Αθησαύριστα ενός παρία του πνεύματος που ποτέ δεν έλαβε την αναγνώριση που του άξιζε. Πότε δήγμα φαρμακερό, πότε αδιανόητα ευαίσθητος, πάντα εύστοχος, ¨μιλάει" για όλα εκείνα που απέφυγαν να θίξουν οι καρεκλοκένταυροι του ποιητικού κατεστημένου της γενιάς του. Το "Εμείς οι λίγοι" του δεν είναι ποίημα, είναι το ποιητικό μανιφέστο των ανθρώπων που ασφυκτιούν μα δεν παύουν να κυνηγούν τις δικές τους προσωπικές χίμαιρες.