Τα χρόνια της χαμένης αθωότητας

by Σόφη Θεοδωρίδου

Απρίλης 1961. Τη μέρα που ο πρώτος Ρώσος κοσμοναύτης ταξιδεύει στο Διάστημα, σε μια μικρή ελληνική πόλη ένας άντρας μπαίνει για λίγο στη θέση του Θεού, ορίζοντας τη μοίρα τριών νεαρών πλασμάτων.

Την Κλέα θα υποδεχθεί ένα αρχοντόσπιτο, όπου ο στρατηγός παππούς της αναπολεί παρελθοντικές δόξες, ενώ ο πατέρας της έχει εγκαταλείψει τον μεγάλο του έρωτα για να κατακτήσει πλούτη και κάστες εξουσίας· τη Μελισσάνθη ένα μεσοαστικό σπιτικό πάνω από μια ταβέρνα, στο οποίο η μάνα της, η ωραία Μυρσίνη, ενοχοποιείται για νεανικά σφάλματα από τον σύζυγό της· τη Λόλα, τέλος, θα καλοδεχτεί ένα φτωχόσπιτο, μες στο οποίο στοιβάζονται μεταξύ άλλων μια ιδιόρρυθμη γιαγιά κι ένας ρομαντικός πραματευτής, που αγωνίζεται να συμπορευθεί με τα δεδομένα των καιρών, καθώς η χώρα αλλάζει.

Παρά τις ταξικές διαφορές τους, οι τρεις κοπέλες μεγαλώνοντας θα δεθούν με δεσμά αδελφικής φιλίας, ανακαλύπτοντας όλες στο φτωχόσπιτο του συνοικισμού την οικογενειακή θαλπωρή που απουσιάζει από τα άλλα δύο. Ώσπου, στο κατώφλι της ενήλικης ζωής τους πια, μυστικά και ψέματα κι αμαρτωλά πάθη του παρελθόντος θ’ αρχίσουν ν’ αποκαλύπτονται, βαφτίζοντας μια δυνατή αγάπη ανόσια και ξεκινώντας τον χορό των αποχωρισμών.

Αποκομμένες πλέον μεταξύ τους αλλά κι απ’ τη γενέθλια πόλη, ρίχνονται στη χοάνη της πρωτεύουσας και στο κυνήγι χιμαιρικών ονείρων. Μα, καθώς ο καιρός κυλά κι οι ψευδαισθήσεις της νιότης χάνονται, θα διαπιστώσουν πως ελάχιστα μοιάζουν τελικά με ό,τι είχαν ονειρευτεί στα χρόνια της αθωότητάς τους…

556 pages, Paperback

First published January 1, 2016

About the author

Η Σόφη Θεοδωρίδου γεννήθηκε και μεγάλωσε σ' ένα μικρό χωριό της Αλμωπίας, μιας μικρής επαρχίας του Νομού Πέλλας. Σπούδασε νηπιαγωγός στη Θεσσαλονίκη κι εγκαταστάθηκε κατόπιν στην περιοχή καταγωγής της, όπου διαμένει μέχρι σήμερα με την οικογένειά της. Αγαπημένες της ασχολίες είναι το διάβασμα, η ζωγραφική και εδώ και λίγο καιρό το γράψιμο. Είναι παντρεμένη και έχει δυο γιους.

Reviews

[Vaso · Rating 3 out of 5]

Την συγγραφέα τη γνώρισα μέσω του πρώτου της βιβλίου και μου άρεσε ιδιαίτερα η γραφή της κι ο τρόπος που αφηγείται τις ιστορίες της.
Από τότε κι έπειτα, διαβάζω τα βιβλία της με ενδιαφέρον.
Με αυτό της το βιβλίο, επιχειρεί να γράψει ένα μυθιστόρημα σε διαφορετικό ύφος από αυτό που την είχαμε συνηθίσει.
Πέτυχε άραγε το εγχείρημα της? Ή απάντηση βεβαίως είναι καθαρά υποκειμενική.

