บุปผาสีชาด เล่ม 3

บุปผาสีชาด #3

by ปิงหลันซา, Honey Toast (Translator), 冰蓝纱

นางถูกหย่า ถูกบังคับให้กินยาขับเลือดจนต้องสูญเสียลูกในครรภ์ไป
ซ้ำร้ายบิดามารดาพี่ชาย และคนในสกุลยังถูกใส่ร้ายจนต้องโทษประหารชีวิตทั้งสกุล
และผู้ตัดสินคือสามีของนาง ‘กู้ชิงหง’!

เคยมีคนผู้หนึ่งกล่าวว่า
‘เจ้าต้องรู้ไว้ว่ารูปโฉมของเจ้าคืออาวุธ พิฆาตคนได้โดยไม่ต้องใช้ดาบ’
เนี่ยอู๋ซวงรู้เหตุผลข้อนี้ดี และนางจะใช้ทุกอย่างที่มีเพื่อล้างหนี้เลือดให้สกุล
แม้ต้องเดินไปบนเส้นทางที่ไม่อาจหันหลังกลับ
โดยการถวายตัวเป็นสนมชายาของฮ่องเต้รัฐอื่น
นางก็หาได้เสียใจไม่!

เส้นทางสู่อำนาจทอดยาวอยู่เบื้องหน้า
แต่ระหว่างทางคือสนมชายานับร้อยพัน
แล้วเพื่อสิ่งที่ปรารถนา
เนี่ยอู๋ซวงจะต้องฝ่าฟันและข้ามผ่านเล่ห์เหลี่ยมกลลวงทั้งหลายในตำหนักในมากมายเท่าใดกัน

Genres: China

496 pages, Paperback

First published March 1, 2012

Reviews

[Or_O · Rating 4 out of 5]

เป็นเรื่องของผู้หญิงคนหนึ่งที่ถูกสามีหักหลัง ทำให้ครอบครัวนางต้องจบชีวิต ต้องซมซานหนีออกจากรัฐบ้านเกิดไปถิ่นศัตรูเพื่อหาทางล้างแค้น

มีทั้งส่วนที่ชอบ และส่วนที่ไม่ชอบ

ส่วนที่ไม่ชอบ

1. เปิดมาว่านางเอกฉลาดมาก ทำให้คาดหวังว่าจะมีเนื้อหาที่ต้องการชิงไหวชิงพริบ มีการใช้เล่ห์หลอกคนอ่าน ถามว่าในหนังสือนางเอกฉลาดไหม ตอบว่ามีไหวพริบพอสมควร แต่ไม่ถึงกับที่ปูมาตอนต้น โอค่อนข้างคาดหวังความลุ่มลึกและชั้นเชิงของเนี่ยอู๋ซวง แต่ในเรื่องนี้ความเก่งของนางจะเป็นลักษณะฟัดกันซึ่งหน้า ถ้าสู้ไม่ได้ก็ใช้ไม้โหดเลยมากกว่า ค่อนข้างขาดชั้นเชิง การไตร่ตรอง และวิเคราะห์สถานการณ์รอบด้าน โอผิดหวังกับตัวละครนี้พอสมควร

ยกตัวอย่างเหตุการณ์ในเล่ม เปิดเผยเนื้อหานะคะ ยังไม่อ่านข้ามย่อหน้าถัดไปเลย

เช่น ตอนพาทหารบุกไปรับฮ่องเต้ โองงเลย นางเอกไม่ได้มีวรยุทธ์อะไร จะไปเป็นภาระทำไม ออกคำสั่งอยู่เฉยๆ ก็ได้ ฉากนี้โผล่มาเพื่อสร้างความแตกต่างระหว่างนางเอกกับสนมคนอื่นเฉยๆ แต่ไม่ได้สร้างความเชื่อว่าฉลาดให้นางเลย (แถมทหารทรยศมีตั้งเยอะ ควรสงสัยพวกนางเอก แล้วตามนางเอกได้ตั้งแต่ฉากนั้นแล้ว คนฝ่ายนั้นก็ตั้งมาก, ฉากบุกตำหนักฮองเฮาเพื่อหาตัวคนผิด โอตั้งตารอการหาวิเคราะห์หาคนผิดของนาง แต่พอเข้าจริงก็แค่สั่งโบย ใครแปลกประหลาดต้องสงสัยแค่นั้น ฉากนี้ก็ไม่มีความจำเป็นอีกนั่นแหละ (เพราะนางก็รู้คนผิดตั้งแต่ทีแรกแล้ว) นอกจากต้องการให้คนทั้งวังเกรงอำนาจ และเห็นการไขปัญหาของนาง, ฉากบุกวังอ๋องห้าเพื่อขอความช่วยเหลือ อยู่ๆ วิ่งไปกอดท่านอ๋อง ทั้งๆ ที่มีคนเต็มไปหมด แปลกและดูไร้สติพอควรเลย, ฉากเจอฮ่องเต้ยังมีสติดีก็เกือบหลุดปากเรียก, ฉากยั่วยุไทเฮา ซึ่งไม่เกิดประโยชน์นอกจากทำให้ตัวเองถูกโบย แถมยังมองฮ่องเต้บ่อยๆ ต้องการให้เขาหลุดหรือ (นึกถึงความจริง ยิ่งไม่ต้องการให้เขาขาดสติ ยิ่งไม่ควรหันไปมอง ให้เห็นว่าเขาทนได้ การหันไปมองยิ่งให้เขาเห็นแววตาความเจ็บปวดของตนไม่ใช่หรือ)

ฉากจำพวกนี้เป็นอะไรที่อ่านไป รู้สึกแปลก ติดขัดไป

เพราะฉะนั้นการบอกตรงๆ ผ่านหนังสือหรือตัวละครมาให้คนอ่านว่าตัวเอกฉลาดนั้นเป็นดาบสองคม ทำได้ถึง เนื้อเรื่องจะติดตรึงใจคนอ่านเลย แต่ถ้าทำได้ไม่ถึง คนอ่านจะมีข้อกังขาตลอด

ถ้าเรื่องนี้ไม่บอกตอนต้นหรือบอกผ่านตัวละครอื่นเป็นระยะว่านางเอกฉลาด แต่ค่อยๆ แสดงความสามารถนางเอกออกมาให้คนอ่านสัมผัส โอจะรู้สึกดีมากกว่านี้

2. ยังไม่มีอิทธิพลในด้านการเร้าความรู้สึก เร้าอารมณ์คนอ่านมากพอ อ่านแล้วยังเกิดความกังขา เอ๊ะ?! ทำไมถึงเป็นอย่างนี้? อยู่เป็นระยะ

3. คนเขียนยึดติดรูปแบบมากเกินไป ทำให้เนื้อหาไม่หลากหลาย การแสดงอารมณ์ของตัวละครไม่เป็นธรรมชาติ

