Waarom viel de Berlijnse Muur zo onverwacht en sneuvelden nadien zoveel idealen?
Maria Genova groeit op tijdens het communisme in Oost-Europa. Haar jeugd draait om oppassen voor strenge kameraden, verboden politieke moppen en scoren van westerse servetten. Met de val van de Muur verdwijnen de meeste beperkingen, maar de dwang van de communistische partij wordt vervangen door die van het geld. Is dit een vooruitgang?
Maria beschrijft treffend de verschillen tussen Oost- en West-Europa, maar ook de vreemde vooroordelen over en weer. ‘Dansen op de Muur’ is een even humoristisch als indringend tijdsdocument.
Interessante inkijk in het leven van Maria Genova. Zij woonde tot haar 19e in Oost-Europa (Bulgarije), aansluitend in West-Europa. "Eerlijk gezegd ben ik heel blij dat ik in een communistische maatschappij ben opgegroeid. Ik weet daardoor hoe het voelt om heel gelukkig te zijn met kleine dingen. Ik leerde ook hoe echte vrijheid voelt en dat kun je niet voelen als je in vrijheid bent opgegroeid'.
Met veel humor en vlotte pen, beschrijft zij het communistische regime, de vooroordelen van Oost- en West-Europa ten opzichte van elkaar, de val van de muur en het effect hiervan op oost-Europa. Verweven hierin haar eigen leven onder communistisch regime en haar leven in het vrije westen. Tijdens mijn studie heb ik Oost-Duitsland bezocht ten tijde van de Koude Oorlog. Er zaten voor mij veel herkenbare aspecten in het verhaal. De Trabantjes, de vieze gebouwen, het ongeinteresseerde winkelpersoneel, de spandoeken met partijleuzen in de straten etc. Dit maakte voor mij het boek extra leuk om te lezen! Interessant feit: tijdens het communistische bewind was de bevolking zich er van bewust... Big Brother is watching you... Wij , in onze vrije westerse wereld konden ons hier niets bij voorstellen...Nu zien we dit verschijnsel ook in de westerse wereld toegepast...op veel plaatsen hangen camera's en via internet, database is alles van/over ons bekend...Big Brother is watching you... Het verhaal is vlot, licht en op humoristische wijze geschreven, interessant en zet aan tot nadenken. Aanrader!
Ik was aan het rond kijken op Kobo Plus en aangezien ik ook graag waargebeurde verhalen lees, was ik ook bij dit genre aan het kijken. Tot ik ‘Dansen op de muur’, van Maria Genova’ tegen kwam en aangezien deze al een tijdje op mijn veel-te-lange-NTL-lijstje stond, was mijn keuze snel gemaakt en ik koos ‘Dansen op de muur’ uit om te gaan lezen.
In eerste instantie was ik een beetje bang dat het verhaal zware kost zou zijn. Maar al snel werd het mij duidelijk dat Maria, aan dit serieuze onderwerp, ook de nodige humor heeft toegevoegd en dit zorgt ervoor dat het verhaal luchtig word. En de humor die Maria heeft… Ik hou er van!
"Ik groei op aan de voet van een van de bekendste monumenten: een metershoog granieten beeld van een Russische soldaat. Hij heet Aljosha en iedereen is gek op Aljosha. Er zijn zelfs mensen die zijn sokkel kussen. Ik niet, want ik weet dat mijn hond daar af en toe op plast."
Het leven achter het IJzeren gordijn is niet altijd makkelijk, en aangezien Maria zelf in Bulgarije is geboren kan zij als een van de beste hierover vertellen. Ze maakte mij, in ‘Dansen op de muur’, echt weg wijs in o.a. het communistische Bulgarije, maar ook in Oost-Duitsland. Ook wist ik veel dingen over de val van de muur niet. Hierdoor werd ik toch wel verrast.
Dit is een non-fictie verhaal dat ik iedereen sterk aanbeveel. Ook als je geen voorkennis hebt is dit verhaal erg interessant. Maria neemt je aan de hand mee door deze tijd en laat erg goed de verschillen zien.
Een heel interessant boek over een vrouw die na de val van de Berlijnse muur en het IJzeren gordijn naar Nederland is verhuist en de verschillen en de voor- en nadelen laat zien van een kapitalistische en communistische samenleving. Als je van geschiedenis houdt raad ik m heel erg sterk aan.
Ik had het boek eerder uit dan gedacht. Dat komt omdat het laatste deel uit foto's bestaat. Nu weet ik ook waarom het aantal pagina's niet klopt. Het is een interessant boek. Juist omdat de schrijfster zelf in een communistisch land is opgegroeid. Ze praat het regime niet goed, maar ze geeft wel aan dat in het Westen ook niet alles goed geregeld is. Daardoor is het boek soms wel een eye-opener. Zelf woont ze inmiddels al weer wat jaren in Nederland. Daardoor heeft ze ervaring met beide werelden. Zeker een aanrader als het onderwerp je interesseert.