3,5 αστέρια

[Georgette Nanou · Rating 3 out of 5]

Ομολογώ ότι το συγκεκριμένο βιβλίο με απογοήτευσε και από θέμα πλοκής και γραφής,παρ'όλο που η κυρία Θεοδωρίδου είναι μία από τις αγαπημένες μου συγγραφείς και όλα τα προηγούμενα έργα της (εκτός από τον Ασπάλαθο που δεν διάβασα)με είχαν αγγίξει και συγκινήσει.Τίποτα το ιδιαίτερο.Προσπάθησε να θίξει την αληθινή φιλία και την αγάπη,αλλά ,δυστυχώς,χωρίς να αποδοθεί όπως περίμενα,χωρίς συναίσθημα,χαρακτήρες θολοί και αδύναμοι και πολλά κενά.Παιδικές αθωότητες,ξέσπασμα και φυγή εφήβων,λανθασμένες κινήσεις ενηλίκων αποτελούν το ταξίδι του βιβλίου που μπορεί άλλοι αναγνώστες να το απολαύσουν.Ίσως να ήταν μία άτυχη συγκυρία και να επανέλθει με το επόμενο έργο της το οποίο περιμένω και να συνταξιδεύσω μαζί του όπως και με τα προηγούμενά της αγγίζοντας με.

[Γιώτα Παπαδημακοπούλου · Rating 4 out of 5]

Η κυρία Θεοδωρίδου είναι μία από της πλέον αγαπημένες συγγραφείς του ελληνικού κοινού. Τα βιβλία της, τοποθετημένα κυρίως σε ιστορικό φόντο, έχουν διαβαστεί και αγαπηθεί όσο λίγα, με τους αναγνώστες ν' αγκαλιάζουν κάθε νέο της πόνημα και να την στηρίζουν φανατικά, συστήνοντάς την σε νέους. Κάπως έτσι έγινε και η δική μου γνωριμία μαζί της και με την ιδιαίτερη πένα της, την οποία δεν μπόρεσα να μην αγαπήσω από την πρώτη στιγμή, όπως τόσοι και τόσοι άλλοι. Φέτος, η κυρία Θεοδωρίδου επέστρεψε με ένα βιβλίο διαφορετικό απ' όσα είχε γράψει μέχρι σήμερα, τόσο όσον αφορά τον τρόπο γραφή της, όσο και την συνολική αισθητική του έργου της, αλλά και την παρουσίαση των ψυχογραφημάτων των ηρώων της. Σε κάποιους δεν άρεσε αυτό, αλλά όσον αφορά εμένα, το θεώρησα ένα ριψοκίνδυνο εγχείρημα που ποιοτικά -τουλάχιστον- έφερε τα απαιτούμενα αποτελέσματα.

Απρίλης του 1961, και τρία κοριτσάκια έρχονται στον κόσμο, με τις ζωές τους να έχουν ενωθεί με μια αόρατη κλωστή, παρά που ανήκουν σε τρεις ολότελα διαφορετικές τάξεις. Η κοινωνική τους διαφορά δεν μπαίνει εμπόδιο ανάμεσά τους, και τα τρία κοριτσάκια δένονται με αδελφικούς δεσμούς που ξεπερνάνε τα όρια της φιλίας, πορεύονται μαζί προς την ενηλικίωση και κάνουν όνειρα για το μέλλον τους, αγαπώντας ανεξάντλητα η μία την άλλη αλλά και την ίδια τη ζωή. Μέχρι που στα δεκαοχτώ τους, μυστικά και πάθη του παρελθόντος κάνουν την εμφάνισή τους στην ήσυχη μέχρι τότε καθημερινότητά τους, και ανατρέπουν τα πάντα. Οι δρόμοι τους χωρίζουν και η κάθε μια τους ακολουθεί τον δρόμο της, μακριά από την πόλη της και τον κύκλο της φιλίας που προστάτευε τα παιδικά όνειρά της. Όνειρά που στην Αθήνα των κοινωνικών και πολιτικών εξελίξεων, καταρρέουν και φαντάζουν ουτοπικά, απομακρυσμένα κατά πολύ από την αθωότητα των νιάτων τους.

