Public condemned Les fleurs du mal (1857), obscene only volume of French writer, translator, and critic Charles Pierre Baudelaire; expanded in 1861, it exerted an enormous influence over later symbolist and modernist poets.
Reputation of Charles Pierre Baudelaire rests primarily on perhaps the most important literary art collection, published in Europe in the 19th century. Similarly, his early experiment Petits poèmes en prose (1868) (Little Prose Poems) most succeeded and innovated of the time.
From financial disaster to prosecution for blasphemy, drama and strife filled life of known Baudelaire with highly controversial and often dark tales of Edgar Allan Poe. Long after his death, his name represents depravity and vice. He seemingly speaks directly to the 20th century civilization.
Ο μεταφραστής το θέτει υπέροχα. Charles Baudelaire:
..ο μεγάλος "Αυτοτιμωρούμενος" του Πόνου και της Φιληδονίας
Μία ποιητική συλλογή που οδήγησε τον αγαπητό Μπωντλαίρ στα δικαστήρια. Μία ποιητική συλλογή που αντικατροπτίζει τον ερωτικό διχασμό του ποιητή. Μία ποιητική συλλογή για τις κολασμένες αγκαλιές της "Μαύρης του Αφροδίτης". Μία ποιητική συλλογή για την αγνή αγάπη της κυρίας Σαμπατιέ.
*λ α τ ρ ε ύ ω τις δίγλωσσες εκδόσεις *τα ποιήματα για την "κολασμένη" ερωμένη του τα βρήκα πολύ πιο αισθησιακά.
"Acércate a mi corazón, alma sorda y cruel, tigre adorado, monstruo indolente, aún deseo hundir mis ávidos dedos en la madeja espesa de tus fuertes cabellos;
y en los vestidos que tu olor desprenden hundir mi cabeza entristecida, y repirar ahí como una flor marchita el suavísimo efluvio de mi difunto amor."
Έπεσε στα χέρια μου μία πολύ παλιά (και κακή) μετάφραση. Πιο πολύ απ' όλα, μου έμεινε ο υπέροχος στίχος "Γιατί ο τάφος πάντα θ' ακούει τον ποιητή". Περισσότερα, όταν θα πιάσω καμιά πιο σύγχρονη και καλή μετάφραση.
Αυτή είναι η πρώτη μου ανάγνωση ποίησης στα ελληνικά. Επέλεξα τα ποιήματα του Σαρλ Μποντλέρ επειδή τα είχα ήδη διαβάσει στην πρωτότυπη γλώσσα τους και με βοήθησε να τα κατανοήσω καλύτερα στην ελληνική τους μετάφραση. Η ανάγνωση στα ελληνικά είναι πάντα διαφορετική, πιο ποιητική και πιο ρυθμική.
Me han encantado las ilustraciones de Klimt, y siempre aprecio ediciones bilingües (aunque no me lea las versiones en el idioma original). Además, se lee rapidísimo.
Πόνο, ηδονή, σπαραγμό, απελπισία, αρχαιοελληνική μυθολογία, φαντασία, βρυκολακιάσματα, αερικά, μυστικισμό και επικλήσεις στον Σατανά, όλα τα έχουν τα "Απαγορευμένα ποίηματα" του C. Baudelaire, ο οποίος όχι άδικα αποκαλείται από τους αναλυτές του ως ο "Αυτοτιμωρούμενος του πόνου και της φιληδονίας". Πράγματι, τα ποίηματα του Baudelaire αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα "καταραμένης" ποίησης του 19ου αιώνα με έντονα προκλητικό και αιρετικό χαρακτήρα. Στοιχεία που κυριαρχούν είναι η απολλώνια ατμόσφαιρα που δημιουργούν, ως αποτέλεσμα των αδιέξοδων, καταστροφικών σχέσεων που περιγράφονται μέσα από τους στίχους του ποιητή, η εγκεφαλικότητα της εκφοράς του ποιητικού λόγου, το πάθος και το έντονο συναίσθημα, καθώς επίσης και αρχετυπικά μοτίβα -ήδη από την εποχή του Baudelaire -, όπως είναι η σχέση του Έρωτα με τον Θάνατο, καταστάσεις που περιγράφονται ως οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, άλλοτε αχώριστα αδέλφια, κι άλλοτε η μία να εξουδετερώνει την άλλη, ή εκείνη του Έρωτα με την Αλήθεια, θέση του ποιητή που αποκρυσταλλώνεται και στο φιλοσοφικό σύστημα του Nitsche., κάτιπου φαίνεται πολύ έντονο στο ποίημα "Το Ψοφίμι". Τέλος, η δίγλωσση έκδοση των εκδόσεων Κοροντζή, πέραν την καλαίσθητης προσέγγισης της, δίνει στον αναγνώστη την ευκαιρία να διαβάσει Baudelaire και στη γλώσσα του. Βάζω 3 αστεράκια, γιατί νομίζω πως τον 21ο αιώνα ο "τρόπος" του Baudelaire είναι πλέον, αν όχι ξεπερασμένος, σίγουρα παλιακός , αφού την εγκεφαλικότητα, που αυτός εγκαινιάζει με τη γραφή του, διαδέχεται πλέον η σωματικότητα και η μεγαλύτερη μορφολογική ελευθερία στην ποιητική έκφραση.