

[Jonathan · Rating 5 out of 5]

Zo. Ontzettend. Goed.
Raak geschreven poëtische tekst, gevuld met tranentrekkende anekdotes. Bijna theatraal. Vrijdag naar Laura's toneelvoorstelling - op Valentijnsdag!

[Stijn · Rating 4 out of 5]

Een boek om te koesteren.

[Machteld · Rating 5 out of 5]

Tijdens het lezen, lees je het liefst de hele tijd stukjes voor aan mensen. Omdat het grappig, ernstig en mooi tegelijk is.

[Willemien Schouten · Rating 5 out of 5]

Een van mijn lievelings, kan ik altijd opnieuw (stukjes uit) lezen.

[Anne Jet van Orden · Rating 3 out of 5]

Klein maar fijn, dit is liefhebben.

[Ida Cannegieter · Rating 5 out of 5]

Ik heb dit lief.

[Vic Van · Rating 5 out of 5]

I am rarely moved to tears by a book. This book, however, brought tears to my eyes from the very first page. So endearing, so moving, so honest, so inspiring...

[Elien Lamote · Rating 5 out of 5]

Een klein pareltje

[Anneleen Denoo · Rating 4 out of 5]

“Er zijn heel weinig mensen met
schouders waar ik mijn hoofd niet
even op zou willen leggen.”

Een uitgeschreven theatertekst, zacht, warm, bij tijden pijnlijk, vaker poëtisch.

[Sara Soete · Rating 4 out of 5]

Erg genoten hiervan. Niet echt filosofisch, niet zo diepgaand, soms wat weinig nuance, soms te gemakkelijk of flauw, soms wat belerend en moraliserend maar dat zeg ik vooral om toch maar wat kritisch te doen, want dat deerde eigenlijk helemaal niet. Het is niet het soort tekst dat veel nuance of diepe filosofische analyses vraagt, het is een erg persoonlijke vertelling, een monoloog, met rake beschrijvingen, humor en ontroering. Ik las het uit in een uurtje en dat was perfect. Bijna alsof ik een uur naar Van Dolron had zitten luisteren in een theaterzaal.

(Haar beschrijving van logeren en waarom ze er zo van houdt bracht me terug naar de mooiste avonden in mijn kindertijd. Logeren is iets wat, net als dansen en vrijen, uit je leven kan glijden, schrijft ze, en dat mag je niet laten gebeuren. Zo goed beschreven, zo mooi bedacht. Nu wil ik niets liever dan nog eens ergens gaan logeren. De geur van het onbekende waspoeder als je je in dat andere bed ingraaft, een zacht lampje, plakkerig snoep onder de kussens dat je wekenlang stiekem spaarde, veel te lang blijven praten en dan plots die weldadige stilte die dan ergens diep in de nacht toch nog valt, dat er niets meer te zeggen of toe te voegen is en dat het dan helemaal goed is zoals het is.)

[Sara Debusschere · Rating 5 out of 5]

<3

[Amber Verhulst · Rating 4 out of 5]

Ik hoop dat ik ooit zo mooi ga kunnen schrijven

[Nona Perneel · Rating 5 out of 5]

Liefde ontvangen, is nietsdoen. Het is je overgeven aan warmte, zonder bang te zijn dat je verbrandt. Dat is moeilijk.

[lisa · Rating 4 out of 5]

4,5 ster

"Naastenliefde is onvoorwaardelijk en daar word ik zenuwachtig van. Ik zoek juist naar voorwaarden. Wie moet ik zijn? Wat moet ik kunnen? Hoe hard moet ik werken? En wanneer plan ik mijn eerste burn-out?"

[Maud Weijers · Rating 4 out of 5]

een klein boekje wat me zo wist te ontroeren. liefhebben is immers de kern van alles, en dat weet laura van dolron maar al te goed.

"hij had haar lief om wat zij liefhad, dat is liefde." <3

[Lara Van den Bril · Rating 1 out of 5]

Niet mijn smaak.

[Sofia_cc · Rating 5 out of 5]

Mooi! Nog mooier als je het voorleest.

[Bo Smet · Rating 5 out of 5]

A little treasure of remarkable insights on love and companionship.

[Marika Matthijs · Rating 5 out of 5]

Wat een diep ontroerend boek. Prachtige teksten in een heerlijk zachte opbouw. Een warm en helend bad. Een cadeau dat je laag per laag opent met zowel een traan als een lach. Danku Laura Van Dolron 🙏❤️

[Jacob · Rating 5 out of 5]

Prachtig boek met zoveel mooie teksten die je raken. Zeker wanneer je het van iemand krijgt.

[Reshma · Rating 5 out of 5]

“Lezen in Liefhebben en daardoor te laat komen voor de TTC. Dat is liefde.” Dacht ik grappend op de fiets. En dan eindigt het boekje daar ook mee. Liefde voor Laura en Liefhebben alom. Mij bieden vooral de stukjes over, inderdaad, lezen en luisteren als vormen van liefde en over naastenliefde, supereenzaam zijn met z’n tweeën en samen onderdeel zijn van een groter geheel troost en herkenning.

Maar dat was niet waarom ik Liefhebben onmiddellijk na het uitlezen opnieuw las. Dit liefdevol geschreven kleinood is zowel particulier als universeel, intiem als uitbundig in haar beschouwing op leven, dood en de liefde die ze verbindt. En na de intieme, particuliere logeerconversatie tussen schrijver en lezer (“nog één ding en dan gaan we ècht slapen”), bracht de tweede lezing me de speelse uitbundige _celebration_ die je alleen kunt ervaren als je de regels van het spel — of de gedachtekronkels van de schrijver — al kent.

[Petra · Rating 4 out of 5]

In Liefhebben deelt Laura van Dolron flarden, inzichten en verhalen over de liefde. Want liefde is overal, ook in verdriet en in de dood schuilt soms de liefde. Schrijnend en prachtig tegelijkertijd, vooral als je weet (door haar laatste voorstelling op de parade) dat deze inzichten haar nu even niet lukken.

Het boek bestaat uit losse scènes of verhalen. Ik stel me graag voor dat dit is hoe Laura haar stand up filosofie voorbereidt. Stukjes tekst, stukken van verhalen, in te zetten op elk passend moment. Het is zowel als een doorlopend verhaal te lezen als in losse stukken. Ondanks dat er geen hoofdstukken zijn kun je prima momenten kiezen om te stoppen. De opmaak en vormgeving is speels en mooi.

[Niki · Rating 5 out of 5]

In één ruk uitgelezen. Met een lach, een vertederende “aaaawww”, een krop in de keel. Prachtig.

“Hij had haar lief om wat ze lief had, dat is liefde.”

“Mensen die niet kunnen vallen, kunnen ook niet opgeraapt worden…”