เช่น

- ฮ่องเต้มาหานางเอก นางเอกต้อง "ตะลึง" ทุกครั้ง (การแปลกใจมีหลายแบบ มีหลายระดับ เพราะฉะนั้นการติดอากัปกิริยาหนึ่งๆ มากเกินไปทำให้เฝือ)

- การเล่าถึงข้ารับใช้หรือตัวประกอบ ใช้คำว่า "ดาษดื่น" ทุกหน ไม่ว่า หน้าตาดาษดื่น ดวงตาดาษดื่น (ดาษดื่นก็คือธรรมดา คนเขียนต้องการสื่อว่าข้ารับใช้หน้าตาธรรมดา คนนี้คนนั้นเป็นคนหน้าตาธรรมดามากเกินไป (การยิ่งย้ำ เท่ากับแสดงว่าเขาไม่ธรรมดา ยิ่งธรรมดา ยิ่งไม่ควรเอ่ยถึง หรือสามารถไขว้คำ เปลี่ยนความ ได้อีกหลากหลายรูปแบบ เช่น หน้าตาธรรมดา หน้าเรียบๆ ก้มหน้าเงียบไม่ต่อความ นั่งเงียบรับคำสั่ง เสมือนไม่มีตัวตน ฯลฯ)

- นางสนมโกรธ ก็ใช้คำว่า "ทรวงอกกลมกระเพื่อมขึ้นลง" ติดๆ กันทุกคน พวกความซ้ำซากจำเจเหล่านี้ทำให้อ่านสะดุด

- ตัวร้าย จุดบอดอีกจุดใหญ่ที่ทำให้เนื้อเรื่องไม่เป็นธรรมชาติ โอไม่เข้าใจว่าทำไมต้องให้ตัวร้ายมาบรรยายความผิดตัวเอง แล้วจบด้วยการหัวเราะ สื่อถึงความบ้าระห่ำ ซึ่งไม่จำเป็นอีกนั่นแหละ การร้ายก็มีหลายระดับอีก การเล่าความผิดยิ่งไม่จำเป็นต้องพูดให้คนอ่านฟัง (ไม่ว่าให้ตัวร้ายเล่าความผิด หรือตัวดีบอกความผิดตัวร้าย) อาจใช้การบอกเป็นปริศนา การเล่าผ่านหน้ากระดาษด้วยสำนวนเรียบๆ ฯลฯ

4. การแจกแจงบทยังไม่สมดุล บางช่วงบางตัวละครหายเงียบไปเลย หรือตัวละครประกอบก็ยังไม่มีตัวตนมากเพียงพอ

5. ความต่อเนื่องลื่นไหลของอารมณ์ เช่น นาทีหนึ่งโกรธ อีกนาทีร้องไห้ ซึ่งถามว่าเป็นไปได้ไหม ตอบว่าเป็นไปได้ แต่ ต้องมีเหตุผล มีการเพิ่มระดับหรือลดหรี่อารมณ์ตามเหตุการณ์

ส่วนที่โอไม่ชอบ โดยรวมเป็นเรื่องของการขาดความเป็นธรรมชาติ และการดึงให้คนอ่านเชื่อตามในหลายๆ จุด


ส่วนที่ชอบ

1. ผู้ชายสามคน กู้ชิงหง สามีเก่า เซียวเฟิ่งชิง รุ่ยอ๋อง และเซียวเฟิ่งหลิง ฮ่องเต้ สามคนนี้มีปม มีอดีต มีที่มา มีบุคลิกชัดเจน และมีส่วนสำคัญในการพยุงให้เนื้อหาไม่ลอย

เซียวเฟิ่งชิงเป็นตัวละครที่โอชอบมาก เขาร้ายจริง แต่มักโผล่มาในเวลาที่นางเอกต้องการ เป็นที่พึ่งได้ (แบบร้ายๆ) เป็นคนที่นางเอกเปิดเผยธาตุแท้ และเป็นคนที่นางเอกก็เห็นไส้เห็นพุง

ส่วนเซียวเฟิ่งหลิง นิสัยดี ไม่ยึดอดีต ไม่ใช่คนเชื่อคำยุแยง หนักแน่น แต่เข้าถึงยาก ระหว่างเซียวเฟิ่งหลิงและเนี่ยอู๋ซวงเหมือนมีกำแพงที่มองไม่เห็นกั้นอยู่ ต่างคนต่างยังไม่เข้าใจอีกฝ่ายอย่างแท้จริง

กู้ชิงหง เป็นตัวละครที่หลายคนแค้น หลายคนสงสาร

2. จุดบางจุด ท่อนบางท่อน โอค่อนข้างประทับใจ



ส่วนที่น่าจะทำให้คนอ่านหลายคนชื่นชอบ

1. มีเนื้อหาแต่เข้าใจไม่ยาก ไม่ซับซ้อนวุ่นวาย มีตัวละครหลักน้อย ตัวประกอบไม่สำคัญ เข้าถึงผู้อ่านได้ง่าย จดจำได้ง่าย

2. อารมณ์เรื่องคล้ายคนอ่านไทยคุ้นเคยกันดี ผ่านละครหรือนิยายไทยหลายเรื่อง (ฉากตบหน้า ฉากตัวร้ายเผยตัวนี่โขกละครมาเลย)

3. เลือกรูทได้ จะจีบหนุ่มคนไหน ...แค่กๆ ไม่ใช่ ตัวละครชายทั้งสามตัว ทั้งเก่ง หล่อ และร้ายได้คนละแบบ สามคนหล่อเก่งเลว แต่รักนางเอกทั้งหมด

4. นางเอกสวย สวยสุดในสามรัฐแล้วมั้ง ใครเห็นก็ต้องตะลึง แถม (เรื่องยังปูว่า) ฉลาดอีก

5. เนื้อหาไม่หนัก ถึงจะดราม่าช่วงต้น แต่โดยรวมเนื้อหาค่อนข้างผ่อนคลายนะ

6. มีจุดให้สงสาร คนไทยขี้สงสาร และใจอ่อนง่าย (ยิ่งกับหนุ่มหล่อๆ ด้วยแล้ว ...แค่กๆ)



(4+3.5+3.5)/3 = 3.67


อ่านเต็มๆ http://www.bloggang.com/viewdiary.php...