Η βασική διαφορά που έχει αυτό το βιβλίο της συγγραφέως από τα προηγούμενά της, είναι πως πρόκειται για ένα μυθιστόρημα πιο σύγχρονο, πιο φρέσκο, πιο νεανικό απ' ό,τι μας έχει συνηθίσει ως σήμερα. Όχι μόνο οι βασικές της πρωταγωνίστριες είναι νέοι άνθρωποι που προσπαθούν να πιάσουν και να εκπληρώσουν τα όνειρά τους, αλλά η ίδια η εποχή μέσα στην οποία αυτές μεγαλώνουν και πορεύονται προς στην πραγμάτωση αυτών, είναι ποτισμένη με νεανικά πάθη, με νεανικούς αγώνες για αλλαγή, με την δυναμική εκείνη των χρόνων που ο άνθρωπος μπορεί ακόμα να ελπίζει και που φαντάζεται πως μπορεί ν' αλλάξει τον κόσμο, μέχρι την στιγμή τουλάχιστον που προσγειώνεται απότομα στην πραγματικότητα αποδεχόμενος πως κάποια πράγματα δεν τα ορίζουμε εμείς, αλλά μας ορίζουνε εκείνα, και πως όσο κι αν προσπαθούμε, δεν μπορούμε να τ' αλλάξουμε.

Με τρόπο απλό και άμεσο, η συγγραφέας αφηγείται τα γεγονότα της ιστορίας της, παράλληλα με τα γεγονότα που σημάδεψαν την σύγχρονη Ελλάδα. Χούντα, μεταπολίτευση, αλλαγή πολιτικού σκηνικού και θέσπιση μιας υποτιθέμενης Δημοκρατίας που μέχρι σήμερα κατατρώει τις σάρκες του λαού και καταπατάει όνειρα και ψεύτικες ελπίδες. Ένα χρονικό που αποτυπώνει, όχι μόνο το μεγάλο ταξίδι της Κλέας, της Μελισάνθης και της Λόλας στην προσπάθειά τους να ενηλικιωθούν και να φτιάξουν μια νέα ζωή σηκώνοντας το βάρος του παρελθόντος, αλλά και το ταξίδι μιας ολόκληρης γενιάς, μιας ολόκληρης χώρας στο σήμερα, όπου το ήθος εξαθλιώνεται, ο τοπικισμός κυριαρχεί και η αναρχία έχει αποκτήσει διαφορετική υπόσταση απ' ότι στα χρόνια της αθωότητας, κυριεύοντας τα πάντα στα πλαίσια της υπεράσπισης του ατομικισμού.

Η γραφή της κυρίας Θεοδωρίδου, απλή και ταξιδιάρικη, καταφέρνει να μεταφέρει στον αναγνώστη συναισθήματα, τους προβληματισμούς των ηρωίδων της, αλλά και τις μαγικές εικόνες που συνοδεύουν το ταξίδι τους προς την ολοκλήρωσή τους. Μοναδικές περιγραφές μιας Αθήνας που αγαπάμε -ακόμα κι αν δεν το παραδεχόμαστε- που αποτυπώνουν τις αλλαγές που αυτή υπέστη με το πέρασμα των χρόνων, αλλά και τονίζοντας τα πράγματα εκείνα που έμειναν ίδια. Μια ιστορία σύγχρονη, που περιγράφει με ακρίβεια την πραγματικότητα του σημερινού ανθρώπου, που προκειμένου να ικανοποιήσει την υλιστική του μανία, θεωρώντας πως ο πλούτος και τα αγαθά φέρνουν την ευτυχία, ξεχνάει ποια είναι στ' αλήθεια τα πράγματα που φέρνουν την ολοκλήρωση και την πληρότητα. Τα πράγματα και οι αξίες εκείνες που μπορούν να σε κάνουν πραγματικά ευτυχισμένο και μέσα στην απλότητά τους, να σε ολοκληρώσουν και να διαφυλάξουν ένα μέρος της άλλοτε αθωότητάς σου.

