อร่อยรัก นักปรุงรส

by Zi Yao Ri, 紫曜日, 壬生喵四郎 (Illustrator)

ไม่เคยคิดเลยว่า ‘คาโตริ สึบาสะ’ เชฟหนุ่มไฟแรงผู้โด่งดังจะโดนชายหนุ่มสาดไวน์ใส่กลางบาร์ แถมบัตรเครดิตยังถูกใช้จนวงเงินเต็มทุกใบ!จนทำให้ ‘ชิโมคิตะ ชูทาโร่’ผู้มีนิสัยชอบช่วยเหลือผู้อื่นจำต้องเข้าไปช่วยเหลือ แม้หมอนั่นจะเป็นศัตรูที่ขโมยเมนูเพื่อนรักของเขาไปเป็นของตัวเองก็ตาม

แต่ดูเหมือนว่าเมื่อยื่นมือเข้าไปแล้ว ชีวิตชูทาโร่ยังต้องพัวพันกับสึบาสะที่มักจะมีปัญหาให้เขาเป็นที่ปรึกษาและคอยตามแก้ไขตลอด

ทั้งๆ ที่ไม่ชอบหน้าหมอนี่แท้ๆ แต่ทำไมยิ่งอยู่ใกล้ชิดมากเข้า ความน่ารักของหมอนี่ก็ค่อยๆ ละลายความคิดด้านลบของเขาไปทีละนิดอย่างนี้ล่ะ!

200 pages, Paperback

First published February 1, 2014

Reviews

[Pui]

ก็โอ...
.....เนื้อเรื่องก็ไปกำลังดี
.
.
.
.
.
.
มีฉากนิดๆ (....?)

[Polyj]

ตัวละครเอกของเรื่องเป็นเชฟทั้งคู่
ชิโมคิตะ ชูทาโร่ กับ คาโตริ สึบาสะ เคยทำงานเป็นเชฟอยู่ที่เดียวกัน แต่ก็มีเรื่องบาดหมางกัน สุดท้ายชูทาโร่กับเพื่อนลาออกไปทำงานที่ใหม่
เมื่อบังเอิญกลับมาพบกันอีกครั้ง ในเวลาที่สึบาสะกำลังลำบาก คนที่ใจดีและชอบช่วยเหลือคนอื่นอย่างชูทาโร่ก็ไม่อาจนิ่งดูดาย ต้องเข้าไปช่วย แล้วก็เลยถูกลูกอ้อนของสึบาสะโจมตีจนหนีไม่รอด

สึบาสะ นอกจากจะเป็นหัวหน้าเชฟร้านอาหารใหญ่แล้ว เขายังเป็นหนุ่มหน้าสวย หุ่นดีเทียบรัศมีดาราได้เลยทีเดียว เขาเลยได้รับโอกาสให้ออกรายการโทรทัศน์อยู่บ่อย ๆ ชื่อเสียงเงินทองและตำแหน่งหน้าที่การงานที่ได้มาอย่างก้าวกระโดดก็ทำให้รอบๆ ตัวเขาหาคนจริงใจยาก ส่วนใหญ่ก็เข้าหาเพราะหวังผลประโยชน์ทั้งนั้น ดังนั้นทัศนคติในด้านความสัมพันธ์ของเขาค่อนข้างจะติดลบ เรียกว่าไม่จริงจังกับใคร แต่เมื่อได้พบชูทาโร่ ความรู้สึกของเขาก็เปลี่ยนไป

ชูทาโร่ รู้ตัวเองดีว่ามีจุดอ่อน คือขี้สงสาร และชอบดูแลคนอื่น แม้แต่คนที่เขาไม่ค่อยจะชอบหน้าและมีอคติด้วยมาตั้งนานอย่างสึบาสะ คู่อริเก่า เขาก็ยังต้องยื่นมือเข้าช่วยเหลือ และก็พบว่า เจ้านั่นนิสัยไม่ดีจริงๆ ถึงอย่างนั้นเขาก็อดที่จะเตือนสติและสั่งสอนไปไม่ได้ และไม่รู้เพราะอะไรเขาถึงรู้สึกโกรธไม่ลงเลยจริงๆ

........
เป็นแนววายมุ้งมิ้งนะ แบบว่าพระเอกอบอุ่น นายเอกก็ออกแนวร่าเริงขี้อ้อน มีของกินในเรื่องให้น้ำลายหกอยู่เรื่อยๆ น่ารักดีค่ะ

[Chutikarn Pitagsalee]

เรื่องนี้เป็นหนังสือวายเล่มแรกที่อ่านเลย
เพราะเห็นชื่อเรื่องน่าสนใจดี คิดว่าน่าจะสนุก มีฉาก18+เล็กน้อย ส่วนใหญ่เน้นเรื่องทำอาหารมากกว่า อ่านแล้วทำให้รู้จักวัตถุดิบทำอาหารแปลกๆที่เราไม่เคยรู้จักด้วย แต่ขอตินิดนึงตอนจบรู้สึกว่าอ่านแล้วงงๆ ไม่ค่อยเข้าใจตอนจบเท่าไหร่

[บริเหมียว เมี้ยวเมี้ยว]

ภาษาแปลขึ้นๆลงๆมาก อ่านแล้วบางทีเวียนหัว แต่เนื้อเรื่องช่วยไถไปได้เรื่อยๆ