[M · Rating 5 out of 5]

อ่านีอบสอง
เล่มนี้โคตรพีค วางไม่ได้เลย
มีเหตุการณ์ระทึกใจเกิดขึ้นเรื่อยๆ แต่ละเหตุการณ์ก็เหมือนค่อยๆ ลอกชั้นความรู้สึกของนางเอกกะพระเอกให้ชัดเจนมากขึ้น จนสุดท้ายนางเอกก็ยอมรับความรู้สึกของตัวเองละ แต่… ลึกๆ ก���ยังมีความขัดแย้งอยู่ ยังคาใจ พระเอกเหมือนอยากให้วาง แต่ตัวเองวางไม่ลง

ยังมีรุ่ยอ๋องอีก เห้อออ อีตัวละครตัวนี้ก็ดูไว้ใจไม่���ด้เลย ดูให้เพลินตาเจริญใจได้ แต่ไว้ใจไม่ด้ายยยยย

เอาเป็นว่าเล่มนี้สนุกดี นางเอกเก่งแหละ หัวไว แต่ยังมีปมเรื่องความรัก ยังไม่คลาย ลุ้นต่อไปป


รีวิวรอบแรก
เล่มนี้ปังมากก มันมีปมหลายอย่าง ทำให้เราใจหายใจคว่ำร่วมกับนางเอกไปด้วย อย่างตอนไปล่าสัตว์ มีการลอบสังหารแล้วนางเอกไม่กล้าส่งเฟิ่งซิงไปเพราะจะมีโอกาสจัดการเฟิ่งหมิงได้ แถมตอน ไทเฮาบุกวัง กบฎ
แล้วยังมีเหตุการณ์ที่ประดังประเดเข้ามาไม่หยุดหย่อนจริงๆ ผูกเรื่องได้ดีเลย ไม่ได้มีความพีคอยู่จุดเดียวแล้วจบ แต่มีขึ้นลงให้หายใจแล้วลุยต่อ แถมเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก็ค่อยๆ ทวีความรุนแรงไปเรื่อยๆ
พีคที่พระเอกดีงามพระรามแปดมาก คือเด็ดมาก อ่านหนังสือจีนมา มีคาแรกเตอร์นี้ที่นุ่ม อ่อนโยน เด็ดขาด ไหวพริบแหลมคม คือนิ่งและดีมาก อบอุ่นมาก รักนางเอกมาก แต่ก็ใจเด็ดมากเหมือนกัน... ชอบจุง หลงรัก
คือปกติจะเจอพระเอกอ่อนโยนแต่ไม่ค่อยแสดงความฉลาดอะไรให้เห็น ไม่งั้นก็เย็นชาไปเลย
คนนี้คือมีครบสูตร เพ้อไปได้ยาวๆ ฉลาดแต่ไม่ใส ฉลาดแกมโกง ฉลาดมีเล่ห์เหลี่ยม ฉลาดแบบมีการวางแผน คือฉลาดแบบคนฉลาดจริงๆ ไม่ใช่เขียนแค่เดินหมากเป็นแล้วฉลาด มันฉลาดทั้งด้านอารมณ์ การคำนวนคาดการณ์ต่างๆ ของคน (อันนี้ยกให้นางเอกด้วย นางก็ทำได้ดี) แต่สิ่งที่แสดงออกมาคืออ่อนโยนดอกไม้บานมาก ทั้งๆ ที่แผนการเด็ดขาดชักใยอยู่เต็มสมอง
หลายอย่างคือไม่แน่ใจเลยว่าคนๆนี้รู้ความเคลื่อนไหวอะไรบ้าง เผลอๆ จะรู้ด้วยซ้ำว่าอู๋ซวงกะเฟิ่งซิงมีความสัมพันธ์กันยังไง
ชอบที่พระเอกเดินหมากแบบเดาใจยาก แถมเก็บคมไว้อย่างมิดชิดซะด้วย

พีคที่นางเอกสับสนตัวเอง กว่าจะรู้ใจตัวเอง รวมถึงความขัดแย้งในใจทุกสิ่งอย่าง เล่มนี้อู๋ซวงเด็ดและเย็นชาขึ้นเรื่อยๆ ให้ความรู้สึกเลยว่าเนื้อแท้ไม่ใช่คนแย่นะ แต่ที่แสดงออกมาเพราะความแค้น คือต้องการแก้แค้น ไม่รู้สุดท้ายจะไหวมั้ย เชียร์นางนะ อยากให้นางจบดีๆ สวยๆ เล่มนี้นางเป็นเหมือนฮีโร่ ตั้งแต่เรื่องฮองเฮา แถมสร้างความประทับใจให้ฮ่องเต้รัวๆ อันนี้ปรบมือให้จริงๆ สมควรถูกรักมาก

พีคที่เฟิ่งซิ่งมีความดาร์กมาก เป็นตัวละครที่น่าสงสาร แต่ก็ไม่น่าสงสาร ไม่ค่อยอยากเข้าข้างแล้ว แต่ก็เป็นเหมือนเด็กผู้ชายไม่มีใครรักอ่ะ เป็นเด็กเอาแต่ใจ อยากเอาชนะ เอาของเล่นตัวเองยกให้คนอื่นแล้วมาเสียดายทีหลัง จะวางแผนจะแย่งคืน แบบนี้ก็ไม่ไหวนะ แต่ยอมรับว่าเป็นพระรองที่ฝีไม่ลายมือไม่หยอก นางเอกใช้งานได้คล่องมือจริงๆ

