บ้านซ่อนผี เล่ม 1

บันทึกคฤหาสน์ซ่อนอาถรรพ์ #1

by Er Shi San, 贰十三, เอ้อร์สือซาน

"บ้านผีสิง" หมายถึงบ้านที่เคยมีคนตายผิดธรรมชาติ เล่ากันว่าคนที่ตายแบบนี้เนื่องจากยังไม่ถึงอายุขัย จึงตายไปด้วยความคับแค้น และวิญญาณมักไม่ไปไหน บ้านผีสิงจึงมีเรื่องประหลาดเกิดขึ้นมากมาย

"เจียงซั่ว" กับ "ฉินอี้เหิง" คือคู่หูนักซื้อขายอสังหาริมทรัพย์ พวกเขาซื้อ "บ้านผีสิง" ที่เต็มไปด้วยเรื่องหลอนจากทั่วทุกสารทิศ! หน้าที่ของเขาทั้งสองก็คือ "ล้างอาถรรพ์" ให้บ้านผีสิงเหล่านั้น แล้วขายต่อในราคาสูงกว่าเดิมหลายเท่า ธุรกิจดำเนินไปอย่างราบรื่น ทว่าใครบางคนกำลังเพ่งเล็งจับจ้องพวกเขา ภัยพิบัติครั้งใหญ่เริ่มก่อตัวรอบทั้งคู่อย่างเงียบๆ กับดักสุดอันตรายตีวงล้อมพวกเขาจนแทบเอาชีวิตไม่รอด!

Genres: China, Horror, Fiction

296 pages, Paperback

Published October 1, 2015

About the author

Associated Names:
* Er Shi San (English)
* 贰十三 (Chinese)
* เอ้อร์สือซาน (Thai)

Reviews

[Lily 百合花]

ชื่อเรื่อง – บ้านซ่อนผี เล่ม 1 (凶宅笔记 --- Haunted Houses Handbook 1)
ผู้แต่ง – เอ้อร์สือซาน (贰十三) เขียน ชาญ ธนประกอบ แปล


ตัวละคร
เจียงซั่ว
ฉินอี้เหิง


รีวิวหลังอ่าน

อ่านแนวนี้ของสำนักพิมพ์นี้จนจำชื่อคนแปลได้ล่ะ และคิดว่าคนแปลสำนวนแปลดีงามค่ะ สำหรับเล่มนี้ตอนแรกคิดว่าเป็นแนวสยองขวัญ แต่อ่านไปอ่านมาเราว่าไม่ได้สยองขวัญนะ ออกแนวไปเรื่อยๆ มากกว่า

แถมคิดว่าจะจบเรื่องราวแค่ในเล่มนี้ก่อน ที่ไหนได้อ่านจบเล่มแล้วต้องไปต่อเล่ม 2 สินะ ฮือออออ ทำไมต้องจบค้างคาแบบนี้ด้วยนะ

หลักๆ มีตัวละครคือเจียงซั่ว (ตัวละครที่เล่าเรื่องในบุรุษสรรพนามที่ 1) กับเพื่อนที่เชี่ยวชาญด้านฮวยจุ้ยสุดๆ ชื่อฉินอี้เหิง โดยเจียงซั่วนั้นแทบไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับการจัดการเรื่องวิญญาณของบ้านแต่ละหลัง แต่ฉินอี้เหิงจะรู้เกือบทุกอย่าง บางอย่างไม่รู้ก็ใช้เวลาไม่นานในการคิดและหาทางแก้ไขปัญหา เจียงซั่วเลยเหมือนคอยทำตามที่ฉินอี้เหิงบอกให้ทำซะมากกว่า

อ่านแล้วก็มีฉากชวนแหวะๆ บ้างนิดหน่อย เช่นการอมขี้แพะ เพื่อไม่ให้วิญญาณเห็นไรงี้ และอย่างอื่นอีกที่เราจำไม่ได้

จริงๆ แอบเห็นใจเจียงซั่วนะ ทำหลายอย่างตามที่ฉินอี้เหิงบอก โดยที่ไม่รู้อะไรเลย ทำไปแบบงงๆ ว่าอะไรหว่า ทำไมต้องทำแบบนี้ กว่าฉินอี้เหิงจะยอมเอ่ยปากบอก ก็ตอนที่เจียงซั่วถามแล้วถามอีก หรือไม่ก็บอกอีกทีเมื่อผ่านเหตุการณ์นั้นกันมาแล้วไรงี้

