Ślub

by Witold Gombrowicz

Gombrowicz, Witold

Genres: Polish Literature, Plays, Drama, Classics, Theatre, School

152 pages, Unknown Binding

First published January 1, 1948

About the author

Gombrowicz was born in Małoszyce, in Congress Poland, Russian Empire to a wealthy gentry family. He was the youngest of four children of Jan and Antonina (née Kotkowska.) In 1911 his family moved to Warsaw. After completing his education at Saint Stanislaus Kostka's Gymnasium in 1922, he studied law at Warsaw University (in 1927 he obtained a master’s degree in law.) Gombrowicz spent a year in Paris where he studied at the Institut des Hautes Etudes Internationales; although he was less than diligent in his studies his time in France brought him in constant contact with other young intellectuals. He also visited the Mediterranean.

When he returned to Poland he began applying for legal positions with little success. In the 1920s he started writing, but soon rejected the legendary novel, whose form and subject matter were supposed to manifest his 'worse' and darker side of nature. Similarly, his attempt to write a popular novel in collaboration with Tadeusz Kępiński turned out to be a failure. At the turn of the 20's and 30's he started to write short stories, which were later printed under the title Memoirs Of A Time Of Immaturity. From the moment of this literary debut, his reviews and columns started appearing in the press, mainly in the Kurier Poranny (Morning Courier). He met with other young writers and intellectuals forming an artistic café society in Zodiak and Ziemiańska, both in Warsaw. The publication of Ferdydurke, his first novel, brought him acclaim in literary circles.

Just before the outbreak of the Second World War, Gombrowicz took part in the maiden voyage of the Polish cruise liner, Chrobry, to South America. When he found out about the outbreak of war in Europe, he decided to wait in Buenos Aires till the war was over, but was actually to stay there until 1963 — often, especially during the war, in great poverty.

At the end of the 1940s Gombrowicz was trying to gain a position among Argentine literary circles by publishing articles, giving lectures in Fray Mocho café, and finally, by publishing in 1947 a Spanish translation of Ferdydurke written with the help of Gombrowicz’s friends, among them Virgilio Piñera. Today, this version of the novel is considered to be a significant literary event in the history of Argentine literature; however, when published it did not bring any great renown to the author, nor did the publication of Gombrowicz’s drama Ślub in Spanish (The Wedding, El Casamiento) in 1948. From December 1947 to May 1955 Gombrowicz worked as a bank clerk in Banco Polaco, the Argentine branch of PeKaO SA Bank. In 1950 he started exchanging letters with Jerzy Giedroyc and from 1951 he started having works published in the Parisian journal Culture, where, in 1953, fragments of Dziennik (Diaries) appeared. In the same year he published a volume of work which included the drama Ślub (The Wedding) and the novel Trans-Atlantyk, where the subject of national identity on emigration was controversially raised. After October 1956 four books written by Gombrowicz appeared in Poland and they brought him great renown despite the fact that the authorities did not allow the publication of Dziennik (Diaries), and later organized

Reviews

[iga ᵔᴥᵔ]

czytane performatywnie na Kujawskiej - przezabawne, w innej formie sprawdzić odmawiam

[Marzi · Rating 5 out of 5]

Kiedyś skończę/przeczytam jeszcze raz, póki co zawieruszyłam przy przeprowadzce swój cenny niemiecki egzemplarz. Bu.

[miłosz · Rating 4 out of 5]

choć sensu brak, niech płynie rym
czarownych złudzeń słodki dym

[Clarence]

Dramat porusza podobne tematy co "Ferdydurke" czy "Trans-Atlantyk". Fanom autora jak najbardziej polecam, natomiast dla nie wtajemniczonych zdecydowanie bardziej zalecam dwie wymienione wcześniej pozycje.

[Tomasz · Rating 5 out of 5]

Zatrzymał mnie początkowy humor i pewna nierealność, zostałem dla jakże mickiewiczowskiej dysputy o bogu, rozpraw z Alter Ego, puszczania oka do odbiorcy, filozofii i Formy.
O ile jest dużo dzieł, które są napisane tak, jakobyśmy sami napisali je w naszym umyśle, tak tutaj kwestie naszego bohatera prezentują meta-myśli. To dosłownie tak, jak myślę. Ale dosłownie tę warstwę głębiej.


Skoro to sztuka: oceniam po obejrzeniu przedstawienia w reżyserii Augustynowicz połączonym ze współbieżnym śledzeniem tekstu (polecam na VOD TVP). Tekst został lekko przycięty, podobnie zresztą jak cała scenografia czy obsada co nadało przedstawieniu charakteru badania słowa, a mniej jakiejś polityczności czy aluzji czynionej bardziej konkretnym umiejscowieniem akcji czy — zgodnie z wizją Gombrowicza — pewną liczbą Dworzan i dosłowniejszym traktowaniem władzy.

[Felianna · Rating 5 out of 5]

Byłam zmuszona przeczytać ten dramat w dwóch językach, ale bynajmniej nie ujęło to jego uroku. Ten typ absurdalnego humoru, to coś w sam raz dla mnie, więc czytając dobrze się bawiłam.

"Głupio mówię, ale wy mądrze mnie słuchacie, i dlatego mądry się staję."

[Klaudia Gacka · Rating 3 out of 5]

Dudtknięta jestem.