ในส่วนของกู้ชิงหง....
ไว้อาลัยให้สามหน้ากระดาษ
พอเหอะ

[Noina Katty · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวมสามเล่มนะคะ
บุปผาสีชาด เป็นแนวแก้แค้น แต่ไม่ได้ข้ามภพข้ามชาติหรือย้อนเวลากลับมาเข้าร่างตัวเอง ค่อนข้างเข้มข้น และเรียลเลยทีเดียว (อาจจะมีเวอร์บ้างแต่ถือว่าเรียลใช้ได้ค่ะ) และที่สำคัญคือนางเอกไม่ได้ซู
#เนี่ยอู๋ซวง เป็นนางเอกที่รันทดมาก รักผู้ชายคนนึงหมดใจ แต่โดนเค้าทรยศจนครอบครัวต้องตายเกือบหมด นางสวย เก่ง ฉลาด แต่ก็ผิดพลาดเป็น หลายครั้งด้วย และที่ว่านางฉลาด ก็ไม่ได้ฉลาดที่สุด ยังมีคนที่กุมเกมส์เหนือนางอีกมากมาย
หลายคนอาจจะรับไม่ได้ที่นางเอกไม่ซิง นางเอกถูกทำให้แท้งลูก นางเอกไม่ได้มีอะไรกับยผู้ชายคนเดียว แต่เราเข้าใจนะ ในตอนนั้นถ้านางอยากจะรอดเพื่อกลับไปแก้แค้น ก็ต้องยอมเสียศักดิ์ศรี เพื่อรอวันทวงคืน (ถึงได้บอกว่ามันเรียลไง)
ผู้ชายคนแรกของนางเอก #กู้ชิงหง ความแค้นในอดีต ทำให้ยอมทำลายทุกอย่าง ทำร้ายนางเอก ฆ่าลูกตัวเอง กว่าจะรู้ตัวว่า ตนเองก็รักนางเอกเหมือนกัน ก็สายเกินไป
#เซียวเฟิงชิ่ง อ๋องห้าที่ภายนอกเป็นคนไม่เอาถ่าน แต่มีความทะเยอทะยาน โดยใช้นางเอกเป็นเครื่องมือ แต่หลงรักนางเอกโดยไม่รู้ตัวเช่นกัน
#เซียวเฟิงหมิง ฮ่องเต้ที่รับนางเอกเข้ามาเป็นเพียงระดับนางกำนัลขั้นต่ำสุด ในตอนแรกอาจจะแค่ชอบที่สวยปนสงสาร จนตอนหลังก็กลายเป็นความรักขึ้นมา ความถูกใจที่เริ่มจากการเดินหมาก กลายเป็นนางเดียวในดวงใจในที่สุด
อย่างที่บอกไปตอนต้นคือ มันเรียลค่ะ นางเอกไม่ซู อ่านแล้วมันส์ อ่านแล้วลุ้น นางเอกจะพลาดตอนไหน นางเอกจะขัดขาใคร จะโดนใครทำอะไรไหม ยิ่งตอนนางเอกก้าวขึ้นตำแหน่งสูงยิ่งน่ากลัว กลัวแทนนางเอกค่ะว่าจะทำอะไรพลาดไปแล้วต้องกลับมาตกต่ำเหมือนเดิม
ช่วงกลาง ๆ จะอืดนิดนึง เพราะกว่านางเอกจะก้าวขึ้นมาสูงได้ ต้องผ่านอะไรเยอะมาก เรื่องราวในรั้วในวัง ดีเทลมันเยอะ ใครไม่ชอบอาจจะเบื่อได้
ติดใจตรงที่ ชอบย้ำเหลือเกิ้นค่ะ ว่านางเอกสวยปานล่มเมือง สวยมาก ๆๆ สวยอลังการไม่มีใครเทียบ เซียวเฟิ่งหมิง คือหล่อมาก ๆ เป็นมังกรในหมู่คน อะไรแบบนี้ค่ะ คือพยายามตอกย้ำเราอยู่ตลอดเรื่องว่าคนนั้นเป็นอย่างนั้นนะ คนนี้อย่างนี้นะ เธอต้องเชื่อเรานะ
ภาคแรก สามเล่มหนา ๆ นี่แค่ปูพื้นนะพวกเทอว์ ภาคสองน่าจะมันส์กว่านี้ค่ะ
PS จะบอกว่าในใจก็แอบสงสารกู้ชิงหงเล็ก ๆ สามีคนแรกของนางเอกนะ คือ ที่ทำไปก็เพราะแก้แค้นเหมือนกัน (แต่ดันทำก่อนไง) สุดท้ายแล้ว เรื่องนี้ก็สื่อให้เราเห็นแหล่ะ ว่าแก้แค้นไปก็ไม่มีความสุข เราแก้แค้นเค้า เค้าก็กลับมาแก้แค้นเรา วนลูปไม่จบไม่สิ้น

[Anida · Rating 4 out of 5]

ในที่สุดก็อ่านจบภาคแรกด้วยความหน่วงสุดฤทธิ์ จะว่าสนุก ก็สนุกนะ แต่คือตัวละครแต่ละตัวมัน real มาก มากซะจนทำให้เราอึดอัด นี่ไม่รู้ว่าควรจะอ่านภาคสองต่อเลย หรือควรคั่นด้วยอะไรเบาๆก่อน แล้วค่อยมาอ่านต่อดี เฮ้อ

[Praude Rauni · Rating 1 out of 5]

รวบสามเล่ม สั้นๆว่าไม่สนุก เล่มหนึ่งดีสุดแต่ก็ไม่ได้ขนาดนั้นอยู่ดี

ปูเรื่องมาว่านางเอกเนี่ยอู๋ซวงสวย เก่ง ฉลาด แต่ก็ไม่เข้าท่าตั้งแต่นายหญิงหลักหนึ่งเดียวในจวนโดนเมียน้อยที่เพิ่งมาลงโทษละข้ารับใช้หายเกลี้ยง แถมระหว่างนั้นยังไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลยแล้ว เป็นลูกรักของที่บ้านแท้ๆ แต่ทางบ้านไม่มีคนอยู่ในจวน ไม่มีใครส่งข่าวมาด้วย ยิ่งอ่านก็ยิ่งรู้สึกว่าไม่เห็นนางเอกจะฉลาดหรือเก่งอะไรเลย บทไม่ส่งให้รู้สึกแบบนั้น ก็แค่มีไหวพริบนิดหน่อยเท่านั้น ผู้หญิงคนอื่นในวังหลังก็ดาษดื่น ไม่มีใครดีเท่าชี บรรยายมาแบบนี้ก็จบแล้ว คนอื่นรับบทนางร้ายแบบไม่ต้องเดา ทำแต่ละเรื่องก็เดาได้ว่าใครทำ วังหลังแบบไม่ซับซ้อน ส่วนนางเอกก็ไม่ได้ใช้เล่ห์กล หลอกใช้คนอื่น ร้ายลึก หรือใช้ความสามารถอะไร บทไม่ได้จริงๆ นอกจากสวยแล้วทำอะไรได้บ้าง

สามีเก่า กู้ชิงหง บ้านตัวเองทำผิด แต่ตัวเองไม่ตายเลยจะล้างแค้นคนที่เขามาฆ่า ก็เข้าใจได้ สุดท้ายก็แพ้ใจตัวเอง แลกความรักกับความแค้น ไม่มีโอกาสแก้ตัว

เซียวเฟิ่งชิง จริงๆแล้วแอบไม่เข้าใจว่าท่านอ๋องจะเอานางเอกเป็นชายาทำไมถ้าคิดจะส่งเข้าวังอยู่แล้ว ผู้หญิงจะเข้าวังหลังแต่ไหนแต่ไรก็ควรบริสุทธิ์ นี่นางเอกเคยมีสามีแล้ว แล้วยังเคยนอนกับน้องชายฮ่องเต้อีก งงแท้ พูดถึงอย่างอื่นก็แค่สำหรับผู้ชายคนนี้ ความรักไม่สำคัญเท่าอำนาจ แต่ก็ไม่ยอมตัดใจเล่นชู้กันต่อ แค้นพี่ชายเพราะความน้อยเนื้อต่ำใจของตัวเอง ฮ่องเต้ไม่ได้เป็นสาเหตุที่ทำอะไรให้เลยแท้ๆ คนแบบนี้แย่ยิ่งกว่าอีก