ระหว่างเรื่องมันมีช่วงเนือยๆ เราก็อ่านไปด้วยความเซ็งๆ บ้าง 555+ แต่เรื่องดันสนุกตอนใกล้จะจบนี่สิ แล้วจบเล่มแบบนี้ ก็ต้องหาเล่ม 2 มาอ่านต่อสินะเรา

การเล่าเรื่องเล่าโดยเจียงซั่ว โดยเกริ่นว่าเขาเองนั้นเล่าเรื่องที่ไปเจอมากับฉินอี้เหิงให้คน 9 คนฟัง ใครทนไม่ได้ก็ขอให้บอก แล้วเขาจะขอถ่ายรูปก่อนที่จะยอมให้ออกจากบ้านหลังที่เล่าเรื่องให้ฟังได้ จบเล่มเราก็ยังงงๆ ว่าคนสุดท้ายคือใคร อะไร ยังไง ไม่เข้าใจจริงๆ 555+ จบได้ค้างคาใจที่สุดเลย

นี่ก็ยังลังเลว่าจะตามอ่านต่อหรือไม่อ่านต่อดี เพราะจริงๆ เราว่าเนือยๆ อ่ะ แต่ดันสนุกช่วงท้ายๆ นี่แหละ ทำเอาเราคิดว่าทำไมไม่ตื่นเต้นตั้งแต่ช่วงแรกๆ หว่า ฮ่าๆๆๆ

ยังไงก็ตามเรื่องนี้ก็เต็มไปด้วยความรู้เกี่ยวกับฮวยจุ้ย การปัดเป่าวิญญาณ ประมาณนี้แหละ อ่านไปก็จำได้บ้างจำไม่ได้บ้าง และไม่มีวิญญาณโผล่มาให้เห็นจนช็อกตอนอ่านนะ ออกแนวเสียวๆ กับเจียงซั่วมากกว่า ฮ่าๆ แต่สุดท้ายก็ไม่มีอะไร อาจจะเพราะแต่ละตอนเล่าสั้นๆ พอจบเรื่องราวก็ตัดจบเลย เราเลยอินไม่สุดอ่ะ

[สปอยล์]

หยวนเจิ้นคนที่คอยหาบ้านให้เนี่ย สุดท้ายจะเป็นยังไงหว่า ต้องตามต่อในเล่ม 2 ใช่ไหม เห็นท้ายเล่มบอกว่าเจียงซั่วกับฉินอี้เหิง ที่โดนหยวนเจิ้นทำไว้เจ็บแสบนั้น เจอเกี่ยวกับหยวนเจิ้น จริงๆ ก่อนหน้านี้ก็เจอว่าหยวนเจิ้นเป็นศพแล้ว โดยที่มือหายไปทั้งสองข้าง เพราะมือและตัวหยวนเจิ้นคือสมุดที่อยู่ อ่านแล้วก็งงว่าสมุดที่อยู่คือไรแว๊

ส่วนฉินอี้เหิงยอมบอกเจียงซั่วตอนท้ายว่า เขาได้เอาป้ายที่เจอในบ้านที่ทำเกี่ยวกับลูกมังกรทั้ง 9 และเป็นป้ายที่ระบุชื่อของเจียงซั่ว พร้อมบอกวันตายเนี่ย ให้เจียงซั่วดู แล้วก็บอกว่าหยวนเจิ้นจริงๆ คือสมุดที่อยู่ เลยทำให้รู้แหล่งบ้านผีสิง จนเอามาบอกเขาสองคน ให้ไปขจัดวิญญาณแล้วขายบ้านค้ากำไรได้ จริงๆ มีจุดประสงค์บางอย่างอยู่

ส่วนเจ้าหกนิ้ว ที่เขาเคยเจอกันนั้น ก็หายตัวไปอย่างลึกลับ แต่โผล่มาเกี่ยวข้องในหลายๆ อย่าง ไหนจะหลิวขาเป๋ที่เจียงซั่วให้ไปรักษาอาการหูอื้อนั้น เป็นหลิวขาเป๋ตัวปลอม ตัวจริงอยู่ไหนไม่มีใครรู้ อาจจะตายไปแล้วก็ได้ แล้วก็มีเถ้าแก่ตระกูลวั่น ที่เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านฮวงจุ้ย ก็ตายจากไปด้วยวิธีผิดปกติ และเกี่ยวโยงกับหมากรุกสักอย่างแหละ ตัวละครเยอะจนเรางงไปหมด 555+