Van Anneke gekregen en snel gelezen, want geestig geschreven. Heel veel nieuws heb ik niet opgestoken, maar dat geeft niet. Het is leuk zaken weer eens bevestigd te krijgen uit een andere, persoonlijke hoek. De les: na de euforie over de val van De Muur bleek de werkelijkheid toch iets minder rooskleurig dan men in 1989 dacht. Dat weet natuurlijk iedereen, maar verhalen uit het dagelijks leven van iemand die kan schrijven bevestigen dat zonder gelijkhebberigheid. En dat is fijn.
Genre; non-fictie, geschiedenis en politiek Uitgever; Just publishers ISBN; 97890 8975 610 7 Uitvoering; Paperback Aantal pagina’s; 159 Uitgave ; oktober 2014
De cover;
Een heel goede cover. Deze geeft de titel precies weer. Het geeft tevens ook een uitstekend beeld van de situatie met betrekking tot de val van de Berlijnse muur, het einde van een tijdperk waarin Oost- en West-Europa gescheiden werden door idealen en een fysieke muur. Wat mij betreft een 9.
Reden om te lezen;
Ik heb een aantal maanden geleden Communisme, Seks en Leugens gelezen. Zeg maar de voorloper van dit verhaal. Ik was dan ook benieuwd hoe Maria Genova het verschil tussen het leven in het Westen zou ervaren t.o.v. haar jeugd in het Oosten.
Het verhaal;
De muur is gevallen en Maria is vertrokken naar Nederland om op proef te gaan samen met haar Nederlandse vriend. Eenmaal in Nederland wordt het Maria gauw duidelijk wat de verschillen zijn tussen het zogenaamde vrije Westen en het Communistische Oosten. De vooroordelen van beide kanten, de vreemde gewoontes in beide landen, de mooie en minder mooie kanten van beide werelden vormen de basis van dit humoristische, scherpzinnige en actuele boek.
Mijn mening;
Net als in Communisme, seks en leugens beschrijft Maria op humoristische wijze hoe zij het leven ervaart. Alleen gaat het nu niet alleen over het opgroeien in Bulgarije, maar ook hoe het is om in Bulgarije te leven na de val van het communisme en hoe het is om in Nederland te wonen. Met een open blik, een flinke dosis intelligentie en scherpzinnigheid weet ze mij, als lezer, weer te prikkelen om na te denken over het leven, de normen en waarden die ik heb en om open te blijven staan voor andere mensen en culturen. Wat ik wel jammer vond, is dat er in Dansen op de muur best wat passages zitten die ze ook in Communisme, seks en leugens heeft gebruikt. Als je dit boek niet eerst hebt gelezen, is dat natuurlijk geen probleem, maar als je de voorloper wel hebt gelezen, zijn er toch behoorlijk wat passages die je bekend voor zullen komen. Met name de stukken over haar jeugd in Bulgarije. Aan het leesplezier doet het niet zoveel af, omdat deze stukken prima combineren met de hoofdstukken en passages over het leven in Nederland en het huidige Bulgarije. Dat humor een universele eigenschap is, werd aan het eind van het boek wel heel erg duidelijk. Zoals wij de Belgenmop hebben “hoe kan een Belg zien wat de voor- en achterkant van zijn onderbroek is? Het gele streepje voor en het bruine streepje achter”, hebben de Bulgaren dezelfde mop, maar dan over politieagenten. Net als Communisme, seks en leugens kan ik dit boek aanbevelen voor een ieder die van een humoristisch, scherpzinnig en openstaande blik houdt op de wereld om ons heen. Dit boek krijgt van mij 3 sterren, omdat de bekende passages voor mij een minpunt zijn in een anders vier sterren boek.
Een interessant boek over het leven in het voormalige Oostblokland Bulgarije. Hoe was het leven daar en hoe veranderde dit na de val van de muur? Werd toen alles beter of juist niet? En hoe is het dan als je daarna in Nederland gaat wonen? Dit wordt in 'Dansen op de muur', op een prettige leerzame en humoristische manier verteld. Leest lekker weg dit boek. Echt een aanrader!
Een interessant boek, ook al vond ik het af en toe wel vervelend over hoe ze over Nederland praatte, neerbuigend en niet echt aardig. Misschien bedoeld als grappig, maar ik vond het gewoon gemeen en ik ergerde me er best aan.
Persoonlijke impressies van het verschil van het oosten en het westen. Het vervalt niet te vaak in kinderachtig taalgebruik. Veel anekdotes / grappen kende ik al.