เซียวเฟิ่งหมิง ฮ่องเต้ที่ดูจะไม่ค่อยมีลักษณะนิสัยเป็นของตัวเองนอกจากใส่หน้ากากคนสุภาพอ่อนโยน ก็ไม่รู้คนเขียนเขียนไม่ดีหรือตั้งใจให้เห็นแค่ด้านเดียว จู่ๆก็ใจอ่อนกับสาวงาม รับชีเข้าวังฝ่ากฏเกณฑ์มากมาย ก็คงจะหลงชอบแต่แรกแล้วนั่นแหละ ก็ถือว่าเข้าใจได้ถ้าจะโปรดปรานนางเอกเหนือคนอื่น บทหลังๆมาตอนเล่มสามก็คือตลกมาก ใส่เรื่องกบฏและใดใดมาเพื่อให้ตกหลุมรักนางเอกจริงๆ แต่เนื้อเรื่องไม่เข้าท่าเลย อะไรคือเป็นสนมชายาแต่ควบม้าออกไปกลางดึกตามหาฮ่องเต้ กบฏทหารกลุ่มนั้นโง่ขนาดให้ผู้หญิงคนเดียวที่แทบจะไม่มีอะไรเลยหลอกเอา เหนื่อยใจแท้

พูดถึงเนื้อเรื่องอีกหน่อย ถึงจะว่าเป็นตีมล้างแค้น สุดท้ายนางเอกก็ไม่ใช่คนที่ทำให้เกิดการล้างแค้นอยู่ดี ต่อให้ไม่มีชี แคว้นทางนี้ก็จะไปตีเขาอยู่แล้ว แล้วชีก็ไม่ได้ทำอะไรจริงๆเพื่อให้เกิดการยกทัพไป (ถ้าตรงนี้เข้าใจผิดแย้งมาได้ค่า) ไม่มีความสามารถทางการทหารใดๆ จนจบแล้วจะบอกว่าล้างแค้นสำเร็จก็ไม่ใช่ แคว้นเก่าจะล่มสลายก็เพราะฮ่องเต้ฆ่าแม่ทัพ สามีเก่าก็โดนวางยาให้ตายช้าๆโดยฮ่องเต้อีก นอกจากปวดใจนิดหน่อยแล้วชีก็ไม่ได้ทำอะไรให้การล้างแค้นกับสามีเก่าเกิด ไหนบอกจะเอาให้ทรมาณอยู่ไม่สู้ตาย ดูท่าผู้ชายจะทนพิษรักไม่ไหวมากกว่า ซึ่งนางเอกก็ไม่ได้รู้ด้วยว่าเขายังรักตัวเองอยู่ เลิกๆๆๆ เขียนไปเขียนมาออกทะเลมาก

สรุปว่านอกจากจะมี plot hole เยอะแยะ บทไม่สมเหตุสมผล ตัวละครก็อะไรไม่รู้ นางเอกยังทำตัวแพศยาตามที่ตัวละครในเรื่องคนอื่นด่าจริงๆ ลืมสามีเก่าไม่ได้ (มีหลายตอนที่เห็นชัดๆว่าทั้งรักทั้งแค้น) เก็บท่านอ๋องไว้ในใจ แล้วยังหวั่นไหวแบบรักสุดหัวใจกับฮ่องเต้อีก ไม่อ่านภาคสองแล้ว ทั้งๆที่เล่มสามเขียนว่าจบบริบูรณ์ยังจะลากเรื่องต่ออีก พอค่า

[4e3a · Rating 3 out of 5]

รีวิวเล่ม 3 ให้ 3.5 ดาว

เล่มนี้มีเหตุลุ้นระทึกเยอะหน่อย คือ อันนี้งงมากตัวเอกแทบทุกคนรู้ว่า นอ.เคยเป็นเมียเก็บรุ่ยอ๋อง แต่ว่าอิฮ่องเต้ผู้เก่งกาจปราดเปรื่อง รู้แทบทุกเรื่อง สนมด่าทอเอยแกล้งกันเอยยังรู้ แต่ดันไม่รู้เรื่องที่ผญ.ที่ตัวเองรักเคยเป็นเมียเก็บน้องชาย ทั้งๆที่ตอนไปเจอนาง นางก็อยู่ที่วังตากอากาศของน้องชายตัวเอง ที่สำคัญสองคนนี้แอบเจอกันบ่อยๆในวังใต้จมูกตัวเอง คนอื่นรู้กันหมด ฮ่องเต้ไม่รู้จ้า🙄🙄 มันไม่เมคเซ้นส์ เหมือนดูถูกคนอ่านอ่ะ
สรุปความสัมพันธ์ของนอ.กะ ผช.ทั้ง3 ของเธอคือ
- ท่านกู้สามีเก่า คือ นางก็ยังรักแต่เป็นแบบทั้งรักทั้งแค้น แล้วเหมือนท่านกู้ก็เพิ่งรู้ตัวว่ารักนาง เลยทำใจไม่ได้เวลาเห็นนางคลอเคลียกะผช.อื่น
- อ๋องรุ่ย คือ นอ.มีใจหวั่นไหวเพราะพึ่งพากัน แต่ก็กลัวฮีด้วยเพราะฮีไบโพล่าร์อารมณ์คาดเดายาก ส่วนอ๋องรุ่ยคือ รักนอ.มากอยากได้นางอยากครอบครอง แต่ก็เป็นหมากในมือฮีด้วย ส่วนที่งงคือ อิอ๋องรุ่ยทำไมรักปักใจนอ.จัง ทั้งๆที่มีความสัมพันธ์กันแค่ระยะสั้นๆ แล้วตัวฮีเองก็ตั้งใจให้นอ.เข้าวังเป็นหมากเด็ดของตัวเอง รู้ทั้งรู้ว่าต้องส่งไปเป็นเมียพี่ขาย เนี่ยเอาอะไรมาหลงรักหัวปักหัวปำก๊อนนน มันไม่ใช่อ่ะ
- ฮ่องเต้ คือ นอ.ตอนแรกๆก็แค่หวั่นไหว ไปๆมาๆก็หลงรัก รักทั้งๆที่รู้ว่าตัวเองเข้ามาพัวพันฮ่องเต้เพื่อช่วยผช.อีกคนชิงบังลังก์ฮ่องเต้ ซับซ้อนแท้😅😅 ส่วนฮ่องเต้ตอนแรกๆก็เฉยๆกะนาง ต่อมาค่อยๆชอบแล้วก็มารักในที่สุด แต่ก็รักในแบบของฮ่องเต้นะ คือ รักเผื่อแผ่ทุกคนโปรดปรานทุกคนที่มีประโยชน์อ่ะ
สรุปว่าใครจะเข้าวินเป็นพระเอก เริ่มไม่ค่อยแน่ใจแล้วซิ

[Noo · Rating 3 out of 5]

เล่มนี้เกือบให้ 4 ดาวแล้วนะ
ในความรับสนมใหม่
ในความฮ่องเต้ถูกลอบสังหาร
ในความเปิดใจของฮ่องเต้