ปิดท้ายว่าตอนเหลือคนสุดท้ายฟังที่เจียงซั่วเล่า เขาก็ยอมรับกับเจียงซั่วว่าตัวเองคือตำรวจ แล้วยังไงต่อฟระ เราไม่เข้าใจไรเลย จบแบบนี้ไปได้อย่างไร 555+

Start 11.00 น. Sat 15 Jul 2017
End 21.43 น. Tue 18 Jul 2017
Review Date 15.39 น. Wed 19 Jul 2017

[Nattapan]

Moderate.​ For​ the​ 1st​ book, it​ was​ not​ as​ scary​ as​ I​ expected.​


P.S.​ In​ case​ you​ are​ interested, comparing​ with​ "เมื่อผมเป็นเจ้าของคฤหาสน์สยองขวัญ", in​ my​ opinion, this​ story​ (assessed from​ the​ beginning​ till​ the​ end​ of​ the​ 1st​ book)​ is​ less​ haunting​ and​ less​ unnerving​.​

[RHEA]

พูดถึงความน่ากลัวไม่เท่าไร แต่ก็สนุกดี อ่านรวดเดียวจบด้วยความอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ทำตามแล้วจะเกิดอะไรขึ้น มีเล่าพวกความเชื่อทางไสยศาสตร์ต่างๆ เยอะมาก เหมือนมาแชร์ทริกการเอาตัวรอดจากบ้านผีสิง(??) อ่านแล้วเหมือนได้เกร็ดความรู้เพิ่ม จริงเปล่าไม่รู้แต่ดูขลังดี55555555

หลายเรื่องพระเอกทำตามคำสั่งเพื่อน(ที่มีค.รู้จริง)แบบงงๆ แล้วมาเฉลยทีหลัง คนอ่านก็งงๆ ไปด้วย บางบ้านจบเหมือนไม่เคลียร์ แล้วตอนจบเล่ม1 ก็ทิ้งปมไว้อีกก

หยิบมาอ่านเพราะเห็นมีรีปริ้นใหม่แบบเปลี่ยนสนพ.เปลี่ยนชื่อเรื่อง ลองอ่านตัวอย่างทางนั้นแล้วค้างเลยมาอ่านนี่ก่อน สรุปค้างกว่าเดิม (...)

[Kamon SecondAccount]

