What do you think?
Rate this book
Suskun Söz
Dünyaca ünlü filozof Ranciere'den modern edebiyatın gelişimi üstüne bir başucu kitabı: "Yazılar Arasındaki Savaş!"
Ranciere, Suskun Söz'de Yazının Demokrasisinden, Yazısının Anarşisine varıncaya kadar modern edebiyatın ve kurgunun anlamını sorguluyor. Edebiyatın devrimci doğasını gözler önüne seriyor. Dünya üstüne yazılan yazı ile (bir su kanalı gibi: teknik, mühendislik); kağıda yazılan suskun söz ile geveze sözün yazısını (roman: edebiyat) karşılaştırıyor ve yazılar arasındaki bitmek bilmez savaşı ele alıyor.
"Bana güzel görünen şey, yapmak istediğim şey, hiçbir konusu olmayan bir kitap yazmaktır; dışarıyla hiçbir bağı olmayan, tıpkı dünyanın hiçbir yere dayanmadan havada durduğu gibi üslubunun içsel gücüyle ayakta duracak olan bir kitap, hemen hemen hiçbir konusu olmayacak, veya en azından konunun neredeyse görünmez olduğu bir kitap, tabii eğer böyle bir şey mümkünse. En güzel yapıtlar, en az malzeme içerenlerdir; ifade düşünceye ne kadar yaklaşır, sözcükler düşünceyle ne kadar çakışır ve onun içinde erirse, o kadar güzel bir yapıt ortaya çıkar. Sanatın geleceğinin bu doğrultuda olduğuna inanıyorum. Sanatın geliştiği ölçüde hafiflediğini görüyorum, Mısır'ın törensel kapılarından sivri Gotik kemerlere, Hintililerin yirmi bin dizeli şiirinden Byron'un taslaklarına dek. Biçim ustalaştıkça hafifliyor; her tür merasimi, her tür kuralı, her tür ölçüyü terk ediyor; epik şiiri bırakıp romana, nazımı bırakıp düzyazıya yöneliyor; tutuculukla özdeşleşmekten vazgeçiyor, onu üreten her bir bireyin iradesi kadar özgür hâle geliyor. Somutluktan sıyrılma her yerde kendisini gösteriyor; şark despotizmlerinden geleceğin sosyalizmlerine uzanan bir hat boyunca hükümetler de bundan payını alıyor. İşte bu yüzden değerli konu ile değersiz konu diye bir ayrım yoktur. Saf Sanatın bakış açısından şunu bir ön kabul olarak ortaya koyabiliriz ki konu diye bir şey yoktur; tek başına üslup, şeyleri görmenin mutlak bir biçimidir."
Flaubert'in Louis Colet'ye yazdığı bir mektuptan.
Alıntılayan: Ranciere
Ranciere, Suskun Söz'de Yazının Demokrasisinden, Yazısının Anarşisine varıncaya kadar modern edebiyatın ve kurgunun anlamını sorguluyor. Edebiyatın devrimci doğasını gözler önüne seriyor. Dünya üstüne yazılan yazı ile (bir su kanalı gibi: teknik, mühendislik); kağıda yazılan suskun söz ile geveze sözün yazısını (roman: edebiyat) karşılaştırıyor ve yazılar arasındaki bitmek bilmez savaşı ele alıyor.
"Bana güzel görünen şey, yapmak istediğim şey, hiçbir konusu olmayan bir kitap yazmaktır; dışarıyla hiçbir bağı olmayan, tıpkı dünyanın hiçbir yere dayanmadan havada durduğu gibi üslubunun içsel gücüyle ayakta duracak olan bir kitap, hemen hemen hiçbir konusu olmayacak, veya en azından konunun neredeyse görünmez olduğu bir kitap, tabii eğer böyle bir şey mümkünse. En güzel yapıtlar, en az malzeme içerenlerdir; ifade düşünceye ne kadar yaklaşır, sözcükler düşünceyle ne kadar çakışır ve onun içinde erirse, o kadar güzel bir yapıt ortaya çıkar. Sanatın geleceğinin bu doğrultuda olduğuna inanıyorum. Sanatın geliştiği ölçüde hafiflediğini görüyorum, Mısır'ın törensel kapılarından sivri Gotik kemerlere, Hintililerin yirmi bin dizeli şiirinden Byron'un taslaklarına dek. Biçim ustalaştıkça hafifliyor; her tür merasimi, her tür kuralı, her tür ölçüyü terk ediyor; epik şiiri bırakıp romana, nazımı bırakıp düzyazıya yöneliyor; tutuculukla özdeşleşmekten vazgeçiyor, onu üreten her bir bireyin iradesi kadar özgür hâle geliyor. Somutluktan sıyrılma her yerde kendisini gösteriyor; şark despotizmlerinden geleceğin sosyalizmlerine uzanan bir hat boyunca hükümetler de bundan payını alıyor. İşte bu yüzden değerli konu ile değersiz konu diye bir ayrım yoktur. Saf Sanatın bakış açısından şunu bir ön kabul olarak ortaya koyabiliriz ki konu diye bir şey yoktur; tek başına üslup, şeyleri görmenin mutlak bir biçimidir."
Flaubert'in Louis Colet'ye yazdığı bir mektuptan.