แต่.....ก็ยังไม่ได้ นางเอกยังคงคาแรคเตอร์วัยใสมาก โลกหมุนรอบตัวเธอ วิ่งวนในทุ่งลาเวนเดอร์ บทจะซู ก็จะซูเว่อร์ๆ ...พาทหารสิบกว่านาย ขี่ม้าตามหาพระเอก จ้า ทหารมาพันนายของเฉิงอ๋องหาไม่เจอ แต่เนี่ยอู๋ซวงเจอจ้าาา เอาจริงๆ เท่านี้ก็ยังพอไหว...
แต่......แม้แต่เกาไทเฮาที่ว่าฉลาด อ่อ ท้ายเล่มทำแบบนี้ฉลาดแล้ว?! ขนลุกเลย.....ฉลาด????????!!........ แถมความเวิ่นเว้อ ณ จุดนั้น คุยกันข้ามวันข้ามคืน ปล่อยให้นางเอกยืนด่าชิวๆ แทนที่จะหาตราลักขจร หาองค์ชาย นางงีบหลับฝันร้ายจ้าาา// ถอนหายใจรัวๆ
แถม..........ด้วยการปลดฮองเฮาแบบงงๆ มั่วๆ คือจะให้นางเอกเป็นไง เหลืออีก 10 หน้า ต้องเป็นฮองเฮา โอเครไหมผู้อ่าน เอ่มมม... ก็... ก็โอเค ได้ เอาที่สบายใจจ้าาา

[Jo Chawandit · Rating 4 out of 5]

เพิ่มดีกรีความเข้มข้นอีก
โดยรัฐอิ้งมีทั้งศึกในและศึกนอกประดังเข้ามา
ศึก3แคว้นที่แสดงให้เห็นความเจ้าวางแผนของฮ่องเต้ยังไม่ทันจบ
ก็ต้องรับกับศึกในบ้านที่ยังมีฝั่งเกาไทเฮาคอยเล่นงาน
นางเอกกับฮ่องเต้ที่ฝ่าฟันอุปสรรคมาด้วยกันเริ่มเปิดใจให้กันจนได้
อู๋ซวงของเราจึงได้ขึ้นตำแหน่งสูงขี้นอีก
แต่เส้นทางนี้ยังมีรุ่ยอ๋องกับสามีเก่ากู้ เส้นทางจะเป็นยังไงต่อไป
นางเอกจะได้แก้แค้นหรือไม่ตามต่อภาคสอง

[mandu man · Rating 4 out of 5]

เป็นอะไรที่เข้มข้นมากก ไม่แผ่วเลย หยิกหลังกันตลอด นางเอกเรื่องนี้ไม่ซู มีอารมณ์ความรู้สึก พลาด รัก เป็นมนุษย์ เป็นทั้งนางร้ายและนางเอกในตัว และน่าสงสารมากที่สุด

อ่านแล้วเหมือนเป็นไบโพล่าร์แต่ทุกอย่างสนุกจนวางไม่ไหว สงสารนางเอกมาก เอาจริงแอบไปอ่านสปอยล์ภาคสองละไม่อยากอ่านต่อ แต่ความมันอยากรู้อะนะ ฮือ

[Vyll · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้มีเรื่อ��ต้องลุ้นตลอด ตื่นเต้นวางไม่ลง เนี่ยอู๋ซวงเก่งกล้าสามารถ ช่วยเหลือฮ่องเต่ได้หลายครั้งหลายครา ในที่สุดทั่งคู่ก็สามารถแสดงความรักเปิดใจกันได้ อุปสรรคต่างๆถูกกำจัดหมดไป แต่เหมือนว่าจะมีอุปสรรคใหม่ทเกิดขึ้นมา เซียงเฟิงชิงคนที่เคยช่วยเหลือ อู๋ซวงมาโดยตลอดจะทำอะไรต่อไป ต้องติดตามภาคสอง

[readingdiary · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้สนุกมากกกกกกกกกกกกกค่ะ เนื้อเรื่องเข้มข้นสุดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อ่านยันเช้าเลยวันเดียวจบ คือวางไม่ลงเลยยยย

[Wanmata · Rating 3 out of 5]

หลักๆเป็นเรื่องการเลื่อนขั้นของนางเอก

อ่านไปอ่านมา ค่อนข้างน่าเบื่อ

[Jade · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้ตื่นเต้นดีนะ ลุ้นตลอดเรื่องนี้ นางเอกชีสู้มาก

[Monaliz Juang · Rating 4 out of 5]

บุปผาสีชาดถือว่าเป็นนิยายแก้แค้นอีกเรื่องที่เข้มข้นพอสมควร เพราะนางเอกนั้นมีความงามเป็นอาวุธก็จริง เก่งและฉลาดก็จริง แต่จริงๆแล้วนางเอกก็เป็นแค่คนธรรมดาที่มีทั้งความอ่อนแอ อ่อนไหว และความเจ็บปวดเหมือนกับคนทั่วไป นางเอกเรื่องนี้จึงไม่ได้เก่งเวอร์หรือสมบูรณ์แบบเหมือนเรื่องอื่นๆ มีช่วงเวลาที่ตกต่ำ เห็นแก่ตัว และช่วงเวลาที่มีความสุข ผู้ชายในเรื่องนี้ที่นางเอกเจอแต่ละคนนั้น ล้วนแล้วเห็นแก่ตัว และใช้นางเอกเป็นเครื่องมือในการกระทำต่า่งๆ ในช่วงสิ้นไรหนทาง นางเอกจึงต้องคว้าไม้หลักสุดท้ายยึดเกาะ ไม่ว่าจะทำให้ตัวเองต้องเสียศักดิ์ศรีมากแค่ไหนก็ตาม

กู้ชิงหง มีเพชรอย่างนางเอกอยู่ในมือ แต่เพราะความแค้นนั้นทำลายทุกสิ่ง ทำร้ายแม้แต่คนที่รักเขาสุดหัวใจกับลูกของตัวเองได้ลงคอ ถึงแม้จะรู้สึกตัวก็อาจจะเรียกได้ว่าสายเกินไป

เซียวเฟิงชิ่ง เป็นคนมีความทะเยอทะยาน หวังจะขึ้นสู่ตำแหน่งสูง โดยใช้นางเอกเป็นเครื่องมือ แต่ในขณะเดียวกันก็รักนางเอกโดยไม่รู้ตัว เพราะรู่สึกว่านางเอกเหมือนกันกับตัวเอง ใช้นางเอกจนบางครั้งตัวเองก็อยากจะดึงรั้งนางเอกไว้ แต่มันสายเกินไป เขาเลือกอำนาจมากกว่าความรัก

เซียวเฟิงหมิง ตอนแรกแค่ถูกใจในความงามของนางเอกเท่านั้น ถูกใจในความหม่นหมองปนระคนสงสาร จนเกิดเป็นความรักความผูกพันธ์เมื่อผ่านอะไรแย่ๆแล้วนางเอกไม่เคยทิ้งไปไหน จึงวางหัวใจรักไว้ให้นางเอก