4.5
แนวผีที่เปี่ยมไปด้วยเคล็ดไล่วิญญาณ ความเชื่อเก่าแก่
.
คนแต่งเดินเรื่องตอนปัจจุบันคู่กับย้อนอดีต โดยปมปัจจุบันจะให้ตัวเอกคือ 'เจียงซั่ว' นัดคนกลุ่มหนึ่งมาฟังเรื่องราวการซื้อบ้านผีสิงมาเก็งกำไรของเขา ใครฟังได้จนถึงตอนเช้าจะได้บ้านไปเป็นรางวัล!
เนื้อเรื่องหลักที่หลอกล่อให้อ่านยาวคือฉากอดีตหรือประสบการณ์ผีๆ ของเจียงซั่วกับเพื่อนสนิท 'ฉินอี้เหิง' ที่เขียนเป็นทำนองเรื่องสั้น บางเรื่องก็จบในตอน แต่บางเรื่องก็ทิ้งปมที่เกี่ยวข้องกับพล็อตหลักไว้
...ซึ่งเท่าที่อ่านมา พล็อตหลักคือเหมือนจะมีผู้ประสงค์ร้ายกับตัวเอก คนแต่งยังไม่เฉลยชัดๆ ว่าเป็นใครและมีความแค้นอะไรกันแค่ไหน ก็ได้แต่รอลุ้นไปก่อน
.
เล่มแรกนี่สนุกติดหนึบมาก ชอบตรงรายละเอียดความเชื่อเก่าแก่ทั้งหลายแหล่ คนแต่งก็บรรยายอธิบายได้เป็นตุเป็นตะ อิงประเพณี-ความรู้บางอย่างที่เรารู้อยู่แล้ว (การเผากระดาษเงินกระดาษทอง ธาตุในตัวคน ดวงตกดวงขึ้น ฯลฯ) อ่านแล้วก็เปิดโลกดี จุดนี้ยังทำให้เรื่องนี้เป็นแนวผีที่ไม่ใช่ผีแลบลิ้นปลิ้นตาแหวะไส้ดาษดื่น เพราะดูมีเหตุผลดี(?)
(( หมายเหตุหน่อยว่า--พอมาถึงเล่ม 2 นี่ไม่รู้เพราะอะไร อ่านแบบอืดเอื่อยมาก ))
.
โดยรวมแล้ว เป็นแนวผีค่ายนานมีที่อ่านสนุกและแปลกใหม่ดี เรื่องสั้นของบ้านผีสิงก็แปลกประหลาดน่าสนค่ะ
.
.
ตัวอย่างเคล็ดที่ได้จากเล่ม 1
(จริงเท็จแค่ไหน คงต้องเดากันเอง 555)
.
- เมื่ออยู่ในบ้านที่มีวิญญาณออกมา ให้อมก้อนขี้แพะไว้ในปาก ถ้าเดินชนอะไรให้ถ่มใส่มัน ขี้นี่มาจากแพะตัวผู้ที่กินแต่โกฐจุฬาลัมพาจนลำไส้สะอาด การอมก้อนขี้แพะที่กินแต่โกฐลัมภาจะช่วยให้ลมปราณสงบ การกลั้นหายใจคือการป้องกันไม่ให้ปราณหยางระบายออก ป้องกันสิ่งอัปมงคลเข้าสู่ร่างกาย การหลับตาคือการเคารพต่อสิ่งนั้นในบ้าน
.
- ตัวเอกไปลูบกระดองเต่าตอนที่มีวิญญาณอื่นเข้าบ้านมา (เท่ากับการสัมผัสสิ่งนั้น ถูกตั้งพิกัดติดตามตัว ต่อให้ไม่ถูกสิงสู่ก็ลดทอนวาสนา) เลยต้องนอนค้างในบ้านตอนเที่ยงคืนที่ปราณหยินแกร่งที่สุด ใช้กระจกเงามัดวิญญาณของตนเองไว้ ป้องกันไม่ให้วิญญาณออกจากร่าง ถ้ารู้สึกว่ามีใครเป่าลมใส่ให้ยกกระจกส่องไปทางนั้น กระจกเงาเป็นเครื่องมือสะกดความชั่วร้ายที่มีมาแต่โบราณ พอส่องใส่คือทำให้วิญญาณบาดเจ็บ
.
- คนที่เคยสัมผัสภูติผีปีศาจ ห้ามมีลูกไปหลายปี เพราะลูกที่เกิดมาจะเป็นโรคแต่กำเนิด และดวงจะตกอยู่ระยะหนึ่ง
.
- การเผากระดาษเงินกระดาษทอง เผากระดาษที่เขียนชื่อแซ่ผู้ตายก่อน ไม่ก็เขียนไว้บนซองจดหมายแล้วเผา นอกจากนี้ คนส่วนใหญ่จะเผาเงินส่วนหนึ่งให้พวกผีเร่ร่อนด้วย จะได้ไม่มาแย่งเงินทองของญาติมิตร
- ซื้อเม็ดเก๋ากี้มากลืนลงไปในคราวเดียว ทำให้ปราณหยางแข็งแรง ตอนเผาจะได้ไม่เผลอดึงดูดผีเร่ร่อนที่ไหนมา
.
นี่แค่บางส่วนนะ คดีผีๆ ในเรื่องก็น่าติดตามเยอะเลย

[Kamons]

เป็นบันทึกจริงๆ อ่านได้เรื่อยๆ ไม่สยองขวัญอะไรเลย แม้จะมีคิดอยู่ในใจเล็กๆ ว่ามันน่าจะมีอะไรน่ากลัวหรือจุดพลิกล็อกหักมุมซ่อนอยู่บ้างก็ตาม แต่จนจบเล่มมันก็ไม่มีเลยจ้า จุดนึงที่รู้สึกเฉยๆ มันน่าจะเกิดจากความต่างของวัฒนธรรมด้วย เป็นผี วิญญาณที่ไม่น่ากลัวเลยจ้า

[Ek Guevara]

เล่ม 1/9 ยังไม่มีเรื่องตื่นเต้นมากเท่าที่คาดหวัง เป็นการเล่าถึงนักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ที่เข้าไปซื้อหรือช่วยจัดการอสังหาฯ ที่มีปัญหาเหตุการณ์เหนือธรรมชาติ มีสถานการณ์อื่นแทรกเข้ามาบ้าง จบเป็นเรื่อง ๆ เหมือนได้อ่านเรื่องสั้นเหนือธรรมชาติต่อ ๆ กัน แต่มีการปูพื้นว่าน่าจะมีเรื่องยาว ๆ ซ่อนอยู่ด้วย น่าจะต้องอ่านต่อว่าจะดำเนินเรื่องไปอย่างไร เพราะถ้าเล่าแบบนี้ต่อไปเรื่อย ๆ ไม่นานคนอ่านจำนวนหนึ่งก็จะเริ่มเบื่อเพราะจะมีแต่เรื่องแนวเดียวซ้ำ ๆ กันไปตลอด

