What do you think?
Rate this book
Restanten
Op het moment dat Jan Fabre Mount Olympus. To glorify the cult of tragedy (a 24 hour performance) op de wereld losliet, was het niet alleen de intensiteit of de duur van de voorstelling die indruk maakte op pers en publiek. Ook de intieme poëtische taal en de rijkdom van de beschreven droombeelden wekten veel ontzag.
Deze zogenaamde 'droomteksten' van Jan Fabre die we mochten beluisteren tijdens de voorstelling, maken deel uit van een bredere collectie Restanten: poëtische teksten waarin Fabre ons uitnodigt het domein van de dromen en de mythen te betreden.
Restanten is in de eerste plaats het relaas van een slapeloze die zich beweegt in het schemergebied tussen de realiteit van het waken en de zachtheid, maar soms ook de nachtmerrie van het slapen. Jan Fabre zelf kent een dubbele verhouding tot de nacht, tussen waken en slapen in: de slapeloosheid is niet alleen een gesel, maar ook de essentie van zijn kunstenaarschap.
Deze poëtische teksten tonen de kunstenaar in zijn kwetsbaarheid. Ze getuigen van een radicale eenzaamheid en staan voor een mythologische verkenning van de droomervaring. De figuren in dit werk zijn obscuur en afwezig, tegelijk zijn ze schrikwekkend en bezeten. Bovenal getuigen ze in hun zoektocht naar helderheid en schoonheid van de mysterieuze kracht in de taal en kunst van Jan Fabre.
Deze zogenaamde 'droomteksten' van Jan Fabre die we mochten beluisteren tijdens de voorstelling, maken deel uit van een bredere collectie Restanten: poëtische teksten waarin Fabre ons uitnodigt het domein van de dromen en de mythen te betreden.
Restanten is in de eerste plaats het relaas van een slapeloze die zich beweegt in het schemergebied tussen de realiteit van het waken en de zachtheid, maar soms ook de nachtmerrie van het slapen. Jan Fabre zelf kent een dubbele verhouding tot de nacht, tussen waken en slapen in: de slapeloosheid is niet alleen een gesel, maar ook de essentie van zijn kunstenaarschap.
Deze poëtische teksten tonen de kunstenaar in zijn kwetsbaarheid. Ze getuigen van een radicale eenzaamheid en staan voor een mythologische verkenning van de droomervaring. De figuren in dit werk zijn obscuur en afwezig, tegelijk zijn ze schrikwekkend en bezeten. Bovenal getuigen ze in hun zoektocht naar helderheid en schoonheid van de mysterieuze kracht in de taal en kunst van Jan Fabre.
96 pages, Paperback
Published March 17, 2016
3 people want to read
About the author
Jan Fabre
83 books7 followersJan Fabre is a versatile Belgian artist known for his contributions to theater, literature, and visual arts. With a career spanning nearly four decades, Fabre has established himself as an influential figure in the artistic landscape.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
April 7, 2016
Teleurstellend. Misschien had Fabre zich wat moeten inhouden en, in plaats van die 40 gedichten, er met die paar goede zinnen een vijftal moeten publiceren als Restanten. Nu kan ik zeker niet slapen vannacht.
March 1, 2023
Citaat : Mijn slaapprobleem zit in mijn hoofd/ Daarom vraag ik je/ onthoofd me/ zosat ik kan slapen/ eeuwig/ want ik heb veel minder angst/ voor de dood / dan voor het altijd wakker zijn/
Review : Jan Fabre (1958) is schilder, beeldhouwer, dichter, theatermaker en choreograaf. Hij exposeerde in grote musea in West-Europa en ook in de Hermitage in Sint-Petersburg.
Restanten is het resultaat van de vierentwintiguurs voorstelling Mount Olympus met als basis Griekse tragedies dat in juni 2015 in première ging. Niet alleen de visuele intensiteit van de 24-uur-voorstelling maakte indruk op pers en publiek. Ook de subtiele, poëtische taal en de rijkdom van de beschreven droombeelden wekten veel ontzag. In die mate zelfs dat bij de kunstenaar de vraag werd geopperd om enkele van de teksten uit het theaterstuk in een afzonderlijke dichtbundel te verwerken. En of dit werkt kan je nagaan in de dichtbundel.
Net als in de rest van zijn oeuvre gaat in dit werk het wereldse gepaard met het mythische en geldt kunst als de finale maatstaf. Op zijn minst bewijst deze debuutbundel de veelzijdigheid van Fabre als kunstenaar . Restanten is vooral een bundeling is van repetitieve gedichten / monologen die zowel een ode aan als een vervloeking van de slapeloosheid zijn. Het lijkt erop dat deze kunstenaar de nachtelijke uren waarop hij de slaap niet kan vatten, niet alleen gebruikt om als een bezetene te tekenen, te schrijven of te repeteren. Hij vindt dan ook de tijd om werk van vrienden en collega's te ontdekken. Het thema van het theaterproject ('Mount Olympus. To glorify the cult of tragedy') komt er slechts sporadisch in naar voren. De gedachtenstroom, het malen is echt dominerend.
Wat mij betreft een heel krachtige bundel, Stijlvol en sober uitgegeven, met een deskundig nawoord van literator en dramaturge Sigrid Bousset.
Review : Jan Fabre (1958) is schilder, beeldhouwer, dichter, theatermaker en choreograaf. Hij exposeerde in grote musea in West-Europa en ook in de Hermitage in Sint-Petersburg.
Restanten is het resultaat van de vierentwintiguurs voorstelling Mount Olympus met als basis Griekse tragedies dat in juni 2015 in première ging. Niet alleen de visuele intensiteit van de 24-uur-voorstelling maakte indruk op pers en publiek. Ook de subtiele, poëtische taal en de rijkdom van de beschreven droombeelden wekten veel ontzag. In die mate zelfs dat bij de kunstenaar de vraag werd geopperd om enkele van de teksten uit het theaterstuk in een afzonderlijke dichtbundel te verwerken. En of dit werkt kan je nagaan in de dichtbundel.
Net als in de rest van zijn oeuvre gaat in dit werk het wereldse gepaard met het mythische en geldt kunst als de finale maatstaf. Op zijn minst bewijst deze debuutbundel de veelzijdigheid van Fabre als kunstenaar . Restanten is vooral een bundeling is van repetitieve gedichten / monologen die zowel een ode aan als een vervloeking van de slapeloosheid zijn. Het lijkt erop dat deze kunstenaar de nachtelijke uren waarop hij de slaap niet kan vatten, niet alleen gebruikt om als een bezetene te tekenen, te schrijven of te repeteren. Hij vindt dan ook de tijd om werk van vrienden en collega's te ontdekken. Het thema van het theaterproject ('Mount Olympus. To glorify the cult of tragedy') komt er slechts sporadisch in naar voren. De gedachtenstroom, het malen is echt dominerend.
Wat mij betreft een heel krachtige bundel, Stijlvol en sober uitgegeven, met een deskundig nawoord van literator en dramaturge Sigrid Bousset.
January 3, 2019
Een beetje sneu dat Fabre deze teksten als poëzie in de markt wil zetten. Dat zijn ze volgens mij niet en dan zijn het niet meer dan karamellenverzen. Heel anders worden ze als je ze als toneelteksten beschouwt. Zo heeft hij ze ook geschreven: om gebruikt te worden in zijn 24-uursproductie 'Mount Olympus'. Daar werkten ze dus wel. Los daarvan helaas niet.
Displaying 1 - 3 of 3 reviews