เนี่ยอู๋ซวง นางเอกของเรื่อง ถูกบรรยายว่าสวยแบบมากมาย บางทีก็เน้นย้ำบ่อยไป ความสวยของนางเอกเป็นอาวุธ แต่ก็เป็นดาบสองคมด้วยเหมือนกัน แม้หัวใจยังรักกู้ชิงหงเพราะเป็นรักแรกลึกซึ้งยากจะลืมเลือน ทั้งรักทั้งแค้น เซียงเฟิงชิง คือขอนไม้ที่นางเกาะเอาไว้ในยามสิ้นไร้หนทาง คือคนที่เห็นด้านที่แย่สุดของนาง คือคนที่ทำให้นางสูญเสียศักดิ์ศรี สูญเสียแม้แต่ความเป็นตัวเองแล้วยึดถือความแค้นเป็นแรงผลักดันให้มีชีวิตต่อ รู้สึกว่านางเอกไม่ได้รักแบบคนนี้รักเต็มร้อย เพราะความรักกับผู้ชายคนนี้คือความหวาดกลัว และหวาดระแวง ส่วนเซียวเฟิงหมิงคือความคาดหวัง คือความอบอุ่นที่บางครั้งก็เย็นชา คือผู้ชายคนเดียวที่ยังปรารถนาดีต่อนางเอกมากกว่าผู้ชายสองคนแรก เรื่องราวมันเพิ่งเริมแบบจริงจังในเล่มสาม และคงจะเข้มข้นในเล่มภาคสอง ตอนจบ

ตอนอ่านเกลียดผู้ชายทั้งสามคน และสงสารนางเอกมาก แต่ในทางกลับกันนางเอกก็เลือกจะทำแบบนั้นเอง เพราะคิดว่าคือทางสุดท้ายที่จะทำให้ตัวเองมีชีวิตต่อไปได้ คือใช้ความแค้นหล่อเลี้ยงตัวเองด้วยความเกลียดชัง ทั้งที่ตัวเองก็แทบไม่มีความสุขกับการแก้แค้นนี้เลย นางจึงเป็นคนที่น่าสงสารที่สุดในเรื่องตอนอ่าน ถ้าคาดหวังนางเอกเก่งก็อย่าอ่านเลยค่ะ เพราะนางเอกไม่ได้เก่งเลย แต่ถ้าคาดหวังความสมจริงในด้านความรู้สึกของตัวละครก็อยากจะแนะนำในความเข้มข้นของเนื้อเรื่องที่น่าติดตาม

[Mingki]

คงจะออกแนวสวนกระแสกับชาวประชา เพราะว่าอ่านแล้วไม่ชอบ ถึงขนาดที่ว่า นั่งคิดว่าเสียเวลาอ่านอะไรอยู่เนี่ย อ่านเท่าไหร่ถึงจะเป็นจุดพีคที่คนอ่านบอกว่าสนุกเสียที

หนังสือเล่าถึงนางเอกที่พยายามแก้แค้น และมีการปูพื้นว่ามีความงดงาม เฉลียวฉลาด และเก่งรอบด้านจนถึงขั้นเป็นหญิงงามอันดับหนึ่งของแคว้น แต่ส่วนตัว นอกจากความงามแล้ว ไม่เห็นสิ่งอื่น ๆ โดยเฉพาะ ความเฉลียวฉลาดนะ ซึ่งพอมองว่าคุณสมบัตินี้ต้องมาพร้อมกับความเยือกเย็นจนสุขุมพอที่จะมองเห็นและเข้าใจสถานการณ์รอบด้าน ก็ไม่เห็นว่าเธอจะฉลาดตรงไหน ยิ่งเมื่อหลังถวายตัว จริง ๆ สิ่งที่เกิดก็คือใช้ความงาม และการออดอ้อนเป็นการปูทางให้ตัวเอง ส่วนนิยามความฉลาดที่พูดมา ที่อ่านเจอจะเป็นแนวว่า ทำอะไรลงไป หรือไม่ก็เกิดเหตุการณ์อย่างหนึ่งขึ้นมา แล้วก็จะมีคนมาเตือนว่าทำไม่ถูก ซึ่งเธอก็จะรับรู้ และเปลี่ยนแนวทาง ถ้ามองว่าความฉลาดคือยอมรับจุดอ่อนตัวเอง แล้วความฉลาดในแง่อดทนสุขุมล่ะ? แม้ปากจะบอกว่า ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรกับคนใช้ แต่หลัก ๆ เป็นเร่งวันรอว่าเมื่อไหร่ฮ่องเต้จะรักตัวเองอยู่เท่านั้น โดยไม่ได้อดทนว่าเพิ่งถวายตัว ต้องเก็บไปทีละขั้นเลย

อีกอย่างคือแม้บอกว่านางเอกความเลือดเย็น อำมหิต บอกว่าทำทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการ นอกจากการยอมถวายตัว (ซึ่งในแง่หนึ่งอาจจะดีที่ว่ามีร่มเงาให้อาศัย) ก็ไม่เห็นเลยนะ นอกเหนือจากเวลาทำโทษบ่าวไพร่ที่อาศัยความรุนแรง (โบยเป็นส่วนใหญ่) ก็เท่านั้น

แต่ก็นั่นแหละ ทุกคนทีหนทางของตัวเอง วิธีนี้อาจจะถูกต้องสำหรับทางเลือกของตัวเอกในเรื่องก็ได้ แต่อ่านไป 2 เล่มแล้วไม่รักจริง ๆ ขอโทษนะหนังสือ T_T

[Wanyiwa · Rating 4 out of 5]

รีวิวแบบรวมทุกเล่มทั้ง 2 ภาคนะคะ

เป็นมหากาพย์สุดเข้มข้นของหญิงสาวนาม "เนี่ยอู๋ซวง" ที่ชีวิตก้าวจากจุดที่สูญเสียลูกในท้องและเกือบตายด้วยน้ำมือของสามีตัวเอง ไปถึงจุดที่มีอำนาจเกินจะหยั่ง แต่อัดแน่นไปด้วยความแค้นที่รอวันชำระ