Alıntılayan: Ranciere
- GenresPhilosophyTheory
224 pages, Paperback
First published January 1, 1998
23 people are currently reading
211 people want to read
About the author
Jacques Rancière
201 books493 followersJacques Rancière (born Algiers, 1940) is a French philosopher and Emeritus Professor of Philosophy at the University of Paris (St. Denis) who came to prominence when he co-authored Reading Capital (1968), with the Marxist philosopher Louis Althusser.
Rancière contributed to the influential volume Reading "Capital" (though his contribution is not contained in the partial English translation) before publicly breaking with Althusser over his attitude toward the May 1968 student uprising in Paris.
Since then, Rancière has departed from the path set by his teacher and published a series of works probing the concepts that make up our understanding of political discourse. What is ideology? What is the proletariat? Is there a working class? And how do these masses of workers that thinkers like Althusser referred to continuously enter into a relationship with knowledge? We talk about them but what do we know? An example of this line of thinking is Rancière's book entitled Le philosophe et ses pauvres (The Philosopher and His Poor, 1983), a book about the role of the poor in the intellectual lives of philosophers.
Most recently Rancière has written on the topic of human rights and specifically the role of international human rights organizations in asserting the authority to determine which groups of people — again the problem of masses — justify human rights interventions, and even war.
In 2006, it was reported that Rancière's aesthetic theory had become a point of reference in the visual arts, and Rancière has lectured at such art world events as the Freize Art Fair. Former French presidential candidate Ségolène Royal has cited Rancière as her favourite philosopher.
Rancière contributed to the influential volume Reading "Capital" (though his contribution is not contained in the partial English translation) before publicly breaking with Althusser over his attitude toward the May 1968 student uprising in Paris.
Since then, Rancière has departed from the path set by his teacher and published a series of works probing the concepts that make up our understanding of political discourse. What is ideology? What is the proletariat? Is there a working class? And how do these masses of workers that thinkers like Althusser referred to continuously enter into a relationship with knowledge? We talk about them but what do we know? An example of this line of thinking is Rancière's book entitled Le philosophe et ses pauvres (The Philosopher and His Poor, 1983), a book about the role of the poor in the intellectual lives of philosophers.
Most recently Rancière has written on the topic of human rights and specifically the role of international human rights organizations in asserting the authority to determine which groups of people — again the problem of masses — justify human rights interventions, and even war.
In 2006, it was reported that Rancière's aesthetic theory had become a point of reference in the visual arts, and Rancière has lectured at such art world events as the Freize Art Fair. Former French presidential candidate Ségolène Royal has cited Rancière as her favourite philosopher.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 9 of 9 reviews
May 23, 2012
Though the references in this book are somewhat beyond me (lots of Francophone literature), his critical theory on aesthetics is useful but difficult to get a hold of. He operative analysis of works of literature are in an immanent analysis of the works themselves rather than through the imposition of his conceptual framework. His analysis allows the works to draw out their own consequences and principles. He also makes a good point on the relationship of aesthetics with the development of democracy in positing "un autre idee l'egalite" at work not only in the law but in the concrete forms of life that arise as ruptures or fissures in history. He also points to a productive contradiction between the spirit of literature and the letter, "the grand obligatory writing of the spirit and the egalitarian indifferent words of hollow letters" which serve as a kind of spirit sublimation.
January 22, 2020
Me llama la atención que la conclusión del filósofo francés no es, precisamente, una conclusión. Tiene, con todo -y sin el logro de la ficción- un final abierto. Las afirmaciones finales, después de un repaso que examina con detalle el algoritmo literario en las tres partes de su disertación, no son juicios (a la manera hermenéutico-estética) y, en mi humilde opinión, creo que es un acierto en tanto que cualquier conclusión fija es el final de sí misma.
La literatura parece que tiene una respuesta en términos de una ontología de lo literario desde los aspectos de su materialidad, al menos, como lenguaje. Algo que todavía está por saberse.
La literatura parece que tiene una respuesta en términos de una ontología de lo literario desde los aspectos de su materialidad, al menos, como lenguaje. Algo que todavía está por saberse.
June 12, 2016
This is a difficult but important book about the aesthetic conflicts working in the background of literary "evolution." Certain aspects will be more difficult if you don't have a prior grounding in French modernist literature, but it remains within the realms of accessibility. This can be considered as a continuation of Ranciere's theories presented in Le partage du sensible but specifically as applied to literature. I was particularly interested, as a poet, in his arguments about aspirations of literature to reach the aesthetic conditions of music. Thus the title.
April 18, 2021
Un ensayo fantástico sobre la evolución de la imagen de la literatura. Escrito de forma transparente y exacta. No esperaba disfrutarlo tanto.
November 30, 2020
Edebiyat üzerine yazılmış, okunması gereken bir eser.
December 16, 2022
Súper interesante, pero no entendí mucho y las conclusiones se me escaparon un poco :(
Read
October 20, 2015C'est un ouvrage critique aussi intéressant que compliqué. j'ai passé de longs moments face à des pages a essayer de dégager le sens des phrases, le sens du concept, à revenir en arrière, puis à avancer. C'est un livre assez hermétique et qui ne s'adresse qu'à des spécialistes.
Read
April 23, 2012Can't dive in to this level of lit-crit at this moment. Will be back soon.
Displaying 1 - 9 of 9 reviews