[Δήμητρα Κόμτσια · Rating 4 out of 5]

Όσον αφορά την πλοκή και την εξέλιξη της δεν μπορω να πω οτι ηταν κατι το ιδιαίτερο.Βέβαια ηταν διατυπωμένη με τοσο όμορφο και περίτεχνο τροπο που μου αρεσε.Σε γενικές γραμμές δεν με τραβούσε να διαβάσω πολλές σελίδες αν και μου αρεσε.Τα τέσσερα αστεράκια τα βάζω πιο πολυ για το γεγονός οτι πραγματεύεται ανθρώπινα ζητήματα που υπάρχουν λιγο πολυ σε κάθε οικογενεια.Απο ολα τα ζητήματα που παρουσίασε δεν θα μπορουσα να μην σταθώ στην χρονια νόσο που αναφέρει και το δωρο ζωής που δεν ειναι αλλο απο την αιμοδοσία.Ενα δωρο που μπορει να σώσει κυριολεκτικά ζωές..Μπράβο που το έθιξε!

[Giota Spiliopoulou · Rating 3 out of 5]

Εχω διαβάσει τα πάντα από Θεοδωριδου γιατί είναι από τις αγαπημένες μου.Αυτό το βιβλίο όμως δεν με συνεπήρε όπως τα άλλα της.Με κούρασε ίσως γιατί είχε άλλο ύφος στο μυαλό μου.Παρόλα αυτά είναι ύμνος στην φιλία χωρίς να γίνεται γλυκερο και έχει πολύ ωραίο λεξιλόγιο.

[Βιβή Βαγενά · Rating 5 out of 5]

Ένας ύμνος στην φιλία!!!!!!

[Despoina Xr · Rating 3 out of 5]

Την πένα της κ. Θεοδωρίδου την λατρεύω και κάθε βιβλίο της το πιάνω στα χέρια μου με ανυπομονησία. Το συγκεκριμένο όμως πρέπει να είναι αυτό που μου άρεσε λιγότερο από ότι έχω διαβάσει μέχρι τώρα. Η ιστορία πραγματεύεται την σχέση τριών φίλων που από σύμπτωση γεννήθηκαν την ίδια μέρα και η γέννηση τους σημαδεύτηκε από ένα τραγικό γεγονός. Η συγγραφέας προσπάθησε να αναδείξει την αξία της φιλίας που ούτε ο χρόνος μπορεί να την νικήσει. Ωστόσο έχοντας ξεφύγει από το ιστορικό μυθιστόρημα που τόσο αγαπώ το βιβλίο αποπνέει μια μιζέρια και είναι όλο μια φλατ αφήγηση χωρίς να έχω καταλάβει που βρίσκεται η κορύφωση. Τέλος έπεσε και στην γνωστή παγίδα της λεγόμενης "γυναικείας λογοτεχνίας" όπου οι ηρωίδες μας κάνοντας τον κύκλο της ζωής τους παίρνουν στο τέλος αυτό που τους αξίζει, δηλαδή ένα αίσιο φινάλε. Σίγουρα από την κ. Θεοδωρίδου που έχει γράψει ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία (Η αμαρτία της ομορφιάς, το συστήνω ανεπιφύλακτα) περίμενα πολλά περισσότερα.

[Hélène · Rating 2 out of 5]

Θεωρώ πως ένας συγγραφέας πρέπει να κάνει που και που ένα διάλειμμα. Δυστυχώς αυτό το βιβλίο πέραν του ότι είχε αρκετά ονόματα και δεν υπήρχε ένα σχεδιάγραμμα με τις οικογένειες με τα ονόματα κτλ για να βρεις ποιος είναι ποιος που το θεωρώ απαραίτητο, δεν είχε και μεγάλο ενδιαφέρον, μου φάνηκε πολύ πολύ απλό και σε αρκετά σημεία οι διάλογοι δεν είχαν νόημα. Η κυρία Θεοδωριδου έχει δείξει πολύ ωραία δείγματα στο παρελθόν, όπως η "ΝΥΦΗ ΦΟΡΟΥΣΕ ΜΑΥΡΑ" το οποίο ήταν εξαιρετικό . Διάλειμμα και εδώ είμαστε εμείς... οι αναγνώστες!!