จุดพลิกผันเพียงจุดเดียวของเรื่องนี้ คือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เกิดผลกระทบตามมาเป็น chain reaction ที่รุนแรงมหาศาลจริงๆ เวลาอ่านแล้ว เราจะลุ้นไปกับการตัดสินใจต่างๆของเธอ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความรัก ความแค้น หรือการเอาชีวิตรอด อ่านแล้วจับต้องและรู้สึกได้จริงว่าเธอต้องใช้ความพยายามขนาดไหนถึงจะผ่านมาถึงแต่ละจุดในชีวิตได้ รู้สึกว่าเธอเป็นมนุษย์ปุถุชนที่มีรักมีแค้น มีตัดสินใจผิดและตัดสินใจถูก แต่ไม่ว่าเธอจะตัดสินใจยังไง เราในฐานะคนอ่านก็อยากจะลุ้นและช่วยให้เธอทำได้ในสิ่งที่เธอต้องการ นับว่าผู้เขียนสร้างตัวละครได้มีชีวิตชีวาและมีเสน่ห์มาก แม้ในบางจุด เราจะรู้สึกว่าดูยืดเยื้อและเล่าเรื่องเนือยไปบ้าง (รวมภาคหนึ่งและภาคสองนี่คือ 5 เล่มหนาๆ) แต่ต้องยอมรับว่าเล่มอวสานสุดท้ายนั้น มันส์หยดเข้มข้นมาก มันคือการขมวดเกลียว มันคือการบีบคั้นของอารมณ์ และถ้าคุณสามารถตั้งสติไม่สปอยล์ตัวเองโดยการพลิกไปดูหน้าสุดท้ายก่อนได้ เราว่ามันคือการลุ้นไปกับการตัดสินใจของนางเอกไปจนถึงวินาทีสุดท้ายของเรื่องเลยทีเดียว

[Kittenlittle · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้สนุกมากค่ะ เป็นการแย่งชิงอำนาจในวังหลวง ก็เข้มข้นดีค่ะ ชิงไหวชิงพริบกัน ส่วนพระเอกนางเอกหลังจากเปิดใจกันก็ดูหวานขึ้นมาก ผู้แต่งน่าจะบรรยายความรู้สึกของพระเอกมากกว่านี้อีกหน่อย ประเด็นความรักคงเห็นได้ชัดเจนตั้งแต่เล่มสอง จบเล่มนี้นางเอกก็ได้อำนาจอย่างที่ต้องการ ต้องติดตามต่อภาคสองต่อไป เดาว่านางเอกคงจะได้เริ่มแก้แค้นเสียที

โดยรวมของทั้งเล่มถือว่าสนุกมาก ผู้แต่งแต่งได้ดี ช่วงแรกจะบีบหัวใจมาก หลังจากนั้นก็เป็นการพยายามไปถึงอำนาจของนางเอก ซึ่งก็มีการผิดพลาดบ้าง ใจร้อนเกินไปบ้าง คือนางเอกก็พลาดเป็น ไม่ใช่ว่าทำอะไรก็สำเร็จตลอด ซึ่งก็ทำให้นางสุขุม และเข้มแข็งขึ้น ได้เห็นพัฒนาการของนางเอก ข้อติอย่างเดียวของเรื่องนี้คือ หวานน้อยไปหน่อย ถ้าหวานมากกว่านี้ มันจะทำให้เราซาบซึ้งไปกับเรื่องราวได้มากกว่า คือเราไม่รู้ว่าพระนางเริ่มรักกันตอนไหน เห็นได้ไม่ชัด เหมือนมันค่อยๆ มา ผ่านเหตุการณ์ร้ายๆ ต่างๆ ในเรื่อง อาจเป็นเพราะในเรื่องนางเอกมีความแค้นบังตา เลยไม่คิดจะรักอีก กว่ารู้ตัวอีกทีก็รักไปแล้ว

[J.Nida · Rating 4 out of 5]

เล่มนี้เป็นเล่มจบของภาคแรกเท่านั้น จะมีเหตุการณ์พีคๆ เกิดขึ้นในเล่มนี้ ใครจะตาย ใครจะอยู่ ใครทรยศ มาเต็ม

เป็นเล่มนี้เนื้อหาเข้มข้นพอควร อ่านไปก็จับทางไม่ได้ว่าจะเกิดเหตุการณ์อะไรอีก รู้แค่ว่ามันต้องมีเรื่อง แต่เดาไม่ได้ว่าจะเกี่ยวกับอะไร ก็สนุกดี

นางเอก เนี่ยอู๋ซวงนี่ไม่ได้เก่งเลอเลิศนะ แต่สมจริงดี มีคะเนพลาดบ้าง หึงหวง อารมณ์เสีย ทะเยอทะยาน แต่ไม่อยู่ในจุดมากเกินไปเสียจนเราเกลียด

เราคาดคะเนมาตั้งแต่แรกเลยนะว่านางเอกไม่รักเฟื่องหลิวหรอก แต่ก็คะเนผิด เราคะเนใจตัวเองผิดด้วยว่าเราจะไม่ชอบตัวละครตัวนี้ แต่พอมาอ่านเล่มนี่เราก็หลงชอบไปเลย ฮ่องเต้เป็นคนหนักแน่นมั่นคง แต่เราก็คาดเดาจิตใจ ความคิดไม่ออกอยู่ดี

ส่วนเฟิ่งชิง เราทั้งเกลียด ทั้งรักแล้วก็สงสารนะ เหมือนเห็นเด็กคนนึงที่ไขว่คว้าสิ่งที่ตัวเองอยากได้ และต้องได้

[Ning · Rating 4 out of 5]

จริงๆ เล่มนี้น่าจะชื่อ อาชีพนางสนมมากกว่า (เล่มโน้น)
ชีวิตในวังหนักมาก ดูมีเรื่องราวให้ลุ้นเรื่อยๆดี

ตอนแรกที่ได้ข่าวเรื่องนี้ก็แบบ
ใครพระเอก ใครพระรอง ใครเลว

อ่านจนจบ3. เล่มนี่ก็พอๆกันนะ
ถ้าไม่ได้คิดว่า ใครทำร้ายนางเอก = เลว
เรื่องนี่เลวทุกคน.. ฮา
ทุกคนต่างทำร้ายคนอื่น ฆ่าล้างตระกูลคนอื่น หมด
เวลาอ่านจะมีแบบ มองบนเล็กน้อย ไปโกรธเค้าทำมายย แกก็ทำป่ะวะ

สุดท้าย จบภาค ไม่จบเรื่องไม่ถึงกับหงุดหงิด
สงสารผัวเก่า นางแค่แก้แค้น (ก็เหมือนทุกคน แต่ทำคนแรก)
นางแสดงให้เห็นว่า ชีวิตหลังแก้แค้น ไม่มีอะไรดีเลย
หวังว่าสักวันนางเอกจะคิดได้บ้าง

อ่านได้เพลินดีมาก

[Cinnamon · Rating 5 out of 5]

เล่มนี้สนุกมาก โดยเฉพาะช่วงชิงไหวชิงพริบช่วงท้าย ๆ ลุ้นจนใจเต้นไม่เป็นส่ำทั้งศึกรัก และศึกชิงบัลลังก์

[Lunae Enciel · Rating 3 out of 5]

ตื่นเต้นเร้าใจดี แต่ตัดจบไปหน่อย พอขึ้นภาคสองเลยมีบางเหตุการณ์แหว่งๆ ไป ดีที่คนเขียนมาขยายความให้ภายหลัง

[Hiddleston Hottesttimeoftheday · Rating 5 out of 5]

เยี่ยมค่ะ