[T.e. Lawrence]

สนุกดี น่าจะจบเป็นตอนๆ ชอบเรื่องที่จบในตัวมากกว่า อ่านเรื่องย่อข้างหลังก็คืดว่าน่าจะเป็นประสบการณ์คนซื้อขายบ้าน คือมันก็มีแหละ ถ้าโฟกัสแค่เรื่องซื้อขายคงสนุก แถมตัวละครก็น่าใช้มาเขียนนิยายวายมากกกกก ถ้าเขียนผีด้วยตลกด้วยจะน่าติดตามกว่านี้ (หลายเรื่องน่ากลัวมากนะยอมรับ) ไม่น่าทิ้งเงื่อนงำเอาไว้เพื่อสร้างพล็อตยาว เพิ่งรู้จาก good read นี่แหละว่ามี9เล่ม คงอ่านเท่าที่มีคือ2เล่ม พอ

[TuRuKa]

เล่ม 1 ออกแนวเรื่อยๆไปหน่อย เพราะต้องปูเรื่องด้วย มีมาตื่นเต้นและอยากอ่านต่อตอนใกล้ๆจบเล่ม แต่ก็ทำให้อ่านเล่ม 2 ต่อทันทีเหมือนกันนะ เป็นแนวจบแบบเป็นช่วงๆไป นึกถึงซีรีส์จีนที่เกี่ยวกับขบวนการปราบผีที่ฉายช่อง 3 สมัยก่อนเลย

ต้องดูว่าเล่มหลังจากนี้จะมันส์ขี้นไหม เพราะตั้ง 9 เล่มจบแหนะ

[Pitchayapa Siridejakul]

เป็นแนวผีที่มีกลิ่นอายพิธีกรรมแบบจีนเยอะมากค่ะ เปลี่ยนบรรยากาศไปอีกแบบ น่ากลัวพอสมควร ลุ้นเหมือนกันค่ะ

[Suwannee Duangmanee]

ระทึกขวัญ​ ผู้เขียนผูกเรื่องราวได้ดี​ อ่านแล้วเข้าใจง่าย​ ชวนติดตาม​ แทบจะหยิบเล่ม​ 2 อ่านต่อเลย

[Cici Jivaganont]

@50%
ทำไมรู้สึกว่าอ่านยาก ซื้อมาเพราะดูซีรี่ย์แล้วงงเลยคิดว่าอ่านหนังสือน่าจะดีกว่า
แต่เล่ม 1 ไม่มีอะไรเหมือนซีรี่ย์เลยนอกจากชื่อตัวละคร (ซึ่งเปิดเผยแค่คนเดียวด้วย)
หรือว่าอาจะเป็นแค่การปูพื้น ขอลองอ่านให้จบก่อนแล้วว่ากัน ยังไงก็ซื้อมาครบทั้ง 9 เล่มแล้วด้วย 55

[Wkd]

ถึงจะเคยอ่านตอนเป็น 'บ้านซ่อนผี' มาก่อน แต่ก็ลืมเนื้อหาไปเกือบหมดแล้ว มาอ่านหนนี้เลยเหมือนนับหนึ่งใหม่

แต่พอจำได้เลาๆ ว่าเหมือนอ่านตอนนี้เลย คือใช้เวลานานกว่าจะปรับจูนกันได้ และมันจะค่อยสนุกขึ้นเรื่อยๆ แต่ด้วยความที่หนนี้ซอยเนื้อหาเป็นหลายเล่มมากขึ้น เราว่ามันเลยมีโอกาสที่คนจะเทตั้งแต่จบเล่มหนึ่งเยอะ

อ้อ ติดใจอยู่เรื่อง รู้สึกว่าหลายๆ เรื่องมันยังไม่เคลียร์ อ้าว ไปบ้านหลังใหม่แล้วเรอะ

[Jirawan Jantanakorn]

เก็งซื้อขายบ้านที่มีผีสิง มีคนตาย
พิธีก็... ชวนแหวะๆไปนิด อมขี้แพะเงี้ย อืม... ก็แหวะจริงๆนั้นเเหละ
มีเรื่องไสยศาสตร์มาเกี่ยวด้วย
มีฮ้วงจุ้ยหน่อยๆ และก็มีปมกุ๊กกิ๊ก มีหมอดูดวง
ก็ใช้ได้นะคะ อืม...