ชีวิตดีขึ้นทันตาเห็น แค่หยิบเรื่องมาคุยเล่นเพียง 30 วินาที

by Takashi Saito, ทินภาส พาหะนิชย์ (Translator)

เคล็ดลับ “การคุยเรื่องไม่สำคัญ” ให้พลิกชีวิต
แค่ทำตามนี้ แล้วโอกาสสำคัญครั้งไหน ๆ ก็จะไม่มีวันหลุดมือคุณไป

ในชีวิตประจำวัน หนึ่งในทักษะที่มีความสำคัญลำดับต้น ๆ ก็คือการพูดคุย หลายคนจึงพยายามฝึกฝนการพูดในเรื่องที่จริงจังอย่างเจรจาต่อรองและการพูดในที่สาธารณะ เพราะคิดว่ายิ่งพูดเรื่องสำคัญได้ดีเท่าไหร่ ชีวิตก็น่าจะยิ่งดีขึ้นเท่านั้น

หารู้ไม่ว่าชีวิตจะดีขึ้นได้อย่างแท้จริงก็ต่อเมื่อเรามีทักษะในการพูดคุย “เรื่องไม่สำคัญ” ต่างหาก

ในหนังสือเล่มนี้ คุณจะได้พบกับเทคนิคการคุยเล่นจากผู้เชี่ยวชาญด้านการสนทนามือหนึ่งของญี่ปุ่น ซึ่งจะส่งผลดีต่อชีวิตการทำงานและชีวิตส่วนตัวของคุณอย่างน่าอัศจรรย์ ทั้งยังนำไปใช้ได้อย่างง่ายดายภายในเวลาไม่ถึง 30 วินาที เช่น

- จะคุยเรื่องไร้สาระในการสัมภาษณ์งานอย่างไรให้คุณมีโอกาสได้งานสูงขึ้น
- ถ้าอยากฝึกทักษะการพูดคุยแบบมืออาชีพ ให้มองหาเด็ก สุนัข หรือคุณป้าข้างบ้าน
- จงประชุมให้เหมือนเลี้ยงสังสรรค์ จงเลี้ยงสังสรรค์ให้เหมือนประชุม
- แค่ปล่อยให้ผู้ฟังคุยเล่นกันในห้องบรรยาย พวกเขาก็จะเข้าใจเนื้อหาที่คุณสอนมากขึ้น
- พูดตัดบทอย่างไรให้คู่สนทนารู้สึกประทับใจไม่รู้ลืม
- วิธีคุยเล่นแค่ 30 วินาทีที่ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกชอบคุณมากกว่านั่งคุยกันเป็นชั่วโมง ๆ
- ฝึกดูรายการที่ไม่ชอบบ่อย ๆ แล้วผู้คนจะอยากพูดคุยและคบหากับคุณ

แล้วคุณจะพบว่า ช่วงเวลา 30 วินาทีที่หยิบเรื่องขึ้นมาคุยเล่น อาจเป็นโอกาสที่จะพลิกชีวิตของคุณได้เลยทีเดียว!

1. ชื่อหนังสือฉบับภาษาไทยมีพลังดึงดูดความสนใจของผู้อ่านอย่างรุนแรง คนที่หยิบหนังสือเล่มนี้มีอายุที่หลากหลายตั้งแต่วัยรุ่น คนทำงาน ไปจนถึงคนสูงอายุ
2. หนังสือขายดีอันดับหนึ่งจากประเทศญี่ปุ่นประจำปี 2013
3. เขียนด้วยภาษาที่อ่านเข้าใจง่าย สอดแทรกอารมณ์ขัน มีตัวอย่างและแบบฝึกหัดประกอบ และนำไปประยุกต์ใช้ได้จริง
4. ผู้เขียนเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการสื่อสารระหว่างบุคคลที่มีชื่อเสียงของญี่ปุ่น และเขียนหนังสือขายดีที่มียอดขายรวมกันหลายล้านเล่ม

Genres: Nonfiction

224 pages, Paperback

Published January 1, 2016

Reviews

[เอกภพ สิทธิวรรณธนะ · Rating 4 out of 5]

คือหนังสือที่บ่งบอกความสำคัญของการคุยเล่น ตลอดทั้งเล่ม เราย่อมพบผู้เขียนยกย่องความดีงามของการคุยเล่น ส่งเสริม ให้เราคุยเล่นในวาระโอกาสต่างๆ ทั้งการพบปะพบเพื่อนใหม่เพื่อนเก่า คุยกับคนไม่รู้จักในยามสังสรรค์ คุยเล่นยามเป็นเจ้านายลูกน้อง ชวนให้วัยรุ่นคุยกับป้าลุง และชวนน้าอาคุยกับลูกหลาน

