De hanen van de koning: een reis door Thailand, Laos en Cambodja

by Frank van Rijn

Als ik bij Wat Thammikarat aan kom fietsen, stapt er een meisje van een jaar of tien gekleed in een schooluniform naar voren en wijst mij met een gebaar alsof de hele tempel van haar is, een plek aan waar ik mijn fiets moet parkeren. Als ik niet meteen gehoorzaam komt ze opnieuw naar me toe en wijst nogmaals en nu dwingender, de plek aan waar die fiets moet staan en voegt daar luider en gebiedend aan toe: ‘Park your bicycle there! No, not here! I say thére!!’ en weer wijst ze naar de plek waar ze mijn fiets wil hebben. Een schooljuf in de dop! Nadat ik mijn fiets geparkeerd heb komt ze voor de derde keer op me af en zegt: ‘I show you tempel.’
‘Vooruit. Laat maar zien.’ Hierop begint ze een verhaal af te ratelen waar ik slechts de woorden tempel en koning van versta. Halverwege het verhaal stopt de parkeermeesteres echter onverwacht en rent weg in de richting van een groepje toeristen dat juist komt aangelopen. Ongetwijfeld ziet ze meer brood in hen dan in mij. De zeven overgebleven scholieren nemen nu tegelijk en door elkaar het verhaal over.
‘No guide,’ zeg ik daarom. ‘I have guide!’ en ik houd mijn reisgids waar alles in staat omhoog. Een van de jonge gidsjes, een volhoudster, blijft me echter volgen. Verderop komen we bij een levensgroot, zwart, stenen beeld van een zittende man met een klein petje op, een beker in zijn rechterhand en een staf in zijn linkerhand. Om het beeld heen staat een verzameling van honderden stenen hanen in allerlei maten. Ik krijg te horen dat het de een of andere koning is, welke versta ik niet, zelfs niet als ik de naam tweemaal laat herhalen. Wel weet mijn jonge gids te vertellen dat deze koning gek was op hanen, iets wat de indrukwekkende verzameling hanen lijkt te bevestigen.
‘Ging zijn liefde uit naar kukelende hanen of naar hanen in de pan?’ vraag ik, maar het antwoord gaat de mist der onverstaanbaarheid in en evenals de parkeerwachtster snelt ze, bij het zien van een paar andere toeristen, weg in de hoop bij hen een beter gehoor en minder lastige vragen te krijgen.

Dit fragment is tekenend voor de onnavolgbare vertelkunst van Frank van Rijn, waarbij zijn relativerende humor het doorgaans wint van de tegelijkertijd zo avontuurlijke belevenissen tijdens zijn reizen door de boeddhistische wereld van Thailand, Laos en Cambodja.

271 pages, Paperback

Published February 1, 2016

Reviews

[Sofie Bockx · Rating 2 out of 5]

Ik botste op dit boek toen ik ter voorbereidingen van onze reis naar Thailand deze zomer in de bib tussen de boeken over Thailand aan het snuffelen was. De verhalen die erin staan zijn leuk en brengen je meteen in de sfeer, je waant je zo in het zonnige Zuid-Oost-Azië. Ook de mooie foto's zijn zeker een plus.

Daarmee is het meest positieve over dit boek helaas wel gezegd. De stijl was totaal mijn ding niet. Ik vond het hoogst onelegant, zelfs niet echt vlot geschreven. Over de structuur lijkt weinig nagedacht, zo zijn we al een bladzijde of 30 ver als er eindelijk een soort inleiding tot de reis komt.

Ook de nogal zwarte humor kon ik niet bepaald appreciëren. Eigenlijk heb ik me het hele boek geërgerd aan de negatieve instelling van de schrijver. Ik ben de tel al snel kwijt geraakt bij het aantal keer dat hij kloeg over het weer (serieus?! Een Nederlander die over het weer in Thailand klaagt?!) en vond het ook wel heel ironisch dat hij over de Engelse spelling van de Thaï kloeg terwijl er in het boek zelf tal van spelfouten in het Nederlands staan. (Slechte punten voor de uitgeverij overigens! Ressort ipv resort en locale ipv lokale zijn m.i. toch geen foutjes waar je bij het nalezen over kijkt).

Anyway, ik heb het boek uitgelezen voor de leuke verhalen maar een ander boek van deze auteur ga ik toch later passeren... Dit kan ongetwijfeld beter! Als hij zoals hij in z'n boek beweert de ene helft van het jaar kan reizen van de boeken die hij de andere helft van het jaar over en reizen schrijft, overweeg ik toch ernstig een carrièrewending!

[Kees]

Boek gelezen ter voorbereiding van de komende vakantie eind 2022.
Frank van Rijn leest gemakkelijk weg. Hij is wat ironisch, maar dat maakt het leuk. Het boek geeft volgens mij wel een goed beeld van een fietsvakantie in de beschreven landen, al is Frank van Rijn een echt diehard, die zijn hand niet omdraaid voor een super steile helling of een paar 100 kilometer extra fietsen. Een kaartje met de route zou wel mooi zijn. Maar misschien is dat een beperking van de eBook die ik heb gelezen.

[Wera J · Rating 5 out of 5]

Was weer een vermakelijk verhaal

[Tanja Mandersloot · Rating 3 out of 5]

Leuk boek om in de stemming voor een fietsvakantie te komen.
Soms wordt Frank wel een beetje een oude cynicus.

[Grinslander · Rating 2 out of 5]

Wanneer men begint de boeken van wereldfietser Frank van Rijn te lezen – ze zijn behoorlijk verslavend, tenminste dat vind ik – kan men beter niet met de boek beginnen. Het is tempeltje in- tempeltje uit. Onderweg ontmoet Frank veel Europese toeristen. Dat is zo ongeveer alles en dat is niet veel om Cambodja en Laos te leren kennen. Frank heeft veel betere geschreven.

[Rebecca · Rating 2 out of 5]

Erg veel herhaling, vooral veel tempels