[Kat Mulligan · Rating 5 out of 5]

My first of Gombrowicz’s plays. An absurd and charming work reminiscent of Weiss and Havel that expands on his previous ideas of public and private selves and the formation and deformation of identity that he developed in his 1937 work Ferdydurke (a favorite of mine). Excited to read more of his plays now!

[natalia (⁠◍⁠•⁠ᴗ⁠•⁠◍⁠)⁠✧⁠*⁠。 · Rating 2 out of 5]

://

[olga · Rating 3 out of 5]

no cusz gombrowicz lepiej wypada w prozie

[synekdocha · Rating 3 out of 5]

3.0
jak nie nęcące łydki to degradujący palec
takie rzeczy tylko u gombrowicza

[Kinga Monika Zimoch]

🫥

[Jagoda · Rating 5 out of 5]

kocham Gombrowicza Hendryk to ty i ja i Witek albo Hitler nie wiem nawet
A do tego wszystkiego zaśpiewam tralala tralalalala

[Emilia · Rating 5 out of 5]

hamlet polishcore

[carol.]

piszę dwa artykuły o tym „Ślubie”, zamiast jednego i zastanawiam się, ile razy jeszcze to przeczytam do magisterki xD nie pytajcie mnie o słowa, ani czynności mowy, bo będę cytować Searla w odniesieniu do palicy, gęb i perFORMAtywnych zagadnień. ja już nie rozumiem swoich słów i w tym zakresie nie mam odpowiedzialności, powołując się na zawołania Henryka… straciłam głowę gdzieś między wersami

[Crito · Rating 4 out of 5]

Surprisingly good for respectable novelist's obscure play no one talks about. Everything in here is essentially boilerplate Gombrowicz, with a lot of its DNA split between Ferdydurke and Pornografia, and it's a pretty faithful rendering of his ideas into the theater format. The central idea is to render absurd the statuses we confer on ourselves and the roles we play, which makes good use of the fact that it's a play. There are some clever moments where the characters are literally drunk on the things they think themselves to be, and Gombrowicz presents an idea of the absurd that makes Camus' "rebellion against the absurd" absurd in itself. I think it maybe hammers its points in a little too hard, but he nails the floating dreamlike atmosphere, and it's also on the level of Ferdydurke in terms of its biting ironic tone. I'd recommend it.

[Stephen Rowland · Rating 5 out of 5]

"Ferdydurke" as a dream for the stage. Gombrowicz, while not always brilliant, was such a unique writer -- how he managed a sort of success is certainly beyond me. He's one of the writers I inexplicably love while imagining that nobody else in the world could tolerate his shrieking, insane prose. It is tolerated by many, though -- more than tolerated. Poland has probably produced more fascinating, exceptional writers than the United States of America. In fact, I can assert that the greatest writers of the 20th century came out of Central and Eastern Europe. It makes English-language literature look fucking boring, frankly.

[Kalina Ciesielska · Rating 4 out of 5]

Niech będzie, 4.5.
U Gombrowicza jak zwykle uczta intelektualna, chociaż od ilości absurdu może rozboleć głowa. Ostatnio jestem przesycona tego typu literaturą, ale po raz kolejny udało się pisarzowi wyjść obronną ręką. Doceniam, a równocześnie wołam o chwilę wytchnienia.

PS Słowa klucze dla przyszłej mnie: nowoczesność, kultura masowa, nadczłowiek i jego upadek, stwarzanie, wzajemność, wojna, rewolucja

[Kate · Rating 2 out of 5]

The play was undoubtedly oneiric. The main message was that people influence each other and by this influence they change who they are and how they behave. It suggests the power of words in shaping people's demeanour and thoughts. At the end, after convincing his friend to kill himself, the main character is wondering what else is possible to do using only words...

[Jakub Brudny · Rating 3 out of 5]

Ileż to czasu odkąd czytałem coś Gombrowicza, słodko gorzki powrót bo choć nadal jest to dobre dzieło to wydaje mi się że nie trafiło do mnie, tematyka jest zbliżona do innych dzieł Gombrowicza, końcówka nieco boli ale poza tym raczej nie jest to mój ulubiony z jego utworów, wręcz bardzo mu do tego miana daleko

[Wojtek Konieczny · Rating 4 out of 5]

7/10

[Emilia · Rating 3 out of 5]

Mam cię już trochę dosyć typie.

[artynomia · Rating 4 out of 5]

Pierwszy dramat, który zdołał mnie pochłonąć.

[weronika · Rating 1 out of 5]

władzio był fajny

[ola · Rating 1 out of 5]

🤢

[Alicja · Rating 5 out of 5]

chyba obecnie moje ulubione dzieło Gombrowicza, jeszcze widziałam to w teatrze, więc już w ogóle było świetnie, bardzo mi się podobało i mam dużo ulubionych momentów.

[Wilcza Dama · Rating 4 out of 5]

Średnio żem pojęta, ale było fajnie.

[Arielle Marmeladov · Rating 4 out of 5]

moi aussi on m’appelle Riri et j’en fais pas tout une cérémonie 🤣🫵🏻

[epimon]

Fragments

[alutka · Rating 4 out of 5]

beznadziejne - i mocne 4,5 przy tym Witoldzie 😭❤️