การคุยเล่นคือกิจกรรมอันประเสริฐ กิจกรรมสร้างบรรยากาศความไว้วางใจ ความเป็นกันเอง ปูทางไปสู่ความสัมพันธ์ที่ดีและธุรกิจให้ไปได้สวย

วิธีการคุยเล่นที่หนังสือเล่มนี้นำเสนอ มิใช่วิธีพิลึกพิสดาร หรือเคล็ดลับที่มีค่าถึงขั้นควรจดในบัตรข้อความอะไรทำนองนั้น แต่เป็นวิธีธรรมดาสามัญอันเราต่างก็มีทักษะกันอยู่แล้ว

ดูเหมือนความดี 3 ประการของหนังสือเล่มนี้ คือ หนึ่ง ให้กำลังใจเราว่า การคุยเล่นเป็นเรื่องง่าย อย่าไปกลัวอะไร

สอง หนังสือเล่มนี้ "คุยเล่น" กับคนอ่านได้สนุกดี

ประการสุดท้าย ผมลายแทงหนังสือการ์ตูนเล่มใหม่ที่ต้องไปหาอ่าน

คะโจ บะกะ อิจิได - ชีวิตบวมๆ ของผู้จัดการแผนก

ใครมีขอยืมหน่อย

[Kittenlittle · Rating 4 out of 5]

อ่านแล้วก็ได้เทคนิคใหม่ๆ เล็กน้อย เทคนิคส่วนใหญ่เป็นสิ่งที่ใช้ในชีวิตประจำวันอยู่แล้วโดยไม่รู้ตัว ถ้าจะคุยเล่นเก่งๆ เราควรจะมีคลังข้อมูลตุนไว้ ซึ่งอาจจะเป็นเรื่องที่ได้ยินมาอีกทีก็ได้

เราชอบบทสรุปของเล่มนี้ การคุยเล่นก็คือ "ทักษะในการมีชีวิต" เห็นด้วยอย่างแรงเลย ตราบใดที่เรายังต้องอยู่ในสังคม เราต้องคุยเล่นให้เป็น มันจะช่วยคลายการอึดอัดใจเวลาพบเจอผู้คนที่ไม่สนิทได้ บางครั้งเราอาจจะได้รับโอกาสดีๆ ในการคุยเล่นอีกด้วย

[Phubet Chitapanya · Rating 4 out of 5]

หนังสือแสดงให้เราเห็นความสำคัญของการคุยเล่นว่ามีผลต่อการใช้ชีวิตของเรามากแค่ไหน มีการยกย่องว่าเรื่องไร้สาระ แก่นแท้ของมัน อาจจะไม่ใช่เรื่องไร้สาระก็ได้ นอกจากนี้มันยังเพิ่มโอการ เพิ่มมูลค่าผ่านความรู้สึกที่เรียกว่ามิตรภาพ และสามารถส่งพลังการเปลี่ยนแปลงจากผม คนที่ไม่ค่อยสนใจเรื่องไร้สาระ กลับมามองมันเป็นอีกภารกิจนึงที่ต้องฝึกฝนพัฒนาให้ได้

[Top · Rating 5 out of 5]

แนะนำสำหรับคนที่ต้องการพัฒนาทักษะในการพูดคุยกับคนอื่น
ในเล่มยกตัวอย่างได้ดี และสมารถนำไปปรับใช้ได้จริง

[Nattawut Phetmak · Rating 4 out of 5]

ตอนแรกก็นึกว่าจะเป็นหนังสือแมสๆ เขียนแต่เปลือกๆ แต่พออ่านแล้วก็พบว่าดีอยู่พอตัวนะ

คือว่าชีวิตมันก็คงไม่ได้ดีขึ้นก้าวกระโดดแบบ เปลี่ยนจากคนใช้ให้กลายเป็นซินเดอเรลล่าได้หรอก แต่มันก็เห็นได้ว่าเปลี่ยนอะ ลองเอาไปใช้ดูแล้วรู้สึกสนุกสนานกับการใช้ชีวิตมากขึ้น

จุดติคงจะเนื่องมาจากหนังสือถูกแปลจากญี่ปุ่น ดังนั้นวัฒนธรรมอะไรต่างๆ ก็คงไม่สามารถเข้าใจได้โดยคนไทยทั้งหมดเสียทีเดียว แต่ก็มีแค่ส่วนเล็กน้อยในหนังสือเท่านั้น ไม่ได้มากมายจนน่ารำคาญแต่อย่างใด